சிறுகதை :: வசந்தகாலம் --- சியாமளா வெங்கட்ராமன்

முன்குறிப்பாய் ஒரு வேண்டுகோள் :

அன்புள்ள சியாமளா அக்கா..   நான் ஒவ்வொரு முறையும் சொல்வதுதான்.  கதைகள் அனுப்புவதற்கு நன்றி.  அப்படி அனுப்பும்போது அதை ஒருமுறைக்கு இருமுறை சரிபார்த்து, பிழைகள் இருந்தால் திருத்தி, பத்திகள் பிரித்து, கமா, முற்றுப்புள்ளி, பேசுவதைக் குறிக்கும் மேற்குறியீடுகள் ஆகியவற்றை போட்டு அனுப்பவும்.  - ஸ்ரீராம்.                                     

வசந்தகாலம்

சியாமளா வெங்கட்ராமன்

"கந்தா அம்மாவுடைய பொருட்கள் எல்லாம் பெட்டியில் வைத்து விட்டாயா மாத்திரைகளை ஹேண்ட் பேக்கில் வைத்து ஜிப்பை போடு," 

என உத்தரவு போட்டுக் கொண்டு அட்சயா வந்தாள். 'எல்லாம் சரியாக வைத்து விட்டேன் அம்மா'  என்று கந்தா கூறக் கேட்ட லட்சுமி முகத்தில் வெளிநாடு போகக்கூடிய வாய்ப்பை நினைத்து சந்தோஷம் பரவியது

மறுநாள் காலை காரில் அட்சயா கிரிதரன் பெட்டிகளை ஏற்றிய பின் லக்ஷ்மி அம்மாவின் பெட்டியை மேலாக வைக்கும்படி அட்சயா கட்டளையிட்டாள்

கார் கிளம்பும் முன் "கந்தா வீட்டை ஜாக்கிரதையாக பார்த்துக் கொள்" என்று கூறிவிட்டு காரை ஸ்டார்ட் செய்தான் கிரிதரன்.

லட்சுமி  வீட்டை ஒரு தரம் திரும்பிப் பார்த்து, 'எனக்கோ வயசாகிவிட்டது வெளிநாட்டுக்கு போகிறோம் திரும்ப வருவோமோ வரமாட்டோமோ' என மனதுக்குள் கூறிக்கொண்டாள். அது மட்டுமல்ல தான் வசித்த ஊரை இனி பார்ப்போமா மாட்டோமா என்று கண்ணிமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டே வந்தாள். 

திடீரென்று கார் நிற்கவும் கனவுலகத்தில் இருந்து நிஜ உலகத்திற்கு வந்தாள். கார்ஒரு கட்டிடத்தின் முன் நின்றது. அந்தக் கட்டிடத்தின் முகப்பில்  'அமைதி இல்லம்'  என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

" என்ன கிரிதர் இங்கே நிற்கிறது கார்?"  என்று லட்சுமி கேட்க,

“அம்மா இனி இங்குதான் இருக்க போகிறாய் என்று கூறினான்.

"என்னடா விளையாடுகிறாய் நாம் இப்போது வெளி நாட்டுக்குதானே போகப் போகிறோம் ?" என்று கேட்க 

“நாங்கள் போகிறோம் நீ இங்கு இருக்கப் போகிறாய் உன்னை இங்கு தான் விட்டு விட்டு போக போகிறோம்" என்று கிரிதரன் சொன்னதும், 

லட்சுமி, “நான் உன்னுடன் வருகிறேன் இங்கு நான் இருக்க மாட்டேன்" என்று கூற அக்ஷயா கதவை திறந்து "இறங்குங்கள் கீழே" என கையைப் பிடித்து இறக்கினாள்.

அதற்குள் கிரிதரன் லட்சுமியின் சாமான்களை எல்லாம் எடுத்துச் செல்ல அங்குள்ள வேலைஆளை கூப்பிட்டான். "இதெல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு தலைவர் அறைக்குச் செல்" என்று உத்தரவிட்டான்.

சத்யா லட்சுமியின் கையைப் பிடித்து இழுக்காத குறையாகக் கட்டிடத்தின் உள்ள அழைத்துச் சென்றாள்.  கிரிதர் இல்லத்தலைவரிடம், "நான் நேற்று உங்களிடம் போனில் பேசினேன் இவர்கள்தான்  இங்கு சேரப் போகிறவர்" என்று கூறிவிட்டு உடனே பணத்தைக்  கொடுத்தான். அவர் ரசீது போட்டுக் கொடுத்ததும் "சரி நான்  கிளம்புகிறேன்" என்று கூறிவிட்டு காரை நோக்கி நடந்தான்.

லட்சுமி, "கிரி என்னைவிட்டு போகாதே" என்று கதற அவன் திரும்பி பார்க்காமல் காரில் ஏறி காரை ஸ்டார்ட் செய்து கிளம்பி விட்டான். லட்சுமி பிரமை பிடித்தவள் போல் நிற்க, இல்லத் தலைவி அவர் கையை ஆதரவாக பிடித்துக் கொண்டு உள்ளே அழைத்துச் சென்றாள்.

"மனதை திடப்படுத்தி கொள்ளுங்கள் இந்த வாழ்க்கை தான் நமக்கு நிரந்தரம்" என்று கூறி உள்ளே அழைத்துச் சென்றாள்.

நாட்கள் மாதங்கள் என ஓடியது. 

ஒரு நாள்காலை 10 மணிக்கு கார் ஒன்று வர அதிலிருந்து நடுத்தர வயது ஆணும் ஒரு பெண்மணியும் இறங்கினார்கள். அந்தப் பெண்மணி தலையில் முக்காடு போட்டுக்கொண்டு முகத்தை மூடிக்கொண்டு இருந்தாள். வந்தவன் நேராக தலைவியைப் பார்த்து "இவர்கள் தான். சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்" என்று கூறி பணத்தைக் கட்டிவிட்டு சென்றுவிட்டான்.

அந்தப் பெண்மணியின் புடவை நழுவ அவருடைய மூஞ்சி தெரிந்தது. அதைப் பார்த்து லட்சுமி அதிர்ச்சி அடைந்தாள். "சம்பந்தி நீங்களா" எனக் கூறவும் அந்தப் பெண்மணி, "சம்பந்தி நீங்களா? நீங்கள் யூ எஸ் செல்லவில்லையா?" எனக் கேட்க "இதுதான் எனக்கு யூ எஸ்" என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள். அதைக் கேட்ட கமலா என்ற பெண்மணி "என்ன சம்பந்தி சொல்கிறீர்கள்" என்று கேட்க லட்சுமி நடந்த விஷயங்களை ஒன்று பாக்கியில்லாமல் கூறினாள். 

"லட்சுமி நீங்கள் ஏன் இங்கு வந்தீர்கள்" என்று கேட்க "என் பெண் உங்களுக்கு செய்ததை என் மருமகள் எனக்கு செய்து இருக்கிறாள்" என்று வருத்தத்துடன் கூறினாள். இருவரும் தங்கள் வருத்தத்தை பகிர்ந்து கொண்டு உள்ளே சென்றார்கள். இருவரும் மிக ஒத்துமையாக இல்ல வேலைகளை அனைவருடன் சேர்ந்து செய்து மன நிம்மதியுடன் இருந்தார்கள். 

இல்லத்தின் ஆண்டு விழா நடைபெற இருந்தது. அதற்கு யாரெல்லாம் இந்த இல்லம் நடத்த உதவியாக இருக்கிறார்களோ அவர்களை  இல்லத் தலைவி விருந்திற்கு அழைத்தாள். விழா சிறப்பாக நடக்க அனைவரும் ஒத்துழைக்கத் தயாராக இருந்தார்கள். அந்த நேரத்தில் தலைமைச் சமையல் செய்யும் பெண்மணிக்கு ஹார்ட் அட்டாக் வந்து ஆஸ்பத்திரியில் அனுமதிக்கப்பட்டாள். இல்லத் தலைவி இதனால் விழாவை எப்படி நடத்துவது என்று கவலை அடைந்தாள் வருபவர்களை எப்படி சமாளிப்பது என்று புரியாமல குழப்பத்தில் இருந்தாள். 

அதைப் பார்த்த லட்சுமி தலைவியைப் பார்த்து, "நீங்கள் ஏன் கவலைப்படுகிறீர்கள்? நானும் கமலாவும் விருந்திற்குத் தேவையான பதார்த்தங்களை நல்ல முறையில் சமைப்போம். ஏனென்றால் எங்கள் வீட்டில் விருந்திற்கு நாங்கள்தான் சமைப்போம் நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டாம் இங்கு உள்ள மற்றவர்கள் உதவியுடன் நாங்கள் உங்களுக்கு நல்ல பெயர் வாங்கி கொடுப்போம் கவலைப்படாதீர்கள்" என்று ஆறுதல் கூறினார்கள். அது கேட்ட மற்றவர்களும் இல்ல தலைவியை சமாதானப்படுத்தினார்கள். 

விழா மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்றது. வந்த அத்தனை விருந்தினர்களும் சமையலை ஆகா ஓகோ என்று புகழ்ந்து தள்ளினார்கள்.  தங்கள் வீடுகளுக்குத் தினசரி சமையல் செய்து அனுப்ப முடியுமா என்று இல்லத் தலைவியைக் கேட்க அவர்களும் லட்சுமி, கமலாவிடம் சம்மதம் வாங்கி தினசரி சாப்பாடு வேண்டுபவர்களுக்கு சப்ளை செய்தார்.

அனைவரும் இவர்களுடைய சமையலை வாங்க ஆரம்பித்தனர்.  இதனால் அந்த இல்லத்திற்கு வருவாய் வர ஆரம்பித்தது. அதில் ஒரு பகுதியை லட்சுமி, கமலாவிற்கும் மற்ற உதவி செய்பவர்களுக்கும் இல்லத் தலைவி பேங்கில் அவர்கள் பெயருக்குக் கணக்கு ஏற்படுத்தி போட ஆரம்பித்தாள். இதனால் அனைவரும் சந்தோஷம் அடைந்தனர். 

 ஒரு நாள் பிற்பகல் சமையல் முடிந்து லட்சுமி, கமலா இருவரும் வாசலில் உள்ள ஒரு பெஞ்சில் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள் அப்போது ஒரு வெள்ளை நிறக் கார் வந்து நிற்க அதிலிருந்து கிரிதர், அக்ஷயா இருவரும் இறங்கினார்கள்.  இருவரும் மிக இளைத்து கருத்து இருந்தார்கள்.

இவர்கள் இருக்கும் இடத்திற்கு வந்து "அம்மா  நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்" ?என்று மிகவும் அன்பாகக் கேட்டார்கள் அப்போதுதான் பக்கத்தில் இருந்த தன் அம்மா கமலாவை அக்ஷயா பார்த்தாள். "நீ எங்கு இங்கு இருக்கிறாய் ?" என்று வியப்பாகக் கேட்க, "நீ உன் மாமியாருக்குச் செய்ததை என் மருமகள் எனக்குச் செய்தாள்" என்று சிரித்துக் கொண்டே கூறினாள். "இப்பொழுதுதான் நான் வந்து விட்டேனே என்னுடனும் மாமியாருடனும் நம் வீட்டிற்கு வாருங்கள்" என்று கூறினாள்.  அதைக் கேட்ட லட்சுமி, "எந்த வீட்டிற்கு?" என்று கேட்க, "ஏன் நம் வீட்டிற்குத் தான்" என்று கிரிதரன் கூறினான். 

அதைக் கேட்ட லக்ஷ்மி, "நமக்கு ஏது வீடு" என்று கூற, "ஏன் நாம் வசித்த வீடுதான். கந்தா தான் சுத்தமாக வைத்திருப்பானே" என்று கூற, "உன் குணம் தெரிந்துதான் உன் அப்பா எனக்கே தெரியாமல் என் பெயருக்கு அந்த விட்டை எழு எழுதி வைத்திருக்கிறார். நீ வெளிநாட்டிற்குப் போனதும் நான் இங்கு இருப்பது தெரிந்து நம்முடைய வக்கீல் என்னைப் பார்க்க வந்தார். அப்போது எல்லா விஷயங்களையும் கூறினார். நான் அவர் மூலம் நம் வீட்டை விற்று அந்தப் பணத்தில் இல்லத்திற்கு நான்கு அறைகள் கட்டிக் கொடுத்து விட்டேன்.  ஏனென்றால் என் வாழ்நாள் முழுவதும் நான் இங்கு தான் இருக்க போகிறேன்" என்று கூறி சிரித்தாள்.  அதைக் கேட்ட கிரிதர், "என்னை கேட்காமல் எப்படி விற்கலாம்" என்று கேட்க, "அதில் ஏகபோகமாக நான் தான் வாரிசு என்று உன் அப்பா உன் குணம் தெரிந்து எழுதி உள்ளார்" என்றாள்.

"நான் அந்த வீட்டை விற்று என் பிசினஸை தொடங்குவதற்கு என்று நினைத்து வந்தேன். இப்படி செய்து விட்டாயே" என்று அம்மாவை வசை பாடினான். அதற்கு லட்சுமி, "அன்று என்னை யூ எஸ் அழைத்துச் செல்வதாகக் கூறி ஏமாற்றிச் சென்றாயே அதான் கடவுள் உன்னை ஏமாற்றி விட்டார்" என்று சிரித்துக் கொண்டேகூறினாள்.

"நாங்கள் தெரியாமல் செய்த தவறை மன்னித்து என்னுடன் நீயும் கமலா அம்மாவும் வாருங்கள்" என்று கூப்பிட்டான். "நாங்கள் இருவரும் வருவதாக இல்லை எங்களுக்கு இங்கே அனைத்து மரியாதைகளும் உள்ளன. மேலும்  இருவரும் சுயமாகச் சம்பாதிக்கிறோம் அந்தப் பணத்தை  எங்களுக்காக இல்லத் தலைவி பேங்கில்  போட்டு இருக்கிறார்கள். அது கணிசமாகச் சேர்ந்த பின் இருவரும் இந்த இல்லத்திற்கு மேலும் சில அறைகளைக் கட்டிக் கொடுப்பதாக இருக்கிறோம் ஏனென்றால் எங்களைப் போன்று பிள்ளைகளால் கைவிடப்பட்ட முதியவர்களுக்குத் தங்கும் இடமாக இருப்பதற்கு என முடிவு செய்துள்ளோம்.

மரங்கள் எப்படித் தன் இலைகள் பழுத்து விழுந்ததும், தான் பட்டுப் போகாமல் மீண்டும் துளிர்த்து கம்பீரமாக அடுத்த வசந்த காலத்தை துவங்குகிறன! அதேபோல் நாங்களும் எங்கள் பழைய வாழ்க்கையை மறந்து எங்களால் முடிந்த அளவு உழைத்து இந்த இல்லத்திற்கு உதவ நினைத்துள்ளோம். இதனால் நாங்கள் மிக மகிழ்ச்சியாக உள்ளோம். இனி எங்களுக்கு வசந்த காலம் தான்" என்று கூறிக்கொண்டு லட்சுமியும் கமலாவும் கருணை இல்லத்தின் உள்ளே சென்றார்கள்

பின்குறிப்பாய் ஒரு வேண்டுகோள் :

அன்புள்ள சியாமளா அக்கா..   நான் ஒவ்வொரு முறையும் சொல்வதுதான்.  கதைகள் அனுப்புவதற்கு நன்றி.  அப்படி அனுப்பும்போது அதை ஒருமுறைக்கு இருமுறை சரிபார்த்து, பிழைகள் இருந்தால் திருத்தி, பத்திகள் பிரித்து, கமா, முற்றுப்புள்ளி, பேசுவதைக் குறிக்கும் மேற்குறியீடுகள் ஆகியவற்றை போட்டு அனுப்பவும்.  - ஸ்ரீராம்.

=======================================================================================

ரங்கராஜன் என்கிற பெயருடைய மூன்று பிரபலங்கள் உண்டு.  ஒன்று சுஜாதா ரங்கராஜன்.  இன்னொருவர் வாலி ரங்கராஜன்.  இருவருமே ஸ்ரீரங்கத்துக் காரர்கள்!  

அவர்கள் இருவரும் வேறு பெயரில் எழுதினார்கள் என்றால் மூன்றாவது, ஆனால் முதலாம் ரங்கராஜன் வெவ்வேறு பெயர்களில் எழுதினர்.

அவர்தான் நம்ம ரா கி ர.

அவர் எழுதிய கதைகளில் ஒன்று  "கோஸ்ட்".  அதற்கான முன்னுரையை குமுத மூவரில் ஒருவரான ஜ ரா சு கொடுத்தார்.  இந்தக் கதையைப் படிததவர்கள் எல்லாம் குரல் கொடுங்க...!

முன்னுரை

பயபக்தியான நாவல்!

'பேய் உண்டா இல்லையா?' என்ற கேள்வியை ஒருத்தரிடம் பகலில் கேட்டால் “அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை, மனப்பிரமை “ என்பார், சாயந்தரம் இருட்டுகிற போது கேட்டால், 'நல்ல விஷயமா ஏதாவது பேசுவோமே’ என்பார். நடு ராத்திரியில் கேட்டால், 'ப்ளீஸ். எதுவும் பேசாதே, எனக்குப் பயமாக இருக்கு’ என்பார்.

இருட்டு - வெளிச்சம், சீதம் - உஷ்ணம், சுகம் - துக்கம், லாபம் - நஷ்டம், வெற்றி - தோல்வி, பிறப்பு - இறப்பு என்ற இயற்கையின் அருமைகளை யாரும் மறுக்க முடியாது. கோஸ்ட்கள், பிசாசுகள், ஆவிகள் மீடியம்கள், ஸ்பிரிட் ஆகிய விஷயங்களும் அப்படித்தான் என்கிறார்கள். இறப்புக்கு முன் என்னும் நிலை இருந்தால் இறப்புக்குப் பின் என்ற ஒரு நிலையும் இருக்கத்தான் இருக்கும்.

எத்தனையோ பேர் கோஸ்ட்களை, ஸ்பிரிட்டுகளைப் புகைப்படம் பிடித்திருக்கின்றனர். அவை தெளிவாக இல்லையென்றாலும் பதிவாகியுள்ளன. காமெரா ட்ரிக் என்று அந்தப் புகைப்படக் கலைஞர்களை அவமதிக்க இயலாது, ஏனெனில் அவர்கள் மலிவான தந்திரம் செய்கிற சாதாரணவர்கள் அல்ல. விஞ்ஞானிகள், ஒவ்வொரு அசைவுக்கும், காரண காரிய ஆதாரத்தோடே கருத்தை வெளியிடுகிற ஆராய்ச்சியாளர்கள்.

தமது இந்த நாவலில் (பித்ருலோகம் போல ஸ்பிரிட்டு லோகம்), 'மீடியம்', (‘ஆவித் தொடர்பு’) பற்றி திரு. ரா.கி.ர. அவர்கள் ஓர் இடத்தில் அருமையான, ஆணித்தரமான விளக்கம் அளித்துள்ளார்.

“மின்விசிறி வேகமாகச் சுழலும் போது அதனுடைய இறக்கைகள் நமக்குத் தனித்தனியே புலப்படுவதில்லை, ஒரே மொத்தையாகத்தான் தெரிகிறது. காரணம், நம் கண்ணின் சக்தியும் விசிறியின் வேகமும் ஒன்றாக இல்லை. அதாவது இரண்டும் ஒரே வேவ் லெங்க்த்தில் இல்லை. ஆகவே தனித்தனியே தெரியவில்லை.”

பெரும்பாலோருக்கு அப்படித்தான். ஆனால் வேறு சிலருக்கு, கண்ணின் சக்தி, மனோ சக்தி ஆகியவற்றால் விசிறியின் எத்தனை வேகத்தையும் சமாளித்து தனித்தனியே சிறகுகளைக் காண முடியும்.
சூட்சுமமான பல சக்திகள் இப்படித்தான். சராசரி மனிதராகிய நமக்குப் புலப்படாத சில தோற்றங்கள் வேறு சிலருக்குப் புலப்படும்.
கோஸ்ட் உண்டா இல்லையா என்பதை ஆராயும் நூலாக திரு. ரா.கி.ர, இந்த நாவலை எழுதவில்லை, ஆவிகளின் வழக்கறிஞராக அவர் வாதாடித் தம் நேரத்தையும் வாசகர் நேரத்தையும் வீணாக்கவில்லை, நிலவி வரும் ஆவியுலக நம்பிக்கையை இந்தத் தொகுப்பிலுள்ள கதைகளுக்குப் பின் புலமாக அமைத்து வெகு அற்புதமாகப் புனைந்துள்ளார்.

புதுமையான தொடர் கதையாக அவர் இதை எழுதிக் கொண்டிருந்த போது அவரோடு அடுத்த நாற்காலியில் உட்கார்த்து நான் எட்டி, எட்டிப் பார்த்து அவர் எழுத எழுதப் படிப்பேன்.

எத்தனையோ வருடங்களுக்குப் பிறகு என்னை மறு படியும் பயந்தாங் கொள்ளியாக்குவதென்று நண்பரும் என் இலக்கிய குருமார்களின் முக்கியமானவருமான திரு. ரா.கி.ர. தீர்மானித்து கோஸ்ட் நாவலுக்கு முன்னுரை எழுதும்படி ஆணை இட்டு விட்டார்.

முப்பது வருடத்துக்கு முன் குமுதம் இதழில் தொடர் கதையாக வந்த போது படித்ததை மறுபடி படிக்கிறேன். எனது மடிந்த முடிகள் குத்திட்டுச் சிலிர்த்து நிற்கின்றன. வெறுமே காமாசோமா மிரட்டல் அல்ல. ரா.கி.ர.வின் பண்பட்ட எழுத்து பய உணர்ச்சியை நமது நரம்புகளில் இஞ்செக்ட் செய்யும் விதத்தில் கலை அழகுடன் கொப்புளிக்கிறது.

ஆவி செய்யும் ஆபரேஷன் பற்றிய கதைகளைப் படிக்கும் போது ரா.கி.ர. அவர்கள் எழுத்தாளரா, எம்.எஸ். பட்டம் பெற்ற சர்ஜனா என்ற பிரமை ஓரொரு வாசகருக்கும் ஏற்படும். ஒரு ஆபரேஷன் எப்படி நடைபெறுகிறது. அங்கே கூடியுள்ள டாக்டர்கள் என்ன பேசிக் கொள்வார்கள், செயல்பாடுகள் என்ன, எந்த அறுவைக்கு என்ன கருவி, அதைப் பயன்படுத்துவது எப்படி - இந்த விவரங்களெல்லாம் மண்டையோட்டு வித்தை காட்டும் பேய்க் கதை ஆசிரியர்களுக்கு வேண்டுமானால் அவசியமில்லாதிருக்கலாம்.

'மெனக்கெடுதல்' என்று ஒரு வார்த்தை உண்டு. எடுத்துக் கொண்ட விஷயத்தை முழு முனைப்புடன் வெளிப்படுத்து தலைத் தன் வெற்றி ரகசியமாகக் கொண்டுள்ள ரா.கி.ர.வின் 'கோஸ்ட்’ தமிழ் நாட்டில் மிகப் பரபரப்பும் சுவாரசியமும் ஏற்படுத்திய நாவல்.

தமது கற்பனையில் உதித்த சம்பவங்களுக்கு ஆதாரம் தேடி. அவர் அலைந்த லைப்ரரிகள் ஏராளம். அனுபவஸ்தர்களிடம் துருவித் துருவி விசாரித்ததற்கு அளவில்லை. பயம் கிளப்பும் அந்த கோஸ்ட் கதைகளின் அடி நாதத்தில் அந்தப் பயத்தைக்களையும் வழிகளையும் மிகத் தெளிவாகக் கூறியுள்ளார்.

மந்த்ராலய மகானின் சக்தி மனித குலத்துக்கு எப்படிக் கேடயமாக விளங்குகிறது, கந்த சஷ்டிக் கவசம் எவ்வாறு துணை செய்கிறது, ஆஞ்சநேயர் எவ்வாறு பாதுகாக்கிறார் என்பதெல்லாம் பிரசாரமாக தரப்படாமல் பிரசாதமாகத் தரப்பட்டுள்ளன.

- ஜ.ரா. சுந்தரேசன்

47, ஹாரிங்டன் சாலை,
சேத்துப்பட்டு
சென்னை - 31
ஜ.ரா. சுந்தரேசன்
(ரா.கி.ர.வின் சீடர்களில் இவரும் ஒருவர்)