எ சா : "ஆக மொத்தம், கோக்க கோலாவைக் குடித்த பிங்கி இறந்து போனாள் என்றும், அதில் கொடிய விஷம் இருந்தது என்றும், அந்த விஷத்தை ஓ ஏ கலந்திருக்கலாம் என்று சந்தர்ப்ப சாட்சியங்கள் அமைந்துவிட்டதால், இந்தூர் சிறையில், ஓ ஏ இருகின்றார். அவரை கோவிந்தராஜன் அன்றாடம் சென்று சந்தித்து, ஓ ஏ பெயருக்கு வந்த கடிதங்களைக் கொடுத்து, அவர் சொல்லுகின்ற பணிகளை செய்து வருகிறார் என்றும் நேற்று (நண்பருடன் போனில் பேசியதால்) உங்களுக்குத் தெரிய வந்தது. சரியா?"
கே வி: "ஆமாம்."
எ சா: "என்னை வந்து பார்க்கத் தூண்டியது எது?"
கே வி: "என்னுடைய பையன் அரவிந்துக்கு, நேற்று மாலை லேசான ஜுரம் அடிக்க ஆரம்பித்தது. வீட்டுப் பக்கத்தில் இருக்கின்ற டாக்டரிடம் அவனை அழைத்துச் சென்றேன். அவர் கொடுத்த மாத்திரைகளை இரவு உணவுக்குப் பிறகு அவனுக்குக் கொடுத்தேன். ஜுரம் குறையாமலே இருந்தது. இரவு பத்து மணி சுமாருக்கு அர்விந்த் கண் விழித்து எழுந்து, என்னிடம், "அப்பா, லைட் ஏன் மங்கலா எரியுது?" என்று கேட்டான்.
நான் அவனிடம், "மங்கலாக எரியவில்லையே! எப்பொழுதும்போல நல்லாதானே எரியுது!" என்றேன்.
அதற்கு அவன், "அப்பா பொய் சொல்லாதே. காவி கலர் மாத்திரையை நீ எனக்குக் கொடுத்தியா இல்லை பல்புக்குக் கொடுத்தியா?" என்று கேட்டான்.
நான் கொஞ்சம் குழம்பிப் போனேன். பிறகு அவனிடம், "நான் உனக்குக் கொடுத்தது வெள்ளைக் கலர் மாத்திரைதானே! பல்பு எல்லாம் மாத்திரை சாப்பிடாதடா" என்றேன்.
சற்று நேரம் கண்களை மூடியிருந்த அவன், மீண்டும் கண்களைத் திறந்து, என் கண்களை வெறித்துப் பார்த்தபடி, " அந்தக் காவி கலர் மாத்திரையை கொண்டுபோய் பல்பு சாமியாரிடம் கொடுத்துடு" என்றான்.
அதைக் கேட்டவுடன், எனக்கு மாயா (ஆவி) கூறிய ஜோதிட வைத்தியர், அவருடைய சிஷ்யர் எலெக்டிரானிக் சாமியார் ஞாபகமும், மீதியுள்ள ஒரு காவி கலர் மாத்திரையை என்னிடமே வைத்துக் கொள்ளும்படியும், அதை என்ன செய்வது என்று சந்தர்ப்பம் வாய்த்தால் பிறகு சொல்கின்றேன் என்று சொல்லியிருந்ததும் ஞாபகம் வந்தது.
"சரி அர்விந்த் - நான் காவி கலர் மாத்திரையை, பல்பு சாமியாரிடம், நாளை கொடுத்துவிடுகின்றேன்" என்றேன். என்ன ஆச்சரியம்! அடுத்த அரைமணி நேரத்திற்குள், ஜுரம் இறங்கி, அவனுடைய டெம்பரேச்சர் நார்மலுக்கு வந்து விட்டது."
எ சா: "என்னது? பல்பு சாமியாரா! எனக்கு வேண்டியதுதான்! ஏற்கெனவே அப்பாஜி என்று ஒருவர் என்னை கிண்டல் பண்ணிக்கிட்டு இருக்காரு. இப்போ இதுவும் சேர்ந்துகிட்டா நான் எங்கே போவேன்!"
கே வி: "ஆமாம் சார். சின்னப் பையன் இல்லியா - எலெக்டிரானிக் என்கிற வார்த்தை அவன் வாயில நுழையல போலிருக்கு அதனால பல்பு சாமியார்னு சொல்லியிருக்கான். போனாப் போகுது மன்னிச்சுடுங்க. இன்று காலையில் எழுந்தவுடன், நம்ம ஊரு போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு போன் செய்து, 'எலெக்டிரானிக் சாமியார் என்று யாரையாவது தெரியுமா?' என்று கேட்டேன். இப்போ எல்லாம் ஊரில் உள்ள சாமியார்கள் எல்லோரையும் போலீசுக்கு நன்கு தெரிந்திருக்கு! அதனால். அவங்க கிட்ட கேட்டேன். இன்ஸ்பெக்டர் ரங்கன் என்பவர், உங்கள் விலாசம் எனக்குக் கொடுத்தார்."
எ சா: "ஆமாம் அவர் என் நண்பர்தான்! அந்த நீல நிற மாத்திரை பாட்டிலையும், காவிக் கலர் மாத்திரையையும் கொண்டுவந்திருக்கீங்களா?"
கே வி: "ஆமாம்."
எ சா: "அதை என்னிடம் கொடுங்க."
கே வி நீலநிற பாட்டிலை, எடுத்துக் கொடுத்தார்.
எ சா: "இதுல இருக்கற மாத்திரை கொடிய விஷம் கொண்ட மாத்திரை என்று உங்களுக்கு சந்தேகமா இருக்கா?"
கே வி: "ஆமாம்"
எ சா பாட்டிலைத் திறந்து, அதில் இருக்கும் காவி நிற மாத்திரையை, ஒரு காகிதத்தில் வைத்தார். அதை டீப்பாயின் மேலே வைத்தபடி, கே வியிடம், "உங்கள் நாற்காலிக்கு அருகேயுள்ள அந்த மேஜையின் இழுப்பறைக்குள் ஒரு பிளாஸ்டிக் டப்பா இருக்கும் அதை எடுங்கள்" என்றார்.
கே வி திரும்பி,அந்த மேஜை இழுப்பறையைத் திறந்து .....
கே வி திரும்பி,அந்த மேஜை இழுப்பறையைத் திறந்து .....
(தொடரும்)
