பொய் சொல்லப்போறேன் பொய் சொல்லப்போறேன்

 

பொய் சொல்லக்கூடாது காதலி... 

பொய் சொல்லப்போறேன் பொய் சொல்லப்போறேன் 

பொய்யிலே பிறந்து பொய்யிலே வளர்ந்த 

ஒரு பொய்யாவது சொல் கண்ணே 

இப்படி பொய் பற்றி சில பாடல்கள் கேட்டிருக்கிறீர்களா?  பொய்மையும் வாய்மையிடத்து புரை தீர்ந்த நன்மை பயக்குமெனின் என்று வள்ளுவர் கூட சொல்லி   இருக்கார்.ஆனால் அந்த புரை தீர்ந்த நன்மை யாருக்கு என்று அவர் சொல்லவில்லை !

எனக்கு பொய் சொல்வதில் பயமுண்டு.  நிஜம் சொன்னால் நடக்கிறதோ இல்லையோ, பொய் சொன்னால் நடந்து விடும்.  ஸ்கூலில் இரண்டு மூன்று முறை வாத்தியாரின் "ஏண்டா லேட்?"  கேள்விக்கு  "சைக்கிள் டயர் பஞ்சர் சார்" சொல்லி, அன்றே அது அப்படியே நடந்து செலவு வைத்திருந்திருக்கிறது!.

ரெகார்ட் நோட் படம் வரையாததால் தொலைந்து விட்டது என்று  சொல்லப்போக, அது நிஜமாகவே தொலைந்து நான் அவஸ்தைப்பட்டது தனிக்கதை.  கடனே என்று அவசர அவசரமாக எல்லாம் முதலிலிருந்து தயார் செய்தவுடன் காணாமல் போன ரெகார்ட் நோட்டே கிடைத்தது.  கடுப்பாயிருக்காது?!!

சரி, இதெல்லாம் நடக்கிறதே என்று இன்று எனக்கு இருபது ரூபாய் கையில் கிடைக்கும் என்றோ, ப்ராகிரஸ் கார்டில் அப்பா ஒன்றும் சொல்லாமல் கையெழுத்திட்டு விடுவார் என்றோ சொன்னால் அதெல்லாம் நடக்காது!

அதைவிட ஒருமுறை அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்லை என்று சொல்லப்போக, நிஜமாகவே அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்லாமல்போய் ராஜாஜி ஹாஸ்பிடலில் அட்மிட் செய்யுமளவு போனது.  நான் சொன்னதால்தானா, எப்படி இருந்தாலும் அம்மாவுக்கு உடம்புக்கு வந்திருக்குமே என்கிற லாஜிக் எல்லாம் எனக்குள்ளே செல்லுபடியாகவில்லை.

எனவே எந்த மாதிரி சந்தர்ப்பங்களில் பொய் சொல்வது நடக்கும் என்று தெரிந்து போனதால் முடிந்தவரை பொய் சொல்ல வாய் வராது!

வகுப்பைப் புறக்கணித்து தங்கச்சுரங்கம் பார்த்து வந்த நாளில் உள்ளே நுழையும்போதே அம்மா "சினிமாவுக்கு போயிட்டு வர்றியா?" என்று கேட்டதும் ஆச்சர்யம்.  இத்தனைக்கும் ஸ்கூல் விட்டு டியூஷன் விட்டு  வீடு வரும் எல்லாம் சரியாக வீடு வந்து விட்டேன்.  

இது மாதிரி அம்மா வேறு சில சமயங்களிலும் நேரில் பார்த்தது போல கேள்வி கேட்பார்.

பொய் சொல்ல மாட்டேன்தான்.  அதேபோல தேவைப்படும் நேரங்களில் உண்மையும் சொல்ல மாட்டேன்!  அதாவது ஒன்றும் சொல்லாமல் இருந்து விடுவேன்.  அல்லது வேறு ஏதாவது மாற்றி குழப்பி விட்டு விடுவேன்!

பொய் பேசாமல் உண்மை பேசுவது சிரமம் இல்லையா என்றால் இல்லை!  ஏனெனில் பொய் சொல்பவர்களை நம்பும்  இந்த உலகம், உண்மை பேசுபவர்களை நம்பாது.  எனவே துணிந்து உண்மை பேசலாம்! பொய்மையும் வாய்மையிடத்து மாதிரி சில இடங்களில் உண்மையையே பொய் என்று நினைக்குமளவு பேசி விடலாம்!

======================================================================================

'தங்கச்சுரங்கம்' படம் வெளிவந்த ஆண்டு 1969.   'மெக்கனாஸ்கோல்ட்' ஆங்கிலப்படம் பார்த்து அதுபோல தமிழில் எடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார்களோ என்னவோ..  சிவாஜி கணேசன் முதன் முதலாக ஜேம்ஸ்பாண்டாக நடித்த படம்.  அப்போதைய அந்த ஸ்டைல் காட்சிகள் இப்போதும் பார்த்தால் கொஞ்சம் சிரிப்பாக இருக்கும்.  படம் பிளாக்பஸ்டர் வெற்றி.  எனவே அதை ஹிந்தியிலும் தெலுங்கிலும் கூட எடுத்தார்கள்.

அப்போதைய படங்களில், வெளிநாட்டில் அல்லது சென்னை டெல்லியில் வேலை பார்க்கும் கதாநாயகன் சொந்த கிராமம் திரும்புவது ஆரம்பக் காட்சியாகவும் அந்தக் காட்சியில் ஒரு பாடலும் இருக்கும்.  அப்படி இந்தப் படத்தில் வரும் பாடல் 'நான் பிறந்த நாட்டுக்கெந்த நாடு பெரியது?'

கண்ணதாசன் பாடலுக்கு T K ராமமூர்த்தி இசை.  TMS குரல்.

========================================================================================

இந்த வாரமும் அப்பா மாதிரி எழுத முயற்சித்தது...

தேடுபவை யாவும் 

கிடைப்பதில்லை 

கிடைப்பதுவோ 

தேடியதில் இல்லை 

வெட்டவெளிப் பொட்டலில் 

பசுஞ்செடிகளைத் தேட 

முடியுமா என்ன 

***************

ஊரெல்லாம் உறங்க 

நான் மட்டும் விழித்திருக்கிறேன் என்றுதான் 

நினைப்பு ஓடுகிறது 

அவரவர்க்குத் தெரியும் 

அவரவர் பிரச்னை 

யார் இங்கே வெளியில் 

சொல்லி 

வெளிப்படையாக இருக்கிறார்கள்?

தூங்குபவர்கள் எல்லோரும் 

பிரச்னையே இல்லாதவர்கள் 

என்று 

சொல்ல முடியுமா என்ன!

=========================================================================================

ரபி பெர்னாடை நினைவிருக்கிறதோ...

============================================================================================

இங்கிலாந்து ராணியின் அரண்மனையில் பத்தாயிரம் ஜன்னல்கள்

ராணிக்குப் பிடித்த மாமியார்...

இங்கிலாந்து ராணியின் பக்கிங்ஹாம் அரண்மனயில் வேலை செய்பவர்களின் எண்ணிக்கை 220. இவர்களில் சிலர் செய்யும் வேலைகள் கேட்பதற்கு ரசமானவை.

ராணி அளிக்கும் ராஜாங்க விருந்தில், ஓர் அதிகாரி, ராணி அமர்ந்திருக்கும் நாற்காலிக்குப் பின்னால் நிற்பார். போக்குவரத்து விளக்குகளைப் போட்டு அடை யாளம் காட்டுவது போல, விளக்குகளைப் போட்டும் அணைத்தும், விருந்தில் பரிமாறுவதற்கு எப்போது எதைக் கொண்டு வர வேண்டும் என்பதை ஒழுங்கு படுத்துவார் இவர்.

இன்னொருவர், நாள் முழுக்க அரண்மனையைச் சுற்றி வந்து, அங்குள்ள கடிகாரங்களுக்குச் சாவி கொடுக்கிறார். அங்கே 250 கடிகாரங்கள் இருப்பதால். இவருக்கு வேலை சரியாக இருக்கும்.

அரண்மனையில் உள்ள பத்தாயிரம் ஜன்னல்களை 12 பேர்கள் சுத்தப்படுத்தி, மினுமினுப்புடன் இருக்கச் செய்யும் வேலையைச் செய்கிறார்கள். பத்தாயிரம் ஜன்னல்களைத் துடைத்து முடிப்பதற்குள், மறுபடியும் மற்ற ஜன்னல்களில் தூக படிவதால் இவர்களுக்கு இடைவிடாத வேலை இருந்து கொண்டே யிருக்கிறது.

மைக்கேல் அடினி என்பவர்தான். ராணியின் அந்தரங்கக் காரியதரிசி, காலையில் சரியாகப் பத்து மணிக்கு இவர் பத்துப் பெட்டிகள் நிறையப் 'பைல்' பெட்டிகள் நிறைய பைல்களுடன் ராணியைச் சந்திக்க வருவார். பல அரசாங்கக் காரியங்களுக்கு ராணி ஒப்புதல் அளித்துக் கையெழுத்திட வேண்டியவை அவை. பின்னர், காலையில் வந்த கடிதங்களைப் பார்வையிடுகிறார். 

இவர் நேரிடையாகப் பார்க்கும் கடிதங்களின் எண்ணிக்கை மட் டும் 250. 

ஓர் ஆங்கிலேயர் தன் மாமியாரைப் பற்றி வானளாவப் புகழ்ந்து ராணிக்குப் பக்கம் பக்கமாகக் கடிதம் எழுதினார்.  ராணி அதற்கு எழுதிய பதில்: "உங்கள் மாமியாரைப் பற்றிப் படிப்பதற்குச் சுவையாக இருக்கிறது. நிச்சயமாக உங்கள் வயதான மாமியார் ஓர் அற்புதப் பெண் தான்!"

ராணியின் கணவருக்குத் தலை வழுக்கையாக இருப்பது பற்றி ஒருவர் மருந்துகளைச் சிபாரிசு செய்திருந்தார்!

ஒரு பள்ளிக்கூடத்துச் சிறுமி எழுதிய கடிதம் ராணியின் நெஞ்சைத் தொட்டது. 

கான்வென்ட்டில் படிக்கும் அந்தச் சிறுமி. " நீங்கள் எங்கள் பள்ளியின் வழியாகக் காரில் தினமும் போகிறீர்களே, மெதுவாகப் போகக்கூடாதா? நாங்கள் உங்களைத் தினமும் பார்க்கலாமே?" என்று எழுதியிருந்தாள். 

அதன்படி அப் பள்ளி அருகே காரில் போனால், ராணியின் கார் மெதுவாகத்தான் செல்லும். ராணி கையை அசைக்க, குழந்தைகள் ஆரவாரம் செய்வார்கள்.

-கேயெஸ். 

-70களில் வந்த விகடன் இதழ் ஒன்றில் இருந்து

====================================================================================

இப்போ மறுபடி அவரைப் பிடித்து ஜெயிலில் போட்டு விட்டார்கள்.  ஆனால் நல்லவரா? கெட்டவரா?

இதையெல்லாம் செய்தியாகப் போட்டு நம் ---------------------------- கொட்டிக்கொள்ள வேண்டுமா!

=========================================================================================

மதனமாளிகை.  1976 லெவெளிவந்த படம்.  சிவகுமார், அல்கா நடித்த படம்.  விஜயன் இயக்கம்.  எம் பி ஸ்ரீனிவாசன் இசை. உதவி வி எஸ் நரசிம்மன்.

இந்தப் படத்திலிருந்து SPB குரலில் ஒரு அருமையான பாடல்.   "ஒரு சின்னப்பறவை அன்னையைத் தேடி..

என் அப்பாவுக்கும் மிகவும் பிடித்த பாடல்.  வரிவரியாக ரசிப்பார்.  பாடல் புலமைப்பித்தன்.

============================================================================================

........   இவர்கள் ஏன் இப்படி இருக்கிறார்கள்? நான் கனடாவிலும், அமெரிக்காவிலும், ஆஸ்திரேலியாவிலும் விமானநிலையக் காவலர்களில் இருந்து பரிசாரகர்கள் வரை விதவிதமான வெள்ளையர்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன். ஒவ்வொருமுறையும் ஓர் எழுத்தாளன் என்பவனின் இடமென்ன என்று அவர்களுக்குத் தெரிந்திருப்பதையே கண்டிருக்கிறேன். மிகமிகக் கறாரான ஆஸ்திரேலிய சுங்கத்துறையில்கூட எழுத்தாளன் என்றதுமே ஊழியர்களின் பாவனையில் மரியாதை வருவதை கவனித்திருக்கிறேன்.

ஏன், என் இதுநாள் வரையிலான இலக்கியவாழ்க்கையில் எழுத்தாளன்மீது மதிப்பில்லாத, அவன் இடமென்ன என்று அறியாத ஒரே ஒரு ஈழத்தமிழரைக்கூட சந்தித்ததில்லை. ஒரு வரிகூட வாசிக்காத ஈழத்தமிழர்களை நூற்றுக்கணக்கில் சந்தித்திருக்கிறேன். கடுமையான கருத்துமுரண்பாட்டுடன் கோபம் கொண்டு என்னிடம் பேசவந்தவர்களையும் கண்டிருக்கிறேன். ஆனால் அவர்கள் எழுத்தாளன் என்ற மதிப்பை இழந்து ஒரு சொல் சொன்னதில்லை, ஒருமெல்லிய பாவனைகூட வந்ததில்லை.

அதைவிட முக்கியமாக ஓர் ஈழத்தமிழர் அப்படிச் செய்யக்கூடும் என்ற சிறிய ஐயம் கூட எனக்கு வந்ததில்லை.

ஒரு வெள்ளையரிடம், ஈழத்தமிழரிடம் , மலையாளியிடம், கன்னடனிடம் என்னை எழுத்தாளன் என அறிமுகம் செய்துகொள்ள எனக்கு தயக்கமில்லை. ஆனால் ஒருபோதும் தமிழகத் தமிழரிடம் அப்படி என்னை முன்வைக்கும் தைரியம் வருவதில்லை. ஏனென்றால் எழுத்தாளன் என்றால் என்ன ,அவனிடம் எதைப்பேசலாம், எதைப் பேசக்கூடாதென்று அவர்கள் அனைவருக்கும் தெரியும்.

நாம் மட்டும் ஏன் இப்படி இருக்கிறோம்? நம்மிடம் மிக ஆழமான உளவியல் கோளாறு ஏதோ உள்ளது. அறிவுக்கு எதிரான ஒரு நரம்பு இறுக்கமா அது?

ஜெயமோகன் - 2013 

===========================================================================================

படித்து நெகிழ்ந்தது..

====================================================================

1935 கலைமகள் பக்கங்கள்..

===============================================================================================

ஒரு வெட்டி ஆராய்ச்சி...

எம் ஜி ஆர் சிவாஜி இருவரும் தலா ஒரு வெளிநாட்டு நடிகையுடன் ஜோடி சேர்ந்து நடித்துள்ளார்கள்.

1973 - உ சு வா - மேட்டா ருங் ரூட்டா, தாய்லாந்து.

1978 - பைலட்  பிரேம்நாத் - மாலினி பொன்சேகா

இவர்களுக்குப் பிறகு இரட்டை துருவங்களாக  பெயர் பெற்றிருந்த ரஜினியும் கமலும் கூட வெளிநாட்டு நடிகைகளுடன்  நடித்திருக்கிறார்கள்.

சட்டம் என் கையில் -  1978. - எலிஸபத். நாடு தெரியவில்லை!

ப்ரியா - 1978 - அஸ்னா - சிங்கப்பூர்.

அப்புறம் மார்க்கண்டேய நடிகர் சிவகுமார் 1975 மேல்நாட்டு மருமகள் படத்தில் லாரன்ஸ் போட்டேல் என்ற யூரோப் நடிகையுடன் நடித்திருக்கிறார்!

=============================================================================================

சுதேசமித்திரன் 1956 

அப்பவேவா?

                                                       என்ன ஜோக்?  அபுரி!

சுதேசமித்திரனில்தான் மோகமுள் வந்தது, தெரியுமோ?

தக்காளி ரசம் தெரியும், பூண்டு ரசம் தெரியும், ஏன், பைனாப்பிள் ரசம் கூட தெரியும்....

அரசியல் டூன்!

அப்போதைய காலகட்டத்தில் இது மாதிரி படங்கள்தான் சினிமா ரசிகர்களுக்கு விருந்து...