"திங்க"க்கிழமை : நீங்க நல்லாச் சாப்பிட ஒரு குறிப்பு - கீதா சாமபசிவம்

  

நீங்க நல்லாச் சாப்பிட ஒரு குறிப்பு

கீதா சாம்பசிவம்

புது வருஷத்துக்கு ஒரு புது டெசர்ட் பார்ப்போம்,  டெசர்ட்னதுமே அது பழங்களால் ஆனதுனு தெரிஞ்சிருக்குமே. முதல்லே இதுக்குத் தேவையான பொருட்களைப் பார்ப்போம்.

கேக் சாப்பிடறவங்க கடையில் விற்கும் ப்ளம் கேக் வாங்கிக்குங்க.  பெரிசா இருக்கட்டும். கடையிலே கேக் சாப்பிடமாட்டேனு சொல்றவங்க வீட்டிலேயே மில்க் மெயிடினால் செய்யப்பட்ட கேக்கை வாங்கிக்கலாம். இல்லைனா ஹாட்சன் மஹாதேவன் கடையிலே எக்லெஸ் கேக் கிடைக்கும் அதை வாங்கிக்குங்க.  இது முக்கியமா வேணும் சரியா?

அடுத்து ஜெல்லி க்ரிஸ்டல் பவுடர் வாங்கி அதிலே சொல்லி இருக்கும் முறையில் ஜெல்லியைத் தயார் செய்து, ஒரு பவுலில் ஊற்றி, அதிலே பாதாம், பிஸ்தா, முந்திரி, அக்ரூட் பருப்புகளைக் கலந்துக் குளிர வைக்கவும்.  ஜெல்லி கெட்டியாக ஆனதும் குளிர்சாதனப் பெட்டியில் வைக்கவும்.

இப்போது பழங்கள் எல்லாவகையும் வகைக்கு

ஆப்பிள் நடுத்தரம் ஒன்று, ஒரு மாதுளை, ஆரஞ்சு இரண்டு, கொய்யாப் பழம் நடுத்தரம் ஒன்று,  வாழைப்பழம் கனிந்ததாக பெரிதாக இருந்தால் ஆறு, இல்லை எனில் பத்து, பேரிச்சம்பழம் கொட்டை நீக்கியது 50 கிராம், பச்சை திராக்ஷை 50 கிராம், பன்னீர் திராக்ஷை 50 கிராம், முந்திரிப்பருப்பும் கிஸ்மிஸும் தேவை எனில் சேர்க்கலாம்.  சேர்க்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை.

பால் சுண்டக் காய்ச்சியது அரை லிட்டர், கஸ்டர்ட் பவுடர் வெனிலா வாசனையில் இரண்டு டேபிள் ஸ்பூன், வெண்ணெய் இரண்டு டேபிள் ஸ்பூன், சர்க்கரை இரண்டு டேபிள் ஸ்பூன்.

வெனிலா ஐஸ் க்ரீம்  குடும்ப பாக்கிங்கில் உள்ளது. (தேவையானால்)

பழங்களை நன்கு கழுவி நறுக்கி ஒன்றாகக் கலந்து ஒரு சிட்டிகை உப்பு, மிளகுத்தூள் சேர்த்து வைக்கவும்.

சுண்டக்காய்ச்சிய பாலில் கஸ்டர்ட் பவுடரைக் கலந்து கொண்டு அடுப்பில் வைத்துக் கிளறவும் கெட்டிப்படும்போது வெண்ணெய், சர்க்கரை சேர்த்துக் கிளறிக் கீழே இறக்கி ஆற வைக்கவும்.  மிக்சியில் போட்டு அடித்து வைத்துக்கொள்ளவும்.

இப்போது கலக்கும் முறை

முதலில் ஒரு பெரிய பவுலில் கேக்கை வைக்கவும்,  அதன் மேல் ஜெல்லியைப் பரவலாகக் கொட்டவும்,  பின்னர் அதன் மேல் பழங்களைப் போடவும்.  அதன் பின்னர் அதன் மேல் அடித்து வைத்த கஸ்டர்டைச் சேர்க்கவும்.  

விருப்பமுள்ளவர்கள் இதை அப்படியே ஃபோர்க்கால் எடுத்துத் தட்டில் எல்லாவற்றோடு சேர்த்துப் போட்டுக்கொண்டு வெனிலா ஐஸ்க்ரீமோடு சேர்த்துச் சாப்பிடலாம்.  சேமியா பாயசம் இருந்தாலும் அதோடு சாப்பிடலாம். ரொம்பவே ரிச்சானது!

நாங்க ராஜஸ்தான், குஜராத்திலே இருந்தப்போ இது அடிக்கடி பண்ணுவேன். எல்லாப் பழங்களும் இல்லாட்டியும் இருக்கிற பழங்களை வைத்துச் செய்வோம்.  கேக் நான் வீட்டிலேயே செய்துடுவேன்.  அதனால் அதிகம் செலவாகாது. மேலும் அங்கே பழங்கள் எல்லாவிதமானவையும் கிடைக்கும் என்பதோடு சுவை, ருசி, விலை எல்லாமும் ஏற்கும்படியாக இருக்கும்.

=====================================================================================

மனசாட்சியம் -12

KGY Raman

" எண்ணம் என்பது முற்றும் அற்ற நிலையில் உங்கள் மனம் இருப்பதை அனுபவித்திருக்கிறீர்களா ? " என்பது ஆன்மீக சாதனையாளர்களுக்கு எதிர்ப்படும் ஒரு கேள்வி. மனம் ஒரு குரங்கு என்று சும்மாவா சொன்னார்கள் ? மனம் சும்மா இருப்பதை அறியாத ஒன்று. ஆசை, பயம், சந்தேகம், ஆர்வம், சினம், சந்தோஷம், (அ)திருப்தி, கடந்த காலம்,  இப்படியாக ஏதோ ஒரு விஷயத்தை யோசித்துக் கொண்டிருப்பது தான் மனித மனங்களின் இயல்பு. 

என்ன காரணம் என்று தெரியாமல் ஏதோ ஒரு சினிமா பாடலின் வரியை மனதுக்குள் அசை போடுவது எனக்கு அவ்வப்போது நிகழும் ஒரு விஷயம். மிகப் பெரும்பாலும் மிகப் பழைய பாடல்களில் என்னைக் கவர்ந்த வரிகளாக அது இருக்கும். அவற்றில் சிலவற்றை உங்களுக்கு சொல்வதில் எனக்கு ஒரு திருப்தி. 

கொத்தமங்கலம் சுப்பு என்பவர் ஜெமினி வாசன் அவர்களிடம் நீண்ட நாள் வேலை பார்த்தவர். தில்லானா மோகனாம்பாள் கதையை விகடனில் தொடர்கதையாக எழுதியவர் என்று சொன்னால் உங்களுக்கு உடனே விளங்கும். விகடன் ஆசிரியர் குழுவிலும் அவர் இருந்திருக்கிறார் என்று நினைவு.

" வள்ளியின் செல்வன் "  என்ற படத்தில் 

பிள்ளைகள் ஒருவர் பின் ஒருவராக ஓடிய வண்ணம் ரயில் விளையாட்டு விளையாடுகிறார்கள். இந்த காலப் பிள்ளைகளுக்கு இந்த ரயில் விளையாட்டு பற்றிய புரிதல் இருக்குமா என்று எனக்குச் சந்தேகமாக இருக்கிறது.

கூ கூ என்று கூவியவாறு இஞ்சின் பையன் ஓடுகிறான். தொடர்ந்து ரயில் பெட்டி பையன்களும் பெண்களும் அதே வேகத்தில் ஓடி ரயிலை செலுத்துகிறார்கள். 

இந்த வட்டத்துக்கு வெளியே கையில் ஒரு கொடி வைத்தவாறு நிற்கும் சிறுவன் ரயில் அருகில் வரும் போது 

" பசுபதி கோயில் " என்று ஸ்டேஷன் பெயரை உரக்கச் சொல்கிறான்.‌. இது காட்சி.

ஊதும் ஓடும் ரயில் 

அதன் நீளம் ஒண்ணரை மயில் (மைல்)

" பசுபதி கோயில் " 

உங்க ஊரில் நிற்காது மெயில் ..

அந்தக் காலத்தில் சென்னையிலிருந்து புறப்பட்டு  தனுஷ்கோடி தாண்டி இலங்கை தலைமன்னார் வரை செல்லும் ரயில் ஒன்று இருந்தது. இண்டோ சிலோன் எக்ஸ்பிரஸ் என்றும் bபோட் மெயில் என்றும் அதற்குப் பெயர். எனவே அந்த  " உங்க ஊரில் நிற்காது மெயில் "  என்பதை முழுதுமாக ரசிக்க இந்தப் புரிதல் நமக்குத் தேவை. 

இஞ்சின் இஞ்சின் இஞ்சின் !! பெருமூச்சு ஏன் விடறே "

" எத்தனை பாரம் நான் சுமக்கிறேன் தெரியுமா 

ஆனைக் குட்டி ரெண்டு 

அல்சேஷன் பன்னண்டு

பாசஞ்சர் தொண்ணூறு

பாசுக்காரன் முன்னூறு " 

(அந்த நாட்களில் ரயில்வே பாஸ் வைத்திருப்பவர்கள் கூட்டம் மிகப்பெரியதாக இருந்தது. அதைப் பயன்படுத்திப் பலரும் ரயில்களில் இலவசமாகப் பயணித்துக் கொண்டிருந்தனர். 90 பேர் காசு கொடுத்து வரும் போது 300 பேர் பாஸ் பிரயாணம் செய்கிறார்கள் என்பது எவ்வளவு ஆழமான கற்பனை ? )

கண்ணதாசன் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் போன்ற கவிஞர்கள் கொண்டாடப்பட்ட அளவுக்கு கொத்தமங்கலம் சுப்புவும் கொண்டாடப்படத்தக்கவர். அவருக்கு உரிய அங்கீகாரம் கிடைக்கவில்லை என்று எனக்குத் தோன்றும். இது ஜெமினி போன்ற பெரிய நிறுவனத்தில் மாத சம்பளத்திற்கு வேலை பார்க்கும் பலருக்கும் நிகழ்ந்திருக்கிறது. 

அடுத்து என்னைக் கவர்ந்த பாடல் ஆசிரியர் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம். 

" வேப்பெண்ணெயப் பூசிக்கிட்டு, வெறும் கையாலே நீவி விட்டு, வேடு கட்டும் கூந்தலிலே - செங்கமலம், காக்கா கூடு கட்டப் பாக்குதடி ருக்குமணி " 

" பொறுமை இழந்திடலாமோ 

பெரும் புரட்சியில் இறங்கிடலாமோ " 

" தாலாட்டுப் பாடி,  இவ தாயாகி மகனுக்குப் பாலூட்ட நெருங்குது நாளு - அவன்

காலாட்டி கையாட்டி ஆடுவதைப் பாத்துவிட்டா கீழே விடமாட்டாரு ஆளு "

சந்தமும், எளிமையும், பொருளும் மிக்க இது போன்ற வரிகள் மனதில் திரும்பத் திரும்பச் சுழன்று வருவதில் என்ன வியப்பு ? 

ஹலோ மை டியர் ராமி

எங்க அம்மா உனக்கு மாமி 

டிலே பண்ணாதே சாமி 

இங்கு டேஞ்சர் ஒண்ணுமில்ல சாமி

போன்ற போக்கிரி வரிகளும் கவரத்தான் செய்கின்றன ! லோகோ bபின்ன ருசி !