நாகப்பட்டினம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
நாகப்பட்டினம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

28.10.10

விரல் (பே)ரிங்

நாகையில் அறுபதுகளில் நீங்கள் இருந்திருந்தால், உங்களுக்கு சட்டையப்பர் கோவில் மேல வீதியில் பட்டறை வைத்திருந்த மெக்கானிக், (ஆல் இன் ஆல் அழகு ராஜா ரேஞ்சு)  மணியைக் கட்டாயம் தெரிந்திருக்கும். அவர் வாயாலேயே சொல்லக் கேட்டவற்றில் அவர் எலிசபத் ராணியின் இந்திய விஜயத்தின் போது ஓட்டுனராக இருந்தது மிகப் பிரசித்தம். கல்யாண ஜானவாசம் நிகழ்ச்சிகளுக்கு கார் ஓட்டும் (ஓட்டைக் கார்) ரங்கநாதன் கூட மணி வொர்க் ஷாப்பில் தான் வழக்கமாக தன் காரை ரிப்பேர் செய்துகொள்வார்!  
   
உங்களுக்குப் பொழுது போக வில்லை என்றால் நீங்கள் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் மணியின் பட்டறைக்குப் போகலாம். அங்கிருக்கும் பொருள்களைக் கையில் எடுத்துப் பார்த்தால் அதே இடத்தில், கூடுமான வரை தலை, வால் எல்லாம் எடுத்த போது இருந்த மாதிரி வைத்து விட்டால் அவர் கோபிக்கவே மாட்டார்.  அவர் வேலை செய்யும் பொழுது ஏதேனும் பேசிக்கொண்டேதான் வேலை செய்வார். எவ்வளவு சதவிகிதம் ரியல், எவ்வளவு சதவிகிதம் ரீல் என்பதைத் தெரிந்துகொள்வது கேட்பவரின் ஐ கியூவைப் பொறுத்த விஷயம்.
   
ஒரு நாள், நான், தண்டு, ஜெயராமன் எல்லோரும அங்கே போய் வழக்கம் போல் கொட்டமடித்துக் கொண்டிருந்தோம். ரோலிங் மில் மணி அய்யரின் கார் - எப்பொழுதும் டிக்கியில் புல் கட்டுடன் சுற்றி வருமே அதில் பாட்டரி சரியாக சார்ஜ் ஆகவில்லை என்று டைனமோவைக் கழட்டி சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தவர், மீண்டும் ஒரு முறை தன சுயசரிதையின் இங்கிலாந்து ராணிக்குக் கார் ஒட்டிய பகுதியை விவரிக்க ஆரம்பித்தார்.  திடீரென பேசுவதை நிறுத்தி விட்டுக் குனிந்து, பின் மேஜை மேலிருந்த பொருள்களை எல்லாம் நகர்த்தி வைத்து எதையோ தேடியவர், நம் பக்கம் திரும்பி, "இங்கே ஒரு மாக்னேடோ பேரிங் வைத்திருந்தேனே, யாரும் பார்த்தீர்களா?" என்று கேட்டார். நாங்கள் எல்லோரும் தலையை இடமும் வலமும் அசைத்தோம். 
   
தண்டு கண்ணில் தளும்பிய கண்ணீரைக் கண்ட மணி, "என்ன கையில் ஏதாவது காயம் பட்டிடுச்சா?" என்று அக்கறையுடன் விசாரிக்க, மெதுவாக அவன் இடது கையை தோல் பட்டை உயரத்துக்குத் தூக்கிக் காட்டினான். மணி தேடிக் கொண்டிருந்த மாக்னெட்டோ பேரிங் தண்டு கை விரலில் மோதிரமாகக் காட்சியளித்துக் கொண்டிருந்தது.. ஜெயராமன் "தண்டு அப்படியே கிருஷ்ண பரமாத்மா மாதிரியே இருக்குடா" என்றான். மணி, "அட நான் இதைத்தானே அப்போலேந்து தேடிக்கொண்டிருக்கேன்." என்று கையை நீட்ட, தண்டு அழ ஆரம்பித்தான்.  பிறகு மணி, தண்டுவின் விரலில் கொஞ்சம் எண்ணை விட்டுப் பின் இழுத்துப் பார்த்தார். ஊம் ஹும் பேரிங் அசைவதாக இல்லை.  
               
அதற்குள் பூப்போட்ட சட்டை போட்ட பையன் ஒருவன் வந்து " கார் எப்போ ரெடியாகும்? சாயங்காலம் சிக்கல் போகணும்." என்று பரபரத்தான். மணி, "ஒரு அரை மணியில் ரெடியாயாயிடும்னு அப்பா கிட்டே சொல்லு" என்றார்.  ஜெயராமன் "தண்டு, நீ ஒன் மோதிரத்தைக் கழட்டிக் கொடுத்தால் தான் கார் நகரும் " என்றான். தண்டு பலமாக அழ ஆரம்பிக்கவும், மணி அவனைத் தட்டிக் கொடுத்து, "எல்லாம் கழட்டி விடலாம். பயப்படாதே" என்றார். 

எங்களுக்கு சற்றுப் பயம் - மணி ஹாக்சா வைத்து அறுக்கப் போவது பேரிங்கை என்றால், அரை மணியில் கார் எப்படி ரெடியாகும்? விரலை வெட்டி பேரிங்கை எடுத்துக் கொள்வாரோ என்றெல்லாம் யோசித்துக் கொண்டிருந்தோம். மணி, ஒரு ஒயர் எடுத்துக் கொண்டு தண்டுவிடம் வந்து கையைக் காட்டச் சொன்னவுடன் "ஒ, இப்போ மணி பேரிங்கைப் பிடித்துக் கொண்டு, ஒயரை மின்சார சப்ளையில் இணைத்த உடன் தண்டு தன கையை அதிர்ச்சியில் உதறி பேரிங்கிலிருந்து விடுபடப் போகிறான்" என்றெண்ணி சற்றுத் தள்ளி நின்று வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தோம்.  ஒயரின் ஒரு முனையை பேரிங் மீது வைத்து விரல் நுனி நோக்கி அடுக்கி சுற்றினார்.  
            
பின், பேரிங் முனையிலிருந்து ஒவ்வொரு சுற்றாக எடுத்தவுடன் பேரிங்கை முன்புறம் நகர்த்த, அதுவும் நகர்ந்தது!   இப்படி ஆறு [மறந்து விடாதீர் - ஆறு] சுற்று எடுப்பதற்குள் விரலின் எலும்பு இணைப்பு தாண்டி விட்டதால், பேரிங் சுலபமாக வெளியே வந்து விட்டது.
                           
'நானும் அந்த நாள் முதல் இந்த நாள் வரை காத்திருக்கிறேன். யாராவது பேரிங் கழட்ட முடியவில்லை என்று வந்தால் என் திறைமையைக் காட்ட' என்று சொன்னது தான் தாமதம், எதிர்த்த வீட்டு மாமா அவரது மின்விசிறியை எடுத்துக் கொண்டு வந்து கொண்டிருக்கிறார் - நல்ல வேளை ! ஒரு எஸ்கேப் ரூட் இருக்கு!
           

4.5.10

அண்ணனோட அற்புதப் படைப்பு !

அது நான் ஐந்தாம் வகுப்பு (நாகப்பட்டினம் தேர்முட்டி ஸ்கூலில்) படித்துக்கொண்டிருந்த பொற்காலம். வீட்டிலே மின்சார உபகரணம் என்று பார்த்தால் மாலையில் ஆறு மணிக்கு போடப்பட்டு, இரவு ஒன்பது அல்லது பத்து மணிக்கு அணைக்கப்படும் பல்புகளும், அதற்குப்பின் போடப்படும் டிரான்ஸ்பார்மர் - சிறிய விளக்கும் மட்டும்தான். இந்த டிரான்ஸ்பார்மர் விளக்கும் கூட அண்ணனால் அசம்பிள் செய்யப்பட்டதுதான். சுற்றுப்புற வீடுகளில் உள்ள மக்களால், இது கூட ஒரு அதிசயமாகத்தான் பார்க்கப்பட்டது அந்த நாட்களில். 

நான் எழுத எடுத்துக்கொண்ட விஷயம் என்ன என்றால் (இது இன்னொரு அண்ணனின் மாணவர் மன்ற பேச்சுக்களின் ஆரம்ப வரிகள்.) ரேடியோ.

ரேடியோ என்றால் உங்கள் எல்லோருக்கும் நினைவுக்கு வருவது ஒரு கன செவ்வகப் பெட்டி, அதைச் சுற்றி அமர்ந்து கேட்கின்ற சிலர் இது போலவா? அல்லது பார்க்குகளில் (எங்க நாகை கொடிமர மேடைப் பூங்காவில் - ஆங்கிலத்தில் Flagstaff park ரேடியோ சிலோன் கேட்பதற்காகவே அப்போ எக்கச் சக்கக் கூட்டம் சேரும்) அலறுகின்ற பெரும் புனல் வடிவ ஒலி பெருக்கிகள் இதெல்லாமதானே?


இப்படி எல்லாம் நினைப்பவர்கள் - அப்போ எங்க வீட்டுக்கு வந்திருந்தா நிச்சயம் ஏமாந்து போயிருப்பீங்க.. அண்ணன் செய்த ரேடியோவுல இவைகள் எதுவுமே இருக்காது. அவரு அந்திக்கடையில ஓரணா இரண்டணா அதிக பட்சம் நாலணா கொடுத்து வாங்கிய சில பொருட்களை வைத்து அந்த ரேடியோவை அமைத்திருந்தார். அந்தப் பொருட்கள் எல்லாம் அவருடைய பாலிடெக்னிக் பாடப் புத்தகங்கள் வைக்கப்படும் ஒரு மர செல்ஃபில் அமைதியாக அமர்ந்திருக்கும். அம்மா புடவை உலர்த்த உபயோகிக்கும் கம்பியில் / கயிற்றில் தொங்குகிற மூங்கில் கம்பை சற்று உற்றுக் கவனித்தால் - அதில் ஏதோ ஒரு தாமிரக் கம்பி சுற்றப் பட்டுள்ளது என்று தெரியும். அந்தக் கம்பியை அண்ணன் ஆண்டன்னா என்றார். நாங்க எப்பவுமே அண்ணன் பேச்சுக்கு மறு பேச்சு பேசமாட்டோம். பேசினால் அண்ணனின் கண்டுபிடிப்புகளை பார்க்கக்கூட விடமாட்டார். 

கொஞ்சம் விபரம் தெரியவந்த வயதில்தான் ஆண்டன்னா என்றால் வெகுஜனங்கள் பாஷையில் ஏரியல் (இல்லே இல்லே - சலவைத்தூள் இல்லே. சர்ஃப் தவிர வேறு எதுவும் அப்போ யாருக்கும் தெரியாது.). என்று தெரிந்துகொண்டோம். இந்த ரேடியோவைப் பயன்படுத்தி வீட்டில் உள்ள பெரியவர்கள் எல்லோரும் என்னை எக்ஸ்பிளாயிட் பண்ணி வேலை வாங்கிக் கொண்டார்கள். நீ கடைக்குப் போயிட்டு வந்தால்தான் ரேடியோ கேட்கலாம், மெஷினுக்குப் போயி மாவு அரைத்து வந்தால்தான் ரேடியோ இத்யாதி, இத்யாதி.

மாலை நாலு மணி சுமாருக்கு வீட்டில் உள்ள எல்லோரும் தரையில் வட்ட வடிவமாக அமருவோம். ஒரு சிறிய பித்தளைத் தம்ளர் வடிவத்தில் இருக்கின்ற கனமான ஒரு பாத்திரத்தை மாறி மாறி ஒவ்வொருவரும் காதில் வைத்துக் கொண்டு சற்று நேரம் உற்றுக் கேட்போம். கேட்கின்ற ஒவ்வொருவர் முகத்திலும் அப்போ வந்த ஆனந்தத்தைப் பார்க்கணுமே!

என் காதில் வைத்துக் கொண்ட பொழுது கேட்டவை இவை:

வாராயோ this is தோழி the வாராயோ voice of மணப்பந்தல் america காண வாராயோ 

மலர்களைப்போல் …--- டன் ட டன்-- தங்கை --- ட ட ட டன் – --உறங்குகிறாள் --- டா ட டா ட டன்---

சில சமயங்களில் மலேசிய வானொலி என்று கூட இரண்டு வரிகள் கேட்ட ஞாபகம். 

இது இலங்கை வானொலி வர்த்தக ஒலி பரப்பு என்பது மட்டும் அடிக்கடி ஸ்பஷ்டமாகக் காதில் கேட்கும். ஆனால், பாட்டு ஆரம்பிக்கும் பொழுது அத்தனை வேற்று மொழி வில்லன்களும் படை எடுத்து வந்து ஹோ - டிரியோ என்று கலக்குவார்கள். மயக்கும் மாலைப் பொழுதே நீ போ போ என்று ஜமுனா ராணியைப் பாட விடாமல் அல்லது நம்மைக் கேட்கவிடாமல் ஒருத்தி மூக்காலேயே சைனா பாஷை பேசி இம்சிப்பாள்.

முதன் முதலில் இந்த ரேடியோவை காதில் வைத்துக் கேட்ட அம்மா சொன்ன வார்த்தைகள் இன்னமும் அப்படியே ஞாபகம் உள்ளது. 'இந்தக் கட்டையில போறவன் ஒருத்தன் அடிக்கடி வந்து திஸ் - ஈஸ் வாத்து அமரிக்கா என்று அடிக்கடி நடுவுல பேசாம இருந்தா எவ்வளவோ நல்லா இருக்கும்.'