மனமே மௌனமா?

 

சென்ற வருடம் மே மாதம் எங்களுக்கும் ஒரு அதிர்ச்சிகரமான மாதமாக அமைந்தது.  திடீரென தன் வீட்டில் மயங்கி விழுந்தார் சம்பந்தி.  சர்க்கரைக்கு குறைபாடு என்று கண்டறியப்பட்டு அதற்கான மருத்துவம் பார்க்கப்பட்டு வீடு வந்தார்கள்.  இரண்டொரு நாளில் பேசியத்தையே பேச ஆரம்பித்தார்.  மாற்றி மாற்றி பேசினார்.  ஓரியன்டேஷன் குறைந்தது.  மறுபடி  செக்கப்.  மருத்துவம்.  இந்தமுறை தன்னிச்சையாக இருந்த இடத்திலேயே இயற்கை உபாதையை கழித்தார்.  செக்கப் தொடர்ந்தபோது தெரிந்தது அரக்க நோய் உள்வ(ளர்)ந்திருப்பது. அதுவும் நான்காவது ஸ்டேஜ்.

அவரிடம் சொல்லாமல் சென்னை அழைத்து வந்து மருத்துவம் தொடங்கியது.  அதிலிருந்த நிறைய உள்ளார்ந்த பிரச்னைகளை எழுதப் போவதில்லை. ஒரு ஸ்டேஜில் அவர் தனக்கு இன்னது என்று அறிந்து கொண்டார். காப்பீட்டுக் குளறுபடிகள்.  அது சம்பந்தமாக பேச்சு வந்தபோது எங்களுக்கு TVS ன் காப்பீட்டுத் திட்டம் ஒன்று அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.  நாங்கள் எல்லோருமே பயத்திலும், முன்னெச்சரிக்கையிலும் காப்பீடு செய்யப்புகுந்தோம். அப்போது தெரிந்துகொண்ட சில விஷயங்கள் பற்றி இங்கே..

எந்த ஒரு காப்பீடும் 65 வயதுக்குள் தொடங்கப் படவேண்டும்.  ஆரம்பிக்கும்போது இருக்கும் எந்த வியாதிக்கும் கூலிங் பீரியட் என்று சொல்லப்படும் முதல் மூன்று வருடத்தில் சிகிச்சைச்சலுகை எதிர்பார்க்க முடியாது.  எதிர்பாராமல் புதிதாக வரும் வியாதிகளுக்குதான் விபத்துகளுக்குதான் முதல் மூன்று வருடங்களில் பார்க்க முடியும்.  இதற்காக ஏற்கனவே உங்களுக்கு என்னென்ன வியாதி அதாவது ரத்த அழுத்தம், கொழுப்பு, சர்க்கரை என்று என்னென்ன வியாதிகள் இருக்கிறதென்று பாட்டியாலா கேட்பார்கள்.  அதற்கு என்னென்ன மாத்திரை சாப்பிடுகிறீர்கள், என்ன மருத்துவம் செய்து கொள்கிறீர்கள் என்று கேட்பார்கள்.  அதையெல்லாம் நிரப்ப வேண்டும்.

வேறு ஏதாவது காப்பீட்டுத் திட்டத்தில் இருந்தால் அதைக் குறிப்பிட வேண்டும்.  சமயங்களில் அதற்குத் தகுந்தாற்போல ஐந்து லட்சம், பத்து லட்சம் தாண்டி இந்தப் புதிய காப்பீட்டுத் திட்டம் தொடங்கும்.

முன்னதாக ஏதாவது வியாதி இருந்தால் முன்பெல்லாம் இந்த கண்டிஷன்களை சொல்லி விட்டு காப்பீட்டுக்கு ஒத்துக்கொள்வார்கள்.  ஆனால் இப்போதெல்லாம் அப்படி இல்லை,  ரத்தக்கொதிப்பு 2009 லிருந்து இருக்கிறது. மாத்திரை சாப்பிடுகிறேன், கட்டுக்குள் இருக்கிறது என்று சொன்னால் கூட நிராகரித்து விடுகிறார்கள்.  இது சம்பந்தமாக அந்த நிறுவன மருத்துவருடன் சண்டையே போட்டேன்.  அவர் கண்டு கொள்ளவே இல்லை.  இருக்கும் சிரமங்களுக்கு மருத்துவம் பார்ப்பது மிகவும் செலவு பிடிக்கும் விஷயமாக இருக்கும் இந்நாளில் காப்பீடு என்று சொல்லி அழைத்து விட்டு, எதுவும் உடல் பிரச்னை இருந்தால் காப்பீடு கிடையாது என்று சொல்வது என்ன நியாயம்?  ஒரு உடல் பிரச்னையும் இல்லாமல் நாம் அதில் பதிவு செய்து கொண்டு வருடத்துக்கு முப்பது முதல் அறுபதாயிரம் ரூபாய் வரை தண்டம் அழவேண்டும்.  திரும்பி வராது.  மக்களை எப்படி ஒரு பயத்திலேயே வைத்திருக்கிறார்கள் என்பது மட்டும் இல்லை, அந்த நாட்களில் ஒரு செலவும் இல்லாமல் ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் அவர்கள் வரவு வைக்கும் தொகை!  

நம்மை சேர்த்து விடுபவர் தற்போது எந்த உடல் உபாதையும் இல்லை என்று சொல்லச் சொல்கிறார்.  நமக்குதான் துணிவதில்லை.  எப்படியும் அது இல்லை என்றானது.  நான் ஏற்கனவே என் வங்கியுடன் இணைத்து ஒரு காப்பீட்டுத் திட்டத்தில் இருந்தேன்.  அது வருடா வருடம் ப்ரீமியம் அமவுண்ட் ஏறிக்கொண்டே இருந்தது.  அதை நான் அக்டோபரில் உபயோகித்த கதையை பின்னர் எழுதுகிறேன்.  அது ஒரு தனிக்கதை!

அப்புறம் ஸ்டார் ஹெல்த் நிறுவனத்துடன் ஒரு உபயோகமான திட்டத்தில் இருக்கிறேன்.  மகன்தான் ஆராய்ந்து போட்டு விட்டான்.  25 லட்சம் காப்பீட்டுத்தொகைக்கு இந்த வருடம் பிரீமியம் 17,000.  அடுத்தடுத்த வருடங்களில் ஏறலாம்.  இதில் என்ன ஒரு விசேஷம் என்றால் இந்த வருடம் ஏதோ ஒரு சிகிச்சைக்காக எனக்கு 15 லட்சம் செலவாகி விட்டது என்று வைத்துக் கொள்வோம்...   அடுத்த மாதமே அது மீண்டும் 25 லட்சம் ஆகிவிடும்.

ஆனால் எல்லோருக்கும் ஒன்று சொல்வேன்.  இன்றைய கார்பொரேட் மருத்துவ உலகில் சரியான காப்பீடு இல்லாமல் பிழைக்க முடியாது.  எல்லாமே வியாபாரமாகி விட்டது.  ஒரு ஸ்கேன் என்றாலே எக்கச்சக்கமாக சார்ஜ் செய்கிறார்கள்.  ஒவ்வொன்றுக்கும் ஏகப்பட்ட டெஸ்ட் எழுதித் தருகிறார்கள்.  அவ்வளவு முன்னேறிய மருத்துவ வசதி வந்திருக்கிறதுதான்.  நல்ல மெடிக்கல் பாலிசியாகப் பார்த்து ஒன்றாவது (!) போட்டு வைத்துக் கொள்வது நலம்.

===================================================================================

சாண்டில்யன் பக்கம்  :

என் கதைகளைப் பற்றி ஒரு புகார் உண்டு. எப்பொழுதும் சிருங்கார ரசத்தை அதிகமாக எழுதுகிறேனென்று சொல்லுகிறார்கள். உண்மையில் வால்மீகியும், காளிதாசனும், கம்பனும், ஷேக்ஸ்பியரும், கீட்ஸும் எழுதியதில் நூற்றில் ஒரு பங்குகூட என் கதைகளில் அந்த ரசம் கிடையாது. ஆனால், அந்த ரசத்தை எழுதும்போது அனுபவித்துப் படித்துவிட்டு, அது நன்றாயிருக்கிறது என்று ஒப்புக்கொண்டால், எங்கே தங்களைத் தவறாக எண்ணிவிடுவார்களோ என்ற பயத்தில், சிலர் 'சே! இது ரொம்ப அதிகம்' என்று கூறுகிறார்கள். சாதாரண மக்கள் இந்தப் பயத்தை வைத்துக்கொள்ளலாம். கதாசிரியன் வைத்துக் கொள்ள முடியாது. பயத்தில் கருத்து உருவாகாது. கதை விளையாது. விளைந்தாலும் ரசமாயிருக்காது. ஆதிசங்கரர்கூட தமது ராமகர்ணாமிருதத்தில் 'சிருங்காரம் க்ஷுதிநந்தினி விஹரனே' என்று, சிருங்கார ரசத்தைப் பிரதான ரசமாக வைத்தே சுலோகம் புனைந்திருக்கிறார்.

மனிதனுடைய அடிப்படை உணர்ச்சியைத் தொடுவதும் வாழ்க்கையின் சுவையை மிகுதியாக அளிப்பதுமான ஒரு ரசத்தைக் கண்டு பயப்பட வேண்டாம்.  ரசத்தை விரசமாக்கக் கூடாது.  ஆனால் சிருங்காரம் நல்ல நூலுக்குத் தேவை.  இது எல்லோரும் ஒப்புக்கொண்ட விஷயம். தவிர, இந்த ரசம் 'மன்னன் மகள்' புத்தகத்தில் நாலைந்து அத்தியாயங்களில்தான் வருகிறது. மற்ற சுமார் 65 அத்தியாயங்களில் தத்துவங்கள், அரசியல் தந்திரங்கள், போர் விவரங்கள் மண்டிக் கிடக்கின்றன.  ஆகவே, ஏதோ ஒரு குறிப்பிட்ட ரசத்தை அதிகமாக எழுதி விட்டதாக நினைக்க வேண்டாம். எல்லாம் அளவோடுதான் இருக்கிறது. கொஞ்சம் குறைவு என்பதுகூட என் நம்பிக்கை.

நான் படித்ததும் கோடை - அக்னி நட்சத்திரத்தில்.  அவரும் அதைப் பற்றி எழுதி இருக்கிறார் அவர் எழுதிய காலம் 1968.  அவர் சொல்லும் காலம் பதினோராம் நூற்றாண்டு!  அப்போது வெய்யில், வெப்பம் கோடை எப்படி இருந்தது பாருங்கள்..

- சித்திரைத் திங்கள் துவங்கி 15 நாட்களுக்கு மேலாகி விட்டதால் இரவு முழுவதும் மக்களை வாட்டி வதைத்த அந்தக் கோடை வெப்பம் கூட காலை வேளையில் அடியோடு நீங்கி சூடாமணி விகாரத்தின் சுற்றுப்புறம் பூராவிலும் இதமான சீதனன் நிலை நிலவில் உதவி புரிந்தது.

- இரவு முழுவதும் வெப்பத்தின் காரணமாக உறக்கம் பிடிக்காது இருந்த நாகப்பட்டினத்தை பொதுமக்கள் இன்பமான அந்த காலை நேரத்தை அனுபவிக்க எழுந்திருக்கவில்லையே தவிர சூடாமணி விகாரத்தின் விமானங்களில் இருந்த புறாக்களும் பிள்ளைகளும் எழுந்து சப்திக்க தொடங்கிவிட்டன.

=======================================================================================

மனமே மௌனமா?

என்னுடைய 

மௌனம் தொடர்கிறது

 

அப்போது 

அவர்கள் புண்படுவார்கள் 

என்பதால் மௌனம்

  

இப்போது 

நான் புண்பட்டு விடுவேன் 

என்பதால் மௌனம்

 

எல்லா நேரங்களிலும் 

எல்லாவற்றையும் 

பேச முடிவதில்லை

 

சில விஷயங்களை 

எப்போதுமே 

பேசமுடியாமல் போகிறது 

=========================================================================================

நான் டைரக்டரானேன்

கொத்தமங்கலம் சுப்பு

அப்போது சௌண்ட் ஸ்டி ஏ. காராயணன் இருந்தார். அவருக்குப் பணம் கேட்காமல் எழுத-உதவி புரிய ஆள் தேவை எனக்கு எழுத-தொண்டு புரிய இடம் தேவை. இந்த நிலையிலே எனக்கும் நாராயண னுக்கும் இடையே ஒரு அலாதி பிணைப்பு ஏற்பட்டதில் வியப்பில்லை. அதை ஒரு பாசம் என்றே சொல்வேன். புடங்களில் என் பாடல்களும் வசனமும் வரும். ஆனால் என் பெயர் வராது, எழுதுவது தான் எனக்கு அப்போது ஆசை, புகம் பெறும் ஆசையே இல்லை,
எனக்கு இரண்டாவது மணமாக ஏற்பாடாகியது. கையிலோ பண வில்லை, நாராயணனிடம் கேட்டேன். இருநூற்றைம்பது ரூபாய்ககு ஒரு செக் கொடுத்தார். மணத்தன்று முதல் நாள் பாங்கிக்குச் சென்ற போது செக்குக்குப் பணமில்லை என்று தெரிந்தது. எனக்கு ஒரே ஆத்திரம். மணமானதும் அந்தச் செக்கைப் படம் போட்டுமாட்டி விடத் தீர்மானித்தேன் அப்போது தானே அதைப் பலர் பார்த்து நாராயணனுககு அவமானம் ஏறபடும்?

மணமாகி விட்டது. அதற்கு நாராயணன் வரவில்லை. மறுதினம் காரில் வந்தார். காரில் ஏறச் சொன்னார். கோபத்தை அப்போதைக்கு வெளிக்குக் காட்டிக் கொள்ளாமல் ஏறி உட்கார்ந்தேன். நேரே ஐவுளிக் கடைக்கு அழைத்துச் சென்றார். சுமார் இருபது புடவைகளையும் ஒரு டஜன் வேஷ்டிகளையும் எடுத்துப் போடச் சொன்னார் தேவையானதை எடுத்துக் கொள்ளச் சொன்னார். வேண்டா வெறுப்புடன் சாதாரணமானதை எடுத்தேன். அவரே சுமார் இருநூறு ரூபாய் விலையுள்ள பட்டுப் புடவையையும் தொண்ணூறு ரூபாய் மதிப்புள்ள வேஷ்டி உத்தரியமும் எடுத்துக் கொடுத்தார். இருபது பூமாலைகள் வாங்கினார். எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. 'இரவு உன் மனைவி. உறவினர்களுடன் ஸ்டூடியோவுக்கு வா!  வணடி அனுப்பு கிறேன்' என்றார்.
இரவு வண்டி வந்தது. ஸ்டூடியோவுக்குச் சென்றேன் சுமார் அறுபது பேருக்குச் சாப்பாடு நடந்தது. எழுத்தாளர்கள் பத்திரிகையாளர்கள் மட்டும் நூற்றுக்கு மேற்பட்டவர் வந்திருந்தனர்

"சுப்பு ஒரு சிறந்த அறிஞர், எனக்குப் பலவிதத்திலும் உதவி புரிந்திருக்கிறார். இந்த விருந்து அவர் சார்பில் ஏற்பாடானதுதான்.  அவருடைய பிரதிநிதியாகத்தான் உங்களை யெல்லாம் அழைத்திருக்கிறேன்" என்றெல்லாம் என்னைப் பிரமாதமாகப் புகழந்து பேசினார் நாராயணன். எனக்கு உடம்பெல்லாம் புல்லரிக்தது அத்துடன் எனக்கும் என் குடும்பத்தினருக்கும் நான் தயாரித்த படங்களைப் போட்டுக் காட்டினார். இரவு நேரங்கழித்து வீடு திரும்பியதும் முதல் காரியமாக செக்கைக் கிழித்துப் போட்டுவிட்டேன். அதன் மூலம் கடமையைச் செய். பலனை எதிர்பார்க்காதே" என்பதை நான் தெரிந்து கொண்டேன்.

நாராயணனிடமிருந்து விலகியலும் மயூரா பிலிம்ஸாரின் 'அதிருஷ்டம்' படத்தில் நடிக்கச் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. அசட்டுக் குடியானவனின் வேஷம் எனக்கு அதில் நடிக்க விருப்பமில்லை. ஆனால் பணம் வாங்கி விட்டதால் வேண்டா வெறுப்புடன் நடித்தேன். வி வி. சடகோபன். சூரியகுமாரி முதலியோர் அதில் நடித்தனர்.

சன்மானம் வாங்கவில்லை... 

என் மனைவிக்கு ஸ்டூடியோ பார்க்க வேண்டுமென்று ஆசை கணவன் பெரிய முதலாளி என்று அவளுக்கு எண்ணம்.  ஒரு நாள் ஸ்டூடியோவில் நான் தேவயானி அணிய வேண்டிய பாவாடை தாவணி முதலிய வைகளைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு நின்றிருந்தேன்.என் மனைவி வந்து என்னைப் பார்த்தாள், ஏளனமாகச் சிரித்தாள்.

"இந்த உத்தியோகதனா உங்க ளுக்கு? இதை வீட்டில் செய்யப் படாதோ?" என்று கேட்டுத் தோளில் இடித்துக் கொண்டாள்.

"இதுக்குத்தான் உளளை இங்கேயெல்லாம் வரக்கூடாதுன்னு சொன்னேன்."  கூறிவிட்டு உள்ளே சென்று விட்டேன்.

1939-ல் எனக்கு டைரக்டர் சுப்பிரமணியன் பரிச்சயமேற்பட்டது. எனக்கு காண்டிராக்டில் பேசி  நடிப்பதை விட ஸ்திரமாக மாதச் சம்பளத்தில் வேலை செய்யவே விருப்பம். சுப்ரமணியத்திடம் மாதச் சம்பளத்தில் ஏற்பாடு செய்து கொண்டு மதராஸ் யுனைடெட் ஆர்டிஸ்ட்ஸ் கார்ப்பொரேஷனில் வேலைக்கமர்ந்தேன். அப்போது அதுதான் மிகப் பிரபல பெரிய படக்கமபெனி எனக்கு உழைப்பதற்கு நல்ல நிறைய வாய்ப்பு கிடைத்தது.  அங்கே பாவாடை சரிபார்ப்பது முதல் உதவி டைரக்க்ஷன் வரை எல்லாவற்றிலும் எனக்கு ஈடுபாடு இருந்தது.  கச்சதேவயானி, சூர்யபுந்திரி இரு படங்களிலும் நடித்தேன். மற்ற பொறுப்புக்களும் உண்டு. அய்யருக்கு என்னிடம் அன்பு அதிகம்  நனகு உழைத்தேன். பாராட்டப்பட் டேன். சூரியபுத்திரியில் கதை, வசனம், பாட்டு இவற்றுடன் இரு வேஷங்களில் நடிக்கவும் செய்தேன்.

இந்த இரண்டு படங்களுக்குப் பின் மதராஸ் யுளைடெட் ஆர்டிஸ்ட்ஸ் கார்ப்பொரேஷன் பல காரணங்களால் சரிவர நடைபெறவில்லை.  என் மனதில் ஒரே போராட்டம்.  இதன் இடையே ரேடியோவில் மாதத்தில் மூன்று நான்கு முறை பொறுப்பேற்று நிறைய செய்யவும். சினிமா மூலம் பாட்டுக்கு உழைக்கவும் எனக்கு ஆசை.  அதே சமயம் ஊருமான் மற்றும் பல பத்திரிகைகளில்  நிறைய கதை, கவிதைகள் எழுதிக் குவித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஏராளமான. இலக்கிய நண்பர்களிருந்தனர். எப்படியும் சினிமாவில் பணிபுரியவே எனக்கு ஆசை அதிகமாயிருந்தது. சந்தர்ப்பமும் பெற்று வந்தேன் அதைத் தொடருவதா சினிமாவில் வேறெங்காவது பணிபுரிவதா என்று புரியாமல் திணறினேன்.   

நான் வேலை செய்த மோஷன் பிக்சர்ஸ் ஸ்டூடியோவையே ஸ்ரீ வாஸன் பெரும் விலைக்கு வாங்கி விட்ட தாக அறிந்தேன். நான் ஒரு இலக்கிய-சினிமா தொண்டன். சிரிக்காதே, அப்பாவி,  திருநீலகண்டர் முதலிய படங்களில் நடித்திருக்தேன். நிறைய எழுதிக் கொண்டிருந்தேன். பத்திரிகைகளிலும் நான் சன்மானம் வாங்கவில்லை. அதற்குப் புத்தகங்களாக வாங்கிக் கொண்டு விடுவேன். இந்த நிலையில் நான் வேலை செய்த ஸ்டூடியோவை ஸ்ரீ வாஸன் வாங்கி விட்டதால் அவரிடம் வேலை செய்ய விரும்பினேன்.

இந்த ஆசை   எனக்கு ஏற்பட்டவுடனே இரண்டு தினங்கள் சென்றதும் நான் ஸ்ரீ வாஸன் அவர்களிடம் சென்றேன்.  இதற்கிடை யே பல இடங்களிலிருந்து எனக்கு அழைப்பு வந்தது. நான் ஏற்கவில்லை. ஸ்ரீ வாஸனிடம் பணிபுரிய விரும்பிற்று என் மனம்.  நேரில் கண்டேன். எல்லாவற்றுக்கும் ஒப்புக் கொண்டார். ஆனால் வேறு எங்கும் வேலை செய்யக் கூடாது' என்றார்.  ரேடியோவில மட்டும் பணிபுரிய அனுமதி கேட்டேன். மறுத்து விட்டார் அவர். நான் சனியன்று சென்றிருந்தேன். திங்களன்று கூறுவதாகச் சொல்லித் திரும்பினேன்.

அப்போது ஜி டி, சாஸ்திரி சென் ரேடியோ நிலைய டைரக்டராக இருந்தார் அவரிடம் விவரமாக எல்லாவற்றையும் சொன்னேன்.

வாஸன் ஒரு சிறந்த மனிதர். அவர் சேவையினால் சினிமா உலகம் பிரபலமும் கௌரவமும் அடையும். அவரை நீங்கள் விட்டு விடாதீர்கள்.வருஷத்தில் ஆறு புரோகிராமகளுக்கு மட்டும் அனுமதி கேளுங்கள்கா என்றார் சாஸ்திரி. தீர்க்கதரிசி அவர்!

திங்கள்  ஸ்ரீ வாஸனைச் சந்தித்தேன் விஷயத்தை விவரித்துக் கூறினேன்.

'ரேடியோ மூலம் அதிக வருமானம் கிடையாது. ஆனால் எழுதுவதற்கு அதன்மூலம் நிறைய வாய்ப்பு உண்டு.- என் தாயகம் என்பதை விளக்கினேன். ஆறு புரோகிராம் களுக்கு அனுமதி தந்தார். ஜெமினியில் வேலை ஏற்றேன்.  என் வாழ்வில் இரண்டாவது திருப்பம் அது. முக்கியத்துவம் நிறைந்ததும் கூட, ஸ்திரமற்ற நிலையிலே பட உலகிலும் இலக்கிய உலகிலுமாகத் திண்டாடிக கொண்டிருந்த எனக்கு இருவகையிலும் பணிபுரிய உதவியது ஜெமினி ஸ்தாபனம், ஸ்ரீ வாஸன் ஆறு புரோகிராம்களுக்கு அனுமதி தந்தார். ஆனால் கரியாகிப் பரியாகி காசெருமை தானுமாகி' என்று ஒளவை பாடியது போல, ஆறு நான்காகி, காது இரண்டாகி இப்போது நேரம் கிடைத்து ஒன்று நடப்பதே அபூர்வமாகி விட் டது! இதுவரை ரேடியோவுக்கென அறுநூறு பாடல்கள் இயற்றியிருக்கிறேன் சுமார் நூற்றிருபது நாடகங்கள் எழுதித் தயாரித்தேன். நிறைய பேசியிருக்கிறேன். இப்போதெல்லாம் வாய்ப்பும் ஓய்வும் கிடைப்பதில்லை.

கிழவியும் குழவியும் கைகூப்பி..

1941-ம் ஆண்டில் நான் ஜெமீனியில் சேரும்போதே ஸ்ரீ வாஸன் தன் லட்சியங்களைப் பற்றிச் சொன்னார். அதன்படி இதுவரை விடாது வருவதுதான் எனக்கு ஆச்சரியமாயிருக்கிறது பணமோ, மனிதர்களோ அவரது லட்சியத்தை மாற்றாதது ஆச்சர்யமே!

கதை, வசனம், பாட்டு, நடிப்பு. உதவி டைரகக்ஷன் இவ்வளவு பொறுப்புக்களுடனும் அங்கே நான் அமர்ந்தேன். மதன காம சாஜன் படம் தயாராக ஏற்பாடுகள் நடந்தன.  மைசூரிலுள்ள ஸ்ரீரங்கப் பட்டணத்திற்கு நாங்கள் சில காட்சி களைப் படம் பிடிப்பதற்காகச் சென் றோம். ஒரு இடத்தில் ஒரு மரத்தில் ஒருவன் இலை பறிப்பதாக ஒரு காட்சி, காமிரா தயாராக இருந்தது.  எல்லோரும் காட்சியைக் காமிரா மூலம் பார்ததோம். ரொம்பத்தரமாக அமைந்திருந்தது. காகிராமேன் பார்த்தார். எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதென்றார்.

ஸ்ரீ வாஸன் வந்தார். அதே காமிரா மூலம பார்த்தார். 'இந்தக் காட்சி நன்றாக இருக்காது - இருக்க முடியாது என்று அழுத்தந்திருத்தமாகச் சொன்னார். எங்களுக்கு அவரிடம் வருத்தம்,  'இதைப்போய் நன்றாக இருக்க முடியாது என்கிறாரே' என்று அலக்ஷியமாகச் சிரித்தார்கள் அவர்கள், காட்சி படமாக்கப்பட்டது. போட்டுப் பார்த்தோம். சகிக்கவில்லை. பச்சை மரத்திற்குப் பின்னால் இன்னொரு பச்சை மரம் இருந்தால் அது எடுபடாது என்று ஸ்ரீ வாஸன் கூறியது சரியாகி வீட்டது. அந்த முதல் தடவை காமிரா பார்வை மூலமே பட உலகைப் பிடித்து விட் டார் எங்கள் தலைவார். பட உலகம் எப்படிப்பட்டது என்பதை அந்த முதல் பார்லையிலேயே தீர்மானம் செய்து விட்டார் அவர். அந்தக காட்சியை வெட்டி எடுத்து விட்டோம். காட்சி பிரமாதமாக இருந்தால் போதாது, கண்ணுக்கும் கருத்துக்கும் அழகாக அது படவேண்டும் என் பதைக் கண்டு கொண்டோம்.

ஒருகாள் மைசூரைச் சுற்றிப் பார்ககப் போய் வருவதற்கு அனுமதி கேட்டேன் சரி என்றர் ஸ்ரீவாஸன்,  சுமார் பத்தடி தூரக்தான் கடந்திருபபேன்.  அவர்
இங்கே வா' என்றார். திரும்பி வந்தேன்  'நாம் இங்கே வேலை செய்வதற்கு வந்திருக்கிறோம், வேடிக்கை பார்க்கப் போவதாகச் சொல்லுகிறாயே வேலையைக் கண்ணும் கருத்துமாகக் கவனித்தால் எவ்வளவு இன்பமாக இருக்கும் தெரியுமா?  வேடிக்கை பார்ப்பதற்கு, என்று கிளம்பினால்தான் அந்த வேடிக்கையை அனுபவிக்க முடியும். வேலை செய்யும் போது வேடிக்கை பார்க்கப் போனால் அதில் மனம் லயிக்காது, நீ போய் வா'  என்றார்.  அதன் பிறகு போவதற்கு எனக்கென்ன பைத்தியமா என்ன? மைசூரிலே நல்ல மழை: ஒரே குளிர், அருமையான சமையல்; சம்பிரமமான சாப்பாடு எல்லாம் பகு சுகந்தான், ஆனால் நாங்கள் நினைத்த காட்சி படமாக்க முடியவில்லை ஆகவே அங்கிருந்து நேராக பஸ்ஸில் கள்ளிக்கோட்டைக்குக் கிளமபினேன். நஞ்சன்கூடு வந்தது ஒரே வெய்யிலாக அங்கே. பஸ் ஒரு இடத்தில் நாஷ்டா' வுக்காக நின்றது. நான் இறங்கி காலாற நின்றேன் ஒரு மரத்தடியில் அங்கே ஒரு. குடிசை, வாசலில் ஒரு கிழவி இளநீர் விற்றுக்கொண்டிருந்தாள். ஒரு இளநீர் வாங்கிக் குடித்தேன். தேங்காய் வழுவலை ருசிபார்த்து விட்டு தலையிலே கட்டியிருந்த முண்டாசுத துணியை எடுத்து முகத்தையெல்லாம் துடைத்து விட்டுக் கொண்டேன்.

கிழவி என்னைக் கூர்ந்து கவனித்தாள். உட்பக்கம் திரும்பி கன்னடத் தில் ஏதோ சொன்னாள். ஒரு குழந்தை வெளியே ஓடி வந்து நின்றது. அவ்வளவுதான்  கைகூப்பிய வண்ணம் என்னை வலம்வர ஆரமபித்து விட்டனர். எவ்வளவு சொல்லியும் நிறுத்தவில்லை. வலம் வந்து முடிந்ததும் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து கமஸ்கரித்து எழுந்தனர். எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. அவர்களை என்னுடன் வந்த ஒரு நடிகர் விசாரித்தார்.  'சூர்யபுத்திரியில் சூரியனாக நான் நடித்ததற்காகத தான் இந்தக கலாட்டா என்று தெரிந்தது. எப்படியிருக்கிறது கதை? அப்போதுங் கூட படம் வேறு. இயற்கை நிகழ்ச்சிகள் வேறு என்று தெரியாத அப்பாவிகள் இருந்தனர். . ஞானசூனியனான என்னை ஒளி என்று தீர்மானித்து விட்ட கிழவி எவ்வளவு சொல்லியும்கூட இளநீருக்குப் பணம் பெற்றுக் கொள்ள மறுத்து விட்டாள். அன்று முதல் எனக்கு ஒரு ஆசை. சின்ன  பாத்திரத்தில் நடித்ததற்கு இவ்வளவு நல்ல பிரதி பலன் கிடைத்திருக்கிறதே. இனி நல்ல வேஷத்திலேயே நடிக்க வேண்டுமென்று தீர்மானித்துக் கொண்டேன. ஆனால் என் தீர்மானம் என்னுடன்தான் நின்று கொண்டது.
மறு வருஷத்தில் அதாவது 1942-ல் நந்தனார்' படம் தயாரிக்க ஏற்பாடுகள் நடந்தன எனக்கு அதில் அலாதி தெம்பு ஏனெனில் நான் காரைக்குடியில் இரும்பு, மாக்கடை யில் முன்பு வேலை செய்திருந்தேனல்லவா? அப்போது பகவத் குணம் குத் வர்ஷணி சபை என்ற நாடக சபையை கவி குஞ்சர பாரதியின பேரர் மு. வெங்குசாமி அவர்கள் நடத்தி வந்தார்கள்.  தமிழிலும் கலையிலும் சிறந்த பாண்டித்தியம உடையவர் அவர். அவரிடம் எப்படியும் வேலை செய்ய எனக்கு ஆசை சம்பளமில்லா விட்டாலும்கூட எப்படியும் அதை நாடக சபையில் நடிக்கத் தீர்மானித்தேன் நான்  அதற்கு எத்தனையோ சிபார்சுகள பெற்று ஒருவிதமாகச் சந்தாப்பம் பெற்றேன். அந்தச் சபை 'நந்தனார்'வள்ளி' இரண்டே காடகங்களைத்தான் நடத்தியது அதற்குப் பிறகு பிரமாகமான புகழ், அகத நந்தனார் நாடகத்தில் பனிரெண்டு வேஷங்களில் நடிப்பேன் இருபத்தியொன்பது அப்ளாஸ்கள் விழும். எனக்கு இந்த நாடகத்திலே பிரமாத புகழ் கிடைத்தது. அனேகமாக நந்தனார் கதையும் பாடல்களும் எனகருத் தலைகீழ்ப் பாடம் ஒரு நாள் முப்பது அப்ளாஸ் விழுந்து விட்டது. அப்போதெல்லாம் அப்ளாஸ் யாருககுக கிடைக்கிறதோ அவர்தான திறமைசாவி என்று பொருள். 

எனக்கு அன்று கணக்கப்பிள்ளை வேஷம், ஸ்டேஜில் கணக்குப்பிள்ளை யின் மேஜைக்கடியில் நான் உட்கார்ந்திருந்தேன். எனது மாஜி முதலானி நூர்முகம்மது ராவுத்தர் சபையில் எதிரே உட்கார்ந்திருந்தார் என் சம்பந்தப்பட்ட காட்சி முடிந்து விட்டது. 'கிரின் ரூமுக்குள்ளே நின்று கொண்டிருந்தேன். ராவுததர் வத்தார். 

ஏய்யா மணி' எங்கிட்ட கணக்குப் குப் பிள்ளே வேலையை விட்டுட்டு வந்தியே. இங்கெள்ள வாழுதாம்?  கரகோஷம் சாதம் போடாதய்யா. என்னிடமே வந்து விடு' என்றார். பேசாமல் அவருடன் இளம்பினேன். 

===============================================================================================

சுவாரஸ்யம்.

========================================================================================

பாஹே பக்கம் :

==========================================================================

சுவாரஸ்யம். 2

======================================================================================================

கவிதைப்பக்கம்  :

வைரமுத்து 

இவரின் தனிக்கவிதைகள் சில இங்கு தந்திருந்தாலும் இவற்றைவிட திரைப்பாடல்களில் நிறைய வரிகள் ரசிக்க வைக்கும்.

சீப்பெடுத்து 

உன் கூந்தலைச் சீவி 

அலங்கரித்துக்கொண்டாய் 

அந்தச் சீப்போ 

உன் கூந்தலில் ஒரு முடி எடுத்து 

தன்னை அலங்கரித்துக்கொண்டது.

தனியே நீ முணுமுணுக்கும் 

இனிய பாடல்கள் 

இசைத்தட்டில் ஒலிக்கையில் 

இனிமை இழப்பதேன்? 

உனக்கு பிடித்த மண்வாசத்தில் 

நீயும் 

எனக்கு பிடித்த உன்வாசத்தில் 

நானும் 

ஒற்றை குடைக்குள்

======================================================================================

சுஜாதா...  

எந்த வருடத்தில் எழுதி இருப்பார்?  கல்கி ராஜேந்திரன் பெண் சீதா மேடத்துக்கு திருமணம் நடந்த ஆண்டு!  சுஜாதா வஸந்த்துடன் பேசுகிறார்!

கல்கி வீட்டுக் கல்யாணம்

கல்கி ராஜேந்திரன் புதல்வி சீதாவின் கல்யாண ரிசப்ஷனில் ஏவி.எம். புல்வெளி எழுத்தாளர்களால் நனைந்திருந்தது. சிறுகதைகள் நற்காலிகளை நிரப்ப தொடர்கதைகளும், மாத நாவல்களும் சந்தனப் பேலாவில் விரல்களை முக்கின. சந்ததிகளில் சந்திப்பில் வ.வே.சு. அய்யரிலிருந்து நாளைய மாலன் வரை பேசப்பட்டனர். மந்திரிகள் பளிச் வந்தார்கள். பளிச் சிரித்தார்கள். பளிச் சென்றார்கள்.

செம்மங்குடியைக் கடந்து மாடிப்பக்கத்து உணவு சாத்தியங்களை நோக்கி நகர்ந்தேன்.

"என்ன சார் ஆச்சு?''

"என்ன?"

"அதான் அந்த சிலை விவகாரம்."

''ஏன் சார் பசி வேளையிலே?" என்று சாவி அழைத்துச் செல்கிறார், மாடியில் குமுதம் பகாள பாத் ஸ்டேஜில் இருக்கிறது. கிருஷ்ணமூர்த்தி சமையலில் புதுசு புதுசாக அயிட்டங்கள் வருகின்றன. திசைகள், மயன், முத்தாரம்.

புல்வெளியில் சமுத்திரம். ராஜேந்திரகுமாரின் கைகளை உயர்த்தின நமஸ்காரம். அனந்தின் 'அப்பவே சாப்பிட்டாச்சே", ரா.கி.ரங்கராஜனின் “ராட்சசன்யா நீ!"

எனக்கு நாலாயிரம் ரூபாய் கட்டணம் என்று நெற்றியில் எழுதியிருக்கும் ஒருவர் என்னை அணுகி 'க்ளாட்டு மீட்யூ! நான் உங்க கதைகளைப் படிக்கிற தில்லை?"

"அப்ப எதுக்கு கிளாட்டு மீட்யூ!"

"என் ஒய்ஃப்தான் படிப்பா! அதோ அங்கே தெரியறா பாருங்கோ!"

அவர் காண்பித்த திசையில் 300 ஒய்ஃபுகள்.

அத்தனை எழுத்தாளர்களை ஒன்றுசேரச் சந்தித்த அந்தக் கணத்தில் என் S.F. கிளையில் ஒரு 'தாட்' நிரடுகிறது.

"திடுதிப்பென்று எல்லோரையும் இரான் பண்ணிக் கடத்திக் கொண்டு ஆயிரம் மைல் சென்று கண் காணாத ஒரு தண்ணியில்லாத ஸாரி பேப்பர், பேனா, போஸ்ட் ஆபீஸ் இல்லாத தீவில் பணயக் கைதிகளாக ஒரு வருஷம் வைத்து விட்டால் தமிழ்ப் பத்திரிகை உலகம் என்ன ஆகும்" என்று வஸந்தைக் கேட்டேன்.

''ஒண்ணும் ஆகாது, எல்லாப் பத்திரிகையும் ஜாம் ஜாம்னு நடக்கும். புதுசா இன்னும் ரெண்டு பத்திரிகை வரும்" என்றான்.

- குமுதம் - 

=========================================================================================

இன்று ஒரு தெலுங்குப் பாடல் கேளுங்களேன்..  இது எனக்கு பல வருடங்களாய் பிடித்த பாடல்.  SPB யே பாடி பல வெர்ஷன்கள் இருந்தபோதும் பல வருடங்களுக்குமுன் ஒரு தெலுங்கு வருடப்பிறப்பு நாளில் தொலைக்காட்சியில் - அது சன் டிவி கூட வராத காலம் - பன்மொழிப்பாடல் ஒளியும் ஒளியும் நிகழ்ச்சியில் பார்த்த, கேட்ட இந்தப் பாடல் மனதில் நின்று விட்டது.  மற்ற வெர்ஷன்களில் இந்தப் பாடலின் டெம்போ இருக்காது என்பதால்தான் 'பெட்ரோமாக்ஸ் லைட்டேதான் வேணும்' என்று அலைந்தேன்.  ரொம்பநாள் கிடைக்கவில்லை, அல்லது கண்டுபிடிக்கத்தெரியவில்லை.  அப்புறம் ஒரு வழியாய் கண்டுபிடித்து எடுத்து விட்டேன்.  நடுவிலேயே ஒரு பென் டிரைவில் நங்கநல்லூர் கிரி ட்ரேடிங் ஏஜென்சியிலிருந்து MP 3 யாக காசு கொடுத்து சில ஸ்லோகங்களுடன் பதிவு செய்து கணினியில் காபி செய்து கொண்டேன்.  அப்போதே  மனப்பாடமாக பாடவும் செய்வேன்.

தமிழ்த் தாய் மாதிரி தெலுங்குத் தாய்.  நாயகன் யாரென்று தெரியாது.  நம்மூரு சுஹாசினி நாயகி.  இனிமையான பாடல்.