Thursday, August 30, 2012

அலேக் அனுபவங்கள் 09 :: அசோக் லேலண்டில் நான் செய்துகொண்ட சில அறிமுகங்கள்.


                   
அசோக் லேலண்டில், பயிற்சி ஆண்டுகள் (அதுவரை) மூன்று ஆண்டுகள். எங்கள் (எங்கள் ப்ளாக் அல்ல) குழுவிற்கு இரண்டரையாண்டுகள் ஆக்கப்பட்டு, அதற்கு அடுத்த ஆண்டிலிருந்து இரண்டாண்டுகள் ஆயிற்று. அதற்குப் பின் ஒரே வருட பயிற்சிக் காலம் ஆகியது என்று ஞாபகம். 
           
எங்கள் பயிற்சி காலத்தை,  மூன்றாகப் பிரித்திருந்தார்கள். 
                   
முதல் ஆறுமாதம் இண்டக்ஷன் ட்ரைனிங் (Induction training) பிறகு ஒன்றரை வருடங்கள் இன்டென்சிவ் ட்ரைனிங். (Intensive Training) இறுதியாக சிறப்புப் பயிற்சி. (Specialisation) முதல் ஆறுமாதப் பயிற்சியில், பாக்டரியில் இருக்கின்ற எல்லா டிபார்ட்மெண்ட்களிலும் ஒரு நாளோ அல்லது இரண்டு நாட்களோ இருந்து, அங்கு நடப்பது என்ன, அமைப்பு என்ன நிர்வாக ஏணியமைப்பு என்ன எல்லாம் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும். தெரிந்து கொண்டதை, ஒரு பருமனான வேலைக் குறிப்பு நோட்டுப் புத்தகத்தில் (Work Diary) பதியவேண்டும். பதிந்ததை அந்தந்த டிபார்ட்மெண்டு அதிகாரிகளிடம் காட்டி, கையெழுத்து பெறவேண்டும். பிறகு அதை பயிற்சி மையம் அதிகாரியின் பார்வைக்கு வைக்கவேண்டும். ஒரு பகுதிக்கு பயிற்சிக்கு அனுப்பினால், அந்தப் பகுதியின் பயிற்சிக் குறிப்பை, அடுத்த ஒருவாரத்துக்குள் எல்லா கையெழுத்துகளும் பெற்று, சுபம் பாடி முடித்திருக்கவேண்டும். இல்லையேல் அரியர்ஸ் கதை ஆகிவிடும். 
              
ஒருமுறை என்னையும் (மாட்டிய) மற்ற ஐந்தாறு பேர்களையும் பயிற்சி மைய தலைமையதிகாரி, கேட்பாஸ் போட்டு, வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டார். 'போங்க, போய் மீதி இருக்கும் பகுதிகளுக்கான பயிற்சிக் குறிப்புகளை எழுதி முடித்து, நாளைக் காலை என்னிடம் கொண்டுவந்து காட்டுங்கள். அந்தந்த அதிகாரிகளின் கையெழுத்துகளை, நான் இந்த ஒருமுறை, ஆளனுப்பி வாங்கிக் கொடுக்கின்றேன். உங்கள் பெயர்களை 'பாட்ரிக்'கிடம் கொடுத்துச் செல்லுங்கள். இன்னும் ஒரு தடவை இந்தமாதிரி நிகழ்ந்தால், நான் தயவு தாட்சண்யம் பார்க்கமாட்டேன்'  என்றார். பிறகு அந்த நிலை ஏற்படாமல் மிகுந்த கவனம் எடுத்துக்கொண்டேன்.
  
இந்த வேலைக் குறிப்பு நோட்டு, பயிற்சிக் காலம் முழுவதும் ஒரு பெரும் சுமையாக இருந்தது. இன்டென்சிவ் ட்ரைனிங் என்றால் சில குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் மட்டும் இரண்டு முதல் நான்கு அல்லது ஆறு வார காலம் பயிற்சி. இறுதியாக ஏதேனும் ஒரு பகுதியில் ஒரு வருட காலம் சிறப்புப் பயிற்சி என்று அனுப்பப்பட்டோம் என்றால், அநேகமாக அதுதான் நம்முடைய பெர்மனெண்ட் வேலைக்கான பகுதி என்று முடிவாகிவிடும். பயிற்சிக் கால அளவு, நாட்கள் கொஞ்சம் வித்தியாசப் படலாம். ஆனால் இண்டக்ஷன் / இன்டென்சிவ் / ஸ்பெஷலைசேஷன் என்னும் ஏணிப்படிகளைக் கடந்துதான் மேலே வரவேண்டும். 
         
நான் அசோக் லேலண்டில் (அப்ரெண்டிஸாக ) சேர்ந்த தேதி, 9-12-1971. வியாழக்கிழமை.   

  
அதே தேதியிட்டு வந்திருந்த குமுதம் இதழில், நான் எழுதியிருந்த ஒரு கடிதம் பிரசுரம் ஆகியிருந்தது.  ஏற்கெனவே சுயதம்பட்டம் தட்டுபவன், இதுவும் சேர்ந்துகொண்டவுடன், ஒரே குஷி. இண்டக்ஷன் ட்ரைனிங் செல்லுகின்ற பகுதிகளில், இருப்பவர்கள் யார் கையிலாவது, மதிய உணவு நேரத்தில், குமுதம் பத்திரிகையைக் கண்டேன் என்றால், உடனே அவரிடம் பேச்சு கொடுத்து, அந்தக் குமுதத்தில், எண்பத்தேழாம் பக்கத்தில், என்னுடைய கடிதம் வெளியாகியிருப்பதைக் கூறுவேன். அவர்கள் ஆர்வத்துடன் கடிதத்தையும் படித்து, என்னுடன் பேசி, நண்பராகிவிடுவார். அசோக் லேலண்டில் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஒவ்வொரு மாகசீன் சர்க்குலேஷன் க்ளப் உண்டு. அந்த வாரத்தில் அந்தந்தப் பகுதிகளில் யார் கையில் அந்தக் குமுதம் காணப்பட்டதோ அவர்கள் எல்லோரையும் அறிமுகம் செய்துகொண்டேன். அவர்கள் தங்கள் நண்பர்களிடம் எனனை அறிமுகப் படுத்தி வைத்தார்கள். இவ்வாறாக ஆரம்பிக்கப்பட்ட சுயதம்பட்டம், பல நண்பர்களை எனக்கு அசோக் லேலண்டில் பெற்றுத் தந்தது. 
              

10 comments:

அப்பாதுரை said...

close call. தப்பிச்சீங்க.

குமுதம் பிரதியை இன்னும் வச்சிருக்கீங்களே? நெட்வொர்க் பண்ண எந்த வாய்ப்பு எப்படிக் கிடைத்தாலும் உபயோகித்துக் கொள்ள வேண்டியது தான்.

அப்பாதுரை said...

அதற்கு முந்தைய வார குமுதம் இருக்குதா? கண்ணதாசன்-சோ என்ன உரையாடினாங்கனு தெரிஞ்சுக்கலாம்.

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

பல நண்பர்களை அலேக்கா தூக்கி (மனதில்) நண்பர்களாக்கி விட்டீர்கள்...

இவ்வளவு வருடங்கள் வைத்திருந்து பதிவாக்கிப் பகிர்ந்து கொண்டதற்கு நன்றி சார்...

வாழ்த்துக்கள்...

எல் கே said...

அந்த கால கதை கேட்க நல்லாத்தான் இருக்கு

kg gouthaman said...

// அப்பாதுரை said...
அதற்கு முந்தைய வார குமுதம் இருக்குதா? கண்ணதாசன்-சோ என்ன உரையாடினாங்கனு தெரிஞ்சுக்கலாம்.//
அப்பவே நெனச்சேன், 'Reading between the lines' மன்னர் அப்பாதுரை நிச்சயம் இப்படி ஏதாவது கிளப்பி அசத்துவார் என்று.
என்னுடைய எதிர்பார்ப்பு வீணாகவில்லை! (ஆனால் அந்தக் குமுதம் இதழ் சேகரிக்கப்படவில்லை!)

kg gouthaman said...

இந்த கடித மேட்டரில், இன்னும் ஒரு சிறிய சுவாரஸ்யம் உண்டு. கடிதத்தில் வெளியாகி இருக்கின்ற வார்த்தைகள் அனைத்தும் நான் எழுதியிருந்தவைகள்தான். என் பெயருக்குக் கீழே மற்ற கடிதங்களின் அமைப்பைவிட கொஞ்சம் அதிகம் இடைவெளி இருப்பது தெரிந்திருக்கும். கடைகளில் வாங்கப்பட்ட குமுதம் இதழ்களில், என் பெயரும், அதற்கும் கீழே மற்றொரு வாசகரின் பெயரும் ஊரும் (எனக்கு மறந்துபோய்விட்ட பெயரும் ஊரும்) வெளியாகியிருந்தன. எனது கருத்தையே, அந்த மற்றொரு வாசகரும் எழுதியனுப்பியிருந்தார் என்று தெரிகின்றது. குமுதம் அலுவலகத்திலிருந்து எனக்கு அனுப்பப்பட்ட இந்த இலவசப் பிரதியில், என் பெயர் மட்டுமே காணப்பட்டது. வார இதழ்களில் நிஜமாகவே நம்பர் ஒன் ஆக, அந்த நாட்களில் இருந்த குமுதம் என் பெயர் மட்டும் இருக்கின்ற வகையில் ஒரு பிரதியைத் தயார் செய்து, அதை எனக்கு அனுப்பி வைத்த திறமை இன்னும் எனக்கு ஆச்சரியமாக உள்ளது. அந்த நிறுவனத்தின் அந்தக்கால வெற்றிக்கு என்ன காரணம் என்று இந்த சிறிய உதாரணத்தில் அறிந்துகொள்ளலாம்!

இராஜராஜேஸ்வரி said...

அந்த நிறுவனத்தின் அந்தக்கால வெற்றிக்கு காரணம் அறிவதற்கு ஆச்சரியம்...

அப்பாதுரை said...

குமுதம் வெற்றிக்கு காரணம் மூன்றெழுத்து: எஸ்ஏபி

ஒரே ஒரு பிரதியை எப்படித் தயார் செய்திருப்பார்கள்?! ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. நீங்க சொல்றது போல (பழைய) குமுதம் குமுதம் தான்.

ஹேமா (HVL) said...

உங்கள் அனுபவம் என் வாசகர் கடித நினைவுகளை கிளறிவிட்டது!

வெங்கட் நாகராஜ் said...

இனிமையான நினைவுகள்.

Post a Comment

இந்தப் பதிவு பற்றிய உங்கள் கருத்து எங்களுக்கு முக்கியம். எதுவானாலும் தயங்காம எழுதுங்க!