நாங்கள் தரிசனம் செய்த கோயில்கள் - ராஜேந்திர விண்ணகரம் - நெல்லைத்தமிழன்

 

நாங்கள் தரிசனம் செய்த கோயில்கள்  - 64

ராஜேந்திர விண்ணகரம் – மன்னார்கோயில் - திருநெல்வேலி

சென்ற வாரம் குலசேகர ஆழ்வார் திருவரசைப் பார்க்கத் துவங்கியிருந்தோம். முதலில் அவர் வழிபட்ட இராமர், லக்ஷ்மணர், சீதை, அனுமான் விக்ரஹங்களை தரிசித்துவிடுவோம். இதனை இணையத்திலிருந்து தேடி எடுத்தேன். நாங்கள் சென்றிருந்தபோது படம் எடுத்துக்கொள்ளவா என்று கேட்கவில்லை. அதன் காரணம் இந்த மண்டபத்தில் நுழையும்போதே ரொம்ப டிரெடிஷனலாகச் செல்லவேண்டும் (சட்டை இல்லாமல்). அதனால் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்கத் தோன்றவில்லை. படத்தில் நேரே தெரிவது உற்சவ விக்கிரஹங்கள். நாம் படத்தைப் பார்த்தால், நமக்கு வலதுபுறம், நீல நிற மேசையில் மஞ்சள் மாலையுடன் இருப்பது குலசேகர ஆழ்வார் தினப்படி ஆராதனை செய்து வழிபட்ட இராமர் விக்ரஹம்.  வலதுபுற நீலமான மேசைகளில் இருப்பது ஆழ்வார் ஆச்சார்யர்கள் விக்ரஹங்கள்.

இரண்டாம் சேரமான் பெருமாள், குலசேகரன் என்ற இயற்பெயருடன் கிபி 730ல் பிறந்தார். ஆழ்வார்கள் சரிதத்தின் பிரகாரம் இவருடைய தகப்பனார் பெயர் திடவிரதன். அரசருக்குரிய போர்ப்பயிற்சி பெற்றவர். நிறைய கல்வி கற்றவர். இயற்கையாகவே இராமபிரான் மீது ஈடுபாடு கொண்டவர்.

சேர அரசர்களில் வைணவ மதத்தைச் சார்ந்தவர் இவர் ஒருவரே. அவருடைய சமகால கட்டத்தில், அதாவது சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் 712ல் கயிலை புகுந்த தும், வைணவ மதம் தமிழகத்தில் உயர்வினைப் பெற ஆரம்பித்தது.  இவரது சமகாலத்தவர் திருவில்லிபுத்தூரில் வாழ்ந்துவந்த பெரியாழ்வாரும் ஆண்டாளும்.  பெரியாழ்வாரினால் பாண்டிய நாட்டில் நெடுஞ்சடையன் என்னும் பராந்தக பாண்டியனும் (765-790) பல்லவர் நாட்டில் இரண்டாம் நந்திவர்மனும் (717-775) வைணவ மதத்தை மேற்கொண்டிருந்தனர் (அந்தக் கதைகளுக்குள் புகுந்தால் ஆழ்வார் வரலாற்றை இப்போதைக்கு எழுத முடியாது).

இரண்டாம் சேரமான் பெருமாள் அரசுக்கட்டிலை ஏற்றுக்கொண்டபோது நாட்டில் அமைதி நிலவியது.

இவருடைய ஆட்சிக் காலத்தில் இரண்டாம் நந்திவர்மன் இறந்து அவனது மகன் தந்திவர்மன் என்ற வயிரமேகன் பட்டத்திற்கு வந்தான். அவன் வலிமையானவன் அல்லன். அவனுடன் சேர மன்னர் போர் புரிந்து உறையூர் பகுதியைக் கைப்பற்றி, ‘கோழிக்கோன்’ என்ற பெயர் சூட்டிக்கொண்டார். 790ல் பாண்டிய மன்னன் நெடுஞ்சடையன் மறைந்ததும் அவனது மகன் இரண்டாம் ராஜசிம்மன் பட்டத்திற்கு வந்தான். அவன் வலிமை குறைந்தவன். அந்தக் கால கட்டத்தில் சேர நாட்டிற்கும் பாண்டிய நாட்டிற்கும் பகைமை பூண்டு, சேர மன்னன் பாண்டியன் மீது பொருது, வென்றான். அதனால் சேர மன்னனுக்கு ‘கூடற்கோன், கொங்கர்கோன்’ என்ற பட்டம் ஏற்பட்டது. எதனால் இந்த இரண்டு பகுதிகளின் மீது சேர அரசன் படையெடுத்தான் என்பதற்கு சரியான விளக்கங்கள் இல்லை. இருந்தாலும் குலசேகர ஆழ்வார் தன்னுடைய பட்டங்களாக  அவர் இயற்றிய பெருமாள் திருமொழியில் குறிப்பிட்டுக்கொள்வதிலிருந்து இதனைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

கிபி 789ல், நம்பூதிரிகளுடைய கிராம சபைக்குத் தலைவர் ஆகி ‘பெருமாள்’ பட்டம் பெற்றார்.

வைணவ மதத்தின் மீது மிகுந்த பற்றுக்கொண்டவர் இவர். இராமனைத் தன் ஆதர்ச தெய்வமாகக் கொண்டவர். எந்த அளவு என்பதற்கு, ஒரு சொற்பொழிவில், அரக்கர்கள் பெரும் படையுடனும் இராமனுடன் போர் புரிய வந்தனர் என்ற நிகழ்வைக் கேட்டு, உணர்ச்சி வசப்பட்டு, தன்னுடைய படையுடன் இராமருக்குத் துணை செல்வேன் என்று எழுந்துவிட்டாராம்.  போர் வீரனாக மிளிர வேண்டிய அரசர், வைணவர்களுடன் உறவு வைத்துக்கொண்டு பக்தியில் ஈடுபடுவதைக் கொஞ்சம் கூட விரும்பாத அமைச்சர் பெருமக்கள், குலசேகரனின் ஆராதனை மூர்த்தியின் திருவாபரணத்தை ஒளித்து வைத்துவிட்டு, அது காணாமல் போன பழியை, அவருடன் கூட இருக்கும் வைணவ அடியார்களில் ஒருவராக இருக்கலாம் என்று சொன்னார்கள்.

வைணவ அடியார்கள் பேரில் மிகுந்த நம்பிக்கை வைத்திருந்த அரசர், உடனே கருநாகத்தை உள்ளே வைத்து மேலே மூடப்பட்டிருந்த ஒரு குடத்தைக் கொண்டுவரச் செய்து, இந்த ஆபரணத்தை அடியார்களுள் ஒருவர் எடுத்திருந்தால், நாகம் தன்னைக் கடிக்கட்டும் என்று சொல்லி, குடத்தினுள் கையை விட்டாராம். நாகம் அரசரைத் தீண்டாததைக் கண்ட அமைச்சர்கள்  பதற்றத்துடன் தங்கள் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டார்கள். இந்த நிகழ்வை குலசேகர ஆழ்வாரின் திவ்யப் பிரபந்தமான பெருமாள் திருமொழியின் தனியனில்,

ஆரம்கெடப் பரன் அன்பர் கொள்ளார் என்று வாரம் கெட குடப் பாம்பில் கையிட்டவன்,

என்று சொல்கிறது. ஒரு சமயத்தில், அவருக்கு அரச பதவியைவிட, அரங்கன் சேவையே முக்கியம் என்ற எண்ணம் தோன்ற அரச பதவியை விட்டு விலகி, 798ல் தன்னுடைய குமாரனான மார்த்தாண்ட வர்மனுக்கு அரசபதவியை அளித்து, பக்தி மார்க்கத்தில் ஈடுபட்டார்.  தன்னுடைய குழாங்களுடன், அரசியலை விட்டு விலகி, திவ்யதேசங்களைச் சேவிப்பதிலும் அவற்றிர்க்குத் தொண்டு செய்வதிலும் ஈடுபட்டுவிட்டார்.

அரசாட்சியை விட்ட பிறகு, பெருமாள் மீது இவர் பாடிய பாசுரங்களை, பெருமாள் திருமொழி என்ற தலைப்பில் திவ்யப்பிரபந்தத்தில் காணலாம். (105 பாசுரங்கள்).  பத்து பதிகங்களில், இராமபிரானைக் குறித்துப் பாடிய பதிகங்கள் உள்ளதாலும், இராமபிரானை இவர் ஆராதித்ததாலும், ‘பெருமாள்’ என்ற பெயர் வந்தது எனச் சொல்கின்றனர். ஆனால் நாம் முன்னரே கண்டதுபோல நம்பூதிரிகளின் கிராமங்களுக்குத் தலைவராக இருந்த தால்தான் இவருக்கு ‘பெருமாள்’ என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. இறைவனின் மேல் உருகி இவர் பிரபந்தங்களை எழுத ஆரம்பித்தபிறகுதான் ‘ஆழ்வார்’ என்பது இவரது இயற்பெயரான குலசேகரனுடன் ஒட்டிக்கொண்டது. அதனால்தான் இவர் குலசேகர ஆழ்வார் என்று அறியப்படுகிறார். (அதாவது அவர் ஆழ்வார் நிலைக்கு உயர்ந்தது, அரசாட்சியை விட்டுவிட்டு பக்தி மார்க்கத்தில் முழுமையாகத் திரும்பிய பிறகுதான்)

இவர் திருவரங்கம், திருக்கண்ணபுரம், தில்லை திருச்சித்ரகூடம், திருவேங்கடம், காஞ்சீபுரம், திருநாராயணபுரம் (மேல்கோட்டை) போன்ற தலங்களைச் சேவித்து பிறகு கடைசியாக நாஞ்சில் நாட்டு மன்னார்கோயிலுக்கு வந்து சேர்ந்தார்.

இவர் அரசாட்சியை விட்டது கிபி 798ல். பரமபதம் அடைந்தது 803ல். என் அனுமானப்படி கடைசி ஓரிரு வருடங்கள் இவர் மன்னார்கோயிலில் இருந்திருக்கலாம். (ஆனால் மன்னார்கோயிலில் இவர் 30 வருடங்கள் இருந்தார் என்று சொல்கின்றனர். அதற்கு வரலாற்று ஆவணம் கிடையாது)

இந்த குலசேகர ஆழ்வார் வேறு, திருவிதாங்கூர் அரசனாக இருந்த  கிருஷ்ண பக்தரான குலசேகர வர்மா என்ற கேரள வர்மா வேறு. பின்னவர் இராமானுசர் காலத்திற்குப் பிற்பட்டவர்,  கிருஷ்ணரைத் துதிக்கும் முகுந்தமாலை என்ற சமஸ்கிருத ஸ்லோகங்கள் கொண்ட நூலை எழுதியவர். முன்னவர், திவ்யப் பிரபந்தத்தில்  பெருமாள் திருமொழி என்ற 105 பாசுரங்கள் கொண்ட பிரபந்தத்தை எழுதியவர் என்கின்றனர். குலசேகர வர்மா பிறந்தது கொடுங்களூருக்கு அருகில் உள்ள திருக்குலசேகரபுரம் என்ற ஊர், அங்குள்ள கேரள பாணிக் கோயிலான ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கோயிலைக் கட்டியது அவர் என்று சொல்கின்றனர்.

குலசேகர ஆழ்வாரைப் பற்றிப் (இரண்டாம் சேரமான் பெருமாள்) பார்க்கும் இந்தப் பதிவில், அதிலும் அவர் பரமபதம் அடைந்த மன்னார்கோயிலில் அவரது திருவரசின் படங்களைப் பார்க்கும்போது, அவரது பாசுரங்களைக் கொஞ்சமாவது பார்க்கவேண்டாமா? ஆனால் அதற்கு இடம் இல்லையே. என்ன செய்ய?

பெருமாள் திருமொழியில், அரங்கனையும் (3 பதிகங்கள்), திருவேங்கடமுடையானையும் (1 பதிகம்), தில்லைச் சித்திரகூடத்தானையும் (1 பதிகம்), வித்துவக்கோட்டு அம்மானையும் (1 பதிகம்), கண்ணனைப் பற்றியும் (2 பதிகங்கள்), இராமனைப் பற்றியும் (3 பதிகங்கள்) மொத்தம் 105 பாசுரங்கள் பாடியுள்ளார்.

 

 

குலசேகர ஆழ்வார்… திருவரசின் மேல் அமைக்கப்பட்டுள்ள அவர் உருவம்.

 

தெளிவான கல்வெட்டுகள், குலசேகர ஆழ்வார் திருவரசைச் சுற்றியுள்ள சுவர்களில்.

குலசேகர ஆழ்வார் திருவரசைச் சேவித்துவிட்டு, மன நிறைவாக கோயிலின் வெளிப்பகுதிக்கு வர ஆரம்பித்தோம். அங்கு மூன்று மண்டபங்கள் உள்ளன.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

அந்தத் தடவை (அதாவது பலமுறை சென்றதில் ஒருமுறை) மன்னார் கோயில் சென்றிருந்தபோது, முன் மண்டபத்தில் இருந்த சிற்பங்களைப் படமெடுத்துக்கொண்டிருந்தேன். சட் என்று ஒரு சிற்பம் என்னைப் பார்த்தது. அது காலை 6 ½ மணி இருக்கும். எனக்கு எப்படி இருந்திருக்கும் என்று பாருங்கள். முதலில் மொத்த சிற்பங்களைப் படமெடுத்தபோது ஒன்றும் தெரியவில்லை. மார்பளவு வரை படம் எடுத்தபோது சட் என்று அந்தச் சிலை பார்த்தது போலத் தோன்றியது. திரும்பவும் நான் கூர்ந்து பார்த்தபோது என்னைப் பார்க்கிறது என்று உறுதியாக என் மனதில் தோன்ற, உடம்பு சிலிர்த்துவிட்டது (பயத்தினால்). மனைவியிடம் சொன்னேன். அவள், இந்த மாதிரி சிற்பங்களுக்கு கண் திறந்திருக்கமாட்டார்கள். ஒருவேளை இந்தச் சிலைக்குக் கண் திறந்திருக்கலாம் என்றார்.  அந்த இடத்தைவிட்டு உடனே அகன்றுவிட்டேன். பிறகு சென்றபோதெல்லாம் இந்தச் சிற்பத்தைப்/சிலையைப் பார்த்த நினைவு இல்லை (இடம் மாற்றி வைத்துவிட்டார்களா இல்லை என் கண்ணில் தட்டுப்படவில்லையா என்று தெரியவில்லை)

என்னைச் செய்த சிற்பியான நீ (அல்லது அவனுடன் சேர்ந்தவன் நீ). என்னை ஒரு நாள் பார்க்க வருவாய். அதுவரை நான் உனக்காக இங்கு சிலை வடிவில் காத்திருப்பேன் என்று ஒரு தலைமுறையில் சொன்ன பெண்ணோ நீ?

இதுபோல ஒரு முறை, திருக்குறுங்குடிக்கு என் மனைவியுடன் சென்றிருந்தபோது, அங்கு கொட்டடியில் இருந்த யானை என்னிடம் பேசியது (அதன் பாஷையில்). நான் சொல்லச் சொல்ல அதற்கு பதில் சொன்னது. எனக்குத்தான் புரியலை. என் மனைவிதான் இதற்குச் சாட்சி.

 

 

 

 

 

 

 

என்ன ஒரு அழகான அனுபவம் பாருங்கள்… அடுத்த வாரம் தொடர்வோம்.

(தொடரும்)