ஓடி ஓடிப் போகாதே ஊமை பெண்ணே நாம் உயிரோடு வாழ்வதற்குக் காதல் சாட்சி

பஜ்ஜி, போண்டா எல்லாம் உடல் நலத்துக்கு தீங்கானது. எண்ணெயில் பொறித்து எடுத்த இவைகளை சாப்ப்பிடுவது உடம்புக்கு ஆகவே ஆகாது.

அதுவும் எந்த எண்ணெயில் பொறிக்கிறார்களோ... எத்தனை நாள் உபயோகித்த எண்ணெயோ..

கொஞ்சம் உடம்பு குறையவேண்டும், B P, ஷுகர் குறையவேண்டும் என்று நடைப்பயிற்சி செய்கிறோம். இதெல்லாம் சாப்பிடுவதால் வரும் வினைதானே அதெல்லாம்.

எல்லாம் சரிதான்.. ஆனால் கண்ணுக்கு முன்னால் இப்படி 'செவசெவ' என்று பொறித்து எடுத்தால் எப்படிங்க சாப்பிடாமல் இருப்பது? இதை எல்லாம் பார்த்துக்கொண்டே தாண்டி வருவதற்குத்தானே நடைப்பயிற்சி தப்பாமல் செல்வது.. அந்த ஆர்வம்தான் தவறாது நடைப்பயிற்சி செய்ய வைக்கிறது..

ஒரு நாள் சாப்பிடுவதில் தப்பு இல்லை.

என்ன சொல்றீங்க...

ஒருநாள் போண்டா.. ஒரு நாள் பஜ்ஜி.... வெள்ளை நிறத்தில் ஒன்று, சிவப்பு நிறத்தில் ஒன்று... அவற்றை சட்னி என்று சொன்னால் அது கோபித்துக் கொள்ளும். கடப்பா என்றும் சொல்ல முடியாது. என்ன செய்ய.. அவர்கள் சொல்வது போலவே சொல்ல வேண்டும் என்றால் இரண்டு சட்னியையும் ஊற்றிக்கொண்டு ஒரு அடி அடித்துவிட வேண்டியதுதான்.. என்ன சொல்றீங்க...

பஜ்ஜியின் மொறுமொறுப்பையும் அனுபவிக்க வேண்டும், கொஞ்சம் ஊறி இருப்பதையும் ரசிக்க வேண்டும்!

தப்புதான்... தப்புதான்.. இப்படி எல்லாம் சாப்பிடுவது தப்புதான்.

வாரத்துக்கு இரண்டு நாள் மட்டும். செவ்வாய்க்கிழமை போண்டா... வியாழக்கிழமை பஜ்ஜி... சரியா?

ஹையோ... உளுந்து வடை கண்ணில் பட்டால் என்செய்வேன்? எப்படி கால்ஷீட் கொடுப்பேன்? அதுதானே எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்!

இதையெல்லாம் நிறுத்துங்க என்கிறார் பாஸ்.

'அவங்களை நிறுத்தத் சொல்லு.. நான் நிறுத்தறேன்' என்றேன்!

'புரியவில்லை' என்றார் பாஸ்.

'அவங்களை இப்படி கண்ணுக்கு கவர்ச்சியா எண்ணெய்ல போட்டுப் போட்டு எடுத்து சல்லடைல போடறதை நிறுத்தத் சொல்லு.. நான் சாப்பிடறதை நிறுத்தறேன்' என்றேன்...

​ஏதோ ஒன்று பறந்து வருவது தெரிந்து எஸ்கேப் ஆனேன்.

=====================================================================================

நடைப்பயிற்சியின் நடுவே வடை பஜ்ஜி தான் சாப்பிட வேண்டுமா என்ன?

இப்படி லெமன் ஹனி டீயும் குடிக்கலாம்.

ஒரு கிளாஸ் வெந்நீரில் அரை மூடி எலுமிச்சம்பழம் பிழிந்து, தேனை தாராளமாக ஊற்றி, ஒரு மர ஸ்பூன் போட்டு கலக்கி கொடுத்து 25 ரூபாய் வாங்கி விடுகிறார்கள்...

ஆனால் அதை ஏன் டீ என்று சொல்கிறார்கள்?

===========================================================================================

ஃபேஸ்புக்கில் பார்த்த ஒரு புதிர்...

ஆட்டோக்காரன் பணம் கொடுப்பான்ங்கறீங்க?  அவன் உடனடியா ஜூட் விட்டிருப்பான்!

===============================================================================

என்ன கொடுமை ஸார்...

=============================================================================

ஒரு எழுத்தாளர் நினைவுக்கு வருகிறாரா?

==============================================================================

1999 ல் வெளியான அமர்க்களம் படம் சில சிறப்புகளைக் கொண்டது.

இதில்தான் அஜித்-ஷாலினி காதல் மலர்ந்தது.  ஷாலினி வேடத்துக்கு முதலில் ஜோதிகாவை கேட்டாராம் இயக்குநர் சரண்.  அவருக்கு தேதிகள் இல்லாததால் ஷாலினி.  ரகுவரன் வேடத்துக்கு முதலில் பேசப்பட்டவர் அமிதாப்.   அவரும் ஒத்துக்கொண்டாராம்.  ஏனோ அப்புறம் அவருக்கு பதில் ரகுவரன்.

சரண் சிறந்த இயக்குனர்.  அவர் படங்கள் பார்த்து ரசிக்கும்படி இருக்கும்.  இந்தப் படத்துக்கு முந்தைய படமான காதல் மன்னன் தோல்விப்படமாம்.  ஆனால் நான் இன்றும் ரசிக்கும் படங்களில் அதுவும் ஒன்று.  அந்த தோல்விக்காக அஜித் இன்னொரு படம் நடித்துக் கொடுக்கிறேன் என்று சொல்லி நடித்துக் கொடுத்த படமாம் அமர்க்களம்.

வைரமுத்துவின் பாடல்களுக்கு பரத்வாஜ் இசை.  நல்ல இசை அமைப்பாளர்.  இந்தப் படத்தில் மூச்சு விடாமல் பாடி இருப்பதாய் நம்பப்படும் இன்னொரு பாடலை S P பாலசுப்ரமணியம் பாடி இருக்கிறார்.  அதுதான் 'சத்தம் இல்லாத தனிமை கேட்டேன்'  இதை இரண்டு வருடங்களுக்குமுன் பகிர்ந்திருந்தேன்.  அந்தப் பாடலில் வரும் லொகேஷன் எங்கிருக்கிறது என்று அறியவும் ஆவலாக இருந்ததது.  கவர்ந்திழுக்கும் லொகேஷன்!

இன்று அதே படத்திலிருந்து S P பாலசுப்ரமணியம் பாடிய இன்னொரு பாடல்.  "மேகங்கள் என்னைத் தொட்டுப் போனதுண்டு.."  வரிகள் ஒரு கவர்ச்சி என்றால் சரணத்தில் படிப்படியாக மேலே உயரும் ஸ்ருதி.  உயரத்தில் சரணம் முடியும்போது மறுபடியும் பல்லவி சமதளத்தில் தொடரும் அதிசயப் பரவசம்.  காதலிப்பது போல  உண்மையாகவே தனக்குள் முகிழ்த்துவிட்ட காதலை வெட்டி எறிய முடியாமல் தவிக்கும் முரட்டு உள்ளம் கொண்ட கதாநாயகன்..

வித்தியாசமாக பதிவு செய்யப்பட்ட பாடல்.  SPB யின் குரல் உய....ரத்தில் சஞ்சரிக்கும்போதே அவர் குரலே கீழ் ஸ்தாயியில் பல்லவியைப் பாடும்.

கேளுங்களேன்...

மேகங்கள்

என்னைத் தொட்டுப்

போனதுண்டு - சில

மின்னல்கள் என்னை

உரசிப் போனதுண்டு

மேகங்கள்

என்னைத் தொட்டுப்

போனதுண்டு - சில

மின்னல்கள் என்னை

உரசிப் போனதுண்டு

தேகங்கள்

ஒன்றிரண்டு கடந்ததுண்டு

மனம் சில்லென்று சில

போது சிலிர்த்ததுண்டு

மோகனமே உன்னைப்

போல என்னை யாரும்

மூச்சுவரை கொள்ளையிட்டுப்

போனதில்லை

ஆகமொத்தம்

என் நெஞ்சில் உன்னைப்

போல எரி அமிலத்தை

வீசியவர் எவருமில்லை

மேகங்கள்

என்னைத் தொட்டுப்

போனதுண்டு சில

மின்னல்கள் என்னை

உரசிப் போனதுண்டு

பிரிவொன்று

நேருமென்று தெரியும்

பெண்ணே 

என் பிரியத்தை

அதனால் குறைக்க மாட்டேன்

எரியும் உடலென்று தெரியும்

பெண்ணே என் இளமைக்கு

தீயிட்டு எரிக்க மாட்டேன்

மேகங்கள்

என்னைத் தொட்டுப்

போனதுண்டு சில

மின்னல்கள் என்னை

உரசிப் போனதுண்டு

கண்ணிமையும்

சாமரங்கள் வீசும் காற்றில்

என் காதல் மனம் துண்டுத்

துண்டாய் உடையக் கண்டேன்

துண்டு துண்டாய் உடைந்த

மனத் தூள்களையெல்லாம்

அடி தூயவளே உனக்குள்

தொலைத்து விட்டேன்

மேகங்கள்

என்னைத் தொட்டுப்

போனதுண்டு சில

மின்னல்கள் என்னை

உரசிப் போனதுண்டு

செவ்வாயில்

ஜீவராசி உண்டா என்றே

அடி தினந்தோறும் விஞ்ஞானம்

தேடல் கொள்ளும் உன்

செவ்வாயில் உள்ளதடி

எனது ஜீவன் அது தெரியாமல்

விஞ்ஞானம் எதனை வெல்லும்

எவ்வாறு

கண்ணிரெண்டில்

கலந்து போனேன்

அடி எவ்வாறு மடியோடு

தொலைந்து போனேன்

இவ்வாறு தனிமையில்

பேசிக்கொண்டேன் என்

இரவினைக் கவிதையாய்

மொழிபெயர்த்தேன்

மேகங்கள்

என்னைத் தொட்டுப்

போனதுண்டு சில

மின்னல்கள் என்னை

உரசிப் போனதுண்டு

மூடி மூடி

வைத்தாலும்

விதைகளெல்லாம்

மண்ணை முட்டி முட்டி

முளைப்பது உயிரின் சாட்சி

ஓடி ஓடிப் போகாதே ஊமை

பெண்ணே நாம் உயிரோடு

வாழ்வதற்குக் காதல் சாட்சி

மேகங்கள்

என்னைத் தொட்டுப்

போனதுண்டு சில

மின்னல்கள் என்னை

உரசிப் போனதுண்டு    

   

தேகங்கள்

ஒன்றிரண்டு கடந்ததுண்டு

மனம் சில்லென்று சில

போது சிலிர்த்ததுண்டு

மோகனமே உன்னைப்

போல என்னை யாரும்

மூச்சுவரை கொள்ளையிட்டுப்

போனதில்லை

ஆகமொத்தம்

என் நெஞ்சில் உன்னைப்

போல எரி அமிலத்தை

வீசியவர் எவருமில்லை

==============================================================================================

பாலு மகேந்திரா மறைந்தபோது அவரிடம் உதவியாளராய் இருந்த, அவரை ரொம்ப நேசித்த இயக்குனர் பாலா...

"ஹார்ஷாப் பேசாதடா..." -  இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்னால், ரத்த வாந்தி எடுத்தவரை மருத்துவமனையில் சேர்த்திருந்தோம். மிக மோசமான உடல் நலிவுடன் கிடந்தார். மாத்திரைகள் சாப்பிட மறுத்தார். ஏன் என்று அதட்டினேன். 'இது எல்லாம் கெமிக்கல்ஸ்டா...' என்றார். 'நீங்க என்ன பச்சப்புள்ளையா... இப்ப சாப்பிடுறீங்களா இல்லியா?' என்று குரலை உயர்த்தினேன். 'ஹார்ஷாப் பேசாதடா...' என்றார். 'எனக்கு இங்க இருக்கவே பிடிக்கலை. ஹாஸ்பிட்டல் யூனிஃபார்ம்ல என்னைப் பார்க்க எனக்கே வெறுப்பா இருக்கு. என் சட்டையை வாங்கிக் குடு...' எனப் பிடிவாதம் பிடித்து வாங்கி அணிந்தார்.

சைவத்துக்கு மாறப் போறேண்டா... சீஃப் டாக்டரைப் பார்க்கப் போனேன். 'உங்க டைரக்டருக்கு ரிலேட்டிவ்ஸ் யாரும் ஃபாரின்ல இருந்தா, அவங்களுக்கு இன்ஃபார்ம் பண்ணிருங்க... அதிகபட்சம் ரெண்டு வாரம்தான் சார் இருப்பார்...' என்றார். அதிர்ந்துபோய் வெளியே வந்தேன். சாருக்கு அதை யாரும் சொல்லவில்லை. மௌனமாக அமர்ந்திருந்த என்னிடம், 'டேய்... நான் சைவத்துக்கு மாறிரலாம்னு பார்க்கிறேன்' என்றார். வேதனையுடன் சிரித்தேன். இன்னொரு தகப்பனான நடிகர் சிவகுமார் சார் சொன்னதுபோல, இதுவும் கடந்துபோகும் என ஒருபோதும் விட்டுவிட முடியாத ஒரு தருணத்தையும் கடக்க வேண்டிய தருணம். என்ன செய்வதெனப் புரியாமல் தவித்தேன்.

ந்தா... போதும் உங்க சண்டை 'அம்மா இங்க வாங்க...' என அழைத்தேன். அகிலாம்மாவும் டைரக்டரும் அவர்களுக்குள் பெரிதாகப் பேசிக்கொள்வது இல்லை அப்போது. 'ந்தா போதும் போதும் உங்க சண்டை... புருஷனும் பொண்டாட்டியும் மொதல்ல நல்லா லவ் பண்ணுங்க...' என்றதும் டைரக்டர் சிரித்துவிட்டார்.

உடனே ஆஸ்பத்திரிக்கு வாப்பா... நாலைந்து நாட்களுக்குப் பிறகு, டிஸ்சார்ஜ் செய்துவிட்டனர். சார் நார்மலாக இருந்தார். சரியாக 10-வது நாள் அதிகாலை 4 மணி... ஏனோ தூங்கப் பிடிக்காமல் அவஸ்தையான ஒரு மனநிலையில் அமர்ந்திருந்தபோது, அகிலாம்மாவிடம் இருந்து போன். பதறியபடி எடுத்தேன்... 'உடனே ஆஸ்பத்திரிக்கு வாப்பா' என்றார். வண்டி எதுவும் கிடைக்காமல், ஜெமினி மேம்பாலம் வரை ஓடி, கிடைத்த ஆட்டோ ஒன்றில் தொற்றிப் போய்ச் சேர்ந்தேன். உயிர் பிரிந்து செல்வதைப் பார்த்தேன் மறுபடியும் அட்டாக்... ஸ்ட்ரோக்... சுவாசம் திணறியது. நினைவிழந்து இருந்தார். ஆறேழு மணி நேரம் அவர் அருகிலேயே அமர்ந்திருந்தேன். அவரின் பாதங்கள் பற்றி முத்தமிட்டேன். 'க்க்க்க்ர்ர்ரக்க்க்க்' எனக் குலுங்கி அடங்கிவிட்டது உடம்பு. ஓர் உயிர் பிரிந்து செல்வதை வாழ்வில் முதன்முதலாக நேரில் பார்த்தேன்.

வள்ளிக்கும், சுப்புவுக்கும் பால் வச்சுட்டு வந்துரவா... அகிலாம்மாவுக்கு அழக்கூடத் தெரியாது. அமைதியாக நின்றவர், 'பாலா... வீட்ல வள்ளியும் சுப்புவும் பசியில கெடக்குங்க... போய் பால் வெச்சுட்டு வந்துரவா?' எனக் கேட்டார். அதுதான் அகிலாம்மா! என்னடா இப்படிப் பண்ற எப்படிச் சொல்வதெனத் தெரியவில்லை.

எனக்குத் தேசிய விருது கிடைத்ததும் நேரே சாரைத்தான் போய்ப் பார்த்தேன். 'சார்... இது இருக்க வேண்டிய இடம் இதுதான்' என அவரின் சினிமா பட்டறை சுவரில் அதை மாட்டினேன். 'என்னடா இப்பிடிப் பண்ற...' என்றவருக்கு சந்தோஷம் தாங்கவில்லை. எனக்கு அன்பை அவ்வளவுதான் சொல்லத் தெரியும். இந்த வாழ்க்கையே அவர் அருளியது. பதிலுக்கு என்ன செய்தேன் எனத் தெரியவில்லை. இதோ இப்போதுகூட அவரின் நினைவாக தொப்பி வேண்டும் என அகிலாம்மாவிடம் வாங்கினேன்.

சந்தோஷமா போய்ட்டு வாங்க சார்... மின் மயானத்தில் அவரின் இரண்டு பாதங்களையும் தொட்டுக் கும்பிட்டு முத்தமிட்டேன். 'சார் சந்தோஷமாப் போயிட்டு வாங்க... உங்ககிட்ட ஒண்ணே ஒண்ணு சொல்லணும் சார். அகிலாம்மாவை இனிமே எங்க வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டுப் போயிடலாம்னு இருக்கேன். நாங்க அம்மாவை நல்லாப் பார்த்துக்குறோம். அப்புறம்... ஆயிரம் சண்டைகள் போட்டாலும்... ஐ லவ் யூ சார்!'''

நன்றி: பிலிம் பீட் தமிழ்  ;   நன்றி R. கந்தசாமி ஸார்.

========================================================================================

வெங்கட் பதிவில் இந்தப் படம் பகிர்ந்து அதற்கு இணையத்திலிருந்து ஒரு  கவிதை பகிர்ந்திருந்தார்.  நான் அதற்கு முயற்சித்தது கீழே...

விளக்கைப் பார்ப்பதால்

விலகிச் செல்லுமோ

மன இருள்?

என் மதி குழப்பம் தீர

நிம்மதி தேடி வந்த

இடத்தில்

சன்னதி இன்னும் திறக்கவில்லை

காத்திருக்கிறேன் நான்

கதவு திறக்கவும்

என் பால் அவன்

அருள் சுரக்கவும்.

அழுத மனம் இப்போது

தொழுது நிற்கிறது

அருகில் வந்ததுமே

அமைதி திரும்பியதே

உன் ஒளி என்னுள்ளும்

பரவியதே

ஆறுமுகம் நீ கொண்டாய் 

ஆறுதலை என்னுள் 

தந்தாய்!

========================================================================================================

எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன் பற்றி எழுத்தாளர் தமயந்தி ...

எந்த உறவைக் குறித்தும் மோசமான அபிப்பிராயங்கள், யாரைக் குறித்தும் கேவலமான பேச்சுகள் பிரபஞ்சனுக்கு ஒருபோதும் இருந்ததில்லை. என்னுடைய தோழி லதா இதைச் சொன்னார். தன்னுடைய தந்தை இன்னொரு பெண்ணுடன் வந்திருக்கிறதை ஒரு தியேட்டரில் சந்திக்கிற ஒரு பெண், அது தொடர்பாக சந்திக்கிற நிறைய பிரச்சனைகள் பற்றிய ஒரு கதையின் வெளியீட்டு விழாவில் பிரபஞ்சன் பேசினாராம். “ஒரு மகளுக்குத் தன்னுடைய தந்தையை இன்னொரு பெண்ணுடன் பார்க்கிறது இயல்பான ஒரு விஷயம்தான். ஆனால், அந்த அப்பாவின் பார்வையிலிருந்து அந்த மகள் அந்த உறவைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்க வேண்டும்” என அவர் சொன்னாராம். 

இன்றைக்கு இருக்கிற திருமண உறவுகளில் பாதி போலியானவை என்பதை வெட்ட வெளிச்சமாக்கிய சமூகக் கண்ணாடி பிரபஞ்சனின் கையில்தான் எழுத்து வடிவில் இருந்திருக்கிறது.  மற்ற எல்லாரும் திருமணம் புனிதமானது, தெய்வீகமானது என்று சொல்வார்கள். அப்படி ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் இல்லை என்று அதை உடைத்துப் போட்டவர் பிரபஞ்சன். வெகுஜன பத்திரிகை ஒன்றில் வெளியான அவருடைய ஒரு கதை உண்டு. அதில் ஒரு பெண் தன்னுடைய ஆண் நண்பனுடன் குடித்துக் கொண்டிருப்பாள். இன்றைக்கும்கூட சில வெகுஜன பத்திரிகைகள் இதை வெளியிடுவார்களா என்பது சந்தேகம்தான். 

பெண்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை இப்படித்தான் வாழ வேண்டுமென்று பிரபஞ்சனுக்கு ஒரு பார்வை இருந்தது. ஆனால், யதார்த்த வாழ்க்கையில் தான் பார்க்கிற பெண்களிடம் இதை அவர் அறிவுரையாக ஒருபோதும் சொல்லமாட்டார். அவர் அதை உரையாடலாக மாற்றுவார். அந்த உரையாடலின் உச்சம் அவர்களை அந்த எண்ணங்களுக்கு இட்டுச் செல்லும். பிரபஞ்சனுடனான உரையாடல்கள் அவரோடு பழகிய ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட மனிதர்களுக்கும் மிகவும் முக்கியமானதாகவே இருக்கும்.

உணர்வு சார்ந்த எந்தவொரு உறவையும் அவர் கொச்சைப்படுத்தியதே இல்லை. அதுதான் அவரது முதிர்ச்சியின் அடையாளம். அவருடன் நான் நிறையவே வாதிட்டிருக்கிறேன்.

அக்கினிப்பிரவேசம் கதையை நான் மிகக் கடுமையாக விமர்சித்திருக்கிறேன். அவருக்கு ஜெயகாந்தன் ஆதர்சம் என்று எனக்குத் தெரியும். ஆனாலும் என்னால் இதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை என்று நான் சொல்லும்போது, “அந்தக் காலகட்டத்தில், அதுவும் ஒரு பிராமண சமூகத்தில் அது ஒரு புரட்சிதான்” என்று சொல்லுவார். குமுதத்தில் அட்டைப்படத்தில் ஒரு பெண்ணின் முதுகுப் படத்தைப் போட்டு, “யாருடைய முதுகு இது? பார்க்க... பக்க எண்” என்று போட்டு, அந்தப் பக்கத்தில் ‘நிர்மலா பெரியசாமி’ என்று போட்டிருந்ததைக் கண்டித்து அவர் குமுதத்திலிருந்து வெளியே வந்தார். ஒரு நிறுவனத்தில் வேலை பார்க்கும் எத்தனைப் பேருக்கு இப்படிச் செய்யும் துணிச்சல் வரும்? அத்தனை துணிச்சல் கொண்டவர் பிரபஞ்சன். அதனாலேயே இப்படிப்பட்ட மனிதரை அவருடைய குடும்பம் சற்று அந்நியமாகவே பார்த்தது. ஏனென்றால், நம்முடைய குடும்ப அமைப்பில் ஆண் என்பவன் பொருளாதாரத்தை ஈட்டிக் கொடுப்பவன். அந்தப் பொருளாதாரத்தை ஈட்டிக் கொடுப்பதன் மூலம் ஒரு வசதியான உறைவிடம், உணவுப் பழக்கத்தை அவன் அந்தக் குடும்பத்திற்குக் கொடுக்கிறான். ஆனால், எழுத்தாளனாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிற ஒருவருக்கு எப்படித் தன் குடும்பத்திற்கு அத்தனை சவுகரியங்களையும் கொடுக்க முடியும்? கொடுக்க முடியவில்லை என்பதுதான் உண்மை.

ராணி அக்காவை நான் பல முறை பார்த்திருக்கிறேன். நான் அங்கு போகும்போது அவ்வளவு ருசியாக கோழிக்கறிக் குழம்பு சமைத்து அன்புடன் பரிமாறுவார். அந்தப் பரிமாறுதலில், நாம் வேறு ஒன்றிற்காக வைத்திருந்த பணத்தை இவர்களுக்காக செலவு செய்துவிட்டோமே, நம்முடைய குழந்தைக்காக வைத்திருந்ததை கொடுக்க வேண்டியதாகிவிட்டதே என்பன போன்ற எந்தவொரு உணர்வும் இருக்காது. அது பிரபஞ்சனுடைய தன்மையின் நீட்சியாகவே நான் பார்க்கிறேன். ராணி அக்காவைப் பற்றி பிரபஞ்சன் சொல்லும்போதெல்லாம், “நான் அவளுக்கு நல்ல கணவனாக இருந்ததில்லை. வேறு யாரையாவது அவள் திருமணம் செய்திருந்தால் சிறப்பாக வாழ்ந்திருப்பாள்” என்று சொல்வார். அவர்களுடைய மரணத்தின்போது நான் போக முடியவில்லை. பின்னதாக சதீஷின் திருமணத்திற்குப் பிரபஞ்சன் அழைத்தார். தன்னுடைய பல தனிப்பட்ட பிரச்சனைகளை என்னிடம் பேசியிருக்கிறார். நானும் கிட்டத்தட்ட என்னுடைய எல்லாத் தனிப்பட்ட பிரச்சனைகளையும் அவரிடம் சொல்லியிருக்கிறேன். அது அந்த அறைக்குள்ளேயே முடிந்துவிடும். அதை வெளியே இன்னொருவரிடம் போய் சொல்லும் பழக்கமே பிரபஞ்சனிடம் கிடையாது. யாரைப்பற்றியும் அவர் ஒருபோதும் சொன்னதில்லை.

அவருக்கு மிகவும் பிடித்தமான சிலர், அதிலும் குறிப்பாக தமிழ்நதி, ஜோதி போன்ற எழுதுவதில் சிலர் இருந்தார்கள். “ஜோதி அரசியலுக்கு வந்ததால்தான் எழுதுவதை விட்டுவிட்டாளோ? அரசியல் அவசியந்தான். ஆனால் எழுதுவது அரசியல்தானே?” என்ற கேள்வி அவருக்கு இருந்தது. “ஜோதியைப் பார்க்கும்போது எழுதச் சொல்லுங்கள்” என்று அடிக்கடி சொல்வார். தமிழ்நதியின் எழுத்துகள்மீது அவருக்கு மிகப்பெரிய பிடித்தம் உண்டு. புதிதாக தமிழில் எழுத வரும் யாருடைய புத்தகங்களையும் வாங்கி படிக்கக்கூடிய பரந்த வாசிப்பு அனுபவம் பிரபஞ்சனுக்கு உண்டு. நடப்பு விஷயங்களை அறிந்துகொள்வதில் உள்ள ஆர்வம் அது.

- தமயந்தி  ;  நன்றி திரு R. கந்தசார், ஃபேஸ்புக்.

===================================================================================

பாரதியாரின் 'சின்னஞ்சிறு கிளியே' எம் எல் வசந்தகுமாரி குரலில் கேட்டிருக்கிறேன்.  ரொம்பப் பிடிக்கும்.  உடன் V N சுந்தரம் பாடுவார்.  

சமீபத்தில் இந்த சகோதரிகளின் குரலில் பாடலைக் கேட்டேன்.  காணொளியிலேயே வரிகளும், பாரதியார் பற்றிய விவரங்களும், அதைவிட எந்ததெந்த இடங்கள் என்னென்ன ராகம் என்கிற விவரமும் இருந்தது.  பல்லவியும் முதல் சரணமும் காபி ராகம்.  S. -சௌந்தர்யா  S. அனுசுயா. இந்த சகோதரிகளின் குரலில் பாடல் பரமசுகம்.  

கேட்டுப்பாருங்களேன்.  மென்மையான குழலோசையுடன் இனிமையான பாடல்.  காரணம் .தேர்ந்தெடுத்த ராகங்கள்.

சின்னஞ்சிறு கிளியே கண்ணம்மா

செல்வ களஞ்சியமே

சின்னஞ்சிறு கிளியே கண்ணம்மா

செல்வ களஞ்சியமே

சின்னஞ்சிறு கிளியே கண்ணம்மா

செல்வ களஞ்சியமே

என்னை கலி தீர்த்தே உலகில்

என்னை கலி தீர்த்தே உலகில்

ஏற்றம் புரிய வந்தாய்…..….

என்னை கலி தீர்த்தே உலகில்

என்னை கலி தீர்த்தே உலகில்

ஏற்றம் புரிய வந்தாய்…..….

சின்னஞ்சிறு கிளியே கண்ணம்மா

செல்வ களஞ்சியமே

சின்னஞ்சிறு கிளியே

பிள்ளை கனி அமுதே கண்ணம்மா

பேசும் பொற்சித்திரமே…..…..

பிள்ளை கனி அமுதே கண்ணம்மா

பேசும் பொற்சித்திரமே…..…..

அள்ளி அணைத்திடவே என் முன்னே

ஆடி வரும் தேனே……….

அள்ளி அணைத்திடவே என் முன்னே

ஆடி வரும் தேனே……….  

சின்னஞ்சிறு கிளியே கண்ணம்மா

சின்னஞ்சிறு கிளியே [இதுவரை காபி ராகம்]

ஓடி வருகையிலே கண்ணம்மா

உள்ளம் குளிருதடி…..

ஓடி வருகையிலே கண்ணம்மா

உள்ளம் குளிருதடி

ஆடி திரிதல் கண்டால் உன்னை போய்

ஆடி திரிதல் கண்டால் உன்னை போய்

ஆவி தழுவுதடி  [மாண்டு ராகம்]

உச்சி தன்னை முகர்ந்தால்

கருவம் ஓங்கி வளருதடி

உச்சி தன்னை முகர்ந்தால்

கருவம் ஓங்கி வளருதடி

மெச்சி உன்னை ஊரார் புகழ்ந்தால்

மேனி சிலிர்க்குதடி

மெச்சி உன்னை ஊரார் புகழ்ந்தால்

மேனி சிலிர்க்குதடி  [வசந்தா ராகம்]

கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்

உள்ளம்தான் கள்வெறி கொள்ளுதடி

கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்

உள்ளம்தான் கள்வெறி கொள்ளுதடி

உன்னை தழுவிடிலோ கண்ணம்மா

உன்மத்தம் ஆகுதடி…..….

உன்னை தழுவிடலோ கண்ணம்மா

உன்மத்தம் ஆகுதடி…..….  [திலங் ராகம்] 

உன் கண்ணில் நீர் வடிந்தால்

என் நெஞ்சில் உதிரம் கொட்டுதடி

உன் கண்ணில் நீர் வடிந்தால்

என் நெஞ்சில் உதிரம் கொட்டுதடி

என் கண்ணிற் பாவையன்றோ கண்ணம்மா

என் கண்ணிற் பாவையன்றோ கண்ணம்மா

என்னுயிர் நின்னதன்றோ [ நீலமணி ராகம் ]

==========================================================================================

ஜோக்ஸ்...

"என்னடா இது..  நம்ம வாத்தியார் கல்யாண காரியத்தை கவனிக்காம என்னமோ எழுதிக்கிட்டு இருக்கார்?"

"கல்யாணத்துக்கு யார் யார் வந்திருக்காங்கன்னு அட்டெண்டன்ஸ் எடுத்துக்கிட்டு இருக்கார்"

விருந்தாளி :  "அந்த நாய் ஏன் என்னைப்பார்த்து அப்படிக் கத்துது?  கொஞ்சம் கெட்டியா பிடிச்சுக்கோப்பா!"

சின்னப்பையன் : "சீக்கிரம் சாப்பிடுங்க மாமா!  தான் சாப்பிடற தட்டிலே இன்னொருத்தர் சாப்பிட்டா அதுக்கு கோபம் வராதா?"