"என்டே காதலி உங்களுக்கு மனைவியாயிட்டு வரும்... ... ஆனால் உங்கள் மனைவி எனக்கு காதலியாக முடியாது"

காலையும் இரவும் அந்த ஹெவி ஆண்டிபயாட்டிக் ஊசியுடன் தேவையில்லாமல் தலைவலிக்கு என்று சொல்லிக்கொண்டு பாராசிட்டமால், பாண்ட்டாப்ரஸோல் இணைந்து கொடுத்தார்கள்.    தலைவலியோ, ஜுரமோ உடம்பு வலியோ இல்லை என்பதைச் சொல்லி பாராசிட்டமாலை மட்டும் முதல் டோஸுக்கு அப்புறம் வேண்டாம் என்று நிறுத்தினேன்.  கொஞ்சம் ஹெவி ஆண்டிபயாட்டிக் என்பதால் பான்ட்டாவுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கவில்லை.

பெரியவன் கல்யாணத்துக்கு முன் ஓயாத இருமல் என்று உள்ளூர் க்ளினிக் சென்றபோது அங்கும் ஐவி  ஊசி பரிந்துரைக்கப்பட்டது.  இதே மூன்று  நாட்கள். ஆனால் அங்கிருந்த மருத்துவர் உட்பட யாருக்கும் என் கையில் சரியான நரம்பைக் கண்டுபிடித்து மூன்று நாட்களுக்கும் இருக்கும்படியான வென்ஃபிளான் போடத்தெரியவில்லை.  ஒவ்வொரு முறையும் புதிதாகக் குத்தித் துன்புறுத்தினார்கள்.  இதனால், தப்புதான் என்றாலும், அப்போது நான் ஆறு ஊசி போடுமிடத்தில் இரண்டோடு  நிறுத்திக் கொண்டேன்!

நல்லவேளையாக  இங்கு அப்படி இல்லாமல் சரியாகவே பொருத்தி வைத்தாலும் அதுவும் ஏகப்பட்ட பிரச்னைகள் செய்ததுதான்.  ட்ரிப் சரியாகபாவே ஏறாமல் சண்டி செய்யும்.  கைமாற்றி போடுவார்கள்.  இம்சை.  அதோடு முக்கால் மணி என்றதில் முடியவேண்டிய அந்த ட்ரிப்ஸ் போய்க்கொண்டே இருக்கும்.  பார்த்தால் மிக ஸ்லோ ஆகி இருக்கும், அல்லது நின்று போயிருக்கும்.

எவ்வளவு பெரிய ஆஸ்பத்திரியிராயிருந்தால் என்ன, அழைத்த உடன் எந்த செவிலியரும் உடனே வருவதில்லை.  ட்ரிப் முடிந்து விட்டது என்று சொன்னாலும் தாமதமாகத்தான் வருவார்கள்.  முதல் முறை நானே எடுத்து விட்டேன்.  வந்து பார்த்த நர்ஸ் "அப்படியெல்லாம் எடுக்கக் கூடாது.  எங்களை கூப்பிடுங்கள். கொஞ்சம் முன்ன பின்னே இருந்தாலும் நாங்கள் வந்துதான் எடுக்க வேண்டும்.  ரூல்ஸ்.  எங்களுக்கும் வேறு வேலைகளும் இருக்கும் அல்லவா" என்று அறிவுறுத்திச் சென்றார்.  அப்புறம் என்ன, அடுத்தடுத்த சந்தர்ப்பங்களில் தலைக்கு கீழே இன்னொரு கையை வைத்துக் கொண்டு தேவுடு காத்துக் கொண்டிருப்பேன்!

சிறு சிறு விஷயங்களில் நான் ஸ்ட்ரைக் செய்தாலும், பொதுவாக என் பேச்சை அவர்கள் எல்லோரும் ரசித்தார்கள்.  ஒருவரிடம் பேசும்போது இன்னும் ஒருவரும் வந்து நின்று பேச்சைக் கேட்டார்கள்.  ஆக நான் சொல்ல வருவது என்னவென்றால் அவர்களுக்கு எதிரியாயில்லை!  நான் ஒரு VIP இல்லை...  அதாவது Very Irritating Person இல்லை!

இருங்கள். ..   அவர்கள் சொன்னதை கீழே தருகிறேன்...

"அப்பா சுவாரஸ்யமா பேசறாரு..  என்னென்னமோ சொல்றாரு..  ஜோக்கா பேசறாரு...  " 

பொதுவாக முன்னர் அங்கிருந்த ஹோட்டல் கான்ட்ராக்ட்டும் நன்றாய் இருந்தது.  இப்போது இருக்கும் கான்ட்ராக்டும் நன்றாகவே இருக்கிறது.  ஒரே ஒரு சிரமம் இரண்டாம் நாளிலிருந்து ஏற்பட்டது.  டெல்லியிலிருந்து ISO தரச்சான்றிதழ் தர வர இருப்பதால் எல்லா இடமும் குறிப்புக்கள் ஒட்டப்பட்டு, துடைக்கப்பட்டு என்று விதம் ஷோ பிசினஸ் தயாராகிக்  கொண்டிருக்க,இரண்டாம் மாடியிலிருந்து கிளை உணவகம் தற்காலிகமாக மூடப்பட்டு ஒரு தாற்காலிகச் சுவரால் மறைக்கப்பட்டது.  எனவே நாங்கள் ஐந்து மாடி - லிஃப்ட்டில்தான் - இறங்கி மெயின் பிராஞ்சுக்கு செல்ல வேண்டி இருந்ததது உணவு வாங்கி வர.

ஏற்கனவே சொன்னபடி அறையிலேயே வந்து ஆர்டர் எடுப்பவரும் உண்டு.  திடீரென நினைத்துக் கொண்டாலும் போன் செய்து உணவு சூப், காபி ஆர்டர் செய்ய முடியும்.

தப்பித்தவறி கூட நாம் கொடுக்கும் பிஸ்கட், பழம் என்று எதையுமே வாங்க மாட்டார்கள் செவிலியர்கள்.  பிடிவாதமாக மறுத்து விடுவார்கள்.  அவர்களில் மாணவ செவிலியர்களும் உண்டு என்று அறியவும்!

பெரிய தனியறை என்ன, ஆக்சிஜன் கொடுக்க தயாராய் முஸ்தீபுகள், இன்னும் பெரிய பெரிய சுருள் குழாய்கள் என்றெல்லாம் தலைமாட்டில் பொருத்தப்பட்டு அட்டாச்ட் பாத்ரூமுடன் அட்டகாசமாக அறை. BED தலைமாட்டில் உயரமாக்கிக் கொள்ளும் வசதியுடன் இருந்தது.  இன்னொரு எரிச்சலூட்டும் ரூல் இருந்தது.

கட்டிலின் இருபுறமும் கீழே விழாதிருக்க இருக்கும் தடுப்புகள் இருந்தன என்பது மட்டுமில்லை, அதை மாட்டி மாட்டி விடுவார்கள்.  அதை நாங்கள் - நான் - இறக்கி விட்டாலும், உள்ளே வரும் நர்ஸ் அதை மறுபடியும் மேலேற்றி விட்டு விடுவார்.  'அப்படி எல்லாம் கீழே விழ மாட்டேன்மா...  இதைவிட சிறிய கட்டிலிலே படுத்திருக்கிறேன்' என்று சொன்னாலும் புன்னகையுடன் வரும் ஒரே பதில், "ரூல்ஸ்"

இந்த சிகிச்சையின் ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்ல மறந்து விட்டேன்.  அது....

========================================================================================

எம்.ஆர். ராதா பேசுகிறார்!

1971ம் ஆண்டு மே1ந் தேதி, ஏறக்குறைய ஐந்தாண்டு காலம் வெறிச்சோடிக் கிடந்த சென்னை தேனாம்பேட்டை போயிஸ் ரோட் வீடு கலியாண வீடுபோல் 'கலகல' வென்று காட்சியளிக்கிறது. 

வெளியே பல கார்கள் நிற்கின்றன. சில கார்கள் வருவதும் போவதுமாயிருக்கின்றன. ஆணும் பெண்ணுமாக மக்கள் அங்கங்கே சிறு சிறு கூட்டமாக நின்று, மாடியைப் பார்ப்பதும், தங்களுக்குள் ஏதோ பேசிக் கொள்வதுமாக இருக்கிறார்கள். 

மேலேயும் கீழேயுமாகச் சிலர் வந்து கொண்டும் போய்க் கொண்டும் இருக்கிறார்கள். அவர்களைத் தொடர்ந்து நானும் போகிறேன். ராதாவின் குரல் ஒலிக்கிறது:

"என்னைப் பார்க்கவா இத்தனை பேரு? நான் என்ன, ராஜாஜியைப் போல, பெரியாரைப் போல, காமராஜைப் போல பெரிய மேதையா ? சாதாரண நடிகன்தானே? என்னைப் பார்க்க ஏன் இப்படி விழுந்தடிச்சிக்கினு வர்றீங்க?... சரி, பார்த்தாச்சா ?... போங்க மாலை வேறே கொண்டாந்து இருக்கீங்களா?... ஐயோ, ஐயோ சரிசரி, போடுங்க... போட்டாச்சா?... போயிட்டு வாங்க!" ... ...

ராதாவின் குரலா இது, இத்தனை சன்னமாயிருக்கிறதே'... 

வியப்பு அடங்கு முன் இன்னொரு குரல் கேட்கிறது: "உங்கள் குரல் முன்னைப் போல்..."

"அஞ்சு வருஷமாப் பேசாம இருந்த குரல் இல்லையா? அப்படித்தான் இருக்கும்; கொஞ்சம் கட்டினாச் சரியாயிடும்!" என்கிறார் ராதா.

மேலே செல்கிறேன். ராதா தம் உறவினர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார். "உங்கள் உறவினர்களோடு பேசிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் போலிருக்கிறது; நான் டிஸ்டர்ப் செய்ய வந்துவிட்டேனோ?" என்கிறேன்.

"டிஸ்டர்ப் என்ன, டிஸ்டர்ப்? நான் என்ன, பெரிய ஸயன்டிஸ்ட்டா? விண்வெளி ஆராய்ச்சி சேஞ்சிக்கிட்டு இருக்கேனா? சாதாரண ஆக்டர்!' நீங்களெல்லாம் பேசற பேச்சுக்குக் கொஞ்சம் பாலிஷ் கொடுத்து மேடையிலே பேசறவன். அவ்வளவு தான் உங்களுக்கும் எனக்கும் உள்ள வித்தியாசம். ஆக்டர்னா நீங்க ஓவரா நினைச்சிடாதீங்க... ஆ!... தொண்டை கட்டிக்கிச்சி... இப்ப நான் 'ரத்தக் கண்ணீர் ராதா' வாயிட்டேன் ... ஏய், காந்தா!... யார் அங்கே...?"

ராதா சிரிக்கிறார். 

அப்போது அவர் மகன் வாசு வருகிறார். அவரைப் பார்த்ததும், "வாசு உங்களை விட நன்றாக நடிக்கிறார் என்று சினிமா ரசிகர்கள் பேசிக் கொள்கிறார்களே ?" என்கிறார் டாக்டர்.

"அதை நான் ஒத்துக்க முடியாது. டி.வி.எஸ்.ஸை எடுத்துக்குங்க; அவருடைய பையனுங்க அந்த ஸ்தாபனத்தை இப்ப பிரமாதமா முன்னுக்குக் கொண்டாந்திருக்காங்க. அதை வெச்சி ஆதியிலே அதுக்குக் காரணமாயிருந்த டி.வி.எஸ். திறமையிலே குறைஞ்சவருன்னு சொல்லி விட முடியுமா?" என்கிறார் ராதா.

"அது எப்படிச் சொல்ல முடியும்?" என்கிறேன் நான்.

சக பத்திரிகையாளர் ஒருவர், "உங்கள் மனைவியைக் கொஞ்சம் கூப்பிடுகிறீர்களா? அவரை ஒரு படம் எடுத்துக் கொள்கிறேன்", என்கிறார் வினயத்துடன்.

"என் மனைவியை எதுக்குக் கூப்பிடறது ? நான் மட்டும் பார்க்கத் தான் அவ இருக்கா; நீங்களும் உங்க பேப்பரைப் படிக்கிறவங்களும் பார்க்க அவ இல்லே!" என்று ராதா 'பட்'டென்று பதிலளிக்கிறார்.

"ஜெயில்லே..." என்று நான் மெல்ல ஆரம்பிக்கிறேன்.

ராதா குறுக்கிட்டுச் சொல்கிறார்:

"எனக்குத் தெரிஞ்ச வரையிலே ரோசமுள்ளவனும் மானமுள்ளவனும் ஜெயில்லே இருக்கான்!... அங்கே வேலை கெடைக்குது, கூலி கிடைக்குது, இட்லிசாம்பார், சாப்பாடு எல்லாம் கெடைக்குது... 'இன்னிக்கு உனக்கு ஜெயிலர் சொன்னாக்கூட விடுதலைடா'ன்னு 'அதுக்குள்ளேயா, இன்னும் கொஞ்ச நாள் இருந்துட்டுப் போறேனே!'ங்கிறான்... அதைப் பத்தியெல்லாம்தான் உங்க கதிர்லே தொடர்ந்து வரப் போவுதே?... அப்போ சொல்றேன்!"

சொன்னபடி அவர், 'கதிரு'க்காக வாரா வாரம் என்னிடம் சொல்லிக் கொண்டு வந்தார்.

***********

- 1971-ல் 'தினமணிகதிரி'ல் நடிகவேள். எம்.ஆர். இராதா வைப் பேட்டி கண்டு அமரர். விந்தனா'ல் தொடராக எழுதப் பட்ட இந்நூல்  -

இதன் தொடர்ச்சி நாளை....

==========================================================================================

AVM நிறுவனத்துக்காக பாக்கியராஜ் செய்த படம்.  முதலில் இந்தப் படத்துக்கு கங்கை அமரன்தான் இசை அமைப்பதாக இருந்தது.  AVM விருப்பthதுக்கிணங்க, கங்கை அமரனும் சம்மதிக்க, முதலில் மறுத்தாலும்,  அவர் சிபாரிசுடனேயே இளையராஜா இசை அமைக்க வந்தார்.  இதில் பல பாடல்கள் ஹிட்.   விளக்கு வச்ச நேரத்திலே பாடல் பதிவில் நடந்த சுவாரஸ்யத்தை பாக்யராஜ் பகிர்ந்திருந்தார். இளையராஜா அந்தப் பாடலில் சில இடங்களில் ஆபாசமாக இருக்கிறது என்று வார்த்தைகளுக்கு பதிலாக தந்தானானா என்றும் தரனானானா என்றும் பாட, பாக்யராஜ் சொன்ன வார்த்தைகளை விட மறைபொருளாக வரும்  இந்த சந்தம் இன்னும் எஃபெக்டிவாக இருக்கும் என்று பாக்யராஜ் விட்டு விட்டாராம்.

இன்று அந்தப் படத்திலிருந்து ஒரு பாடல்..  சின்னஞ்சிறு கிளியே ..  முத்துலிங்கம் பாடல்.  -------------------------------  ராகத்தின் அடிப்படையில் இளையராஜா போட்டிருக்கும் பாடல்.  உணர்வுகளை சுண்டி இழுக்கும் பாடல்.  காட்சியில் ஊர்வசியுடன் பாக்யராஜ்.

===============================================================================

சென்னை மக்களைப்

பார்க்கும் ஆவல்

மழையை விட

வெயிலுக்குத்தான்

அதிகம் இருக்கிறது.

மழை வெல்லும்

தருணங்களும் உண்டு.

ஆனால்

மயங்கிச் சாரல்

மெல்ல வெளிப்படும் தருணம்

மடக்கித் தள்ளிச்

சென்று விடுகிறது காற்று.

மண் நனையும் முன்

காணாமல் போய்விடுகிறது

மழை மேகம்,

தேர்தல் முடிந்ததும்

தொகுதியிலிருந்து காணாமல் போகும்

வேட்பாளரைப்போல! - 2015

==========================================================================================

துரத்துகிறர் துரைக்கண்ணு!

சித்ராலயா கோபு

"உத்தரவின்றி உள்ளே "சுமதி என் சுந்தரி," ஆகிய சித்ராலயா தமிழ் இந்திப் படப்பிடிப்புகள் மும்முரமாக நடந்து கொண்டிகுந்த நேரம்.

வீட்டுத் தொல்லைகளை நான் காதில் போட்டுக் கொள்ளாமல் இருந்ததற்கு ஒரு நல்ல சீசன் என்று கூடச் சொல்லலாம். நான் காலையில் வீட்டை விட்டுச் சீக்கிரமாகவே சென்று, இரவு லேட்டாக வருவது அப்போது சகஜமாகி விட்டது.

ஒருநாள் கார் என்னை ஸ்டூ டியோலிற்கு அழைத்துச் செல்லக் காலை 2, 30க்குள் வந்து விடுமே என்று அவசர அவசரமாகத் தயாரானேன். ஹாலுக்கு வந்ததும், என் மனைவியின் தூரத்து உறவினரான பெரியவர் ஒருவரும் வேலுவும், அவரைச் சுற்றிக் குடும்பத்தின் முக்கால் பகுதியும் அங்கு குழுமியிருப்பதைக் கண்டேன். என் மைத்துன சிகாமணி, "ஒரு நிமிடம்," என்று என்னை நிறுத்தி, வந்திருந்த பெரியவரிடம்.  "இவர்தான் கோபு." என்றான். 

பெரியவர் "யார்?" என்று கேட்பது போல்  முகத்தை முன்னால் கொண்டு வந்தார். மைத்துனன் தொடர்ந்து, "இவர் தான் என் பிரதர் இன்லா, சினிமாப் படங்களுக்கு வசனமெழுதுகிறார்." என்றான். 

மறுபடியும் பெரியவர் கேள்விக் குறியுடன், "புரியவில்லை." என்றார்.

மைத்துனன். "இந்த கலாட்டா கல்யாணம் படத்திற்கு இவர்தான் வசனம், " என்றான்.

"கல்யாணத்துலே கலாட்டாவா. யார் கல்யாணத்துல?" என்றார் அவர். என் மேல் எனக்கே பரிதாப உணர்ச்சி பிறந்தது. மானம் வெட்கத்தைக் இந்த காலத்தில் பார்த் தால் முடியுமா? 

"இந்த நில் கவனி காதலி,  சாந்தி நிலையம், வீட்டுக்கு வீடு போன்ற படங்களுக்கு வசனம் எழுதி யிருக்கிறேன்." என்றேன் தன்னடக்கத்துடன். 

பெரியவர் முகத்தில் அப்போதும் ஒரு கேள்விக்குறி. மைத்துனன் விடுவதாக இல்லை. கடைசி அஸ்திரத்தை உபயோகித்து எப்படியாவது என்னை அவருக்கு அறிமுகப் படுத்தி விடுவது என்ற நம்பிக்கையில், "சித்ராலயா கேள்விப் பட்டிருக்கிறீர்களா?"  என்று ஆரம்பித்ததும் பெரியவர் "எந்த சித்ரா?"  என்று கேட்பதற்குள் நான் பொறுமை இழந்து, "சார். நான் ஏதோ ஒரு நல்ல வேலையிலே இருக்கேன்." என்று கடிந்தபடி கூறி, உடனே பெரியவர் என்று உணர்ந்து பொய்ச் சிரிப்போடு. "சாருக்குக் காபி கொடுங்கள்." என்று சொல்லி மாடிக்கு ஓடிவிட முயற்சி செய்தேன்.

வீட்டு மாடிக்கு வாசல் பக்கமாகத்தான் நான் செல்ல வேண்டும்     அந்த மாடிப் படியை மறைத்தபடி ஓர் உருவம் நின்று கொண்டிருந்தது. நல்ல பரட்டைத் தலை. .பாவம்! அவ்வளவு முடியை அவர் தலை எப்படித்தான் சுமக்கிறதோ என்ற எண்ணம் எனக்குப் பிறந்தது. பக்கவாட்டில் நல்ல பெரிய கிருதா. கரு கரு மீசை வேறு. என்னையும் அறியாமல் ஒரு பய உணர்ச்சி ஏற்பட்டது. வந்திருந்த அந்த உருவம் "நீ தானே கோபு!" என்றது.

ஹாலுக்குள் என்னை அவமதித்துவிட்ட பெரியவருக்கு இவர்  தேவலை என்ற பெருமிதம் எனக்கு ஏற்பட்டபோதிலும் அந்த உருவ அமைப்பு எனக்கு ஓர் அச்சத்தை ஏற்படுத்திய காரணத்தால் ஒரு அரை செகண்ட் யோசித்துவிட்டு, "தான் கோபு இல்லை. அவர் தம்பி.  அவர் இப்போதான் அவருடைய ஸ்டூடியோவுக்கு போனார் என்றேன்..

உடனே அவர். "என்ன, நம்மளையே டபாய்க்கிறியே! நான்தான் உன்னைப் போகும்போதும் வரும் போதெல்லாம் கண்டுகிணு வர்ரனே?" என்றார்.

இந்த பிகரிடம் பொய் சொல்லியது தவறு என்று சமாளித்தபடி, "வேடிக்கைக்குச் சொன்னேன்  நான்தான் கோபு," என்றேன்..

அவர் "நான் உன்னைப் பார்க்கலாம்னுதான்  வந்தேன். நான் தில்லக்கேணி துரைக்கண்ணு," என்றார் அவர். உன்னை, நீ என்று அவர் ஏக வசனத்தில் பேச ஆரம்பித்தவுடன் அவர் மேல் எனக்கிருந்த பயம் அதிகமாகியது. 

"நான் அவசரமாகப் புறப்படவேண்டும் கார் வரும் நேரமாகி விட்டது." என்றேன். 

'அப்படியா' என்று துரைக் கண்ணு பாக்கெட்டிலிருந்து எதையோ இழுத்தார். அரைக்கால் கால் கெஜம், அரை கெஜம் ஏதோ துணி வந்தபடி இருந்தது. நாள் உணர்ந்து கொண்டேன். அவருடைய சுச்சிப் என்று. அந்தத் துணியால் முகத்தைத் துடைத்தபடி, "நீ எனக்கு ஒரு சின்ன வேலை செய்ய ணும்," என்றார்.

"என்ன விஷயம்?" என்றேன் நான். 

"ஒண்ணுமில்லே. நீ நம்ம பேட்டை ஆளாருக்கிறியே? நமக்கு ஏன் செய்யக் கூடாதுண்ணுதான் வந்தேன்." என்றார்.

"கொஞ்சம் புரியும்படியா சொல்லுங்க துரைக்கண்ணு சார்,"  எனக்கு அவரை துரைக்கண்ணு என்று கூப்பிட ஏனோ பயம். என் அந்தராத்மாவுக்குத்தான் தெரியும்.

உடனே, "நீ ஒண்ணும் செய்யவேணாம், ஸ்டுடியோவுக்கு இட்டு கிட்டுப் போயி இவருதான் துரைக்கண்ணு அப்படின்னு கையைக் காட்டி விடு. மத்ததை நான் பாத்துக்கறேன்.ஆமா."  என்றார் ஏதோ யுத்தத்தை எதிர்பார்ப்பவர் போல.

நான் மிரண்டு, "ஸ்டூடியோ பக்கங்களில் உங்களுக்கு யாராவது லிரோதி இருக்காங்களா?** என்று கேட்டேன்.

உடனே துரைக்கண்ணு, "இந்த டமாஸ்லாம் வேணாம். நான் பாயிண்டுக்கு வர்ரேன் .. நான் நடிக்கணும்," என்றார்.

உட்கார்ந்திருந்த நான் அதிர்ச்சியில் எழுந்து நின்றேன். உடனே அவர் "அதுலே என்ன தப்புன்றே?" என்றார்.

நான் சமாளித்தபடி, "நடிப்பதற்கு  நேரம் காலம் அதெல்லாம்   ' அமையணுங்க," என்று ஆரம்பித்தேன்

கொஞ்சம் கூட அசராமல் துரைக்கண்ணு, "நேரங்காலம் என்ன நம்ம வூட்டுக்கா வந்து கதவைத் தட்டும்? நம்மனாதான் டிபிகல்டியா அதைத்தேடிப் போகணும்," என்று ஆங்கில வார்த்தையை என்னிடம் உபயோகித்த பெருமிதத்தில் சிரித்தார்.

கொஞ்சம் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, ஐயப்பஸ்வாமியையும் மனதில் பிரார்த்திக் கொண்டு, அவரிடம், "நடிக்கிறது அவ்வளவு சுலபமில்லிங்க, அதுக்கு அனுபவம் கொஞ்சம் தேவை, என்று நான் முடிப் பதற்குள், துரைக்கண்ணு ரோஷத்துடன், "என்ன அப்படி சொல்லிட்டே? நான் இப்பதான் ஒரு நாடகத்துவே ஆக்ட் கொடுத்துப் பேரு வாங்கியிருக்கிறேன்." என்றார்.

"என்ன நாடகம்?" என்றேன் 

உடனே துரைக்கண்ணு "பாராங்கல்லில் படுகொலை" என்றார். எனக்குச் சப்தநாடியும் ஒடுங்கிவிட்டது. 

துரைக்கண்ணு ஆர்வத்துடன் "அந்த நாடகம் முடிந்தவுடன் நம்ம சோடாக்கடை கமலக்கண்ணன் கைத்தறி துணி போத்தினாரு எனக்கு," என்றார்.  'நம்ம சோடாக் கடை' என்று குறிப்பிட்டு அந்தக் கமலக்கண்ணணையும் என் சிநேகிதராக்கி விட்டாரே இந்த துரைக்கண்ணு என்று அவரைப் பரிதாபத்துடன் பார்த்தேன். இடைவெளி தராமல் துரைக்கண்ணு, ''உன்னைக்  கூட அன்னிக்கு நாடகத்துக்குக் கூப்பிடலாம்னு பார்த்தேன்,' என்றார்.

உடனே நான் மதிப்புடன் "பம்பாய் கிம்பாய் சென்றிருப்பேன்." என்றேன்.

"இல்லே. இல்லே.  அண்ணிக்கி  பீச்லே சீதரோடு கார்லே போயிட்டிருந்தே. கையைக் காட்டினேன். கார் நிக்கல்லே.என்ன. அந்த சீதரு அப்படி ஸ்பீடா உடறாரு வண்டியை? என்றார் துரைக்கண்ணு.

நான் சாவதானமாக "அவரு சொன்னா கேக்க மாட்டாருங்க. எப்பவும் அப்படித்தான்," என்று கூறி ''எனக்குத் தெரிஞ்சிருந்தா நாடகத்துக்கு வந் திருப்பேனே?" என்று பேச்சை மாற்ற ஆரம்பித்தேன். 

துரைக்கண்ணு உடனே, "நீ கவலைப்படாதே. அடுத்த வாரம் சூளைமேட்லே ராத்திரி 10 மணிக்கு நாடகம் வச்சிருக்கறேன், நீ கண்டிப்பா வர்ரே," என்றார். 

நான் ரொம்ப அக்கறையுடன், "பாராங்கல்லில் படுகொலை நாடகம் தானே?" என்றேன்.

துரைக்கண்ணு புதிய ஆர்வத்துடன் "இது வேறே கதை. தலைப்பு வந்து 'வராவிட்டால் கொலை" என்றார்.

சற்றும் தயங்காமல், ''நான் கண்டிப்பா வந்து விடுகிறேன்." என்று கூறிவிட்டு, அவரிடம் கெஞ்சும் பாணியில் "உங்கள் நாடகத் தலைப்பில் எல்லாம் கொலை என்ற வார்த்தை வரவேண்டும் என்று ஏதாவது செண்டிமெண்டா?" என்றேன்.

துரைக்கண்ணு, "நான் எல்லா ஆக்டும் கொடுப்பேன். ஆனா என்கூட  இருக்கிறணுங்க பாரு. பயலுங்க, அவங்க எங்கிட்டே பயங்கரமான ஆக்டைத்தான் எதிர்பார்க்கணுங்க."

சரி, சரி. இவர் கூட இவரது பயல்கள் வேறெயா?" என்று சிலிர்த்தது,  மெல்ல "அடுத்த வாரம் வாங்களேன்." என்றேன். 

"மறந்துடாதே.அடுத்த வாரம் நம்ம நாடகம். நீ மேடைக்கு வந்து என்னைப்பத்தி பேசறே," என்றார் துரைக்கண்ணு,

அழாத குறையாக,  "துரைகண்ணு சார், நான் எழுதுவேன் கொள்ளுவேன். மேடையிலே பேச வராது." என்றேன் 

 .

நீ என்ன நீ! கண்டவனும் பேசறான். ஏன் நானே பேசறேன். ஒரு சமயம் தலைவரையே வாரிட்டனே, உனக்கு என்ன? நான் இருக்கிறேன். பேசிடு,'' என்றார். அண்

தலையை அசைத்து வைத்தேன்

"நம்ம நாடகத்துக்கு வரும். போது, சீதர் காரைக் கேட்டு வாங்கிட்டு அப்படி பர்தாவோட வா. என்ன" என்று கூறி, "சீதர் கூப்டா வருவாரா" என்றார்.

என் மதிப்பைத் துரைக்கண்ணிடம் விட்டுக் கொடுக்காமல், "நான் சொன்னால் அவர் வருவார். ஆனால் இன்னும் ஒரு மாதம் அவர் ஐதராபாத்தில் தான் இருப்பார்." என்றேன்.

"அவரை அடுத்த நாடகத்துக்குப் போட்டுக்குவோம்" என்றார்.

 'அப்பாடி,' என்று நான் பெருமூச்சு விட்டதற்கும். எனக்கு ஓர் அதிர்ச்சி காத்திருப்பதற்கும் சரியாக இருந்தது. வீட்டுப் படியை விட்டு நுரைக்கண்ணு இறங்குவதற்குமுன் ஸ்கூட்டரில் வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி கையில் ஒரு இன்விடேஷனுடன், குட் மார்னிங் சார்." என்று நுழைந்தார்.

துரைக்கண்ணுவும் அவரைப் பார்த்தபடி உள்ளே வந்துவிட்டார். மூர்த்தியிடம் நான் பேச்சுக் கொடுக்கு முன் துரைக்கண்ணு, "நீதான் வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி இல்லே?" என்று கூறி, "சினிமாவிலே ஒரு மாதிரியாயிருக்கறே, நேர்லே பார்த்தா அஞ்சாம் பேசு அடிச்சமாதிரி இருக்கறே." என்றார்.

எனக்கு வயிறு பிசைய ஆரம்பிந்தது,

- பழைய 1971 ஆம் வருட குமுதம் இதழிலிருந்து -

==================================================================================

1981 ஆம் வருடம் பாக்யராஜ் வெளியிட்ட இன்னொரு சூப்பர்ஹிட் படம் அந்த 7 நாட்கள். 

எம் எஸ் விஸ்வநாதன் இசையில் ஜெயச்சந்திரன் ஜானகி குரலில் வரும் பாடலை எழுதி இருப்பவர் குருவிக்கரம்பை ஷண்முகம்.  JP சந்திரபாபு வாழ்க்கைக் கதையை ஒட்டி பாக்யராஜ் எழுதி வெளியிட்ட படம்.

"என்டே காதலி உங்களுக்கு மனைவியாயிட்டு வரும்...  ...  ஆனால் உங்கள்  மனைவி எனக்கு காதலியாக முடியாது"

நான் மிகவும் ரசித்த பாக்யராஜ் படம்தான் இதுவும்.  பாலக்காட்டு மாதவனாக அவர் செய்யும் அதகளம்..

----------------------------------  ராகத்தில் அமைந்திருக்கிறதாம் இந்தப் பாடல்.  காட்சியில் அம்பிகாவுடன் பாக்யராஜ்.  

==========================================================================================