ஞாயிறு 237:: அந்தக் காலம்!

             

                   

     என்ன பேசியிருப்பாங்க?
               

கடந்த வாரத்தின் பாஸிட்டிவ் செய்திகள்...

1) நாமக்கல் மீரா 'தயாளன்' , யக்ஞ பிரபா - நல்ல மனங்கள்.

 

 

2) வழியா இல்லை பூமியில்... பெண் என்றால் பெண் 

 

 

3) சேவைக்கு வயதில்லை 

 

 

4) சிலர் இவரை ஏமாளி என்பார்கள். 

 

 

5) மூன்று ஆண்டுகளாக 'போலியோ' இல்லை:

புதுடில்லி: நாட்டில், 'போலியோ' நோய் தாக்கமின்றி, மூன்று ஆண்டுகள் முழுமை அடைந்துள்ளதாக, உலக சுகாதார அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது.

நம் நாட்டில், 2009 வரை, ஆண்டுக்கு, ஒரு லட்ச குழந்தைகள், போலியோ நோயால் பாதிக்கப்பட்டு மாற்றுத் திறனாளிகளாக மாறினர். போலியோவை ஒழிப்பது கடினம் என, உலகமே நினைத்தது. அதன்பின், நாடு முழுவதும், 24 லட்ச தன்னார்வ தொண்டர்கள் மற்றும் டாக்டர்கள், போலியோவை ஒழிக்கும் முயற்சியில், இடையறாது ஈடுபட்டனர். மேலும், 1,000 கோடி ரூபாய் செலவில், ஆண்டுக்கு, 6 8 முறை, 17 கோடிக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளுக்கு, போலியோ தடுப்பு மருந்து வழங்கப்பட்டது. அதன்பின், கடந்த, மூன்றாண்டுகளாக, நாட்டிலிருந்து, போலியோ நோய் விரட்டியடிக்கப்பட்டுள்ளது. ''கடும் முயற்சிக்கு பின், போலியோ இல்லா நாடாக, இந்தியா திகழ்கிறது. இருப்பினும், வயிற்றுப்போக்கு, நுரையீரல் அழற்சி போன்ற நோய்களினால், இன்னமும் சிறுகுழந்தைகளின் இறப்பு வீத உலக பட்டியலில், இந்தியா முன்னிலையில் உள்ளது,'' என, நோய் தடுப்புக்கான தேசிய தொழில்நுட்ப ஆலோசனை குழு தலைவர், அரோரா கூறினார்.

இதுபற்றியும் போலியோ சொட்டு மருந்தைக் கண்டுபிடித்த
ஜோனஸ் வாக் பற்றியும் இனியவை கூறல் பதிவு இங்கே.

[தினமலர்]

 

6) புது முயற்சிக்கு காரணமாக கோவை ராமநாதபுரத்தைச் சேர்ந்த பி.ரகுராமன் தொடங்கினார். இன்று 21 குடும்பங்கள் இந்த வழியில்....

வெள்ளிக்கிழமை வீடியோ 140117:: ஷாங் ஷியு சென் சிங்ஸ் ஃபார் யூ!

அம்மா

அதீதம் மின்னிதழில் வெளிவந்த என் படைப்பு.

                                                

ஆஃபீஸில் ஒரு பிஸியான நேரத்தில் சுதா ஃபோன் செய்தாள்.

“ஏங்க.. எத்தனை மணிக்கு வருவீங்க?”

“எங்கே?” வேலையில் கவனமாக, அசுவாரஸ்யமாகக் கேட்டான் ரகு.

“என்ன கேள்வி… வீட்டுக்குத்தான்”

“வழக்கம் போலத்தான்… என்ன விஷயம்?”

“இன்னிக்கி பெர்மிஷன் போட்டுட்டுக் கொஞ்சம் சீக்கிரம் வாங்களேன்..”

“என்ன விஷயம்?”

“இன்னிக்கி ‘மதர்ஸ் டே’. சாயங்காலம் அம்மாவைப் பார்க்கப் போலாம்னுதான்”

செய்துகொண்டிருந்த வேலையை நிறுத்தி விட்டு கொஞ்ச நேரம் மௌனமாயிருந்தான் ரகு. ஃபோனை வைத்துக் கொண்டு இவன் வெறிப்பதை கண்ணாடி ஜன்னல் வழியே பார்த்த PA ஜமுனா தனது நாற்காலியிலிருந்து பாதி எழுந்து ‘கூப்பிடறீங்களா என்ன?’ என்பது போலப் பார்த்தாள்.

பதிலொன்றும் சொல்லாமல் பார்வையை மாற்றிய ரகு, “என்ன சத்தத்தையே காணோம்… ஹலோ…” என்ற சுதாவின் குரலைக் கேட்டு “ம்…. யோசிக்கறேன்…” என்றான்.

“யோசிக்க என்ன இருக்கு… நேரா டவுன் ஹால் ரோட் வந்துடுங்க… அங்க ஜாயின் செய்துக்குவோம்” என்று சொல்லித் தொடர்பைத் துண்டித்தாள்.

அப்புறம் வேலையில் பாதி கவனம்தான் இருந்தது.

‘அம்மா இந்நேரம் என்ன செய்வாள்? ஒரு மூக்குக் கண்ணாடி அணிந்து ஒன்று ஏதாவது தைத்துக் கொண்டிருப்பாள். இல்லை என்றால் ஏதாவது மேகசீன், அல்லது பழைய பைண்டிங் புத்தகம் வாசித்துக் கொண்டிருப்பாள்.’

டவுன் ஹால் ரோட்டில் அவள் சொன்ன இடம் வந்து சேர்ந்தபோது சுதா ஏற்கெனவே அங்கு நின்றிருந்தாள். தூரத்திலிருந்து பார்த்தபோதே வாட்ச்சை வாட்சைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் அவள் உருவம் தென்பட்டு விட்டது.

அருகில் சென்றதும் புன்னகைத்தாள். “வாங்க..உள்ளே போவோம்” என்று காதியைக் காட்டினாள். உள்ளே சென்றனர். ஒரு சந்தன மாலை மற்றும் ஒரு தேன் பாட்டில் வாங்கிக் கொண்டாள். அங்கே மட்டுமே கிடைக்கும் ஒரு இருமல் மருந்து வாங்கிக் கொண்டாள்.

“இப்பல்லாம் சாப்பாடே பிடிக்கலைடா ரகு… வாய்க்கு ஒண்ணுமே பிடிக்க மாட்டேங்கறது…’

”…………………….’

‘மோருஞ்சாதம் போரும்…யதேஷ்டம்… கொஞ்சம் நாரத்தை இலைப்பொடி போரும், இல்லேன்னா மாகாளி… தேவாமிர்தம்’

‘சும்மா இரேம்மா… தொணதொணன்னு… வேலை செய்ய விடாம…’
சுதா அடுத்த கடைக்குள் நுழைந்து நாரத்தை இலைப் பொடி வாங்கிக் கொண்டாள். தேவாங்க சத்திரத்தில் நுழைந்து அலசி (எதை வாங்கினாலும் ஏற்கெனவே இருப்பது போலவே இருக்கும்… ஆனா இதுதான் அம்மாவுக்குப் பிடிக்கும்…ஹூம்”) ஒரு சுங்கடிப் புடைவை எடுத்துக் கொண்டாள்.

பக்கத்து மெடிகல் ஷாப்பில் நுழைந்து ஒரு ‘வாலினி ஸ்ப்ரே’ வாங்கிக் கொண்டாள்.

‘அம்மாடி.. படியேற முடியலைடா ரகு… முட்டி எல்லாம் வலிக்கறது… இழுக்கறது…’

‘உன்னை யாரும்மா மேல வரச் சொன்னா…சுதா கிட்டயோ முரளி கிட்டயோ கொடுத்து விட வேண்டியதுதானே…’

‘ஏண்டா சள்ளுனு விழறே… ரகு நீ ரொம்ப மாறிப் போயிட்டேடா…’

‘என்னம்மா மாறிப் போயிட்டேன்? தொணதொணன்னு ஒரே புலம்பலா நீதான் மாறிட்டே… தொல்லைம்மா’

“இன்னும் என்னங்க வாங்கலாம்?” சுதாவின் குரல் கலைத்தது.

“போறும் சுதா… அவ்வளவுதான். எனக்கு ஒண்ணும் தோணலை”

“எங்க யோசனை… டல்லா இருக்கீங்க…”

“ஒண்ணுமில்லே சுதா… லேசா தலை வலிக்கறா மாதிரி இருக்கு…”

“வலிக்கும்… வலிக்கும்..”

‘இன்னிக்கி என்ன கிழமை? வியாழன். அம்மா சாயங்காலம் ராகவேந்திரா கோவில் போவாள். “கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்தியான்னா என்னை அங்க விட்டுட்டுக் கூப்பிட்டு வருவியாம்” என்பாள்….’

“சரி, வாங்க… லைட்டா டிஃபன் சாப்பிட்டுவிட்டுப் போவோம்” – சுதா.

கௌரி ஷங்கரில் சாப்பிடும்போது தனது ‘ஹாட் பாக்ஸை’ வெந்நீர் விட்டுக் கழுவி, சுத்தமாகத் துடைத்து விட்டு அதில் அம்மாவுக்குப் பிடித்த பூரி உருளைக் கிழங்கு வாங்கிக் கொண்டாள்.

பைக்கை எடுத்துக் கொண்டு இருவருமாய் பழங்கானத்தத்தம் வந்து சேர்ந்தபோது மணி ஆறை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.

அந்த வீட்டின் வாசலில் இருந்த போர்டை நிமிர்ந்து பார்த்தான் ரகு.

 ‘ஜானகி முதியோர் இல்லம்’

தயங்கி வெளியே நின்றவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள் சுதா.

“வாங்க… அம்மாவைப் பார்த்து நாளாச்சு… எப்பப் பாரு சள்ளு சள்ளுனு விழுந்து அவங்க மனசைக் காயப்படுத்தி, ஒரு பெரிய சண்டைல சொல்லாம கொள்ளாம அவங்களை இங்கே கொண்டு வந்து சேர்த்துட்டீங்க… எவ்வளவு ஃபீல் பண்ணியிருப்பாங்க… நினைச்சுப் பார்த்தா எனக்குக் கண்ணுல்லாம் கலங்கிடும் ரகு… நானாவது வாரா வாரம் வந்து பார்க்கறேன்… நீங்க அம்மாவைப் பார்த்து மூணு மாசமாச்சு… அம்மாவும் கேட்கறதே இல்லை தெரியுமோ… வைராக்கியம்! அவங்க மனசு வெறுத்துப் போகக் கூடாது ரகு… இப்பக் கூட ஒண்ணுமில்ல.. அப்படியே அம்மாவ வீட்டுக்குக் கூப்பிட்டுப் போகலாம்னா எனக்கும் சந்தோஷமா இருக்கும்… இன்னிக்காவது நல்ல முடிவு எடுங்க…பாவங்க… ஆனா, கூப்பிட்டாக் கூட அம்மா வருவாளோ என்னவோ…நாளக்கி உங்களையும் என்னையும் இப்படித்தான் முரளி பண்ணப் போறான் பாருங்க …”

அவன் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தாள் சுதா.


படம் நன்றி: உஷா சாந்தாராம்

எல்லோருக்கும் 'எங்கள்' வாழ்த்துகள்!

     

திங்க கிழமை 140113:: பொங்கலோ பொங்கல்!

     
பச்சரிசி : அரை லிட்டர்
பயற்றம் பருப்பு : இருபது கிராம்.
முந்திரிப் பருப்பு: நூறு கிராம்
மிளகு: இருபது.
சீரகம் : ஒரு டீ ஸ்பூன்.
நெய் : நூறு மி லி
இஞ்சி : இரண்டு கன செ மீ
உப்பு : தேவைக்கு ஏற்ப.
மஞ்சள் பொடி: இரண்டு சிட்டிகை.
கறிவேப்பிலை: இரண்டு ஈர்க்கு.
 

 

 
பயற்றம் பருப்பை, ஓர் இரும்பு சட்டியில் இட்டு, மிதமான சூட்டில், இரண்டு மூன்று நிமிடங்கள் ஈரப்பதம் போகும் அளவிற்கு சூடு செய்து கொள்ளுங்கள். சட்டியில் சூடாகும் பருப்பை, ஒரு கரண்டியால் புரட்டிக் கொண்டு இருந்தால், நல்லது.

சூடு ஆறிய பயற்றம் பருப்பை, பச்சரிசியோடு நன்கு கலந்து, தயாராக வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஒரு பாத்திரத்தில், ஒன்றே முக்கால் லிட்டர் சுத்தமான தண்ணீர் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

அடுப்பில் அந்தத் தண்ணீர்ப் பாத்திரத்தை ஏற்றி, அடுப்பைப் பற்றவைத்து நீரைக் கொதிக்க வைக்கவும்.

நீர் கொதிக்கும் பொழுது அதில் பச்சரிசி + பயற்றம் பருப்புக் கலவையை போடவும்.

அரிசி & பருப்புக் கலவை நீரில் வெந்தவுடன், மஞ்சள் தூள் மற்றும் தேவைக் கேற்ப உப்பு சேர்த்து, கலக்கிக் கொள்ளவும்.

இஞ்சியை தோல் நீக்கி, பொடிப் பொடியாக நறுக்கி வைத்துக் கொள்ளவும்.

இரும்பு சட்டி (வாணலி) யில் நெய் ஊற்றி, அடுப்பில் வைத்து, அடுப்பைப் பற்றவைக்கவும்.

நெய் காய்ந்ததும், மிளகைப் போடவும். மிளகு வெடிக்கத் துவங்கியவுடன் சீரகத்தைப் போடவும்.

உடனேயே முந்திரிப் பருப்பு, கறிவேப்பிலை இலைகளைக் கிள்ளிப்போட்டு, இஞ்சித் துண்டுகளையும் போடுங்கள்.

முந்திரிப் பருப்புகள் சிவந்ததும், அடுப்பிலிருந்து இறக்கிவிடவேண்டும். (எச்சரிக்கை: முந்திரிப் பருப்புகள் கருக்கக் கூடாது.)

இந்த மிளகு, மு ப, நெய், சீ, க வே, கலவையை, ஏற்கெனவே செய்து வைத்துள்ள பொங்கலில் போட்டு, நன்றாகக் கலக்கவும்.

சிலர் இதோடு கொத்துமல்லித் தழைகள் கூட சேர்ப்பது உண்டு.

அப்புறம் என்ன?
   

பொங்கலோ பொங்கல்!  தேங்காய் சட்டினியுடனோ அல்லது கத்தரிக்காய் கொத்சுவுடனோ சேர்த்து நாலு கரண்டி பொங்கல் சாப்பிட்டு மகிழுங்கள்!
           

ஞாயிறு 236 :: கண்டாங்கி கண்டாங்கி - கட்டி வந்த பொண்ணு!