வாரம் ஒரு பாசுரம் பகுதி 23 - நான் படிச்ச கதை

 

                நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் – வாரம் ஒரு பாசுரம் தொடர்

நெல்லைத் தமிழன்

குரு பரம்பரை மற்றும் பாசுரம் – பகுதி 23 

தன்னுடைய ஆச்சார்யராகக் கொள்ளத்தக்க திருக்கச்சி நம்பியின் உச்சிஷ்டம் தனக்குக் கிடைக்கக் கொடுத்துவைக்கவில்லையே, அவருடைய பெருமையை நம் தேவியார் அறிந்துகொள்ளவில்லையே என்று வருந்தினார் இளையாழ்வார். 

இது நடந்த மற்றைய நாளில், இளையாழ்வார், திருக்கச்சி நம்பியின் மட த்திற்கு எழுந்தருளி, “அடியேன் சில நினைவுகளைக் கொண்டிருக்கிறேன். அவற்றிர்க்கான விடைகளை தேவரீர் பெருமாளிடம் விண்ணப்பம் செய்து அடியேனுக்குப் பெற்றுத்தர வேண்டும்” என்று சொன்னார். 

திருக்கச்சி நம்பி அன்று இரவு பெருமாளுக்கு திருவாலவட்டம் சேவித்துக்கொண்டிருந்தார். நேரம் கழிந்தபிறகும் கைங்கர்யத்தை நிறுத்தவில்லை. தேவப்பெருமாளும், ஏதோ என்னிடம் சொல்லத் துடிப்பது போலத் தெரிகிறதே என்று கேட்க, திருக்கச்சி நம்பியும், ‘இளையாழ்வார் சில நினைவுகளை நினைத்தேன் அதற்கான விடைகளை தேவரீரிடம் கேட்டு வரவேணும் என்று சொல்லியிருக்கிறார். அவற்றை நீங்கள்தாம் அருளிச்செய்ய வேண்டும் என்று விண்ணப்பித்து நின்றார். 

அதைக் கேட்ட தேவப்பெருமாள், “அவர் நம்மிடம் மிக்க அன்பு உடையவர். நம் எண்ணங்களைப் பின்பற்றிச் செல்பவர். நாம் கல்விக்காக சாந்தீபனியிடம் கற்றதைப் போல, சாத்திரங்களில் வல்லவரான இளையாழ்வார் உம்மை அனுப்பி நம்மிடம் கேட்கிறார். அவ்வளவுதான் என்று சொல்லி,  

பரதத்வம் நாமே;  பே⁴த³மே த³ர்சநம்; உபாயமும் ப்ரபத்தியே; அந்திம நினைவும் வேண்டாம்; சரீர முடிவில் மோக்ஷம்; பெரிய நம்பியை ஆஶ்ரயிப்பது” என்ற இந்த ஆறு வார்த்தைகளை அருளிச் செய்தார். 

மறுநாள் விடியற்காலையில் திருக்கச்சி நம்பியும் இந்த ஆறு வார்த்தைகளை இளையாழ்வாரிடம் தெரிவித்து, இவையோ உம் மனதில் இருந்தவை என்று கேட்க, ஆம் என்று அவர் பதிலளித்தார். பெருமாளுடைய திருவுள்ளமும் இவருடைய எண்ணமும் ஒன்றாயிருந்ததைக் கண்டு திருக்கச்சி நம்பிக்கு மிகவும் சந்தோஷம். 

அந்தச் சமயத்தில், திருவரங்கத்தில் ஆளவந்தாரிடமிருந்த பெரியோர்கள் எல்லோரும் திரண்டு பெரிய நம்பியை அணுகி, இனி யார் வைணவ தரிசனத்தின் தலைவர் என்று கேட்க, பெரிய நம்பியும், ஆளவந்தாரின் விசேஷ அனுக்ரஹம் செய்ததும், அவருடைய திருவிரல்கள் நிமிர்ந்த ஏற்றமும் உங்களுக்கு மறந்துவிட்டதா?  ஆளவந்தாரின் அனுக்ரஹம் நிச்சயம் பொய்யாகாது என்றார். அதைக்கேட்ட அந்தப் பெரியோர்கள், அப்படியானால், தேவரீர் இன்னமும் ஒரு முறை காஞ்சீபுரம் சென்று இளையாழ்வாரை வைணவ தரிசனத்துக்கு தலைவராகும்படிச் செய்து அவரை திருவரங்கத்துக்கு அழைத்துவர வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டனர். 

பெரிய நம்பி இதன் பொருட்டு திருவரங்கத்திலிருந்து காஞ்சீபுரம் நோக்கிப் பயணமானார். இடையில் மதுராந்தகத்தில் ஏரிகாத்த பெருமாள் கோயிலில் ஓய்வெடுத்தார். இதற்கிடையில், திருக்கச்சி நம்பி, தேவப்பெருமாளிடமிருந்து பெற்ற ஆறு வார்த்தைகளின் பிரகாரம், பெரிய நம்பியைத் தன் ஆச்சார்யராக ஏற்க வேண்டும் என்று நினைத்து திருவரங்கம் நோக்கிப் பயணமானார். இடையில் மதுராந்தகம் ஏரிகாத்த பெருமாள் கோயிலில் எதிர்பாராது பெரியநம்பி எழுந்தருளியிருப்பதைக் கண்டு, அவருடைய திருவடியில் பணிந்து நின்றார். 

பெரிய நம்பி மிக்க அன்புடன் இளையாழ்வாரை மார்போடு அணைத்துக் கொண்டார். அடியேனுக்கு இப்போதே இதத்தை உபதேசிக்கவேண்டும் என்று இளையாழ்வார் வேண்டிக்கொண்டார். அதற்கு திருக்கச்சி நம்பி, பேரருளாளர் சன்னிதியில் திருவிலச்சினை பிரசாதித்து த்வயத்தின் அரும்பொருளை உபதேசிக்கிறோம் என்று சொன்னார். 

அடியேனுக்கு இப்போதே உபதேசிக்கவேண்டும். கால தாமத த்தால் ஏற்பட்ட பெரும் இழப்பை முன்பு ஆளவந்தார் விஷயத்தில் அனுபவித்த து போதாதோ என்று சொல்ல, அங்கே ஏரிகாத்த பெருமாள் கோயிலில் மகிழ மரத்து அடியில் இளையாழ்வாருக்கு தன் ஆச்சார்யரான ஆளவந்தாரை மனதில் நிறுத்தி திருவிலச்சினை பிரசாதித்து த்வய மந்திரத்தை உபதேசித்தார். இராமன், தன்னுடைய திருவடிகளை பரதனுக்கு அளித்த தைப் போல, என்னைக் கொண்டு தன்னுடைய திருவடிகளை ஆளவந்தார் உமக்கு அளித்தருளினார் என்றார். (அதாவது தான் உங்களுக்கு பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்திருந்தாலும் உம்முடைய ஆச்சார்யர் ஆளவந்தார் என்று அர்த்தம். ஆளவந்தாரின் திருவடிகளாகவே வாழ்ந்தவர் பெரிய நம்பி என்பதால் இளையாழ்வாருக்கு நேரே ஆச்சார்யார் ஆளவந்தார்)  அதனால் நம் தரிசனம் ஆளவந்தாருக்குப் பிறகு தொடரும்படிச் செய்தாயிற்று என்று மனம் மகிழ்ந்தார். 

பிறகு இருவரும் சேர்ந்து காஞ்சீபுரம் பேரருளாளனைச் சேவிக்கச் சென்றனர். பெரிய நம்பி கோயிலுக்கு வந்த தைக் கேள்விப்பட்டு திருக்கசி நம்பி எதிரே வந்து பெரியநம்பியை சாஷ்டாங்கமாக வணங்கினார் (தண்டன் சமர்ப்பித்து, எல்லா அங்கங்களும் தரையில் படும்படி வணங்கினார் என்று அர்த்தம்) பிறகு இளையாழ்வார், தன் தேவிகளுக்கும் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் பண்ணவேண்டும் என்று வேண்டினார். 

பின்பு பெரிய நம்பியைத் தன் இல்லத்தில் உணவு உண்ணச் சொல்லி, பிறகு தானும் உண்டார். (உச்சிஷ்டம்… நினைவிருக்கிறதா? அதற்காகத்தான் இந்த விவரம்) 

மறுநாள், தன்னுடைய திருமாளிகையில் மேற்பகுதியில் (முதல் மாடி) பெரியநம்பி தன் குடும்பத்துடன் வசிப்பதற்காகத் தயார் செய்து அவருக்குத் தேவையான பொருட்களும் கொடுத்து அங்கேயே தங்கியிருக்க வேண்டினார். அடுத்த ஆறு மாதங்களில் பெரிய நம்பி இளையாழ்வாருக்கு, நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த த்தில் மூன்று ஆயிரங்களையும் தரிசன அர்த்தங்களுடன் (அதாவது மிக விவரமாக) உபதேசித்தார். இப்படி இளையாழ்வாருக்கு மூன்று ஆயிரங்களின் உபதேசம் ஆளவந்தாரின் ஒரு சீடரான பெரிய நம்பி மூலமாக வந்து சேர்ந்தது. 

இது ஒரு புறம் இருக்க, பேரருளாளன், இளையாழ்வாருக்குச் சொன்ன ஆறு வார்த்தைகளின் பொருள் என்ன? 

பரதத்வம் நாமே – நாராயணனே உயர்ந்த தத்துவம். அதாவது நாமே பரம்பொருள்

பே⁴த³மே த³ர்சநம்; - ஜீவாத்மாவும் பரமாத்மாவும் வேறு வேறு

உபாயமும் ப்ரபத்தியே; - மோட்சத்தை அடைவதற்கு மிகச் சிறந்த வழி பிரபத்தியே, அதாவது சரணாகதி

அந்திம நினைவும் வேண்டாம்; சரணாகதி செய்தவர்களுக்கு இறக்கும் தருவாயில் என்னை நினைத்திருக்கவேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை. (பொதுவான நம்பிக்கை, இறக்கும் தருவாயில் என்ன நினைக்கிறோமோ அதன்படியே நம் அடுத்த பிறவி அமையும். உதாரணமாக, மானை நினைத்துக்கொண்டே இறந்தால் அடுத்த பிறவி மான் பிறவியாக அமையும்)

சரீர முடிவில் மோக்ஷம்; - சரணாகதி செய்தவர்கள் இந்தப் பிறவியின் முடிவில் மோட்சம் அடைவார்கள்.

பெரிய நம்பியை ஆஶ்ரயிப்பது – பெரிய நம்பியை உமது ஆச்சார்யராகக் கொள்ளவும் 

இதுபோல திருக்கச்சி நம்பிக்கும் ஒரு சமயத்தில் தேவப் பெருமாள் ஏழு உபதேசங்களைக் கூறியதாகப் படித்தேன். அவையாவன, 

கருடனை தியானிப்பது மூலம், வேதங்களின் சாரத்தை அறிந்துகொள்ள இயலும். (இது பற்றிய செய்தியை முன்னமேயே எழுதியிருக்கிறேன். ஏன் கொடிமரத்தின் அருகில் மாத்திரம் விழுந்து சேவிக்கிறோம், அதைத் தாண்டி கோயிலின் எந்த இட த்திலும் விழுந்து சேவிப்பதில்லை என்று. கொடிமரத்தின் உச்சியில் கருடன் சிலை, மூலவர் சன்னிதி நோக்கி இருக்கும், சிறிய வடிவில்) 

பகவத் கைங்கர்யங்களை விட பாகவதர்களுக்கு (அதாவது இறைவனின் அடியார்களுக்கு) தொண்டு செய்வது மிகவும் சிறப்பானது. இறைவனை அடைய இது எளிய வழி 

தன் முயற்சி மூலம் இறைவனின் அருளைப் பெற இயலாது. (சுய முயற்சியான, கடினமான யோக முறைகள் மற்றும் சடங்குகள் மாத்திரம் போதுமானதல்ல. இது மிகவும் கடினமான வழி. என்னால் எதையும் செய்ய இயலாது, நீயே கதி என்று இறைவனைச் சரணடைவதால் மாத்திரமே இறைவனின் அருளைப் பெற இயலும் என்று அர்த்தம்) 

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை (அதாவது வைணவ மதத்தை முழுமையாகப் பின்பற்றுபவர்களை), நமக்குச் சமமாக எண்ணாமல் நம்மை விட உயர்ந்தவர்களாகக் கொள்ள வேண்டும். (இதைப் புரிந்துகொள்வது கடினமல்ல. இறைவனை மனதில் நிறுத்தி அவனுக்கு விருப்பமான செயல்களையே செய்பவர்கள், நம்மைவிட மேம்பட்டவர்கள் என்று நினைக்கவேண்டும்) 

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை அவர்களது ஜாதியை முன்னிட்டு உயர்வு தாழ்வு பார்ப்பது மிகத் தவறானது. 

நல்ல ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடன் சகவாசம் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் 

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் திருவடி தீர்த்தம் பிரசாதத்திற்குச் சமம். 

இதற்கு அப்புறம்தான் திருக்கச்சி நம்பி, திருவரங்கம் சென்று ஆளவந்தாரின் சீடராக மாறினார். வைணவ குரு பரம்பரை பற்றி எழுதும்போது வைணவர்கள் என்று சொல் வரத்தான் செய்யும். இருந்தாலும் நாம் உட்கருத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். சைவ மதத்தை ஒழுகுபவர்கள், சைவ குரவர்கள், ஆச்சார்யர்கள், சைவ சமயப் பெரியோர்களை மேலே கூறியுள்ளபடி, தம்மை விட மிக உயர்ந்தவர்களாகக் கருத வேண்டும். அவர்களது குலத்தைப் பார்க்கக் கூடாது. 

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் என்னும் ஆச்சார்யார், வடகலை சம்ப்ரதாயத்தின் ஆச்சார்யராகக் கருதப்படுகிறார் (தென்னாச்சார்யார்களுக்கு ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள்) வேதாந்த தேசிகர், காஞ்சீபுரத்தில் தூப்புல் என்ற இட த்தில் அவதரித்தவர். அவருடைய வரலாற்றையும் இந்த த் தொடரின் பார்ப்போம். அவர் கிபி 1268 முதல் 1369 வரை வாழ்ந்தவர். அவர் பல பிரபந்தங்கள் ஸ்லோகங்கள் இயற்றியுள்ளார். (நூற்றுக்கும் மேற்பட்டவை). திருவாய்மொழிக்கு லட்சம் படியுள்ள விளக்கவுரையும் எழுதினார் அது லுப்தமாகிவிட்ட து (அழிந்துவிட்து) என்பர். அவரை ஸர்வ தந்த்ர ஸ்வதந்த்ரர் (எல்லாக் கலைகளிலும் வல்லவர்), கவி தர்க்கிக கேசரி – கவிஞர்களுக்குள், தர்க்கவாதிகளுக்குள் சிங்கம் போன்றவர் என்று பல பட்டங்களுடன் அழைப்பர். அவருடைய தேசிக ஸ்தோத்திரத்தில், நியாச தசகம் என்ற ஒரு ஸ்தோத்திரம் உண்டு. நாம் சரணாகதி த த்துவத்தைப் பற்றி நிறையவே பேசியிருப்பதால், நியாச தசகம் என்ற பத்து ஸ்லோகங்களுள் ஓரிரண்டை இன்று பார்ப்போம். 

अहम् ; मत् - रक्षण - भरो ; मत् - रक्षण - फलम् , तथा |

न मम: ; श्री - पते: ,एव ; इति , आत्मानम् , निक्षिपेत् , बुध: ||

அஹம் மத் ரக்ஷண ப³ரோ மத் ரக்ஷண ப²லம் த தா²

ந மம  ஸ்ரீ பதே ஏவ இதி ஆத்மானம் நிக்ஷிபேத் பு³த⁴: 

பொருள்: விஷயம் அறிந்தவன், தன்னுடைய ஆத்மா மற்றும் தன் ஆத்மாவைக் காக்கும் பொறுப்பு, அப்படிக் காத்ததினால் ஏற்படும் பலன் எல்லாமே தனக்கு உரியது அல்ல, அந்தத் திருமகள் கேள்வனுக்கே உரியது என்று அறிந்து தனது ஆத்மாவை எம்பெருமானிடம் சமர்ப்பிப்பான். 

விளக்கம்: புத:-விஷயம் அறிந்தவன், ஸ்ரீ பதே-திருமகள் கேள்வன், ரக்ஷண-காக்கும் 

न्यस्यावम , अकिञ्चन: ; श्रीमान् ! अनुकूल: ; अन्य - वर्जित: |

विश्वास - प्रार्थना - पूर्वम् ; आत्म - रक्षा - भरम् , त्वयि || 

ந்யஸ்யாம் , அகிஞ்சன: ; ஸ்ரீமான் ! அனுகூல: ; அந்ய - வர்ஜித: ; |

விச்வாஸ – பிரார்த்த²னா - பூர்வம் ; ஆத்ம - ரக்ஷா – ப⁴ரம் , த்வயி || 

பொருள்: திருமகள் நாதனே… என்னிடம் ஒரு கொள்முதலுமில்லை. அப்படிப்பட்ட நான், உனக்கு அனுகூலமாயும், அனுகூலமில்லாத மற்றவற்றை விலக்கி, முழுமையான நம்பிக்கை உள்ள பிரார்த்தனையின் மூலம், என் ஆத்மாவைக் காப்பாற்றும் பொறுப்பை உன்னிடம் ஒப்படைக்கிறேன். 

விளக்கம்: ஸ்ரீமான் – திருமகள் நாதன். அகிஞ்சன:- ஒன்றும் இல்லாதவன், விச்வாஸ-முழு நம்பிக்கையுடன் 

श्रीमन् ! अभीष्ट - वरद ! त्वाम् , अस्मि , शरणम् - गत: |

एतत् , देह - अवसाने , माम् , त्वत् - पादम्, प्रापय ! स्वयम || 

ஸ்ரீமன் அபீ⁴ஷ்ட வரத³ த்வாம் அஸ்மி ஶரணம் க³த:

ஏத த் தே³ஹ அவஸானே மாம் த்வத் பாத³ம் ப்ராபய ஸ்வயம் 

பொருள்: திருமகள் நாதனே, வேண்டிய வரங்களை அருளுபவனே, உன்னைச் சரணடைந்தவனாக நான் இருக்கிறேன். என் உயிர், இந்த உடலைப் பிரிந்தவுடன், நீயாகவே என்னை உன் திருவடிகளில் சேர்த்துக்கொள்வாயாக 

விளக்கம்: அபீஷ்ட வரத- வேண்டும் வரங்களைத் தருபவன், தேக அவஸானே-தேகத்தை விட்டுப் பிரியும்போது, ஸ்வயம்-நீயாகவே

ஏரி காத்த ராமர் கோயில், மதுரா

மதுராந்தகம் ஏரி காத்த இராமர் கோயில் மூலவர். (கருணாகரப் பெருமாள்)

இளையாழ்வாருக்கு பஞ்ச சம்ஸ்காரம் நடந்த மகிழ மரத்தடி மண்டபம். மதுராந்தகம் ஏரிகாத்த இராமர் கோயில்.

 

பெரிய நம்பிகள் இளையாழ்வாருக்கு பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்தல். இராமானுஜர் மற்றும் பெரிய நம்பிகள் சன்னிதி.

இராமானுஜருக்கு சங்கு சக்கர இலச்சினை வைக்க பெரிய நம்பி உபயோகப்படுத்திய அச்சு, மதுராந்தகம் ஏரி காத்த ராமர் கோயில்.

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் உற்சவ விக்ரஹம், தூப்புல்.  தூப்புல் விளக்கொளி பெருமாள் கோயில். இடது புறம் தெரிவது வேதாந்த தேசிகரின் இல்லம். அங்கு சந்நிதி அமைத்திருக்கிறார்கள்.

அடுத்த வாரம் தொடர்வோம்...

======================================================================================

நான் படிச்ச கதை - JKC

சீதா பிராட்டியின் கடிதங்கள்

ஆசிரியர் குமுதினி

ஆசிரியர் : குமுதினி (1905-1986). குமுதம் பத்திரிகைக்கும் இந்தப் பெயருக்கும் சம்பந்தமில்லை. இயற் பெயர் ரங்கநாயகி. ரவீந்திரநாத் தாகூரின்   நாவலான 'யோக யோக்' கதையின் கதாநாயகி பெயரான ‘குமுதினி’ யை  புனைபெயராகச் சூட்டிக்கொண்டார். பெற்றோர் ஸ்ரீனிவாச ஆச்சாரியார், லட்சுமி அம்மாள். ஸ்ரீரங்கம் பிறந்த ஊர். தந்தை நீதிபதியாக இருந்தார். 10 வயதில் 16 வயதான ஸ்ரீனிவாச அய்யங்காரை மணந்தார். அதன் பின் தீவிர காங்கிரஸ் ஆதரவாளர் ஆனார்.  திருச்சி சேவாசங்கம் என்னும் சமூகசேவை அமைப்பை உருவாக்கினார். காந்திய வழியில் பணியாற்றும் அந்த அமைப்பு இப்போதும் தொடர்கிறது. காந்தி குமுதினிக்கு நிறைய கடிதங்கள் எழுதியிருக்கிறார்.

என்னுரை.

சிறுகதைகள் என்ற கதை சொல்லும் முறை இலக்கிய மதிப்பை அடைந்து தனிப்பிரிவாகத் திலங்கிய காலம். அப்போதைய வார, மாத பத்திரிகைகளும், வீட்டிலிருந்து ஓயாது சமையல் முதலிய பணிகளை செய்து களைத்த அடுப்பூதும் பெண்களுக்கு சிறுகதைகள் மூலம் படிப்பறிவு புகட்டிய காலம். 20ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கம். பெண் எழுத்தாளர்கள் பலர் பிரபலமாக இருந்த காலம். அத்தகைய காலகட்டத்தில் எழுதி புகழ் பெற்றவர் குமுதினி, கல்கியால் மெச்சப்பட்டவர், விகடன்  சிறுகதை போட்டிக்கு நடுவராக இருந்தவர், பயணக் கட்டுரை என்ற தனி தொடர் கட்டுரைப் பிரிவை தோற்றியவர் என்று சிறப்பு பெற்றவர்.

தமிழ்த் தாத்தா உ வே சா, மற்றும் மூதறிஞர் ராஜாஜி அவர்களுடன் புகைப்படம் எடுக்கும் அளவுக்கு பரிச்சயம் கொண்டிருந்தவர், (பெண்கள் அந்நியர் முன் வராத காலம் அது) பிரபந்த பாசுரங்களை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்க்கும் அளவுக்கு பாண்டித்யம் பெற்றவர். (நம்மாழ்வாரின் 100 பாசுரங்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து நூலாக வெளியிட்டுள்ளார்.)

இங்கு தரப்பட்டுள்ள ‘சீதாப் பிராட்டியாரின் கடிதத்தை’ கடிதம் என்று கொள்வதா? கதை என்று கொள்வதா? கட்டுரை என்று கொள்வதா? என்று ஒரு சிறிய குழப்பம் ஏற்படுகிறது. காரணம் இது வெளியான காலத்தில் “சரித்திரம்” என்ற கதை சொல்லும் பாணியில் தான் சிறுகதைகள் வெளிவந்தன. இப்போக்கை முதலில் மாற்றியவர் புதுமைப் பித்தன் மற்றும் மணிக்கொடி எழுத்தாளர்கள் எனலாம்.

இக்கதை 1900களின் முற்பகுதியில் வாழ்ந்த அடுக்களை பெண்களின் சொல்லாடல்களில், அவர்கள் மனம் திறந்து பேசினால் எப்படி இருக்குமோ அதே நடையில், வடமொழி, தமிழ் கலப்புடன் புராண சீதா பிராட்டி அம்மையார் எழுதுவது போன்று எழுதப்பட்டுள்ளது.  இது ஒரு புதிய முற்போக்கு முயற்சி. அதுவே இதன் சிறப்பு. மற்றபடி கதை என்று ஒன்று தனியே இல்லை.

சிறுகதை இலக்கியம் என்பது 80 வருடங்களுக்கு முன் எவ்வாறு மொழி , நடை இவற்றால் வித்தியாசமாய் இருந்தது என்பதைக் காட்டவும், பெண்களின் புடவை/ஆடை  மோகம் என்றுமே அடங்கவில்லை  என்பதையும் உணர்த்தவே இக்கதை இங்கு தரப்படுகிறது.  

சீதையும் ராமனும் வனவாசம் செய்யப் புறப்படுகிறார்கள். இந்த ஒரு வரி தான் கதை. ராமன் காட்டுக்கு போகும் முன்னரே தீபாவளி பண்டிகை இருந்திருக்கிறது என்பதாக கதை மூலம் அறியலாம். ஆக ராமன் காட்டிலிருந்து திரும்புவதை நகரை தீபங்களால் அலங்கரித்து மக்கள் தீபாவளி கொண்டாடினார்கள் என்பது சரியில்லை என்று புலனாகிறது.

கடைசியில்

//பெண்களெல்லாருமே வனவாசத்துக்குப் போனால் எவ்வளவு நலம் என்று தோன்றுகிறது. வாழ்க்கையின் கவலையில் பாதி குறைந்துவிடும்.//

ஆஹா …. இந்த கடைசி punch யோசிக்க வைக்கிறது……. சுஜாதாவின் சாயல்.

கதையின் சுட்டி

=======>சீதாப்பிராட்டியின்_கடிதங்கள்  <========

சீதா பிராட்டியின் கடிதங்கள்

படம் உதவி : இணையம். ஆங்கில ஹிந்து பத்திரிகை. 

மிதிலாதிபதியான ஜனகரின் பட்டமகிஷிக்கு அயோத்தியிலிருந்து சீதாதேவி எழுதி விடுத்த கடிதம்.

அம்மாவுக்கு அநேக தண்டனிட்டு அடியாள் சீதை வணக்கத்துடன் விக்ஞாபித்துக் கொள்வது.. உபயகுசலோபரி.. நீ அனுப்பின ஆட்களும் ரதமும் வந்தன. தீபாவளிக்கு எங்கள் எல்லோரையும் மிதிலைக்கு வரவேண்டுமென்று நீ ஆக்ஞாபித்ததாகத் தூதுவன் கூறினான். இங்கே நிகழ்வதெல்லாம் அறிந்தால் அவ்விதம் நாங்கள் வருவது எவ்வளவு சிரமமான செய்கையென்று உணர்வாய். மாமனாரவர்கள் சதாகாலமும் ‘மாண்டவியின் மாமியார் கைகேயி தேவி’யின் கிருகத்திலேயே இருக்கிறார். என் மாமியாருக்கு ‘அசாத்தியக் கோபம்’. அதை வெளியே காண்பிக்காமல் பூஜையிலும் பிராம்மண போஜனத்திலும் இறங்கியிருக்கிறார். விடியற்காலயிலேயே எழுந்து ஸ்நாநம் செய்துவிட்டு அவருக்கு உதவி செய்யவேண்டியதாக இருக்கிறது. நாள் முழுதும் வேலை. சற்றும் ஓய்வு கிடையாது.

கலியாணமாகி வந்ததுமே மைத்துனர் பரதரை அவர் மாமா வந்து அழைத்துக் கொண்டு போய்விட்டார். சத்ருக்கனர் விஷயம் தெரிந்ததுதான், அண்ணாவின் பின் ‘வால்’. அவர்கள் திரும்பிவந்து, நாங்கள் எல்லோரும் அனுமதி பெற்றுக் கொண்டு மிதிலைக்குப் புறப்பட்டால் தீபாவளிக்கு வந்து சேர முடியுமோ என்னவோ தெரியாது. சந்தேகமாயிருக்கிறது.

எல்லாம் யோசித்ததில் தீபாவளியை அயோத்தியிலேயே கழிப்பது உத்தமம் என்று உன் மாப்பிள்ளை தீர்மானித்திருக்கிறார். இதைப் பற்றி மாமனாரவர்களிடமிருந்து அப்பாவுக்கு ஒரு கடிதம் வரும்.

எங்களுக்குப் பீதாம்பரங்களை இங்கே அனுப்பு. உன் மாப்பிள்ளைக்கு மஞ்சள் பட்டுதான் பிடிக்கிறது. ஆகையால் அதையே வாங்கி அனுப்பவும். இங்கே எங்கள் மாப்பிள்ளை ருச்யசிருங்கருக்குத் தீபாவளிக்காக ஒரு புதுமாதிரி சுவர்ண கங்கணம் செய்திருக்கிறார்கள். நன்றாக இருக்கிறது. அந்த மாதிரி உன் பெரிய மாப்பிள்ளைக்கு ஒன்று அனுப்பு. இதைக் கொண்டு வரும் ஆட்களுடன் அவ்வித வேலை தெரிந்த தட்டான் ஒருவனைக் கூட்டியனுப்பியிருக்கிறேன். இந்த விஷயம் ‘நான் எழுதினதாகத் தெரியவேண்டாம்’.

எனக்கு சிந்தூர வர்ணப் புடவை தயாரித்திருப்பதாக எழுதியிருக்கிறாய். இங்கே அயோத்தியில் எல்லாரும் ரொம்ப நாகரீகமாக துணி உடுத்துகிறார்கள். யவன தேசத்து வர்த்தகர்கள் கொண்டுவரும் பீதாம்பரங்களாம். கரை சின்னதாகப் போட்டு மிக நேர்த்தியாயிருக்கின்றன. நாத்தனார் சாந்தை நீலாம்பர வர்ணத்தில் ஒன்று உடுத்தியிருந்தாள். எனக்கு அது மாதிரி வேண்டுமென்று விருப்பமாயிருக்கிறது. நீ எனக்குக் கலியாணத்தின்போது வாங்கிக் கொடுத்த புடவைகளுக்கெல்லாம் கரை அதிக அகலம். அவைகளை இப்போது எனக்கு உடுத்துவதற்கே எனக்கு வெட்கமாக இருக்கிறது. எல்லாரும் பரிகாசம் செய்கிறார்கள். அந்த மாதிரி வாங்கி அனுப்பாதே. பூஜ்யரான தந்தைக்கு என் நமஸ்காரங்கள்.

விநயத்துடன் இங்ஙனம்

சீதை

2

அம்மாவிற்கு விக்ஞாபனம். க்ஷேமம். உனக்குக் கடிதம் எழுதிய பிறகு நாத்தனார் சாந்தையைப் பார்த்தேன். நீலாம்பர வர்ணம் ஸ்திரமாக இருப்பதில்லையாம். ‘வெளுத்து’ விடுகிறதாம். ஆகையால் எனக்கு அந்த வர்ணத்தில் பீதாம்பரம் வேண்டாம். முதலில் உத்தேசித்தவிதம் சிந்தூரவர்ணப் புடவையையே அனுப்பு. அல்லது தாம்பர வர்ணத்தில் ‘வெளுக்காமலிருக்கும்’ என்ற உத்தரவாதத்துடன் பீதாம்பரம் அகப்பட்டால் வாங்கியனுப்பவும். ஒருமுறை உடுத்திய வர்ணத்தையே திரும்பத் திரும்ப உடுத்துவதென்றால் அலுப்பாயிருக்கிறது. உன் சௌகரியப்படி செய். நான் தொந்திரவு கொடுக்கவிரும்பவில்லை. நீலாம்பர வர்ணம் மட்டும் வாங்காதே..

அடியாள் சீதை

3

அம்மாவிற்கு விக்ஞாபனம். க்ஷேமம். திடீரென்று மாமனாரவர்களுக்கு யோசனை தோன்றியிருக்கிறது. உன் மாப்பிள்ளைக்குப் பட்டாபிஷேகம் செய்யப் போவதாகச் சொல்கிறார். பந்தலில் உங்கள் ஆசீர்வாதத்துடன் புடவை வைக்கவேண்டுமே.. எந்த மாதிரி அனுப்புகிறாய்? நவமல்லி வர்ணம் நன்றாயிருக்குமா. பந்தலில் வைப்பதாகையால் நன்றாயிருக்கவேண்டும். ‘மான் புள்ளிகள்’ மாதிரி வேலைப்பாடு செய்த புடவைகள் சட்டென்று அகப்படுமா? அல்லது முன்னால் சொல்லிப் போடச் சொன்னால் மட்டும் கிடைக்குமா? குயில் வர்ணம் மயில் வர்ணமெல்லாம் மாமியாரவர்களுக்குப் பிடிக்கிறதில்லை. வ்யாக்ரவர்ணம் வேஷம் போட்டாற் போலிருக்கும். என்ன செய்யப் போகிறாயோ, எனக்குத் தெரியவில்லை. ‘இந்தப் புடவைகளைப் பற்றிச் சிந்தித்துச் சிந்தித்து என் மூளை கலக்கமடைந்துவிட்டது’. ஒரு ‘தீர்மானத்திற்கும் வரமுடியவில்லை’. உசிதப்படி செய்.

உன் பிரிய சீதை.

குறிப்பு:

அல்லது தீபாவளிப் புடவை, பட்டாபிஷேகப் புடவை இரண்டையும் சேர்த்து ஒரு பெரிய புடவையாக வாங்கி அனுப்பு.

4

அம்மாவிற்கு,

ஒரு புடவையும் அனுப்பவேண்டாம். ‘எல்லாம் தீர்ந்துவிட்டது’. நாங்கள் வனவாசம் செய்யப் போகிறோம். பரதருக்குத்தான் பட்டாபிஷேகம். இதைக் கொண்டு வருவபவன் எல்லா விவரமும் சொல்வான். எனக்கு ஒரே ஒரு ‘மரவுரி’தான் இருக்கிறது. காட்டில் மழையில் நனைந்துவிட்டால் கட்டிக் கொள்ள வேறு கிடையாது. ஆகையால் முடிந்தால் ஒரு மரவுரி அனுப்பு. சௌகரியப்பட்டால் வெத்தலும் அப்பளமும் அனுப்பு. உன் அப்பளந்தான் நன்றாயிருக்கிறதென்று மாப்பிள்ளை சொன்னார். நாங்கள் சித்ரகூடத்திற்குப் போகிறோம். இது ஒருவருக்கும் தெரியவேண்டாம். அவசரம்.

சீதை

குறிப்பு:

இனி புடவைகள் வர்ணத்தைப் பற்றி சிந்திக்கவேண்டாம். எனக்கு மனதில் அதிக நிம்மதி ஏற்பட்டிருக்கிறது. பெண்களெல்லாருமே வனவாசத்துக்குப் போனால் எவ்வளவு நலம் என்று தோன்றுகிறது. வாழ்க்கையின் கவலையில் பாதி குறைந்துவிடும்.

சீதை

நன்றி: https://s-pasupathy.blogspot.com/ – குமுதினி (ரங்கநாயகி)யின் இந்தக் கதை விகடன் தீபாவளி மலர் ஒன்றில் வந்தது என்பது என் நினைவு.

ஆசிரியர் பற்றிய மேல் விவரங்களுக்கு ========>தமிழ் விக்கி

=========> என் கணேசன்

=========> தமிழ் ஆன்லைன் 

=========> சொல்வனம்