5. ஸ்ரீரங்கப்பயணமும் (குறு) பதிவர் சந்திப்பும் - நிறைவுப்பகுதி

ஆர் ஆர் ஆர் வீட்டுக்குச் சுற்றிய அளவு சுற்றவில்லை.   ஓரளவு சீக்கிரமே வைகோ சார் வீடு இருக்கும் இடத்தை அடைந்து விட்டோம்.  கட்டிடத்தின் கீழே 'எங்களை' இறக்கிவிட்டு விட்டு,  மற்ற உறவினர்கள் வண்டியிலேயே காத்திருக்க, நாங்கள் அபார்ட்மெண்ட் கீழ்த்தளத்தை அடையும்போதே கௌதமன் வைகோ ஸாருக்கு அலைபேசினார்.  வழி சொன்ன வைகோ ஸார், எங்களை எதிர்கொண்டழைத்து வரவேற்க லிஃப்டின் வழியே கீழே வர,  நாங்கள் மாடிப்படி வழியாக மேலேறி விட்டோம்.  இடதா, வலதா என்று யோசித்த வேளையில் கீழே எங்களைக் காணாது மறுபடி மேலேறி வந்துவிட்ட அவரே வந்து எங்களை அழைத்துச் சென்றார்.

பவித்ராலயாவுக்குள் நுழைந்தோம். 

நாங்கள் வெயிலின் வெப்பத்தால் தவிக்காதிருக்கும் பொருட்டு ஏற்கெனவே குளிர்சாதனக் கருவியை 'ஆன்'  செய்து வைத்திருந்தார்.  அந்தக் குளிரிலும், அவர் அன்பின் குளுமையிலும் நனைந்தோம் நாங்கள் என்று சொன்னால் அது மிகை இல்லை.

ஸோன் பப்டி மற்றும் உருளைக் கிழங்கு சிப்ஸ் கொடுத்து உபசரித்தார். வைகோ ஸாரின் பதிவுகளைப் படித்து அவரின் கலை உணர்வையும், கலைத் திறமையையும்,  பல்சுவை ரசனையையும் அறிந்தவன் என்ற முறையில் அவரைப் பற்றி சக 'எங்கள் ஆசிரியர்களு'க்கு எடுத்துரைத்தேன்.  குறிப்பாக வைகோ சாருக்குக் கிடைத்த இந்தப் பேறு பற்றிச் சொன்னேன்.  இந்தக் கலையுணர்வு மாறாமல் கடந்த ஞாயிறு கூட மூத்த பதிவர் திருமதி ருக்மணி சேஷசாயி அவர்களுக்கு இதே போன்றதொரு பரிசை வழங்கி இருக்கிறார் திரு வைகோ.  

 

 

 

வைகோ ஸாரின் சிறுகதைகளை மிகவும் ரசித்திருக்கிறேன்.  என்ன, அப்புறம் நடந்த விமர்சனப் போட்டியில்தான் கலந்து கொள்ளவில்லை.  அவர் அதை நடத்தியவிதம் பிரமிக்க வைத்தது. சமீபத்தில் ஜீவி ஸாரைச் சந்தித்தபோது இந்தப் போட்டியின்போது வைகோ ஸார் காட்டிய ஆர்வத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டபோது அந்த மதிப்பு மேலும் உயர்ந்தது.  அவர் முன்னர் மிகவும் ருசித்து எழுதிய, மன்னிக்கவும், ரசித்து எழுதிய சமையல் பதிவு ஒன்றையும்  ரசித்துப்  கருத்திட்டிருந்தேன்.  

 

எங்களுக்கு அவர் எழுதிய "எங்கெங்கும்... எப்போதும்...என்னோடு"  புத்தகத்தைப் பரிசளித்தார்.  அதை அவருக்கே உரிய தனிப்பாணியில் ஒவ்வொருவருடனும் நின்று புகைப்படம் எடுத்து, அவர் பாணியில் 'கட்டிப்பிடி வைத்தியத்துட'ன் வழங்கினார்.  அவரின் அன்பான மருமகள்தான் புகைப்படங்கள் எடுத்துக் கொடுத்தார்.

 

அவர் வீட்டின் ஒவ்வொரு ஜன்னலிலிருந்தும் தெரிந்த பஜ்ஜிக்கடை நாக்கின் சுவை நரம்புகளைத் தூண்டி மிகவும் படுத்தினாலும்,  செய்யவேண்டியிருந்த பயணம் 'அடக்கு அடக்கு' என்று மனதை அடக்கியது!  அவர் வீட்டு ஜன்னலிலிருந்தும், வாசலிலிருந்தும் மலைக்கோட்டைக் கோவில் மிக அழகாகத் தெரிந்தது.  தினசரி கோபுர தரிசனம்!   கோபு ஸாரின் கோபுர தரிசனம் தினசரி கோடி புண்ணியத்தை அவருக்கு வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

அவர் லாப்டாப்பைக் காட்டி அதில் அவர் எந்தெந்த நேரத்தில், எப்படி பதிவுகள் எழுதுவார் என்பது பற்றிச் சொன்னார்.  ஆஞ்சநேயர் படம் வரைந்த அனுபவம் பற்றிச் சொன்னார்.  

 

 

சென்னையில் ரயிலேற்றிவிட வேண்டிய உறவினரின் விவரம் சொல்லி, உடனே கிளம்ப வேண்டும் என்ற விவரத்தையும் சொல்லி திருமதி வைகோ அவர்கள் தந்த அருமையான காபியைக் குடித்து விட்டுக் கிளம்பினோம்.

திருச்சி எல்லையைக் கூட தாண்டியிருக்க மாட்டோம்.  அவர் எடுத்த புகைப்படங்களை என் மெயிலுக்கு அனுப்பி விட்டார் வைகோ ஸார்.  அதுதான் வைகோ!

4. ஸ்ரீரங்கப் பயணமும் (குறு) பதிவர் சந்திப்பும் - தொடர்ச்சி

கீதா மேடம் வீட்டிலிருந்து கல்யாண மண்டபம் வந்தபோது கோவில் சென்றிருந்த குழுவும் வந்து விட்டது.  அரங்கனைப் பார்க்க முடியாத சோகத்தை எங்களின் இன்னொரு ஆசிரியர் பதிவிட்டிருந்ததைப் படித்திருப்பீர்கள்!  எந்தக் கோவில் சென்றாலும் வழியும் கூட்டம் ஒரு வகையில் சந்தோஷம்தான் என்றாலும், அதுவே நமக்கு பாதகமாக முடியும்போது கஷ்டமாக இருக்கிறது!

மதியச் சாப்பாடு தயாராக இருக்க, நேராகச் சாப்பிடச் சென்று விட்டோம்,  எப்போதும் போன்ற ஒரு கல்யாணச் சாப்பாடு.  ஆனால் கொஞ்சம் எளிமையாக!  புளியோதரை நன்றாக இருந்தது.   காவிரித் தண்ணீரின்
சுவை என்று சொல்லலாமா என்று தெரியவில்லை, சாம்பாரின் வித்தியாசமான சுவைக்குக் காரணம்!  என்ன இருந்தாலும் ரிசப்ஷன் சாப்பாட்டின் சுவை வரவில்லை.  நேற்றைய ஊறுகாய் பாக்கி இருக்கிறதா என்று கேட்டுப் பார்த்தேன். ஊஹூம்!

சாப்பிட்டு விட்டு வந்து திரு ஆரண்யநிவாஸ் ராமமூர்த்தி அவர்கள் இல்லத்துக்குக் கிளம்பினோம். அதற்கு முன்னாலிருந்தே அவருடன் கௌதமன் தொடர்ந்த தொலைபேசி உரையாடலில் இருந்தார். ரிஷபன்ஜியைச் சந்திக்க முடியுமா என்று ஆரண்யநிவாஸ் ராமமூர்த்தி அவர்களிடம் கேட்டபோது, அவர் வெளியூர் சென்றிருப்பது தெரிந்தது.

திருவானைக்கா சென்று மொட்டை கோபுர வாயிலில் நின்று அவருடன் மறுபடியும் அலைபேசினோம்.  அவர் வீடு மிக அருகிலிருந்திருந்தும் இங்குமங்கும் சற்று அலைந்தபிறகு, "நீங்கள் மொட்டை கோபுரம் வாசலுக்கு வாருங்கள். நானே அங்கு வருகிறேன்"  என்று சொன்னவர், அவர் வீட்டிலிருந்து நடந்தே அங்கு வந்து விட்டார்.  அவரின் ஞாயிற்றுக்கிழமைத் தூக்கத்தைக் கெடுத்த பெருமை எங்களுக்கு!  

கார்த்திகேயன் கார்டனுக்குள் நுழைந்து வண்டியை நிறுத்தி விட்டு, அவருக்காகக் காத்திருந்து, பின்னர் அவருடன் அவர் இல்லம் சென்றோம்.  அவர் தந்தை, துணைவி ஆகியோர் வீட்டிலிருந்தனர்.

அவர் தந்தை  பணி செய்த அலுவலகத்தில்தான் 'எங்கள்' ஆசிரியர் ஒருவரும் வேலை பார்த்து ஓய்வு பெற்றிருந்தார்.  எனவே இருவரும் கொஞ்ச நேரம் அந்தப் பேச்சில் ஆழ்ந்தனர்.

அப்புறம் எங்கள் எல்லோருடனும் அறிமுகம் செய்துகொண்டு ஆர் ஆர் ஆர் கொஞ்ச நேரம் கலகலப்பாக உரையாடினார்.  புன்னகை தவழும் சிரித்த முகம் அவரின் மிகப் பெரிய ப்ளஸ்.

ஆர் ஆர் ஆர் திரு ரிஷபனுக்கு அலைபேசியில் பேச ஏற்பாடு செய்து கொடுத்தார்.  அவர் குரலை மட்டும் கேட்டோம்!  அருமையான புத்தகக் கலெக்ஷன் வைத்திருக்கிறார் ஆர் ஆர் ஆர்.  அவர் வீட்டுக்குள் நுழையும்போதே அவர் வீட்டின் வாசல் எனக்கு மிகவும் பழக்கப்பட்டதாகத் தெரிந்தது.  காரணம் அவர் புத்தக வெளியீட்டின் போது எடுத்து வெளியிட்ட புகைப்படங்கள். 

அவர் தோட்டத்தைச் சுற்றிக் காட்டினார்.  ரசனையாக, பார்த்துப் பார்த்து ஆர்வத்துடன் தோட்டத்தைப் பராமரிக்கிறார் என்று தெரிந்தது.  அவர் எழுதிய புத்தகம் ஒன்று எங்கள் ஆசிரியர் குழுவுக்குப் பரிசளித்தார் - ஆளுக்கொன்று.  எனக்குத் தரவில்லை.  எனக்குத்தான் முன்னரே குரியரில் அனுப்பி விட்டிருந்தாரே...!

அவர் தோட்டத்தில் அரை நெல்லிக்காயும் இருந்தது, முழு நெல்லி மரமும் இருந்தது.  கீழே உதிர்ந்திருந்த ஒன்றிரண்டு நெல்லியைப் பொறுக்கியபோது, "ஸார்... அதெல்லாம் ஏன் எடுத்துகிட்டு?  நான் தரேன் உங்களுக்கு உள்ளேயிருந்து" என்று அவர் சொன்னபோது இப்படி ஆளுக்கொரு பை நெல்லியை எங்களுக்கு வழங்குவார் என்று நாங்கள் எதிர்பார்க்கவில்லைதான்.   ஔவைக்கு அவர் நண்பர் அதியமான் தந்தது ஒரு நெல்லிக்கனிதான்.   எங்கள் நண்பர் எங்களுக்குத் தந்ததோ எண்ணிலடங்கா நெல்லிக்காய்கள்.   நன்றி ஸார்.   இதோ,  நேற்று வரை எங்கள் வீட்டில் நெல்லி ஊறுகாய்ப் போட்டு உபயோகித்து, நேற்றுதான் தீர்த்தோம்.

திரு ஆரண்யநிவாஸ் தோட்டத்தில் ஆராய்ச்சி எல்லாம் செய்திருக்கிறார் போல.  இங்கே பாருங்கள் ஒரு மரத்தில் இரு வகைக் கனிகள்!

வைகோ அவர்களுடனும் ஆர் ஆர் ஆர் தொலைபேசி, எங்களிடம் நெல்லிக்காய் அவருக்கும் கொடுத்தனுப்புவதைப் பற்றிச் சொன்னார்.  நாங்கள் (ஆசிரியர் குழு) மட்டும் இவர் வீட்டுக்கு வந்திருக்க, மற்ற உறவினர்கள் வண்டியில் காத்திருந்ததாலும்,  சீக்கிரம் சென்னைக்குத் திரும்ப வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தாலும் (எங்களில் ஒருவரின் உறவினர் அன்றிரவு கோவைக்கு ரயிலேறுகிறார் என்ற நிலையில் இவர் சீக்கிரம் வீடு திரும்ப வேண்டியிருந்தது)   ஆளுக்கொரு பை நெல்லிக்காயுடன் புறப்பட்டோம்!

3. ஸ்ரீரங்கப் பயணமும் (குறு) பதிவர் சந்திப்பும் - தொடர்ச்சி

காலை எட்டிலிருந்து ஒன்பதரைக்குள் முகூர்த்தம் என்றால் சாதாரணமாக ஒன்பதேகால் ஆகும்போதுதான் மாங்கல்யதாரணத்துக்கு மிகவும் பரபரப்பாகத் தயாராவார்கள்.

ஆனால் ஆச்சர்யகரமாக இங்கு எட்டரைக்குள் மாங்கல்யதாரணம் முடிந்து விட்டது.  எனவே உடனே அடுத்த நிகழ்ச்சிக்குத் தயாரானோம்.  எனக்கு ஸ்ரீரங்கம் கோவிலும் பார்க்க ஆசைதான்.  ( பாஸ் வேறு மிரட்டி அனுப்பி இருந்தார்கள்)   ஆனால் அடுத்தடுத்த சந்திப்புகளை ஒழுங்காக நிறைவேற்ற வேண்டுமென்றால் கோவில் செல்வது சரிவராது.   இந்தப் பக்கமா, அந்தப் பக்கமா என்று முடிவெடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் நட்புகளின் சந்திப்பின் பக்கம் மனம் சாய்ந்தது!

எல்லோரும் மொத்தமாகக் கிளம்பி, வழியில் நாங்கள் இறங்கிக் கொண்டு அவர்களைக் கோவிலுக்கு அனுப்பினோம்.  இந்தக் களேபரத்தில் கீதா மேடத்துக்குக் கொடுக்க எடுத்து வைத்திருந்த புத்தகத்தை வண்டியிலேயே விட்டு விட்டோம்.  அலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு வழி விசாரித்தபடி வீட்டை அடைந்தோம்.

இவர்கள் வீட்டுக்கு என்றில்லை, மற்ற நண்பர்கள் இல்லங்களுக்கும் ஒரு பழம் கூட வாங்காமல் சென்றது இப்போதுதான் உறைக்கிறது!

வீட்டை நேர்த்தியாக வைத்திருந்தார்கள் கீதா மேடம்.  சாம்பசிவம் ஸார் அன்புடன் வரவேற்றார்.  திருமண வீட்டிலிருந்து சென்றதால் அவர்கள் உபசரிப்புகளை ஏற்க முடியாத நிலை.  மோர் போதும் என்ற மற்றவர்களின் குரல்களுக்கு நடுவில் நான் 'எனக்கு காஃபி' என்று அறிவித்து விட்டேன்.  முறுக்கு, ஜிலேபி, அருமையான காபி!

எங்கள் குழுவில் இருந்த உறவினர் ஒருவர் மதுரையில் படித்து வளர்ந்தவர்.  அவரும் கீதா சாம்பசிவம் தம்பதியரும் மதுரையைப் பற்றிப் பே......................சினார்கள்!  மதுரையில் வசித்த இடங்கள்,  சேதுபதி ஸ்கூல்,  அந்தப் பள்ளியின் ஆசிரியர்கள், என்று ஒரே மலரும் நினைவுகள்.  இடையில் எங்களுக்கும் கொஞ்சம் வாய்ப்பு கிடைத்து மற்ற விஷயங்களும் கொஞ்சம் பேசினோம்!

சாம்பசிவம் ஸார் வீட்டைச் சுற்றிக் காட்டிவிட்டு மொட்டைமாடியைப் பார்க்க அழைத்துச் சென்றார்.

என்ன ஒரு காட்சி!  காவேரியின் தரிசனம், ஸ்ரீரங்கம் கோவிலின் கோபுர தரிசனங்கள், திருவானைக்காக் கோவில் கோபுர தரிசனம்,  என் எஸ் கே அவர்களின் வீடு...

அவர்கள் வீட்டு மொட்டைமாடியை மூன்றுமுறை வலம் வந்தால் போதும்.  

நடைப்பயிற்சி ஓவர்!  அங்கேயே அமர்ந்து ரெஸ்ட் எடுக்க பார்க்குகளில் போட்டிருப்பது போல அழகிய பெஞ்ச்கள்.  மாலை வேளைகளில் அங்கு அமர்ந்து புத்தகம் படிக்க ரம்யமாக இருக்கும் என்று தோன்றியது!

 மொட்டை மாடியில் ஃபோட்டோசெல் போட நிறைய இடம் இருக்கிறது. அது அந்தந்தக் குடித்தனக்காரர்களின் விருப்பம். இப்போதே சில செல்கள் கண்ணில் பட்டன.


அங்கே இருக்கும்போதே வைகோ ஸார் கௌதமன் போனில் தொடர்பு கொண்டு எப்போது வருவீர்கள் என்று கேட்டுக் கொண்டார்.  அவரிடம் அப்போதுதான் நானும் வந்திருப்பதை திரு கௌதமன் சொல்ல, அவர் என்னிடமும் பேசி அன்புடன் அவர் இல்லத்துக்கு வரவேற்றார்.

 கீழே உள்ள படம் கீதா மேடம் அவர் பதிவில் இதே கோணத்தில் படம் எடுத்துப் போட்டிருக்கிறார்.

 


மீண்டும் கீழே வந்தும் பேச்சு.  ஒரு மணி நேரம் ஓடியதே தெரியவில்லை.  மதியமே சென்னை கிளம்ப வேண்டுமே... மனமில்லாமல் கிளம்பினோம்.


அருமையான தஞ்சாவூர் ஓவியங்களின் பழைய கலெக்ஷன் வைத்திருக்கிறார்கள்.  இவர்கள் வீட்டில்தான் வெங்கடாசலபதிப் பெருமாளின் முகத்தைப் பார்த்தேன்.  குருவாயூரப்பன் முகம் நினைவுக்கு வருவதுபோல அழகிய முகம்.  புகைப்படம் எடுக்க வேண்டுமென்றால் அந்த குறுகிய இடைவெளியிலிருந்து படத்தை வெளியே எடுக்க வேண்டும்.  அப்புறம் கேட்டுக் கொண்டு எடுக்கலாம் என்று மறந்து விட்டது.
 


புத்தகம் கொண்டுவர மறந்ததைச் சொல்லி, 'அப்புறம் உங்கள் கைக்கு அது கிடைத்து விடும்' என்று சொல்லி விடைபெற்றோம்.