19.11.26

மறைத்த முகத்திரை திறப்பாயோ திறந்து அகசிறை இருப்பாயோ

ஓய்வுபெறும் சம்பவ வரிசையில் இரண்டாவது சம்பவத்துக்கு வருகிறேன்.  எனக்கு அடுத்த நிலை அதிகாரி அவர்.  ஒரு வருடத்துக்கு முன் மாற்றலாகி வந்திருந்தார்.   துறை சார்ந்த அறிவு அதிகம் - முன்னர்.  இப்போதைய நிலையை அளவிட முடியாத நிலை.   

கொஞ்சம் மனம் பிறழ்ந்த நிலையில் இருந்தார்.  சட்டென வெளியில் தெரியாது.  ஆபத்து எதுவும் கிடையாது.  பேசினால் நன்றாகப் பேசுவார்.  மனம் பிறழ்ந்தவர் என்றால் நாம் நினைப்பது போல தானாகப் பேசுவது, கோபப்படுவது வன்முறை....  இதுமாதிரி ரகம் இல்லை.  சென்று பார்த்தால் அமைதியாக ஸீட்டில் அமர்ந்திருப்பார்.  நன்றாக ட்ரெஸ் பண்ணிக்கொண்டு வருவார்.  பேசாமல் எதிரே உள்ள சுவரைப் பார்த்துக் கொண்டு அமர்ந்திருப்பார்.  எதிரே மேஜைமேல் பேனா, பேட் எல்லாம்  தயாராக இருக்கும்.

அவர் மனைவி சொல்லிச் சென்றதால் உடன் பணியாற்றுபவர்கள் அவரைப் புரிந்து நடந்து கொண்டார்கள்.  அவர் ஓய்வுபெறும் நாள் நெருங்கி கொண்டிருந்ததால் எல்லோரும் அவரிடம் அனுசரணையுடன் / அனுதாபத்துடன்  நடந்து கொண்டது ஒரு ஆச்சர்யம்.  எழுத்து வேலை போல ஏதாவது இருந்தால் அவரிடம் கொண்டுபோய்க் கொடுத்து இதை டிராஃப்ட் செய்து கொடுங்கள் என்று கேட்டால் பேனாவைப் பிரித்துக் கொண்டு பேடை எடுத்து முன்னே வைத்து வேலை செய்ய ஆரம்பித்து அற்புதமாக முடித்துக் கொடுப்பார்.  அவ்வளவுதான்.  அவராக எதுவும் எடுத்துச் செய்ய மாட்டார்.  இந்த வேலை முடிந்ததும் அடுத்த வேலை வரும்வரை எதிரே உள்ள சுவர்.  அவராக எந்த வேலையும் செய்ய மாட்டார்.  சில சமயம் கையில் திறந்த நிலையில் பேனா, பார்வை எதிரே உள்ள சுவரில்! 

நன்றாக வேலை செய்துகொண்டிருந்தபோது நடுவில் ஏதோ பெண் விஷயமாக அவர்மீது அவதூறு வந்தது என்று சொன்னார்கள்.  அவர்மேல் பொய்க்குற்றம் சொல்லி ஒரு பெண் பெரிய பிரச்னை செய்ததில் இப்படி ஆனதாக சொன்னார்கள்.

எது எப்படியோ, அலுவலகத்தில் அவர் ஒரு காட்சிப் பொருளானார்.  தினசரி அவர் இன்று எதுவும் வித்தியாசமாக நடந்து கொண்டாரா என்று ஒருவருக்கொருவர் விசாரித்துக் கொள்வது வழக்கம்.  அப்படி எதுவும் நடக்கவில்லை என்பதும் நிஜம்.

அவர் உண்டு, அவர் வேலை உண்டு என்று..  இல்லை... இல்லை..  அவர் உண்டு, அவர் ஸீட் உண்டு, எதிரே உள்ள சுவர் உண்டு என்றிருந்து விட்டுச் செல்வார்.  பேசினால் நன்றாகக் பேசுவார் என்றாலும் பெரும்பாலும் அவரிடம் யாரும் தனியாகச் சென்று பேசுவதில்லை.  ஆனாலும் ஒன்றிரண்டுபேர் அப்படி பேச முயற்சித்திருக்கிறார்கள்.  சற்று நேரத்துக்குப் பின் அமைதியாகி விடுவாராம்.

உணவு இடைவேளையில் தனியாகச் சாப்பிடுவார்.  மற்றவர்கள் இரண்டு மூன்று பேர்களாக குழுவாகச் சாப்பிட்டாலும் இவர் தனியாகத்தான் சாப்பிடுவார்.  அவர்களும் அழைப்பதில்லை, இணைவதில்லை, இவரும் அவர்களுடன் சென்று அமர்வதில்லை.  தன் கருப்பு நிறப் பையிலிருந்து  டிபன் பாக்ஸை வெளியில் 
எடுத்து சமர்த்தாக சாப்பிட்டு விட்டு கழுவி வைத்து விடுவார்.

“நானே அவருக்கு சாப்பாடு கொடுத்து விட்டு விடுவேன்.  அப்படி இல்லாத நாட்களில் வெளியே சாப்பிடச் செல்கிறேன் என்று அவர் சொன்னால் அவரை வெளியே விடாதீர்கள்.  நீங்களே யாராவது ஏதாவது வாங்கி கொடுத்து விடுங்கள்”  என்று சொல்லி இருந்தார் அவர் மனைவி.

திடீரென நாமே  எதிர்பாராமல் நம்மிடம் வந்து நன்றாகப் பேசுவார்.  நலம் விசாரிப்பார்.  இரண்டு மூன்று வார்த்தைகள்தான்.  சட்டென திரும்பிச் சென்று விடுவார்.

எங்களை எல்லாம் பார்க்கும்போது அறிமுகப் புன்னகை ஒன்று அவர் முகத்தில் விரியும்.  வேறொன்றும் பேசமாட்டார்.

அவர் அலுவலகத்துக்கு வந்து போவது ஒரு தனி வழி.  அவர் மனைவி ஆசிரியையாக பணிபுரிந்து கொண்டிருந்தார்.  அவர் வந்து பஸ் ஏற்றி விடுவார்.  ஸ்டாப் வந்தததும் சமர்த்தாக இறங்கி சரியாக ஆபீஸ் வந்து விடுவார்.  முதல் ஒரு வாரமோ பதினைந்து நாட்களோ அவர் மனைவி ஆபீஸ் வரை வந்து விட்டுச் செல்வதை வாடிக்கையாக வைத்திருந்தார்.  ஆபீஸ் முடியும் நேரம் வந்து அழைத்துச் செல்வார்.   இப்படியே தொடர்ந்து கொண்டு விட தினமும் வருவாரா என்று எங்களுக்கெல்லாம் ஆச்சர்யம். 

கேட்டோம். 

“கொஞ்ச நாள்தான் ஸார்..   பழகிடுவார்.  அப்புறம் அவரே வருவார்.  அப்புறம் அப்பப்போ செக் செய்து கொள்ள வேண்டும்.  நீங்கள் ஒன்று செய்ய வேண்டும்.  அவர் அலுவலகத்துக்கு வரவில்லை என்றால் இதோ என் நம்பர்.  இதற்கு தயவு செய்து போன் செய்து சொல்லுங்கள்” என்றார்.

எங்களுக்கு புதுமையாகவும் வேடிக்கையாகவும் இருந்தது.

ஒருநாள் - 

=======================================================================================

மனசாட்சியம் - 48
K G Y Raman 


" இசைப் பைத்தியம் " 

எங்கள் குடும்பத்தில் கர்நாடக இசையை ரசிப்பது என்கிற தன்மை மிகவும் பரவலாக இருக்கிறது என்பது எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி தரும் ஒரு விஷயம். இவ்வளவு ஈடுபாடு இருக்கும்போது கச்சேரி செய்யும் அளவுக்கு யாரும் தயாராகவில்லையே என்கிற ஏக்கம் கூட மனதில் அவ்வப்போது வந்து போகும்.  குடும்பத்தில் ஐந்தாறு பெண்கள் முறைப்படி ஒரு குருவினிடத்தில் கர்நாடக சங்கீதம் பயின்றார்கள் என்பது உண்மைதான். ஆனால் யாரும் குறிப்பிடத்தக்க உயரத்தை அடையவில்லை. கொஞ்சம் வசதியான குடும்பமாய் அந்த காலத்திலேயே இருந்திருந்தால் ஒருவேளை நிலைமை வேறு மாதிரியாக இருந்திருக்கலாம். 

எனக்கு விவரம் தெரிந்து இசையை எனக்கு அறிமுகம் செய்தவர் என் தாயார். வீட்டிலேயே வயலின் ஒன்று இருந்தது.  என் சித்தியிடம் கூட வயலின் இருந்தது.‌ அம்மாவுக்கு ஓய்வு நேரம் என்பது மிகவும் அபூர்வமாகத்தான் கிடைக்கும். எனவே மாதத்தில் ஒரு மூன்று நான்கு நாட்கள் வயலினை எடுத்து வைத்துக்கொண்டு அவருக்குப் பிடித்தது எங்களுக்குப் பிடித்தது என்றெல்லாம் வாசித்துக் காண்பிப்பார்.  அப்பாவிடம் பாடும் சாமர்த்தியத்தை விட பாட தைரியம் ஜாஸ்தி. பெருத்த குரலில் ராக ஆலாபனை எல்லாம் செய்வார். ஆனால் ஒரு பாட்டு கூட முழுதாக தெரியாது. அவர் ராகம் பாடுவதை அப்படியே வாங்கி அம்மா வயலினில் இசைப்பார்.

அந்த வயலினே கூட என் அப்பாவின் நண்பர் ஒருவர் சிபாரிசு செய்து வாங்கி கொடுத்தது தான். அவர் அம்மாவுக்கு (சங்கீதம் பற்றி பேச்சு வந்த போது) ஒரு சிறு பரிட்சை வைத்தார்.‌ " வாழைக்காய் வாங்கலையோ "  என்று அவர் சொந்தமாக ஒரு டியூனில் பாடி அதற்கு ஸ்வரம் சொல்லச் சொன்னாராம். அம்மா அதை மிகச் சரியாகச் சொன்னதும் அவருக்கு மிகவும் ஆச்சரியம் ஏற்பட்டது.  அம்மாவின் அதிசயத்தக்க ஸ்வர ஞானத்தை இப்படிப் பரீட்சித்துத் தெரிந்து கொண்ட அந்த நண்பர்,  என் அப்பாவிடம் " உங்காத்து மாமி ஏதாவது ஒரு தந்தி வாத்தியம் வீட்டில் வைத்திருந்து வாசித்துப் பழகினால் கச்சேரி செய்யும் அளவுக்கு டெவலப் செய்து கொண்டு விடுவார் " என்று சொல்லி , நம்ப முடியாத மலிவான விலையில் ஒரு வயலினும் வாங்கிக் கொடுத்து விட்டார். இது நடந்தது 1930 களில்.‌ வயலின் விலை 27 ரூபாய்க்கும் கம்மி என்று நினைவு. 

அப்போதெல்லாம் கல்யாண வீடுகளில் கர்நாடக இசை கச்சேரி என்பது ஒரு பெரிய இடத்து மனிதர்களின் வாடிக்கையாக இருந்தது. அப்பா மட்டும் அப்படிப்பட்ட பல கச்சேரிகளுக்கு போய் வருவார். வீட்டில் ரேடியோ கூட இல்லாத காலம். கிராமத்தில் சித்தப்பா வீட்டில் ஒரு கிராமபோன் பெட்டியும் நாலைந்து  ரெக்கார்டுகளும் இருந்ததாக ஞாபகம். ஐந்து பாட்டு பாடின உடனே ஊசி மாற்ற வேண்டும். அழகான சதுர வடிவிலான சின்ன தகர டப்பாவில் விற்கப்படும், 50,  100 என்று கிராமபோன் ஊசிகள் விற்கப்படும். அகற்றப்பட்ட பழைய ஊசிகள் கையில் குத்தினால் விஷம் என்று ஒரு மூடநம்பிக்கை எங்களுக்கு இருந்தது. 

அம்மாவுக்கு வயலின் தவிர எந்த தந்தி வாத்தியம் ஆனாலும் வாசிக்கத் தெரியும்.  அதேபோல் ஹார்மோனியம் கூட மிக நன்றாக வாசிப்பார். பிற்பாடு வசதிகள் வந்த பிறகு அம்மாவின் 80 வயது தாண்டிய பின் எலக்ட்ரானிக் கீ போர்டு வைத்துக்கொண்டு எங்கள் அம்மா தன் இசை ஆர்வத்தை தீர்த்துக் கொண்டார் அதில் எங்களுக்கும் பெரிய சந்தோஷம். 

வயலின் வந்த கதை சொல்லியாகிவிட்டது . அது போன கதை சொல்ல வேண்டாமா ? அப்பாவின் நண்பர் ஒருவர் ஜவுளிக்கடை வைத்திருந்தார். அதில் அப்பா கடனாக வாங்கிய ஜவுளிக்கு பணம் கட்டுவதில் சிக்கல். நண்பர் என்பதால் கடைக்காரரால் அதை அதட்டிக் கேட்கவும் முடியவில்லை.  ஒரு நாள் என் அப்பாவிடம், "  என் பெண்ணுக்கு வயலின் சொல்லிக் கொடுக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன். உங்கள் வீட்டில் உள்ள வயலினை ஒரு ரெண்டு மூணு மாதங்களுக்கு இரவலாகத் தந்து உதவ முடியுமா ? "  என்று கேட்டார். கடன் கொடுத்தவர் கேட்டு, கடன் பட்ட மனிதர் முடியாது என்றா சொல்ல முடியும் ? வயலின் அவர் வீட்டுக்குப் போனது திரும்பி வரவே இல்லை.  ஜவுளி கடை பாக்கி பற்றி அதன் பின் பேச்சே எழவில்லை. சுமார் நூறு நூற்றி ஐம்பது ரூபாய்க் கடனுக்கும் அந்த வயலினுக்கும்  சரியாகப் போய்விட்டது !  

எங்க வீட்டு வயலின் கதை தான் இப்படி என்றால் சித்தி வீட்டு வயலின் கதை இன்னும் சோகம்.  பரணில் போட்டு வைத்திருந்த வயலின் கரையான் அரித்து,  காணாமலே போய்விட்டது ! 

" இந்த வீட்டு அப்பாக்களே சுத்த மோசம். சம்சாரம் நன்றாக வயலின் வாசிப்பதைக் கூடப் பொறுக்க மாட்டார்கள் " என்று எங்களில் சிலர் அம்மாக்களைப் பாட விடாத அப்பாக்களைப் பற்றிக் குறை கூறிக் கொள்வதும் உண்டு.

குடும்பத்தினர் எந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் ஒன்று கூடினாலும் , இரண்டு மூன்று நாட்களாவது ஒவ்வொரு நாளைக்கும் இரண்டு மூன்று மணி நேரம் சங்கீத சர்ச்சைகள் சுறுசுறுப்பாக நடைபெறும்.  இந்த வித்வான் பிரமாதம் அந்த வித்வான் படுமோசம் என்று கட்சி கட்டிக்கொண்டு சூடான விவாதங்கள் நடைபெறும். ஆனால் எல்லாருக்கும் பிடித்தமான ஒரு வித்துவான் என்றால் அது மதுரை மணி ஐயர் மட்டும்தான். மணி ஐயர் சங்கீதத்தை எதிர்த்து யாரும் பேசி நான் கேட்டதில்லை. 

வேலைக்குப் போய் சற்று வசதி வந்ததும் நான் செய்த முதல் காரியம் ஒரு ரேடியோவை வாங்கிக் கொண்டு போய் எங்கள் வீட்டில் வைத்தது தான். அதில் தினசரி கச்சேரி கேட்டு எங்கள் பெற்றோர்கள் மற்றும் சகோதர சகோதரிகள் அடைந்த ஆனந்தத்திற்கு அளவே இல்லை. 

மதுரை மணி பாட்டு கேட்க வேண்டும் என்பதற்காகவே நான் ரெக்கார்டு பிளேயர் அதோடு மணி ஐயருடைய லாங் ப்ளே ரெகார்டுகள் வாங்கி வைத்திருந்தேன். 

கச்சேரி கேட்க வேண்டும் என்பதற்காக பஸ் ரயில் பிரயாணம் செய்து எங்காவது ஓசியில் தங்கி கொண்டு கச்சேரி கேட்டுத் திரும்பி வந்ததும் உண்டு. 

இவ்வளவு ஆர்வம் இருக்கும்போது சென்னை இசை விழாக்களை சும்மா விடுவோமா என்ன ? ஆனால் பல வருடங்களுக்கு டிக்கெட் வாங்குவதற்கு மனமில்லாமல் யோசிக்க செய்திகளை மட்டுமே கேட்டு வந்தோம். அப்போது இன்றைய மிகச்சிறந்த வித்வான்கள் பலரும் ஓசி ஸ்லாட்டில் பாடிக்கொண்டிருந்தார்கள். யார் யாருடைய கச்சேரி எங்கெங்கு நடக்கிறது என்று குறித்து வைத்துக்கொண்டு ஆங்காங்கு ஓடி ஓடி எல்லாருடைய கச்சேரிகளையும் கேட்பதில் ஒரு தனி ஆனந்தம். அதேபோல அகாடமி கேண்டீன், நாரத கான சபா கேண்டீன், மயிலாப்பூர் பைனார்ட்ஸ் கேண்டீன் எல்லாவற்றிலும் தேடித் தேடி உண்டு மகிழ்வோம். கிருஷ்ணகான சபா கேண்டீன் மட்டும் இசைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து சற்று சோனிக் கேண்டீனாக இருக்கும்.  

கச்சேரி முடிந்ததும் மேடைக்குச் சென்று   பாடியவர்களைப் பாராட்டி அவர்களோடு படமெடுத்துக் கொள்வது இதெல்லாம் பிற்காலத்தில் வந்த பழக்கம். என்றாலும் கூட மதுரை மணி ஐயரின் பக்கத்தில் நின்று அவர் கையை மெல்ல ஒரு விரலால் தட்டி பார்த்தது எனக்கு இன்று வரை பெரிய சந்தோஷம். 

என்னடா இசைப் பைத்தியம் என்று சொல்லிவிட்டு இசையைப் பற்றி எதுவும் அதிகம் சொல்லவில்லையே என்று கேட்கிறீர்களா ? கல்யாணி காம்போதி காகலி நிஷாதம் சுத்த மத்யமம் என்றெல்லாம் பேசினால் போர் அடிக்கும் என்பது மட்டுமல்ல எனக்கும் இவற்றைப் பற்றி எதுவும் அதிகம் தெரியாது. ஓரளவு எந்த ராகம் ஆனாலும் அடையாளம் கண்டுபிடித்து விடுவேன் என்பது தவிர வேறு விசேஷ சாமர்த்தியங்கள் எதுவும் கிடையாது. 

டேப் ரிகார்டர் வந்து , நான் பாடும் அழகை நானே கேட்ட பின் , பாடுவதில் உள்ள சுவாரசியம் எனக்குக் குறைந்து போய்விட்டது.‌ ஆனால் கேட்கும் சுவாரசியம் குன்றவில்லை.  எனவே ஓய்வுப் பொழுது நன்றாகப் போகிறது.

================================================================================

விஜயகாந்துக்கு ஃபிலிம்ஃபேர் அவார்ட் வாங்கித்தந்த படம் சுந்தராஜன் இயக்கத்தில் 86 ல் வெளியான அம்மன் கோவில் கிழக்காலே படம்.  படத்தின் வெற்றிக்கு இளையராஜாவும் முக்கிய காரணம்.  இனிமையான பாடல்கள்.

ரஜினியை மனதில் வைத்து இந்தக் கதையை எழுதிய சுந்தராஜன் பூவிலங்கு படத்தின் வெற்றியால் கவரப்பட்டு முரளி ரேவதியை அணுகினாராம்.  அப்புறம் வைதேகி காத்திருந்தாள் பட வெற்றியைத் தொடர்ந்து விஜயகாந்தை ஒப்பந்தம் செய்தாராம்.

கே ஜே யேசுதாஸ் குரலில் உன் பார்வையில் ஓராயிரம் கவிதைகள் எழுதுவேன் பாடல் ஹமீர் கல்யாணி ராக அடிப்படையில் அமைந்தது என்கிறது விக்கி.  கங்கை அமரன் பாடல்.


=========================================================================================

கண்ணுக்குள் செடி தினமணி செய்தி 

வீடுகளில் மண்ணை நிரப்பி விதைப் போட்டு தண்ணீர் ஊற்றினால் வளராத செடி, எதிர்பாராதவிதமாக ஒருவர் கண்ணுக்குள் சென்று முளைக்கத் தொடங்கியிருக்கும் அதிசயம் நிகழ்ந்துள்ளது.   ரஷியாவின் யகுடியா மாகாணத்தைச் சேர்ந்த 42 வயது மனிதருக்குக் கண் பார்வையில் கோளாறு ஏற்பட்டு மருத்துவமனைக்குச் சென்ற போது, அவரது கண்ணை சோதித்த மருத்துவருக்குக் கடும் அதிர்ச்சி.  அவரது கண்ணில் பார்வைக் குறைபாடோ சதை அல்லது புரையோ வளர்ந்திருக்கவில்லை. மாறாக, நான்கு மாதங்களுக்கு முன்பு, ஏதோ ஒரு வழியில் கண்ணுக்குள் நுழைந்த ஒரு விதை, அவரது கண் திசுக்களில் தன்னுடைய வேரைப் பரப்பி, செடியாக வளர தொடங்கியிருந்ததைப் பார்த்த மருத்துவர் நிச்சயம் மயக்கமடைந்திருக்க வாய்ப்பு அதிகம்.

மக்ஸிம் ஸ்லெப்சோவ்-விடம் இது பற்றி விசாரித்த போது, கோடைக்கால விடுமுறையைக் கழிக்க வனப்பகுதிக்குள் சுற்றுலா சென்றிருந்தபோது, ஒரு செடியின் கிளை அவரது கண்களில் குத்தியிருக்கிறது. அப்போதிருந்து கண்ணில் எரிச்சல், வலி இருந்துள்ளது. கண்ணுக்குள் பட்ட செடியின் ஒரு குச்சியை வெளியே எடுத்திருந்த போதும், யாருக்கும் தெரியாமல், அந்த குச்சியைப் பயன்படுத்தி கண்ணுக்குள் நுழைந்த ஒரு விதை, நிரந்தரமாக அங்கேயே பதுங்கிக் கொண்டது.

குச்சியை அகற்றிய பிறகும் கண்களில் வலி, எரிச்சல், கடும் தலைவலி ஏற்பட்டிருக்குகிறது. இதற்கும், அந்த குச்சிதான் காரணம் என்ற நினைத்திருக்கிறார். ஆனால், குச்சி பாவம், அதுதான் வெளியே வந்துவிட்டதே. பிறகு மருத்துவமனையை நாடி முறைப்படி சோதனை செய்திருக்கிறார்.

அப்போதுதான், கண்ணின் வெள்ளை திசுக்களை ஒட்டிப் பிடித்திருந்த விதையானது, ஏன் சும்மா இருக்க வேண்டும்? அப்படியே வளர்ந்து செடியாகிவிடலாமே, இடம் பாதுகாப்பானதாகவும் இருக்கிறதே, தேவைப்பட்டால் கண்ணீரைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்ததோ என்னவோ, வேர்களை ஊன்றி விதை முளைத்து இரண்டு இலையும் விட்டிருக்கிறது. பூ மலர்வதற்குள் நல்ல வேலை மக்ஸிம் கண்டுபிடித்து விட்டிருந்தார். இல்லையென்றால் கண்களில் பூ விழுந்துவிட்டது என்றுதான் சொல்லியிருப்பார்கள்.

அந்த விதையின் வேரானது கிட்டத்தட்ட 3 மி.மீ. ஆழத்துக்கு வேரூன்றி இருக்கிறது. ஒருவேளை, அவர் பரிசோதனை செய்யாமல் விட்டிருந்தால், வெள்ளை திசுவே செயலிழந்து பார்வை பறிபோனதுடன் சொல்ல முடியாத துயரங்கள் நேரிட்டிருக்கும் என்கிறார்கள் மருத்துவர்கள்.

தற்போது செடி வேருடன் பிடுங்கப்பட்டு விட்டது, மக்ஸிம் குணமடைந்து வருகிறார். கண்ணுக்குள் வளர்ந்த தலைவலி விட்டிருக்கிறது. ஒருவேளை மக்ஸிமிடம் அந்த செடியைக் கொடுத்து தனிப்பட்ட முறையில் தன் ரத்தம் என்று வளர்த்து ஆளாக்கிக் கொள்ள சொல்லியிருக்கலாம் மருத்துவர்கள்.

=============================================================================

குளிர்கால இருமலுக்கு பக்க விளைவில்லாத பாதுகாப்பாமே ஒரு மருந்துகள்.  தூக்கம் வராது.


=============================================================================

ஃபேஸ்புக்கில் படித்த ஒரு திரையுலக காதல் வரலாறு.   


சினிமா கதையே செல்லாத செல்லுலாய்டு நவம்பர் 6..
சில சமயம் சினிமாக்களை விட அதில் சம்பந்தப்பட்டவர்களின் வாழ்க்கை, நம்ப முடியாத அளவுக்கு விசித்திரங்களை கொண்டதாக அமைந்து விடும்.
நாம் கீழே சொல்லப்போகும் இருவரின் வாழ்க்கையும் அப்படித்தான்.
எத்தனையோ ஜாம்பவான்கள் ஆண்ட இந்தி திரையுலகை பொருத்தவரை,கிடைத்த கதாபாத்திரங்களை உள்வாங்கி அப்படியே பிரதிபலித்த அற்புதமான நடிகன் சஞ்சீவ் குமார்.
1960களில் திரை உலகிற்கு வந்து பெரும் போராட்டம் நடத்தியும், 70கள்தான் இவருக்கு கதாநாயகன் என்ற கதவை திறந்தன.
1970ல் வெளியான கிலானோ (தமிழில் சிவாஜியின் எங்கிருந்தோ வந்தாள்) படத்தின் வெற்றி, திரையுலகின் பார்வையை இவர் பக்கம் திருப்பியது. ஆனால் வாய்ப்புக்காக சகட்டுமேனிக்கு நடிக்க விரும்பாமல் தனக்கென ஒரு வட்டத்தை போட்டுக்கொண்டவர்.
காதுகேளாத, பேசமுடியாத பாத்திரத்தில் குல்சாரின் படைப்பான கோஷிஷ் படத்தை ஒரு காவியமாகவே மாற்றியதில் பெரும்பங்கு இவருக்குண்டு
பாடலாசிரியர்- இயக்குநரான குல்சாரும் இவரும் இணைந்த ஆந்தி, மைளசம், அங்கூர் என ஒவ்வொன்றும் கிளாசிக் ரகங்கள்.. அதிலும் பாடல்கள், சாகா வரம் பெற்றவை.
முன்னணி ஹீரோக்களோடு இணைந்து நடிக்க வேண்டிய சூழ்நிலை வந்த போதும் தன்னை மங்காமல் பார்த்துக் கொண்டதோடு ஜொலிக்கவும் செய்தவர்.
தர்மேந்திராவோடு சீதா அவுர் கீதா, ராஜேஷ் கன்னாவோடு ஆப் கி கசம்.. அமிதாப்போடு த்ரிசூல் ( தமிழில் மிஸ்டர் பாரத்.. இந்த படத்தில் சஞ்சீவ் செய்த ரோலைதான் சத்யராஜ் செய்தார்)
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக..
1975ல் வெளியான ஷோலே படம்..இரண்டு கைகள் வெட்டப்பட்ட போலீஸ் அதிகாரி தாக்கூர் பாத்திரத்தில் அவர் மிரட்டிய விதம்...அம்ஜத்கானின் கப்பர் சிங் வேடத்திற்கு ஈடுகொடுக்கத் தவறேயில்லை.
சிவாஜியின் நவராத்திரி படத்தின் இந்தி ரீமேக்கில் கதாநாயகனாக நடித்தவர், பாரத விலாஸ் படத்தில் "இந்திய நாடு என் வீடு" பாடல் காட்சியில் கௌரவ வேடத்தில் தோன்றினார்..
நடிகர் திலகம் சிவாஜி மீது சஞ்சீவ் குமாருக்கு அளவற்ற பிரியமுண்டு. சிவாஜிக்கும் சஞ்சீவ் என்றால் தனி பிரியம்.
" யார் அந்த நிலவு ஏன் இந்த கனவு" என்ற புகழ்பெற்ற பாடல் இடம்பிடித்த, தான் நடித்த சாந்தி படத்தை ஹிந்தியில் சிவாஜி தயாரித்த போது, அதில் எஸ் எஸ் ஆரின் வேடத்தை சஞ்சீவ் குமாருக்கு வழங்க பரிந்துரைத்தார் சிவாஜி.
இதேபோல தமிழில் நடிகர் திலகம் நடித்து ஹிட் அடித்த ஞான ஒளி படத்தை ஹிந்தியில் அமர்க்களம் ஆக செய்தார் சஞ்சீவ் குமார்.
சினிமா உலகில் இவ்வளவு புகழ் சேர்த்துக் கொண்ட சஞ்சீவ் குமாருக்கு இவர்ர் பிறந்த குஜராத்தின் சூரத்தில், பள்ளி மற்றும் சாலைக்கு பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளன.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக 100 கோடி ரூபாய் செலவிலான பிரமாண்டமான ஒரு ஆடிட்டோரியத்தை இவர் பெயரில் அரசு கட்டியுள்ளது.
திரை உலகில் ஜொலி ஜொலித்த சூரத் வைரம்
சஞ்சீவ் குமாரின் சொந்த வாழ்க்கை முற்றிலும் வித்தியாசமானது.
இந்தியாவின் கனவுக் கன்னியான நடிகை ஹேமமாலினியை சஞ்சீவ்குமார் தீவிரமாக காதலித்து வந்தார். 'அடைந்தால் மகாதேவி இல்லையேல் மரணதேவி' என்கிற அளவுக்கு காதல் பிடிவாதமாக இருந்தது.
சிக்கல் என்னவென்றால் அதே ஹேமா மாலினியை கல்யாண வேட்டை நடத்த தர்மேந்திரா, ஜிதேந்திரா என்ற டாப் ஸ்டார் சேவல்களும் சுற்றி சுற்றி வந்தன.
யாருக்குமே பிடிபடாமல் போக்கு காட்டி வந்த ஹேமா மாலினி, கடைசியில் ஏற்கனவே திருமணமாகியிருந்த தர்மேந்திராவுக்கு இரண்டாவது மனைவியாக வாழ்க்கைப்பட்டு போனதுதான் விசித்திரம்.
'இந்த பொண்ணுங்கள புரிஞ்சிக்கவே முடியலையே எஜமான்' என்று சஞ்சீவ் குமார் நொந்தே போய்விட்டார்.

"ஒரு கொடியில் ஒருமுறைதான் மலரும் மலர் அல்லவா" என நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் கட்டி, ஹேமாமாலினி இடத்தை யாருக்குமே கொடுக்காமல் கடைசி வரை சஞ்சீவ்குமார் திருமணமே செய்து கொள்ளவில்லை.
இந்த இடத்தில் தான் இயற்கையின் படைப்புகளில் எவ்வளவு கோளாறுகள் எல்லாம் நடக்கும் என்று சொல்லி ஆக வேண்டும்.
எந்த ஹேமாமாலினிக்காக சஞ்சீவ்குமார் காலம் முழுவதும் ஏங்கினாரோ அதே சஞ்சீவ்குமாரை விரும்பினார் சுலக்ஷனா பண்டிட்.
அவர் ஒன்றும் சாதாரண பெண்ணல்ல. அவரும் முன்னணி நடிகை தான்.
தளிர் மேனி என்பார்களே அப்படிப்பட்ட தளதளவென உடல் வாகு கொண்ட பேரழகி அவர். இதயக்கனி ஹீரோயின் ராதா சலுஜா, வித்யா சின்ஹா போன்ற கொடிமலர் நடிகைகள் ரகம்.
சஞ்சீவ் குமார் கதாநாயகனான நடித்த Ulijan படத்தில்தான் கதாநாயகியாக அறிமுகம்.
ஒரு கொலை வழக்கை போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் விசாரிக்கும் போது, கொலையாளியே அவருடைய புது மனைவி தான் என்கிற ரீதியில் போகும் கதை
எம்ஜிஆரின் இதயக்கனி படத்திலும், தனது புது மனைவியே கொலைகாரி என கதாநாயகன் விசாரிக்கும் இன்ஸ்பெக்டர் பாத்திரம் .
1975 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் இறுதியில் இதயக்கனியும் அடுத்த சில வாரங்களில் இந்தி படமும் வந்தன. இரண்டுமே விறுவிறுப்பானவை.
ராஜேஷ் கன்னா, வினோத் கன்னா, ரிஷி கபூர் போன்ற டாப் ஸ்டார்களுடன் 1970களில் ஹீரோயினாக வலம் வந்த சுலக்சனா, சஞ்சீவ் குமாரை உருகி உருகி காதலித்தார்.
பெரிய இசைக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சுலக்சனா பண்டிட், அற்புதமான பாடகையும் கூட ஏராளமான ஹிட் பாடல்களை கொடுத்தவர். இருந்தும் சஞ்சீவி குமாரை சுலக்சனா பண்டிட் கவர வில்லை.
ஹேமா மாலினியை நினைத்து சஞ்சீவ் குமார் வெட்டியாக வாழ, சுலக்சனா பண்டிட்டோ சஞ்சீவ் குமாரை நினைத்து வாழா வெட்டியாகவே வாழ்ந்தார். குடும்பத்தினர், தெரிந்தவர்கள் அறிந்தவர்கள் எவ்வளவோ பேர் வற்புறுத்தியும் சுலக்சனா இன்னொருவரை திருமணம் செய்து கொள்ள முன்வரவில்லை.
சுலக்சனாவைவிட 16 வயது மூத்தவரான சஞ்சீவ் குமார் 50 வயதை கூட எட்டாமல்
1985-ல் இதே நவம்பர் 6-ஆம் தேதி 47 வயதில் மாரடைப்பில் காலமானார்.
அவரை ஒரு தலையாக காதலித்து வாழ்ந்து வந்த சுலக்சனா பண்டிட்டும் சரியாக 40 ஆண்டுகள் கழித்து கடந்தாண்டு இதே நவம்பர் 6ஆம் தேதி தான் மாரடைப்பில் காலமானார்.
சஞ்சீவ்குமார், சுலக்சனா பண்டிட் ஆகிய இருவருமே காதலை புனிதமாக கருதியது சிறந்ததா, அல்லது வாழ்க்கை தான் முக்கியம் என்று இரண்டாம் தரமாக வாழ்க்கை பட்டாலும் இன்றளவும் ஜொலித்துவரும் ஹேமமாலினியின் முடிவு சிறந்ததா? எப்படி எல்லாம் யோசிக்க வைக்கிறது நிதர்சன வாழ்க்கை. இது போல இன்னொரு காதல் கதை உண்டு.  தேவ் ஆனந்த் - சுரையா காதல்.  அவர்கள் இருவரும் மணந்து கொண்டார்களாம்.  ஆனால் சுரையாவின் தாய் இதை எதிர்த்ததால் பிரிந்தனராம்..  தேவ் ஆனந்த் அப்புறம் கல்பனா என்கிற நடிகையை திருமணம் செய்தார். சுரையா கடைசிவரை திருமணமே செய்யாமல் இறந்தார்.  =================================================================================== அம்மன் கோவில் கிழக்காலே படத்திலிருந்து இன்னொரு பாடல் கேட்கலாமா இது தலைவர் SPB பாடிய பாடல். ஆபோகி ராக அடிப்படையில் .அமைந்த பாடல். கங்கை அமரன் பாடல்தான் இதுவும். இந்தப் படத்துக்காக ஒரு மாருதி காரை வாங்கி உடைக்க வேண்டுமென்று தயாரிப்பாளரிடம் சொன்னாராம் இயக்குனர் R. சுந்தரராஜன். தயாரிப்பாளர் கடுப்பாகி முடியாது என்று மறுத்தாராம். சுந்து கடைசிவரை பிடிவாதமாக இருந்து தன் எண்ணத்தை ஈடேற்றிக் கொண்டாராம்!

=======================================================================================

ச்சும்மா கொஞ்ச, விளம்பரங்கள்...  ரசிக்க...  நினைவு நதியில் பின்னோக்கி நீந்த!








=========================================================================================

குமுதத் துணுக்கு 

பெரியாருக்கு வேலூர் மருத்துவமனையில் அறுவை சிகிச்சை நடந்த மறு நாள். தனக்கு வீட் டில் சுட்ட தோசை சாப்பிட வேண்டும் போல் இருப்பதாகத் தன் ஆசையைத் தெரிவித்தார் பெரியார்.

"அதற்கென்ள, சாப் பிடுங்கள்." சொல்லிவிட்டுச் சென்ம் டாக்டர் பட்.



சற்று ரெடியாகி வந்தது. நேரத்திற்கெல்லாம் தோசை.

பின்னாலேயே டாக்டர் பட் வந்து, "என்ன, தோசை சாப்பிட்டீர்களா? எல்கள் மைசூர் பக்கத்துத் தோசை ஒரு மாதிரியாக இருக்கும்.என்றார்! ஆம். தோசை, டாக்டரின் வீட் டிலிருந்துதான் வத்திருந்தது!

- ஏ.சுந்தரம்

======================================================================================








======================================================================================

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

பதிவு பற்றிய உங்கள் கருத்து எங்களுக்கு முக்கியம். எதுவானாலும் தயங்காம எழுதுங்க!