தாய்கிழவியாக ஊர்வசி நடித்திருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும்?

 

கேள்வி பதில்கள்:

நெல்லைத்தமிழன் : 

 1. கிரிக்கெட் மாதிரியான குழு விளையாட்டில் அணித் தலைவரின் பங்கு என்ன? சூர்யகுமார் யாதவின் கேப்டன்சினாலத்தான் உலகக் கோப்பை நமக்குக் கிடைத்தது என்று ரிக்கி பாண்டிங் போன்றவர்கள் சொல்கிறார்களே, அணித் தலைவர் ரன் அடிப்பதோ, விக்கெட் எடுப்பதோ தேவையில்லையா?   

 # ஆடும் வரிசை,  யார் எப்போது பௌல் செய்ய வேண்டும் , எப்படியான ரிஸ்க் யார் எப்போது எடுக்க வேண்டும் இதெல்லாம் காப்டனின் பொறுப்பு.  இத்தோடு ரன்/விக்கெட்  எடுத்தால் போனஸ்.

2.  முத்தையா முரளீதரன், தன்னுடைய முதல் கிரிக்கெட் சீரீஸுக்கு 2000 ரூபாய்தான் கொடுத்தார்கள், தான் கொஞ்சம் கிரிக்கெட்டில் சம்பாதித்தாலும் தன் சொந்தத் தொழிலில்தான் சம்பாதித்தேன் என்று சொல்லியிருக்கிறார். ஐ.பி.எல் வந்த பிறகுதான் கிரிக்கெட் விளையாடுபவர்கள் நல்லா சம்பாதிக்கிறாங்க என்கிறார். நம் நாட்டில் கிரிக்கெட் விளையாட்டை, பணம் கிடைக்காவிட்டாலும் நன்கு விளையாடி பிரபலப்படுத்திய பழைய கிரிக்கெட் வீரர்களுக்கு பி.சி.சி.ஐ  நிறைய பணம் தர வேண்டாமா?   

# கிரிக்கெட் வாரியம் வீரர்களை நன்றாகவே பார்த்துக் கொள்கிறது என்று தெரிகிறது.

3. கிரிக்கெட் முழு மேட்சை உட்கார்ந்து பார்த்து நாளைக் கடத்துவதற்குப் பதிலாக அப்போ அப்போ  இல்லை நாள் முடிவில் மேட்ச் ஸ்டேடஸ் பார்த்தால் மாத்திரம் போதாதா? மக்களின் உழைப்பு மணி நேரம் வீணாகிறது இல்லையா?  

# இதெல்லாம் பார்ப்பவர் ஆர்வம் சார்ந்த விஷயம்.

4.  மற்ற விளையாட்டுகளில் இருப்பதுபோல,  இருபாலாரும் சேர்ந்து விளையாடுவதுபோல, கிரிக்கெட் அணி அமையும் என்று தோன்றுகிறதா?  

# வராது, எனினும் நாளை வருவதை யார் அறிவார் ?

5.  கிரிக்கெட் மேட்சை ஸ்டேடியத்தில் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக (யார் விளையாடறா, என்ன பால் வந்தது, ஏன் ரன் அவுட் ஆனாங்க என்று ஒன்றையுமே சரியாகப் பார்க்க, புரிந்துகொள்ள இயலாது) வீட்டில் ஹாயாக பெரிய ஸ்க்ரீனில் பார்ப்பது சிறந்தது என்று தோன்றுகிறதா?

# மிகவும் சரி.

பானுமதி வெங்கடேஸ்வரன்: 

தேர்த்திருவிழா, தெப்பத்திருவிழா என்றெல்லாம் கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன். இப்போது புத்தகத் திருவிழா, தேர்தல் திருவிழா, உணவுத் திருவிழா என்றெல்லாம் சொல்கிறார்களே? நீங்கள் பங்கு கொள்ள விரும்பும் திருவிழா எது?

# மக்கள் கவனத்தைக் கவர எல்லாமே வேண்டித்தான் இருக்கின்றன. 

புத்தக விழா எனக்குப் பிடிக்கும்.  உணவு விழா (தட்டில் விழமாட்டாவா?) பரிச்சயம் இல்லை.  ஆர்வமும் இல்லை.

புத்தகம் படிப்பது கூட இப்போது குறைந்து வருகிறது.

ஒருவர் கடுமையாக உழைக்கும் பொழுது அசுர உழைப்பு என்கிறோம், ஏன் தேவ உழைப்பு என்று செல்வதில்லை?

# தேவர்கள் உல்லாசிகள். சொகுசுப் பேர்வழிகள். கடின  உழைப்பாளிகளல்ல. 

இராட்சசர்கள் கடின உழைப்பாளிகள். இரவு கண் அயராதவர்கள். வலிமையானவர்கள்.

40 வயதில் 19 வயது மோகனாம்பாளாக நடித்த பத்மினி, நந்தினியாக நடித்த ஐஸ்வர்யா பச்சன் - யாரை ரசிப்பது கஷ்டமாக இருந்தது?

# எனக்கு இரண்டுமே கஷ்டமாகத்தான் இருந்தது. மோகனாவாக பத்மா சுப்ரமணியம் தோன்றியிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.அவர் MGR வற்புறுத்தியும் கூட சினிமாவுக்கு வருவதை விரும்பவில்லை.  சிவாஜி பத்மினி இருவருமே ஓவர் ஆக்டிங் செய்பவர்கள். என் மன உருவை அவர்கள் சிதைத்ததாக உணர்ந்தேன்.

அதை விடப் பன்மடங்கு ஏமாற்றம் நம்ம மெழுகு பொம்மை ஜஸ்வர்யா ராய். நந்தினியின் இடத்தில் ஒரு உயிரில்லாத பொம்மையாக வந்து போனார்.

தாய்கிழவியாக ஊர்வசி நடித்திருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும்?

# நான் படம் பார்க்கவில்லை. எனினும் அந்தப் பாத்திரம் பற்றிய என் கற்பனைக்கு வடிவுக்கரசி பொருந்துவார்.  ஊர்வசி சமர்த்துப் போக்கிரி வேஷத்துக்கு ஏற்ற நபர்.‌

& படத்தின் பெயரைப் பார்த்து என் மனதிலும் வடிவுக்கரசிதான் வந்து போனார்.  இந்தக் கேள்வியைப் படித்தபின் கூகிள் செய்து பார்த்துதான் தாய் கிழவி படம் பற்றிய விவரங்களை தெரிந்துகொண்டேன். படத்தின் பெயரே கவரவில்லை ; இந்தப் படத்தைப் பார்த்து ரசிக்க முடியுமா என்ற யோசனை. சரி பா வெ மேடம் கேள்வி கேட்டிருக்கிறார்கள் என்றால் ஏதோ நல்ல படமாக இருக்கும் என்று நினைத்து விவரங்கள் பார்த்தேன்! 

இப்போது திரை உலகில் பிரபலமாக உள்ள 60+ வயது நடிகைகள் என்று பார்த்தால் வடிவுக்கரசி & ராதிகா இருவர்தான். ஊர்வசிக்கு வயது இன்னும் 57 முடியவில்லை. 

அதனால் தாய் கிழவியாக நடிக்க கிழக்கே போன (கிழ)ரயிலைப் போட்டுவிட்டார்கள் போலிருக்கு! 

= = = = = = = = =

படமும் பதமும் :

நெல்லைத்தமிழன்: 

ஒரு முறை பிலிப்பைன்ஸ் சென்றிருந்தபோது, அங்கு பாக்சஞ்சன் நீர்வீழ்ச்சி என்று ஒரு இடத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். அது நெடிய தொலைவில் ஒரு கிராமத்துக்குச் சென்று, அங்கிருந்து UpStream என்று சொல்லப்படும் ஆற்றின் மேற்புறமாக சிறிய படகில் பயணித்துச் சென்றடையவேண்டிய இடம். இந்தப் படகு என்பது மிகக் குறுகலானது, தண்ணீர் மட்டத்திலிருந்து அரை அடி உயரமே இருக்கும். எப்படித்தான் தைரியமாக இந்த மாதிரி இடங்களுக்குச் சென்றேன் என்று இப்போது நினைத்தால் ஆச்சர்யமாக இருக்கு. அப்போ நீச்சலும் தெரியாது.  நீர்வீழ்ச்சியை நோக்கிய பயணம் என்பதால், சில இடங்களில் பாறைகள் மிகுதியாக இருக்கும். படகிலிருந்து இறங்கி பாறைகளில் நடக்கணும், நம் படகை ஓட்டுபவர், படகைத் தள்ளிக்கொண்டு வருவார். ஆனால் இருபுறமும் மலை. ஆறு பள்ளத்தாக்கில் வருவதுபோல இருக்கும். இரண்டு புறங்களிலும் நான் விதவிதமான சிறிய பறவைகள் வண்ணத்துப் பூச்சிகளைப் பார்த்தேன். உலகில் எங்குமே கண்டிராத நிறங்களில்.

ஆற்றின் போக்கு.

அங்கெல்லாம் காலநிலை அடிக்கடி மாறும். ஒருவேளை மழை பெய்து சட் என்று நீர்வீழ்ச்சியில் நீர் அதிகமாகி வெள்ளம் வந்தால்? அவ்ளோதான். அப்போ அதையெல்லாம் யோசிக்கவில்லை. இப்போ படங்களை ஆற அமர பார்க்கும்போது இதையெல்லாம் யோசிக்கத் தோணுது

படகும் பாதையும் எப்படி இருந்தது என்பது தெரிகிறதா?

சென்ற வழியெல்லாம் ஆங்காங்கே சிறிய சிறிய நீர்வீழ்ச்சிகள் இருபுறமும் (மலைதான் இரண்டு புறங்களிலும் என்று சொல்லியிருந்தேன் அல்லவா?)

ஒரு மணி நேரப் பயணத்திற்குப் பிறகு நீர்வீழ்ச்சிப் பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்தேன். அங்கிருந்து 100 மீட்டர்களுக்கு இந்த மாதிரி ராஃப்ட் எனப்படும் மூங்கிலினால் செய்யப்பட்ட மிதவையில் சென்று நீர்வீழ்ச்சியில் குளித்தேன் (ரொம்பத்தான் தைரியம்). இறைவன் அருளால் ஒன்றும் நிகழவில்லை. பத்திரமாக வந்து சேர்ந்தேன். ஆனால் நீர்வீழ்ச்சி மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் சூப்பர். 

= = = = = = = = = = = = =

KGG பக்கம் : நேரம் இல்லாததால் - அடுத்த வாரம் தொடரும். 

= = = = = = = = = =