நிச்சயதார்த்தத்துக்கும் திருமணத்துக்கும் நிறைய மாதங்கள் இடைவெளி இருப்பது நல்லதா?

 

கேள்வி பதில்கள் : 

நெல்லைத்தமிழன் : 

1.நிச்சயதார்த்தத்துக்கும் திருமணத்துக்கும் நிறைய மாதங்கள் இடைவெளி இருப்பது நல்லதா? அதிகபட்சம் எவ்வளவு இடைவெளி இருக்கலாம்? 

# திருமணம் நடத்துவதில் பல அம்சங்கள் பரிசீரிக்கப்படுகின்றன என்பதால் நிச்சயதார்த்தத்திற்கும் திருமணத்திற்கும் இடைவெளி எவ்வளவு குறைவாக இருக்க முடியுமோ அவ்வளவுக்கு நல்லது. முகூர்த்த நாளுக்கு முதல் நாள் நிச்சயதார்த்தம் ஏன் வைத்துக்கொள்ளக்கூடாது என்று நான் பலமுறை யோசிப்பதுண்டு. ஒருவேளை இதர பஞ்சாங்க அம்சங்கள் சரிவர அமையாது என்பது காரணமாக இருக்கலாம்.

அதிகபட்சம் இடைவெளி எவ்வளவு இருக்கலாம் என்பது ஒவ்வொருவரின் கருத்துக்கு ஏற்ப மாறுபடும். என்னைக் கேட்டால் ஒரு மாதத்திற்குள் என்று சொல்வேன்.

2.உடலுழைப்பு இல்லாமல், வாழ்க்கையை அனுபவிப்பதை மாத்திரமே நோக்கமாக்க் கொண்டால் (மூணு நாட்கள் கொத்தனார், வயல் வேலை, கடைகளில் வேலை, சம்பாதித்த பணம் தீரும் வரை டாஸ்மாக்) வெளி மாநிலங்களிலிருந்து வேலைக்கு ஆட்கள் புலம் பெயர்ந்து வருவதைத் தடுக்க இயலாது அல்லவா? 

# இலவசங்களால் தீமைகள் அதிகமே தவிர,  நல்ல பயன் ஏதும் இல்லை என்பது என் திடமான கருத்து.

3.வாழ்க்கையில் நண்பர்களைச் சம்பாதிப்பது முக்கியமா இல்லை உறவினர்களோடு நெருக்கத்தை வளர்த்துக்கொள்வதுதான் முக்கியமா? 

# நண்பர்களுக்கும் உறவினர்களுக்கும் நடுவே ஏன் ஒரு போட்டி இருக்க வேண்டும் ? நண்பர்களைத் தரம் பார்த்து சேர்த்துக் கொள்ளலாம். உறவினர்கள் இறைவன் கொடுத்த வரம். ஆபத்துக்குக் கைகொடுக்கும் நபர்  நண்பரானாலும் உறவினரானாலும் சமம்தானே ?

4.அவரவர்க்கு சிறிய குடும்பம், உறவினர்களுக்குள்ளே திருமணம் செய்யாமை போன்றவற்றால் உறவுகளில் நெருக்கமில்லாமல், தான் தன் குடும்பம் என்ற மனோபாவம் அதிகமாகிவிட்டதா? 

# ஒரு தலைமுறையின் மனப்பான்மை மாறுவதற்கு ஒரு காரணம் மட்டுமே இருக்காது. மாற்றம் பல்வேறு காரணங்களின் பலதரப்பட்ட தாக்கத்தால் நிகழ்கிறது. உறவினர்களுடன் நெருக்கம் என்பதும் இது போன்ற மாற்றங்களுக்கு உட்பட்டதுதானே.

5.எனக்கு ரொம்ப வருடங்களாகவே இருக்கும் சந்தேகம்.. மக்களுக்கு இப்போது கிடைப்பது மாட்டுப் பால்தானா இல்லை கலப்படப் பாலா? இவ்வளவு மக்களுக்கும் பால் உற்பத்தி செய்யும் அளவு மாடுகள் இருக்கின்றனவா?

# எனக்கும் இதே சந்தேகம் அடிக்கடி வருகிறது. காரணம் அரசின் பால்பண்ணையில் இருந்து வரும் பாலில் கூட, பாலேட்டின் அடர்த்தியும் சுவையும் தினசரி மாறுபடுகிறது.  நாம் தயாரிக்கும் தயிர் ஒரே சீராக இருப்பதில்லை. ஏதோ ஒரு பொருளை சாமர்த்தியமாகக் கலக்கிறார்கள். அதன் மூலம் பாலின் அளவைக் கூட்டுகிறார்கள் என்கிற சந்தேகம் வலுக்காமல் இல்லை.

= = = = = = = = = = = = = = =

மன சாட்சியம்  - 33

K G Y Raman

" அளவான ஆசை"

" எல்லாம் யோசித்துப் பார்க்கையில் உண்ணுவதும் உறங்குவதுமாக முடியும் " என்று பாடியது பட்டினத்தாரா தாயுமானவரா என்று தெரியவில்லை .  ஆசைக்கோர் அளவில்லை என்று ஆரம்பித்து,  கடைசியில் உண்ணுவதும் உறங்குவதுமாக  முடியும்   என்று வந்து நின்றால் , ஏதோ ஆசைப்படுவது தவறு என்று சொல்லுகிறார் என்றல்லவா ஆகிறது ? ஆசைப்படாது யாராலும் வாழ முடியுமா ?

எல்லா வயதிலும் ஏதோ ஒரு ஆசை மிகத் தீவிரவாக ஒவ்வொருவருக்கும் இருக்கத்தானே செய்கிறது ? ஈசனோடு ஆகினும் ஆசை அறுமின் என்று சொல்பவருக்கு வேண்டுமானால் ஆசையை அறுப்பது எளிதாக இருக்கலாம். நமக்கெல்லாம் அப்படி இல்லையே !

மிக இள வயதில் மந்திரவாதிக் கதைகளாகக் கேட்டு நாமும் ஒரு மந்திரவாதியாக விட வேண்டும் என்ற தீவிரமான ஆசை எனக்கு இருந்தது. எனக்கு பத்து வயதாக இருந்தபோது பலமுறை தெருவோரத்தில் வித்தை காட்டுவோர் வந்து மந்திரத்தில் மாஞ்செடி வர வழைத்துக் காட்டுவதைப் பார்த்திருக்கிறேன். இன்னும் கூட எப்படிச் செய்கிறார்கள் என்று எனக்குத் தெரியாத பல செப்பிடு  வித்தைகளை அந்த நாட்களில் பார்த்திருக்கிறேன். 

பி சி சர்க்கார் என்ற வங்காள மந்திரவாதி தாஜ்மஹாலையே மாயமாக மறைய வைத்துக் காட்டினாராம்.  பல வியக்கத்தக்க வித்தைகளைச் செய்கிற பல மந்திரவாதிகள் இதில் மந்திரமெல்லாம் ஒன்றுமில்லை என்று  சொல்லி நம்மைக் குழப்புவார்கள்.

இந்த மாதிரி மந்திரத்தில் மாஞ்செடி வரவழைக்கும் வித்தை நமக்குத் தெரிந்தால் கடலை மிட்டாய் முதல் பவுண்டன் பேனா தாண்டி ராலே சைக்கிள் வரை என்ன வேண்டுமானாலும் வாங்கிக் கொள்ளலாமே என்று மனக்கோட்டை கட்டியிருக்கிறேன். அப்போதெல்லாம் சைக்கிள் என்பது இப்போதைய சொகுசுக்கார் மாதிரி.

கொஞ்சம் விவரம் தெரிந்ததும் மந்திரத்திலிருந்து ஆசை விடுபட்டு மாட்டு வண்டி ஓட்ட வேண்டும் என்று வந்து நின்றது. அந்த ஆசை நிறைவேறாமலே மறைந்துவிடவில்லை. ஊரில் கோடை விடுமுறையில் மாட்டு வண்டி சொற்ப நேரமே ஆனாலும் ஓட்டிப் பார்த்து மகிழ்ந்திருக்கிறேன். 

மேலும் கொஞ்சம் வயதான பின் " ₹ 110 மாத சம்பளத்தில் வேலையில் சேர வேண்டும் " என்கிற மிகப்பெரிய ஆசை வந்தது.  " 100 ரூபாய் சம்பளக்காரன் " என்று உயர்த்திப் பேசுவார்கள் . விலைவாசி நிலவரம் அப்படி இருந்த காலம். 

வேலை கிடைத்ததே தவிர,  சம்பளம் 110 ரூபாய் ஆவதற்கு சில மாதங்கள் காத்திருக்க வேண்டியது ஆயிற்று. 

வேலையில் சேர்ந்த பின் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வெவ்வேறு ஆசைகள் ரயில் வண்டி போல வருவதும் நிறைவேறுவதும் நிறைவேறாமல் மறக்கப்படுவதுமாக ...

கவிஞரைப் பற்றிய கருத்து என்னவாக இருந்தாலும்,  " சின்னச் சின்ன ஆசை "  என்கிற சினிமாப் பாடல் வரிகளை நான் மிகவும் ரசித்துக் கேட்டிருக்கிறேன். ஏனென்றால் , அந்த பாடலின் அடிப்படையோடு கேட்பவர் ஒவ்வொருவரும் எளிதாக ஒன்றிப் போக முடிந்தது. இதுதான் சினிமாப் பாட்டின் மகத்தான வெற்றி.

பேஸ்புக், வலைப்பதிவு எழுதுபவர்களுக்கு அவர்கள் எழுதுவதை நிறைய பேர் பார்க்க வேண்டும், நிறைய கருத்துக்கள் வரவேண்டும் என்கிற ஆசை மிக தீவிரமாக இருப்பதை அறிய முடிகிறது. நானும் எழுதிய பின் யார் என்ன சொல்கிறார்கள் என்று ஆவலாகத் தான் பார்க்கிறேன். பாராட்டில் மகிழாதவர்கள் யார் ? பாராட்டு வந்தால் மகிழ்ச்சி அடையாதவர்களும் இருக்க முடியுமா என்ன ? எனக்கு பாராட்டுகளைத் தவிர அது பற்றி சொல்லப்படும் கருத்துகளுக்கு என்னிடம் என்ன மறுமொழி இருக்கிறது என்று யோசிப்பதில் ஆசை அதிகம்.

வயது முதிர்ந்த பின் முன் வரிசையில் இருக்கின்ற ஆசைகள் என்னென்ன ? எல்லாப் பற்களும் விழுந்து விடக்கூடாது, சாப்பிடுவது செரிக்க வேண்டும், நம்மோடு பத்து நிமிஷம் உட்கார்ந்து பேச இரண்டொரு நபர்களாவது அருகே இருக்க வேண்டும்.‌ கோபத்தை அறவே ஒதுக்கி சாந்தமாக வாழ வேண்டும். மேம்போக்காகப் பார்த்தால் இந்த ஆசைகள் நிறைவேறுவது ஒன்றும் பெரிய கஷ்டம் இல்லையே என்று தோன்றும். உண்மையிலும் அப்படித்தான் என்று சொல்பவர்கள் பாக்கியசாலிகள்.

======================================================================================

படமும் பதமும் : 

பானுமதி வெங்கடேஸ்வரன் : 

சென்ற ஞாயிறு(25.10.26) ஃபோரம் மால் - கோணன்குண்டே சென்றிருந்தேன். அங்கிருந்த பிரம்மாண்ட நடன மங்கை பொம்மை.

நெல்லைத்தமிழன் : 

ஒரு ஹோட்டல் மாஸ்டரின் உண்மையான திறமை, முழுமையான மதிய உணவில்தான் வெளிப்படும் என்பது என் எண்ணம். அதில்தான் நமக்குத் தேவையான சரிவிகித சத்துக்களும், பாரம்பரிய சுவையும் இருக்கிறது என்பது என் எண்ணம்.  தென்னிந்திய மதிய உணவு சூப்பரா இருக்கும் என்று உங்களுக்குத் தோன்றும் இரண்டு உணவங்கள் பெயர் என்ன என்ன? 90களின் சரவணபவன் ருசியை எந்த உணவகமும் எனக்குக் கொடுத்ததில்லை. அதன் பிறகு, பஹ்ரைனில், நான் தனியாக இருந்தபோது சங்கீதா உணவக மதிய உணவு மிக மிக ருசியாக இருக்கும். அதற்கு அங்கிருந்த இளம் செஃப்தான் காரணம் (அவர் பெயர் சட்னு நினைவுக்கு வரலை. ). நான் தினமும் மதிய உணவுக்கு அங்கு செல்வேன். பிறகு ஒரு நாள் அவருக்கு போஸ்ட் ஆஃபீசில் (தமிழகத்தில்) வேலை கிடைத்தது. இது பெர்மனண்ட், வாழ்க்கைக்கு நல்லது என்று நினைத்து அந்த ஹோட்டல் வேலையை ரிசைன் பண்ணிவிட்டார். எனக்கு மாத்திரம் நிறைய பணம் இருந்திருந்தால், நான் அவரை பார்ட்னராகப் போட்டு ஒரு ஹோட்டல் தொடங்கியிருப்பேன் (அமெரிக்க போன்ற இடங்களில்).  அவர் போனப்பறம் வேற ஆள் வந்தார். அவர் உணவு எனக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்கவில்லை. அத்துடன் தினமும் மதிய உணவு உட்கொள்ளும் வழக்கத்தையே நிறுத்திவிட்டேன். 

மதுரையில் சூப்பர் அல்வா மற்றும் ஜாங்கிரிக்கு பிரேமா விலாஸை விட்டால் வேறு கிடையாது என்பது என் எண்ணம் (ஹேப்பிமேன் என்று சிலர் விளம்பரப்படுத்துவார்கள். அதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது). இங்கு ஜாங்கிரி (அதாவது மெட்ராஸ் ஜிலேபி) நிறமி எதுவும் சேர்க்காமல் அவ்வளவு ருசியாக இருக்கும் (2025 டிசம்பரில் கால் கிலோ 100 ரூ). என்னவோ வாங்காமல் வந்துவிட்டேன். நாங்கள் அல்வா வாங்குவதையும் நிறுத்திவிட்டோம். அதற்குப் பதிலாக நெல்லை அல்லது மதுரை செல்லும்போது வாழை இலையில் 50 கிராம் அல்வா கொடுப்பார்கள். 20 ரூ என்று நினைவு. அதை வாங்கிச் சாப்பிடுவோம். ரொம்ப ஆசையாக இருந்தால் இன்னும் ஒன்று வாங்குவோம். மற்றபடி கால்கிலோ, அரைகிலோ என்றெல்லாம் வாங்குவதை கடந்த நான்கு வருடங்களாக நிறுத்திவிட்டேன்.

குறிப்பு: முதல் படம்..ஹோட்டல் ஜானகிராம் நெல்லை ஜங்கஷன் மதிய உணவு. 

= = = = = = = = = = = =

KGG பக்கம். 

காலை எழுந்தவுடன் தவளை! 

நான் சேமித்து வைத்திருக்கும் புத்தகங்களில் ஒரு தலைப்பு இது. 

காலை எழுந்தவுடன் படிப்பு - பிறகு கனிவு தரும் பாட்டு என்று கேள்விப்பட்டுள்ளோம். 

சிலர் காலை எழுந்தவுடன் காபி என்று சொல்வார்கள். 

சிலர் காலை எழுந்தவுடன் காலைக்கடன் கழிக்கச் செல்வார்கள். 

இது என்னடா காலை எழுந்தவுடன் தவளை! - என்று வியந்தேன். பிறகு விவரங்கள் தெரிந்துகொண்டேன். 

பொருளடக்கம் : 

மேலும் சில விவரங்கள் அடுத்த வாரம். 

= = = = = = = = = = = =