நாங்கள் தரிசனம் செய்த கோயில்கள்:: அத்தாளநல்லூர் - திருநெல்வேலி:: நெல்லைத்தமிழன்

 

கஜேந்திர மோக்ஷம் நடந்த இடமான அத்தாளநல்லூர் கஜேந்திர வரதர் கோயிலைப் பற்றித்தான் நாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம். இவ்வளவு அழகிய கோயில், புராதானமான கோயில்.. ஆனால் அப்போதிருந்த ஊர் மக்கள் இப்போது இல்லையே, பெரும்பாலானவர்கள் புலம் பெயர்ந்துவிட்டார்களே என்ற எண்ணம் மனதில் தோன்றியது.

செல்வத்தைத் தேடிச் சென்று, பிறகு அது தரும் வசதிகளைக் கண்டு, பிறகு வெவ்வேறு மாநிலங்களுக்குச் சென்று, கடைசியில் நமக்கு வசதியான ஒரு நகரத்தில் வாழ்வின் இறுதியில் இருப்பது என்ற நிலை வந்துவிட்ட து. மனது கேட்காத போது நம் முன்னோர்கள் இருந்த ஊர் கோயிலை   ஒரு நாள் அவசர அவசரமாக தரிசனம் செய்துவிட்டு வந்துவிடுகிறோம்.

இந்த ஆதங்கம் ரொம்ப வருடங்களாகவே என் மனதில் இருந்து வருகிறது. சின்ன வயதில் வாழ்ந்த ஊர், அந்த ஊரில் உள்ள கோயில் நம் மனதில் பதிந்திருக்கும். தமிழகத்தில் 80 வைணவ திவ்யதேசங்கள் (மற்றும் சைவ பாடல் பெற்ற தலங்கள்) உண்டு. இவை எல்லாவாற்றிர்க்கும் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னாலேயே நெடிய வரலாறு உண்டு. அரசர்கள் கோயில் நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்று திருப்பணி செய்தது மட்டுமன்றி, புதிதாக கோயில் கட்டினாலும் அதனைச் சுற்றி வேதம் ஓதும் நல்லோர்களைக் குடியமர்த்தி, சதுர்வேதி மங்கலம் என்றெல்லாம் பெயரிட்டு, நிவந்தங்கள் வழங்கி, இறையிலி நிலங்கள் கொடுத்து தங்களால் முடிந்த அளவு ஊர்களை வளர்த்திருக்கின்றனர். கடந்த நூறு வருடங்களில் நம் தலைமுறை, அந்த அந்த ஊரை விட்டுப் புலம் பெயர்ந்து, அப்படிக் கிளம்பும்போது, பண ஆசை மாத்திரம் குறையாமல், யார் அதிகப் பணத்திற்கு வீட்டை வாங்கிக் கொள்வார்களோ அவர்களுக்கு விற்றுவிட்டு, பிறகு குற்ற உணர்ச்சியால் வருடத்திற்கு ஒரு முறை அல்லது இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒரு முறை ஊரை வந்து பார்த்துவிட்டு, நம்மால் முடிந்ததைச் செய்திருக்கிறோம் என்று போலியாக திருப்திப்பட்டுக்கொள்கிறோம்.

ஒவ்வொரு தலைமுறையும், (நான்கு தலைமுறைகளுக்கும் மேல் முன்னாலிருந்து), ஏதோ காரணத்தால் புலம் பெயர்ந்து, பிறகு அரசு வேலை என்று ஒன்று வந்த பிறகு, தனிக் குடித்தனம் என்று சென்று, பிறகு அடுத்த தலைமுறை சௌகரியங்களுக்காக, ஓரிரண்டு குழந்தைகளுடன் நிறுத்தி, அதற்கு அடுத்த தலைமுறை வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று அங்கு வாழ்ந்து, மேற்கத்தைய நாடுகள் என்றால் முற்றிலும் புலம் பெயர்ந்து என்று நம் வாழ்க்கை முறை மாறிவிட்டது. இதற்கிடையில் சிலர், தங்களை தங்கள் வாரிசுகள் கைவிட்டுவிட்டார்களே என்று எண்ணுகின்றனர்.  ஒரு தலைமுறை தங்கள் சௌகரியம் என்று நினைத்துச் செய்ததை, அடுத்த தலைமுறை அவர்களுடைய சௌகரியம் என்று எதை நினைக்கிறார்களோ அதைச் செய்கின்றனர். நமக்கு நாமே ஆறுதல் சொல்லிக்கொள்ள, கணியன் பூங்குன்றனார் துணையை நாடி,

யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்  என்று சொல்லி திருப்திப்பட்டுக்-கொள்கிறோம். சரி இது கிடக்கட்டும்.

கஜேந்திர மோக்ஷம் கதை, ஸ்ரீமத் பாகவத த்தில் வருகிறது என்று சென்ற வாரம் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.  கஜேந்திர மோட்சத்தை திவ்யப் பிரபந்தத்தில் பல இடங்களில் ஆழ்வார்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர். அதில் இரண்டு பாசுரங்கள்.

முதலாவது, தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாய் இயற்றிய திருமாலையில் வரும் பாசுரம் (28வது பாசுரம்)

உம்பரால் அறியலாகா* ஒளியுளார் ஆனைக்காகி,*

செம்புலால் உண்டு வாழும்* முதலைமேல் சீறி வந்தார்,*

நம்பரமாயதுண்டே?* நாய்களோம் சிறுமை யோரா,*

எம்பிராற்கு ஆட்செய்யாதே* எஞ்செய்வான் தோன்றினேனே

பொருள்: பிரம்மா, சிவன் போன்ற தேவர்களாலும் முழுமையாக அறிய முடியாத, பிரகாசமான பரமபதத்தை தன் வாசஸ்தலமாகக் கொண்ட எம்பெருமான்,  கஜேந்திர ஆழ்வானுக்காக,  செந்நிற மாமிசத்தை உண்டு வாழும் முதலை மீது கோபத்துடன் விரைந்து வந்து காப்பாற்றினார். நாய் போன்ற அற்பமான சிறுமைக் குணங்களை ஆராயாமல் தன் அடியவர்களைக் காப்பாற்றும் தன்மை அவனிடம் உள்ளபோது , நம்மைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் பொறுப்பு நமக்கு உண்டோ? கிடையாது. இப்படிப்பட்ட எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யங்கள் செய்யாமல், நான் இருப்பதை எண்ணும்போது, நான் எதற்காக இந்த மானுடப் பிறவி எடுத்தேன் என்ற வருத்தம் வருகிறது.

விளக்கம்: உம்பரால் அறியலாகா – தேவர்களாலும் அறிய இயலாத,  ஒளியுளார் – பிரகாசத்தைக் கொண்ட இடத்தை இருப்பிடமாகக் கொண்டவன், இப்படிப்பட்ட மேன்மை பொருந்தியவன், யாருக்காக கோபத்துடன் வெகு வேகமாக வந்தான்? சாதாரண முதலைக்காக. தன்னுடைய அடியவர்களுக்கு ஏதேனும் கெடுதல் என்றால் அவர்கள் தன்னை அழைக்கும்போது வெகு வேகமாக வந்து காப்பாற்றுவான். தன் சங்கல்பத்தாலேயே ஒருவரை அழிக்கும் வல்லமை பெற்றவன், பிரகலாதனின் வாக்கு பொய்யாமல் இருக்க நேரிலே வந்தது மட்டுமன்றி, கோபத்தினால் இரண்யகசிபுவை சம்ஹாரம் செய்தான். அதுபோல, இங்கும், தன்னுடைய வாகனமான கருட பக்ஷியின் மீது ஏறி, கஜேந்திரனைக் காக்க ஓடோடி வந்தான்.  நம்பரமாயது உண்டோ? – நம்மைக் காத்துக்கொள்ளும் பொறுப்பு நம் கைகளில் இல்லை. அது அந்த எம்பெருமானின் பொறுப்பு.

 அடுத்தது, பேயாழ்வார் அருளிச் செய்த மூன்றாம் திருவந்தாதியில் 99ம் பாசுரம்.

##தொட்ட படை எட்டும், தோலாத வென்றியான்,*

அட்ட புயகரத்தான் அஞ்ஞான்று,** - குட்டத்துக்

கோள் முதலை துஞ்சக், குறித்தெறிந்த சக்கரத்தான்*

தாள் முதலே நங்கட்குச் சார்வு.                                                                              

பொருள்: சங்கு, வில், கதை, கேடயம், சக்கரம், ,  வாள், மலர், அம்பு என  எட்டு ஆயுதங்களைக் கொண்டிருக்கும் திருமால், எப்போதும் தோல்வியையே அறியாத, வெற்றித் திருமகளைத் தன் மார்பில் கொண்டவர். காஞ்சீபுரம் அட்டபுயகரத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் அந்த எம்பெருமான், ஆழமான நீரையுடைய குளத்தில், யானையைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்த முதலையை அழிப்பதற்காக, இலக்கு தப்பாமல் தன்னுடைய சக்கரத்தை ஏவினான். அந்த எம்பெருமானின் திருவடிகளே எங்களுக்குப் பற்றுக்கோடு என்று ஆழ்வார் திருமாலைச் சரணம் புகுகிறார்.

விளக்கம்: அட்டபுயகரத்தான் -  சின்னக் காஞ்சீபுரத்தில் இருக்கும் அட்டபுயகரம் என்ற வைணவ திவ்யதேசத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் பெருமான் அட்டபுயகரத்தான் என்று அழைக்கப்படுகிறார். வலது புறமுள்ள கைகளில் சக்கரம், வாள், மலர், அம்பு என்று நான்கு ஆயுதங்களையும், இட து புறமுள்ள கைகளில் சங்கு, வில், கதை, கேடயம் என்ற நான்கு ஆயுதங்களையும் கொண்டிருக்கிறான்.  இந்தக் கோயிலில் ஆதிகேசவப் பெருமாள் என்ற பெயரில் எழுந்தருளியிருந்ததாகவும், காளியை அடக்குவதற்காக எட்டுக் கரங்களுடன் தோன்றியதால், திருமங்கையாழ்வார் அட்டபுயகரத்தான் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

சனிக்கிழமைதான் பாசுர விளக்கம் என்றால், ஞாயிறு கோயில் புகைப்படங்களுக்கான பகுதியிலும் பாசுர விளக்கமா என்று நினைக்கவேண்டாம். அந்தத் தலத்தின் புராண நிகழ்வைக் குறிப்பிடும் பாசுரங்கள் என்பதால் பகிர்ந்தேன்.  முதலில் இன்றைய பகுதியில், பாண்டிய அரசனாக ஆன சோழ வாரிசுகள் பற்றித்தான் எழுத நினைத்திருந்தேன். அதனை அடுத்த வாரம் எழுதுகிறேன்.

 

அட்டபுயகர கோவில், காஞ்சீபுரம்.

இது நான் 2019ல் இந்தக் கோயிலுக்குச் சென்றபோது எடுத்த படம். நான் பல முறை இந்தக் கோயிலுக்குச் சென்றிருக்கிறேன்.

 

அட்டபுயகரப் பெருமாள் மூலவர்

இப்போது அத்தாளநல்லூர் கோவில் படங்களைக் காண்போம்.

 

 

 

 

 

 

 

 

இணையத்தில் பெற்ற இந்தப் படத்தில் மூலவர் மிக நன்றாகக் காட்சியளிப்பதாகத் தோன்றியதால் இந்தப் படத்தைப் பகிர்கிறேன்.

 

 

 

 

 

 

 

கோயில் பின்புறம் தாமிரவருணி நதி

 

கோயிலின் பின்புறம் உள்ள நரசிம்மர் சன்னிதி.

 

 

 

 

 

கோயிலை ஒட்டி இடது புறத்தில் இருக்கும் மண்டபம் மற்றும் அதன் சுற்றுச் சுவர்கள். பாழடைந்து இருக்கிறது. ஆனால் முழுவதும் கல்வெட்டுகள்.

இந்தக் கல்வெட்டுகளையெல்லாம் படியெடுத்தார்களா, அதில் கூறப்பட்டுள்ள செய்திகள் என்ன என்ன, நிலங்களை யார் ஆக்கிரமித்திருக்கிறார்கள் என்றெல்லாம் பார்க்க யாருக்கு நேரம் இருக்கும்?

இன்னும் சிறிது வருடங்களில் இந்த மண்டபமும், கல்வெட்டுகளும் இருக்குமா என்ற சந்தேகமே வந்துவிட்டது.

அருமையான, பழைமை வாய்ந்த கோயில் ஒன்றைப் பற்றி அறிந்துகொண்டீர்களா? திருநெல்வேலிச் சீமைக்குச் சென்றால் இந்தக் கோயிலுக்குச் செல்ல மறக்காதீர்கள். நாங்கள் பொதுவாக, காலையில் வெகுசீக்கிரம் மன்னார்கோயிலுக்குச் சென்றுவிட்டு, பிறகு அத்தாளநல்லூர், அதன் பிறகு கல்லிடைக்குறிச்சி (முடிந்தால் அதன் அருகிலுள்ள பிரம்மதேசம்) என்று எங்கள் பயணத்தை அமைத்துக்கொள்வோம்.

இப்படி எழுதும்போது எனக்கு, நாம் ஏன் பிரம்மதேசம் கோயிலையும் இந்தத் தொடரிலேயே எழுதிவிடக்கூடாது என்று தோன்றுகிறது. சில கோயில்களுக்குச் சென்றாலே, அதன் புராதானப் பழைமை நம் முகத்தில் அறைவதுபோலப் புலப்படும்.  எல்லாக் கோயில்களிலும் அப்படித் தோன்றுவதில்லை (பலப் பல பழைய கோயில்களுக்குச் சென்றிருந்தபோதும் சில கோயில்களில்தான் அப்படிப்பட்ட உணர்வு வரும். அதில் ஒன்று பிரம்மதேசம் கோயில்)

அடுத்த வாரம் வேறு ஒரு கோயிலைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்வோம்.  

(தொடரும்)