நாங்கள் தரிசனம் செய்த கோயில்கள் - தஞ்சை அரண்மனை வளாகம் – கலைக்கூடம்::நெல்லைத்தமிழன்

 

 இந்தச் சிற்பக் கூடத்தை (அதாவது சிற்பங்களை வைத்திருக்கும்  வளாகத்தை) சுற்றிப் பார்க்கும்போது எனக்கு நாம் இழந்த செல்வங்கள் நினைவுக்கு வரும். இந்தச் சிற்பங்கள், தூண்களின் பகுதிகளாக இருந்திருக்கும். இறை உருவங்களாக இருந்திருக்கும். அந்த அளவு கோயில்களை, கோயில் வளாகங்களை நாம் இழந்திருக்கிறோம் (அல்லது இடத்தை ஆக்கிரமித்துக்கொண்டவர்கள் சிலைகளை மாத்திரம் கழற்றிவிட்டிருப்பார்கள்)  என்னதான் நாம் கோயில்கள், சிற்பங்கள் போன்றவற்றை மிகவும் மதித்து பெருமையாகக் கருதினாலும், அத்தகைய சிற்பம் ஒன்று நம் வீட்டின் ஒரு புறத்தில் தோண்டும்போது கண்டுவிட்டால் உடனே பதட்டமடைவோம், எங்கே அரசாங்கம் நம் இடத்தை எடுத்துக்கொண்டுவிடுமோ என்று.  இப்போதும் காஞ்சீபுரம் போன்ற வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க  பகுதிகளில் பல வீடு, கிணறு பகுதியில் சிற்பங்கள் சிலைகள் இருக்கும் வாய்ப்பு அதிகம். 

தஞ்சை மராத்திய மன்னர்களைப் பற்றி நாம் பேசும்போது சரபோஜி மன்னர் பெயர் மாத்திரமே முன்னிற்கும். இதன் காரணம், அவர்தான் கிட்ட த்தட்ட கடைசி மன்னர். பிரதாபசிங் மறைந்தபோது அவருடைய மூத்த மகன் துல்லாஜி என்பவர் 1763ல் ஆட்சிக்கு வந்தார். அந்தச் சமயத்தில் ஆர்க்காடு நவாப் முகம்மது அலிகான் என்பவன், தஞ்சை மீது படையெடுத்து வென்று, துல்லாஜியைச் சிறையெடுத்தான். அதற்கு முன்பே ஆங்கிலேய கிழக்கிந்தியப் படைகள் ஒவ்வொரு நகரமாக தங்கள் கீழ் கொண்டுவந்துகொண்டிருந்தனர். தஞ்சை அரசின் கீழ் இருந்த பல பகுதிகள் அவர்கள் வசம் வந்தன. இந்த மாதிரி நேரத்தில் தங்களுக்கு ஒத்திசைவாக இருந்த தஞ்சை மராத்திய அரசின் மீது ஆர்காடு நவாப் படையெடுத்தது, கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி இயக்குநர்களுக்கு கோபத்தை வரவழைத்தது. துல்லாஜி, கிட்டத்தட்ட மூன்று வருடங்கள் சிறையில் இருந்தார். கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி முன்னெடுத்து அவரை விடுதலை செய்யவைத்து, தஞ்சைக்கு மீண்டும் அவரை அரசராக்கினர். அதுமட்டுமன்றி, தஞ்சைக்கு என்று தனிப் படை தேவையில்லை என்று சொல்லி, கிழக்கிந்தியப் படைகளையே பாதுகாப்புக்காக நிறுத்தினர்.  துல்லாஜியும் நாகூர் மற்றும் பல பகுதிகளை கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிக்கு கொடையாக வழங்கினார். 

துல்லாஜி 1787ல் மறைவதற்கு முன்பு, தனக்கு வாரிசு இல்லாததால், சரபோஜி என்பவரை தத்து எடுத்துக்கொண்டார். சரபோஜிக்கு மிகச் சிறிய வயது என்பதால், துல்லாஜியின் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் அமர்சிங் என்பவர் தஞ்சைப் பகுதியின் அரசரானார். (காப்பாளர்) அமர்சிங் சுதந்திர தன்னாட்சி வேட்கை கொண்டவர். அதனால் ஆங்கிலேயர்களுக்கு பொம்மையாக அரசாள்வதை விரும்பவில்லை. இந்தச் சமயத்தில், சரபோஜியை ஸ்வார்ட்ஸ் பாதிரியார் வளர்த்தார், அதாவது கல்வியறிவு புகட்டினார்.  சரபோஜியும் ஆங்கிலத்தை நன்றாக அறிந்துகொண்டதுடன், பிரெஞ்சு, ஜெர்மன், உருது, லத்தீன், சமஸ்கிருதம் போன்ற பல்வேறு மொழிகளையும் பயின்றார். 

அமர்சிங்கின் ஆங்கிலேயர் மீதிருந்த வெறுப்பு காரணமாக ஆங்கிலேயர்கள் தொடர்ந்து அவருக்குத் தொல்லை கொடுத்தனர். இந்தச் சமயத்தில் சரபோஜியும் வளர்ந்துவிட்டதால், நேரடியாக அமர்சிங்கை பதவிநீக்கம் செய்துவிட்டு சரபோஜியை, இரண்டாம் சரபோஜி என்ற பெயரில்1798ல் அரசனாக்கிவிட்டார்கள். அவரும் ஆங்கிலேயர்களுடன் (வெஸ்லி பிரபு) ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு, தஞ்சை மற்றும் அதைச் சுற்றியிருந்த சில பகுதிகளைத் தவிர, மற்ற தஞ்சை மராட்டிய அரசுப் பகுதிகள் அனைத்தையும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு விட்டுக்கொடுத்துவிட்டார். 

சரபோஜி, கலைகளிலும் நூலகம் அமைத்து பல புத்தகங்களை பாதுகாப்பதிலும் ஈடுபட்டார். இரண்டாம் சரபோஜியும் ஸ்வார்ட்ஸ் பாதிரியாரும் பல்வேறு நூல்களை (ஓலைச்சுவடிகளை) இங்கு இடம்பெறச் செய்தனர். வடமொழி, தெலுங்கு, தமிழ் போன்றவற்றைச் சார்ந்த மருத்துவ இலக்கிய மற்றும் பல்வேறு ஓலைச்சுவடிகள் மற்றும் புத்தகங்களைச் சேகரித்துப் பாதுகாத்தனர்.  இதற்கிடையில், சரபோஜி அவர்கள், தலைசிறந்த சிற்பி ஃப்ளாக்ஸ்மன் என்பவரைக்கொண்டு தன்னுடைய உருவத்தையும், ஸ்வார்ட்ஸ் பாதிரியார் உருவத்தையும் வெண் பளிங்கில் சிற்பமாக வடிவமைக்கச் செய்தார். அந்தச் சிற்பத்தை இங்கு கண்டிருக்கிறோம் / காண்போம். 1832ல் சரபோஜி மறைந்ததும், அவருடைய மகன் சிவாஜி என்பவர் பட்ட த்திற்கு வந்தார். அவருக்கு வாரிசு இல்லை என்பதால் 1855ல் அவர் மறைந்தபோது ஆங்கிலேயர்கள் வாரிசு இழப்புச் சட்டப்படி, தஞ்சை மராட்டிய அரசை தங்களிடமே எடுத்துக்கொண்டனர்.  இவ்வாறு 180 ஆண்டுகள் தஞ்சையில் கோலோச்சிய மராட்டிய அரசு முடிவுக்கு வந்தது. 

ஒரு அரசரின் செய்கையை அந்தக் காலத்து நிகழ்வுகளை வைத்துத்தான் நாம் எடைபோட வேண்டும்.  ஒரு சில விதிவிலக்குகளைத் தவிர வரலாற்றில் பல தலைவர்கள் /அரசர்கள் செய்தவை, அவர்களின் சொந்த நலனை அல்லது நாட்டு நலனை முன்னிறுத்தியே முடிவெடுத்திருப்பார்கள்.  நடந்த வரலாற்றை மாற்ற முடியாது. ஆனால் அவற்றைப் படித்தால், தற்போது நாட்டில் நடப்பவைகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் எச்சரிக்கையாக இருக்கவும் முடியும். முடியாட்சியில் அத்தகைய உரிமை மக்களுக்கு இல்லை. மக்களாட்சியில் மக்களுக்கு அத்தகைய உரிமை இருக்கிறது. திடுமென ஏன் பங்களாதேஷில் புரட்சி ஏற்பட்டு, ஒரு பொம்மையை (அதாவது நாட்டு மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படாதவரை) தலைவராக்கியிருக்கிறார்கள். பாகிஸ்தானில் நடப்பது என்ன? இலங்கையில் நடந்தது என்ன? கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக நம் நாட்டில் என்ன என்ன முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்திருக்கின்றன என்பதையெல்லாம் நாம் அறிய முயற்சிக்க வேண்டும். 

சரி… நாம் வரலாற்றைக் கொஞ்சம் ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, அரண்மனையில் நான் கண்ட காட்சிகளைப் பார்க்கலாம்.

18ம் நூற்றாண்டு பீரங்கிக் குண்டு, தஞ்சாவூர் அரண்மனை. முதலில் பார்த்தபோது தன் உடற்தகுதியை நிரூபிக்க இளைஞர்கள் உபயோகித்த இளந்தாரிக் கல் என்று நினைத்தேன் (முதல் மரியாதை சிவாஜி நினைவுக்கு வருகிறாரா?). அதைத் தூக்க முடிந்தால்தான் பெண் தருவார்கள். ஆமாம் கல்லைத் தூக்குவதற்கும் பெண்ணைத் திருமணம் செய்வதற்கும் என்ன சம்பந்தம்? ஒருவேளை அப்போதெல்லாம் பெண்கள் ரொம்ப எடை அதிகமாக இருந்தார்களோ? சிற்பங்களில் கொடியிடைப் பெண்களைத்தானே செதுக்கியிருக்கிறார்கள்?

 

வெயிலில் வாடும் சிலை… என்னையும் கலைக்கூடத்தில் வைத்தால் என்ன என்று கேட்கிறதோ?

இவையெல்லாமே நம் பயன்பாட்டில் இருந்தன. பிறகு இவற்றை விட்டுவிட்டு, மிக்சி, கிரைண்டர் என்று மாறிவிட்டு, பிறகு சமீப காலங்களில், கல்சட்டி, பானை, பாரம்பர்யம் என்று பலர் ஜல்லியடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டனர்.

உரைகல், திருகைகள்.  உங்களுக்குத் தெரியுமா? இறைவனுக்கு சந்தனம் அரைக்க,  பெரிய வட்டவடிவமான கற்கள் உண்டு. இரண்டு மூன்று பேர் சேர்ந்து சந்தனம் அரைக்கும் விதமாக அது இருக்கும். இதனை திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோயில் மற்றும் திருப்பதியில் யோக நரசிம்மர் சன்னிதியின் அருகில் பார்த்திருக்கிறேன். சிலர் இதனைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு அந்த சந்தனக் கல்லின்மீதே தங்கள் அபிலாஷையை விரலால் எழுதுவார்கள். (ஏம்பா… எவனேனும் நான் அளித்திருப்பதற்காக நன்றி பாராட்டியிருக்கீங்களா? இன்னும் இது வேணும் அது வேணும் என்று வேண்டுகோள்கள் வைப்பதிலேயே குறியாக இருக்கீங்களே என்று இறைவன் நினைப்பாரோ?)

 

திருகை… நிச்சயம் இதன் உபயோகத்தை நான் எங்கள் வீட்டில் பார்த்திருக்கிறேன். 

இதெல்லாம் அரண்மனையில் உபயோகப்பட்ட பொருட்கள். தற்போதைய நாரீமணிகளுக்கு (எதற்கு அவங்களை மாத்திரம் சொல்வது? இருவரும்தான் தற்காலத்தில் சமைக்கிறார்கள், வேலையைப் பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள்) மிக்சி கிரைண்டரை விட்டால் வேறு எதுவும் தெரியாது.

 

 

 

 

இந்தப் பெண்ணின் சிலை யாரென்று குறித்துக்கொள்ள மறந்துவிட்டது. உங்களுக்குத் தெரியுமா?

பல்லவ காலத்திலிருந்து இருக்கும் சிங்கத் தூண்கள். அவற்றில் சிங்கம் மாத்திரம் இடம் பெயர்ந்து இங்கு வைத்திருக்கிறார்கள்.

 

 

ரிஷி பத்னிகள், 12ம் நூற்றாண்டு, தாராசுரம், பிக்ஷாடனர், 12ம் நூற்றாண்டு, தாராசுரம்,  சிவ கணங்கள், 12ம் நூற்றாண்டு, தாராசுரம்

 

சிவ கணங்கள்

 

12ம் நூற்றாண்டு பிக்ஷாடனர் சிலை

சப்த கன்னியர் அல்லது சப்த ரிஷிபத்னியர். 

இந்தச் சிலைகள் என்னைக் கவர்ந்தன. ஒன்றுக்கு மேற்பட்டு இந்த மாதிரி பெண் சிலைகள் செய்யும்போது முகம் மற்றும் அவயவங்கள் ஒரே மாதிரி அமைந்துவிடக் கூடாது. நன்றாக கவனித்துச் செய்துள்ளனர்.

மஹாவிஷ்ணு மஹாலக்ஷ்மி,  சூரியன், 17ம் நூற்றாண்டு, விஜயநகரம். 

 

9ம் நூற்றாண்டு மஹாவிஷ்ணு, துகிலி,  புத்தர், 11ம் நூற்றாண்டு, மதகரம். 

 

 

முதல் சிலை வராஹப்பெருமான் என்று தோன்றியது. இரண்டாவது தக்ஷிணாமூர்த்தி. 15ம் நூற்றாண்டு. உமையாள்வதி என்ற இடத்தில் கிடைத்து.

 

 

 

 

ஒவ்வொரு  சிலையையும் ரசித்துப் பார்த்திருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன். கற்சிலைகளைக் கண்டுகளித்துவிட்டு செப்புத் திருமேனிகளைக் காணாமல் போகலாமா? அடுத்த வாரம் அவைதான். 

(தொடரும்)