நாங்கள் தரிசனம் செய்த கோயில்கள் - கங்கைகொண்ட சோழபுரம் - நெல்லைத்தமிழன்

 

வரலாற்றுக் காலங்களையும் அரசர்களையும், அப்போது நடந்த நிகழ்வுகளையும் எப்படி அறிந்துகொள்கிறார்கள்? உதாரணமாக, சோழப் பேரரசு அல்லது பல்லவப் பேரரசு பற்றி எப்படி அனுமானம் அல்லது முடிவு செய்கிறார்கள்?  இதற்குப் பெரும்பாலும் துணையிருப்பவை கல்வெட்டுகள். கல்வெட்டுகளில், ஆட்சியின் இத்தனாம் ஆண்டில் வெட்டப்பட்டது என்று போட்டிருப்பதாலும், சில கல்வெட்டுகளில் அரசனின் மெய்கீர்த்தி இருப்பதாலும் இதற்குப் பிறகு இது நட ந்தது என்ற முடிவுக்கு வருகிறார்கள். உதாரணமாக ராஜராஜன் மெய்கீர்த்தியில் ஆட்சி ஆரம்பத்தில் சிறியதாக இருக்கும் மெய்கீர்த்தி போகப் போக பெரியதாகிவிடும். அதனால் பிற்பாடு சொல்லப்பட்டவை அதற்குப் பிறகு நடந்தது என்று அனுமானிப்பார்கள். நாட்டின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் கிடைக்கும் கல்வெட்டுகள், மற்ற அரசர்கள் வாழ்ந்த பகுதிகளில் கிடைக்கும் கல்வெட்டுகள் இவையும் அனுமானத்திற்கு அல்லது முடிவுக்கு வர உதவுகின்றன.

நெஞ்சுக்கு நீதி போல, அந்த அந்தப் பிரதேச அரசர்களும் தங்கள் ஒரு போரில் பெற்ற வெற்றியை வைத்துக்கொண்டு அதற்குப் பட்டம் கொடுத்துக்கொண்டு கல்வெட்டில் எழுதி வைப்பார்கள். தாங்கள் கடுமையாகத் தோற்றதை கல்வெட்டுகளில் எழுதுவதில்லை. வெற்றி பெற்ற அரசர் அதனை விஸ்தாரமாகவோ இல்லை குறிப்பாகவோ எழுதிவைப்பார்கள். அதனால்தான் புலிகேசி பல்லவர்களை காஞ்சீபுரத்தில் வென்றான் என்று ஒரு கல்வெட்டு கர்நாடகாவில் கிடைத்தால், வாதாபி கொண்டான் என்று இன்னொரு கல்வெட்டு நம் நாட்டில் கிடைக்கும்.

உதாரணமாக சங்க காலச் சோழர்கள் பற்றி அறிய, சங்க நூல்கள் என்று சொல்லப்படுபவைகளும், சிலப்பதிகாரம் மணிமேகலை போன்ற காப்பியங்களும் உதவுகின்றன. புறநானூறு, அகநானூறு, பத்துப்பாட்டு , நற்றிணை போன்றவையும் இதற்கு உதவுகின்றன. தாலமி போன்ற வெளிநாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் எழுதியவைகளும் காலங்களை ஒப்பீடு செய்ய உதவுகின்றன.

சங்க காலம் கிபி 3 ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் முடிவுக்கு வருகிறது. அதன் பிறகு 9 ம் நூற்றாண்டில் (அதாவது 850) ஆதித்த சோழன் பல்லவரை வென்று சோழப் பேரரசை ஸ்தாபிக்க அடிகோலிய காலம் வரை உள்ள வரலாற்றை அறிய (அதாவது சுமார் 500 ஆண்டுகள்), பல்லவர் பட்டயங்கள், பாண்டியர் பட்டயங்கள், இராட்டிரகூடர் சாளுக்கியர் கங்கர் போன்றோரின் பட்டயங்கள், இவை தவிர, சேக்கிழாரின் பெரிய புராணம் (நிச்சயம் அப்போதிருந்த நூல்களோ, இல்லை கல்வெட்டுகளோ கொண்டுதான் சரித்திர நிகழ்வுகளை அவர் எழுதியிருக்கவேண்டும்), திவ்யப்பிரபந்தம், குருபரம்பரை,  தேவாரத் திருமுறைகள் போன்றவையும் இடைக்காலச் சோழர் வரலாற்றை அறியத் துணை புரிகின்றன.

விஜயாலயச் சோழன் காலம் முதல் சாளுக்கிய சோழர்கள் ஆட்சிவரை, அதாவது 13 ம் நூற்றாண்டுவரை இருக்கும் காலம், ஓரளவு ஆயிரக்கணக்கான கல்வெட்டுகளும், பல செப்புப் பட்டயங்களும்கொண்டும் நம்மால் வரையறை செய்ய இயலும். அந்தக் கல்வெட்டுகள் கொண்டு, அரசனின் போர் வெற்றிகள், கோயில் செய்திகள், அறக்கொடைகள், நாட்டை விரிவுபடுத்தியது, குடும்பம் பற்றிய செய்திகள், சமயத்துக்குச் செய்த தொண்டுகள், பதவி வகித்தவர்கள் பெயர்கள் போன்ற பலவற்றையும் அறிய இயலும்.  ஒரு அரசனின் பெயரே பல்வேறு காலகட்டங்களில் வரும்போது, அவற்றிற்கு எண்களைக் குறித்து (முதலாம் ராஜராஜன், இரண்டாம் ராஜராஜன், முதலாம் குலோத்துங்கன் என்பது போல) அதன்படி புரிந்துகொள்ள இயலும்.

கல்வெட்டுகளில், பட்டம் பெற்ற இத்தனையாம் ஆண்டு வெட்டப்படும் கல்வெட்டு, இவர்களை இந்த இடங்களில் வென்றான் என்றெல்லாம் இருப்பதால், இந்தக் கல்வெட்டு இப்போது வெட்டப்பட்டது, இந்தப் போர் நடந்தது இந்த வருடம், இந்த ஆண்டுக்கு மேல் அந்த அரசனின் கல்வெட்டு இல்லை, இன்னொரு அரசனுடைய கல்வெட்டு இத்தனையாம் ஆண்டு என்று போட்டிருப்பதால், முந்தைய அரசன் இந்த வருடத்திலிருந்து ஆட்சியில் இல்லை என்றெல்லாம் அறுதியிட முடியும்.

திருமுறை கண்ட சோழன் என்று இராஜராஜனைக் குறிப்பிடுவதை முன்பே பார்த்தோம். அந்தச் சமயத்தில், திருமுறைகள் தில்லையில் கரையான் அரிக்கக் கிடந்தது என்பதையும் பார்த்தோம். அதன்படி, திருமுறைகளில் இல்லாத பாக்களையும் கல்வெட்டுகளில் காண முடிகிறது.

அது சரி… கோயில்கள் வரலாற்றுக்கு எந்த வகையில் துணை செய்கின்றன? ஆதிகாலத்தில் செங்கற்களால் கட்டப்பெற்ற கோயில்கள், பல்லவர் காலத்தில் குடவரைக் கோயில்கள், சோழர் காலத்தில் கற்றளி என்று கோயில் கட்டும் விதமும் மாறியிருக்கிறது. பாடல் பெற்ற தலங்கள் முன்பு செங்கற்களினால் கட்டப்பெற்று இருந்தாலும், பிற்பாடு சோழர்களால் கற்றளியாக மாற்றப்பட்டிருக்கின்றன. அப்போதிருந்த முந்தைய கல்வெட்டுகளைப் படியெடுத்து பிறகு கல்லில் வெட்டியிருக்கின்றனர். இதனால் வரலாற்றின் தொடர்ச்சி மாறாமல் இருந்திருக்கிறது.  இதுபோல கோயில்களில் ஓவியம் வரைந்து வைக்கும் வழக்கமும் இருந்திருக்கிறது. பல்வேறு வகைச் சிற்பங்கள், ஓவியங்கள், அவைகளில் காணப்படும் செய்திகள் ஆகியவற்றால் ஓரளவு கலை எவ்வாறு வளர்ந்தது என்றும் அந்தக் காலகட்டம் எவ்வாறு இருந்தது என்றும் அறிய முடியும்.

கல்வெட்டுகளின் எழுத்துரு மூலம் மொழி எப்படி இருந்தது, எவ்வாறு வளர்ச்சியுற்றது என்றும் அறிய இயலும். வட்டெழுத்து, பிறகு பல்லவ கிரந்தம், பிறகு சோழர் காலத் தமிழ் எழுத்துகள் என்று மொழியின் வளர்ச்சியையும், ஆட்சிகாலத்தில் உபயோகப்பட்ட மொழி போன்றவற்றையும், ஏன், தமிழ் மொழி வளர்ச்சியையும் பற்றியும் தெரிந்துகொள்ள இயலும்.

 

இப்படி இணையத்தில் மற்றும் கல்வெட்டைப் படிக்க உதவும் புத்தகங்களில் போட்டுவைத்திருக்கிறார்கள். முதலில் இதனைக் கண்டுபிடிக்கவே எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டிருப்பார்கள் பாருங்கள்.  இதுதவிர கிரந்தம் மற்றும் வடமொழி. இந்த எழுத்துக்களும் கல்வெட்டில் கலந்து வந்திருக்கின்றன. இவற்றைக் கற்றுக்கொண்டால், கல்வெட்டினைப் படிப்பது சுலபம்.

தமிழகத்தின் பழைமையான கல்வெட்டு, மாங்குளம் கல்வெட்டு. இது பிராமி எழுத்துகளில் எழுதப்பட்டுள்ளது. கிமு 3 ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என்று சொல்கின்றனர்.  இந்தக் கல்வெட்டு, சங்ககால மன்னன் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனைப் பற்றிச் சொல்கிறது.  தமிழ் பிராமியக் கல்வெட்டுகள், இதுவரை தெரிந்தவரை கிமு 4 அல்லது 3 ம் நூற்றாண்டிலிருந்து கிபி 4 ம் நூற்றாண்டுவரை இருக்கின்றன. அதிலிருந்து அந்தக் கால கட்டங்களில் பிராமியக் கல்வெட்டுகள் வழக்கத்தில் இருந்தன என்று அறியமுடியும்.  மீனாட்சியம்மன் கோயிலிலும் பிராமியக் கல்வெட்டுகள் உள்ளன. பிறகு இது மாற்றமடைந்து வட்டெழுத்தாகவும், அதன் பிறகு தமிழ் எழுத்துகளாகவும் மாறியதை இங்கு படங்களில் குறிப்பிட்டுள்ளேன்.  வெகு சமீபத்தில் எகிப்தில் இருக்கும் சில கல்வெட்டுகளில் தமிழ் எழுத்துகள்-பிராமிய எழுத்துகள் இருக்கின்றன என்று சொல்கிறார்கள். இந்தச் செய்தியைக் காசாக்க எண்ணி, யூடியூபர்கள், ஏதோ தமிழ் மன்னர்களே அந்தக் கல்லறைக்குள் மம்மியாக படுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற ரேஞ்சுக்குப் படுத்துகிறார்கள்.  ஒன்று கவனித்தீர்களா? சமீபத்தில் ஏஐ உபயோகப்படுத்தி பல காணொளிகள் தயாரிக்கப்படுவதால் யூடியூபின் நம்பகத் தன்மையே பெரிய கேள்விக்குறியாகியிருக்கிறது என்று?

மதுரை ஒத்தக்கடை நரசிம்மர் கோயிலுக்கு வெகு அருகிலேயே தமிழ் பிராமிக் கல்வெட்டுகள் இருக்கின்றன என்ற அறிவிப்பு பலகையைப் பார்த்திருக்கிறேன். இன்னும் அங்கு சென்று பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் வரவில்லை.

பல்லவர்களைப் போலவே சோழர்களும் பொன் வெள்ளி மற்றும் செம்பினாலான காசுகளை வெளியிட்டனர். அதில் உள்ள குறிகள் மற்றும் எழுத்துக்களைக் கொண்டு எந்த அரசன் காலத்தில் வெளியிடப்பட்ட து என்பதை அறிந்துகொள்கின்றனர்.

உங்களுக்குத் தெரியும் என்று நினைக்கிறேன். இப்போதும் அரசர்களை நாட்டின் தலைவராகக் கொண்ட நாடுகளில், அரசன் அல்லது அரசியின் படம்தான் நாணயம்/காகிதத்தில் இருக்கும். ஒரு அரசன் அல்லது அரசி மறைந்ததும் புது நாணயம் வெளியிடுவார்கள், புது அரசனின் முகத்துடன். 

பஹ்ரைனில் நான் அப்படிப் பார்த்திருக்கிறேன். இங்கிலாந்திலும் அந்த வழக்கமே உண்டு. நல்லவேளை ஜனநாயகத்தில் அந்தக் குழப்பம் இல்லை. தற்காலங்களில் தங்கள் பேராசைக்காக, மத்திய அரசிடம் பணம் கட்டி ஒரு சிலர் தங்கள் தலைவரின் நாணயத்தை வெளியிட்டு, அல்லது தபால் தலை வெளியிட்டு ஏதோ இந்திய நாடே அவற்றை வெளியிட்டமாதிரி திருப்தி பட்டுக்கொள்கின்றனர்.

இங்கிலாந்து நாணயங்கள்.

பஹ்ரைன் ரூபாய் நோட்டுகள்

கங்கைகொண்ட சோழபுரம் படங்களிலிருந்து விலகிச் செல்கிறோமோ? ஒரு சப்ஜெக்ட் ஆரம்பித்தால் அது இன்னொன்றுக்கு அங்கிருந்து இன்னொன்று என்று இழுத்துக்கொண்டே போய்விடுகிறது. இத்துடன் நிறுத்திக்கொண்டு,  இனி கங்கைகொண்ட சோழபுரம் படங்களைப் பார்ப்போம்.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

கணபதி ஆலயம் பிற்காலச் சேர்க்கை (13ம் நூற்றாண்டு). கங்கைகொண்ட சோழபுரம் உருப்பெற்ற ஆண்டு 1020, அதாவது 11ம் நூற்றாண்டு.

பொதுவாக சோழர்காலக் கோயில்களில் (அல்லது பல கோயில்களிலும்) இடது மூலையில் விநாயகர் சன்னிதி அல்லது சிறு கோயில் அமைக்கப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன். இதன் காரணம் என்ன? கங்கைகொண்ட சோழீச்வரம் கோயிலில் இருந்து அருள்பாலிக்கும் விநாயகனை வணங்குவோம்.

 

 

 

 

 

பிரஹன் நாயகி அம்பாள் சன்னிதி. 

 

 

நிறைய படங்களும் தகவல்களுமாக இன்றைய பகுதி அமைந்துவிட்டது என்று நினைக்கிறேன். ஒரு தடவை கௌதமன் சார், ஒரு பதிவுக்கு அதிகபட்சம் 2 பக்கச் செய்திகளும் பதினைந்து படங்களும் போதுமானது என்று அபிப்ராயப்பட்டிருந்தார். எடுத்த படங்களில் சிறப்பானவற்றை எல்லாம் பகிரணும் என்று நினைப்பதால், குறைந்த படங்களோடு அதிக பகுதிகளாக இழுக்கவும் விருப்பம் இல்லை. இனி அடுத்த வாரம் தொடர்வோம்.

 (தொடரும்)