பேசாமல் பாத்திரம் ஒன்றை எடுத்துக்கொண் டெல்லோரும்...

சமீபத்தில் என் அண்ணன் எங்கள் அப்பா அம்மா பற்றி பேஸ்புக்கில் ஏதோ பதிவு செய்ய, அதை  திருப்பூர் கிருஷ்ணன் படித்திருந்திருக்கிறார்.

இன்றைய பத்திரிகையுலகில் மதிக்கத்தகுந்தவர், மரியாதையானவர், மரியாதை தெரிந்தவர், பண்பாளர்.

உடனே மெசஞ்சரில் வந்து அண்ணன் தொலைபேசி எண் வாங்கி தொடர்பு கொண்டிருந்திருக்கிறார்.  ஏனெனில் அப்பாவை அவருக்குத் தெரியும்.  அப்பாவின் 'தூறல்கள்' புத்தகத்துக்கு அவர்தான் முன்னுரை எழுதியிருந்தார்..

விவரங்கள் விசாரித்தபின், பாஹேயின் புதல்வர் என்று அறிந்து அண்ணனிடம் அப்பா அம்மா பற்றி நானூறு வார்த்தைகளில் ஒரு கட்டுரை எழுதித்தரச் சொல்லியிருந்திருக்கிறார்.

"எழுதி என் வாட்ஸாப் நம்பருக்கு அனுப்பி விடுங்கள்.  உடனே தொல்லை செய்ய வேண்டாம்.  ஆறு மாத காலத்துக்குள் நான் அதை அமுதசுரபியில் போடுகிறேன்" என்று சொல்லியிருந்திருக்கிறார்.

அண்ணனும் ப்ராம்ப்ட்டாக "ஸார்..  எனக்கு எழுத வராது.  என் தம்பி ஸ்ரீராம் எழுதுவான்.  அவன் கதை, கவிதை எல்லாம் எழுதுவான், பிளாக்ல எழுதறான்..  அவனை விட்டு எழுதித் தரச்சொல்லவா ?" என்று கேட்க, அவரும் 'சரி' என்று சம்மதித்திருக்கிறார்.

என்னிடம் அண்ணன் சொல்ல, மெதுவாக டைம் எடுத்துக் கொண்டு அப்பா அம்மா பற்றி எழுதி திருப்பூர் மொபைல் வாட்ஸாப்ப்புக்கு அனுப்பினேன். 

அண்ணனிடமிருந்து திருப்பூரார் அலைபேசி எண் வாங்கியதாகச் சொல்லவில்லையே என்று நீங்கள் யோசித்திருக்கலாம். ஆமாம், கேட்கவில்லை, அவரும் தரவில்லை.  ஏனென்றால் என்னிடம் ஏற்கனவே அது இருந்ததது.  சில வருடங்களுக்குமுன் இதேபோல அவர் என்னையும் தொடர்பு கொண்டிருந்தார்.  பார்க்க வேண்டும் என்று சொன்னாரே தவிர எதுவும் எழுதித்தா என்று அப்போது கேட்கவில்லை.

இப்போது அவர் வாட்சாப்ப்புக்கு நான் எழுதியதை அனுப்பிவிட்டு அவர் இன்று பார்ப்பார், இதோ பார்ப்பார், இப்போது பார்ப்பார் என்று பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறேன், 25 நாட்களுக்கும் மேலாகிறது.  ஊஹூம்... அலைபேசி எண் அவருடையதாக இருக்காது என்று உங்களுக்குத் தோன்றும்.  இல்லை அவருடைய எண்தான்.  பேஸ்புக் மெசஞ்ஜரில் சென்று சொல்லிப் பார்த்தேன்.  ஊஹூம்.  அழைத்துப் பார்த்தேன்.  போனை எடுக்கவில்லை.  அண்ணனிடம் சொல்லி அவரையும் விஷயம் சொல்லச் சொன்னேன்.  அவரும் என் வழியிலேயே முயன்று தோல்வி கண்டார்.

என்னதான் அதிக வேலையிருக்கும், பிஸி என்றாலும் இப்படியா இருப்பார்கள் மக்கள் என்று அதிசயமாகத்தான் இருக்கிறது.  'கிடைத்தது, பார்த்து விட்டேன்' என்று கூடவா டைப் செய்ய மாட்டார்?  ப்ளூ டிக்கே விழவில்லை.  சரி மறைவில் இருக்கிறார், படித்திருப்பார், பார்த்திருப்பார் என்று வைத்துக் கொண்டாலும்...  ஆமாம், எதை வைத்துக்கொண்டு அப்படி வைத்துக்கொள்ள?!

ஏதாவது நடந்தால் பின்னர் சொல்கிறேன்.

பின் குறிப்பு  :

ஒரு வழியாக அண்ணனின் செய்தியை அவர் படித்து, கீழே ஒரே வரியில் பதில் அளித்திருக்கிறார்.  "மே மாத அமுதசுரபி தலையங்கத்தில் கீழ்ப்பகுதியை பார்க்கவும்"

சொன்னதே மே 26 தேதியில்.  அமுதசுரபியை எங்கே தேடுவேன்?  இணையத்திலும் பார்க்க முடையவில்லை.

=======================================================================================

சாண்டில்யன் பக்கம்.

சாண்டில்யன் ஆண் வர்ணனை அழகாக மட்டுமல்ல அருவருப்பாக இருப்பவனையும் வர்ணிக்கிறார்.  கதை விலைராணி 

புதியவன் என்பதை அவன் முகத்தின் குழப்பமே பறைசாற்றியதென்றாலும், காவலன் அதைக் கவனிக்காமல் அந்த முகத்தின் அமைப்பையே கவனித்தான். அப்படிக் காவலன் கவனித்ததற்கும், கவனித்தபின் காட்டிய அருவருப்புக்கும் காரணம் இருக்கவே செய்தது.

* கன்னிப் பெண்கள் விற்பனைச் சந்தைக்கு வழிகேட்ட அந்தப் பயணியின் முகம் பரம விகாரமாயிருந்தது. அவன் அளவுக்கு அதிகமான உயரத்துடனும் நல்ல சிவப்பான முகத்துடனும் இருந்தாலும், அந்த முகத்தை அம்மை வடுக்கள் பல விகாரப்படுத்தியிருந்தன. உடல் உயரமாயிருந்தாலும், லேசாக விழுந்திருந்த கூன் அதன் கம்பீரத்துக்குத் தடை விதித்தது. போதாக்குறைக்கு அவன் நாசி ஆரம்பத்தில் சிறிது சப்பையாக ஆழ்ந்து திடீரென எழுந்து கூர்மையாக இறங்கியதால் ஏறக்குறைய கருட பகவானை நினைக்கும்படிச் செய்தது. மூக்கின் அடியில் தெரிந்த அகலமான தடித்த உதடுகளும் குச்சி குச்சியாக வெட்டிவிடப் பட்டிருந்த கட்டை மயிர்களைக் கொண்ட மீசையும் முக விகாரத்தை அதிகப்படுத்தின. கண்களில் ஈட்டியின் தீக்ஷண்யம் மட்டு மின்றிக் கடுமையும் அதிகமாக ஒளி விட்டதால் கண்கள் அச்சத்தையே அள்ளித் தெளித்தன. அவன் யவனர்களைப் போல உடையணிந்திருந்தாலும் நெற்றியிலிருந்த இரட்டை வரி சந்தனக் கோடுகள் அவன் இந்துவென்பதை நிரூபித்தன. அம்மை வடு இல்லாத நுதலின் நடுவில் அந்தக் கோடுகள் தீட்டப்பட்டிருந்தாலும், முகத்தின் நிலை காரணமாக அவையும் அவன் கோரத்தை மிகைப்படுத்தவே செய்தன. அவன் அப்படி ஒன்றும் பணக்காரனாகவும் தெரியவில்லை. அங்கியின் மேல் புறம் சிறிது கிழிந்திருந்தது. அவன் நீண்ட கைகளும் கால்களும் உறுதியாயிருந்தாலும் அவை அவன் பொது சொரூபத்தை

For the Marriage Mart of Taxila of Takshasila Refer STRABO'S BOOK

எந்தவிதத்திலும் அபிவிருத்தி செய்ய இயலாமல் திண்டாடின. அவன் தலைக்குழலும் முரட்டுத்தனமாக வெட்டப்பட்டுக் காற்றில் கண்டபடி அலைந்தன. இத்தனையிலும் அவன் பெரிய வீரனாக இருக்க வேண்டுமென்பதை அவன் இடைக் கச்சையில் தொங்கிய நீண்ட வாள் நிரூபித்தது. ஆனால் அவன் வயதை நிர்ணயிக்க முடியவில்லை. அவன் வாலிபனா, நடுவயதை எட்டிக் கொண்டிருந்தானா என்பது சந்தேகமாயிருந்தது.

இப்படித் தன்னை நோட்டம் பார்த்த வீரனைச் சில விநாடிகள் அலசவிட்ட அந்த வீரன் குரல் மீண்டும் கடுமையாக ஒலித்தது, "உன்னை ஒரு கேள்வி கேட்டேன்" என்று.

======================================================================================

சுவாரஸ்யம்...

=========================================================================================

என்ன ஒரு கேலிக்கூத்து!

பரோலில் தப்பி தலைமறைவான கைதி, 12  வருடங்களாக படங்களில் நடித்தது அம்பலம்

ஜெயிலில் இருந்து தப்பிக்கும் கைதிகள் தங்களை வெளியுலகிற்கு அடையாளம் காட்டாமல் தலைமறைவாகவே வாழ முயற்சிப்பார்கள்.. ஆனால் குஜராத்தை ஹேமந்த் நகீந்தாஸ் மோடி என்கிற கொலை வழக்குக் குற்றவாளியின் கதை ரொம்பவே சுவாரஸ்யமானது. ஆயுள் தண்டனை கைதியான இவர் 12 வருடங்களுக்கு முன் பரோலில் வந்தபோது தப்பித்து சென்றாலும் முழுமையாக தலைமறைவாகாமல் தனது பெயரை ட்விங்கிள் தேவ் என மாற்றிக்கொண்டு சினிமா மற்றும் வெப் சீரிஸ்களில் நடித்து வந்துள்ளார். மோகன்லால் நடித்த 'எம்புரான், லாகூர் 1947' உள்ளிட்ட பல படங்களிலும் சிறிய வேடங்களில் நடித்துள்ளார் என்பது தற்போது வெளிச்சத்துக்கு வந்துள்ளது.

சமூக வலைதளங்களிலும் தான் பல்வேறு வேடங்களில் நடித்த புகைப்படங்களை வெளியிட்டு இவர் ஆக்டிவாக இருந்துள்ளார். ஆனாலும் போலீசார் கண்களில் இவர் சிக்கவே இல்லை.. இந்த நிலையில் தான் ஆமதாபாத் குற்றப்பிரிவு போலீசாருக்கு அவர் மீண்டும் சொந்த ஊருக்கு வந்திருப்பதாக ரகசிய தகவல் கிடைத்ததையடுத்து, கீகண்டா மெட்ரோ நிலையம் அருகே கைது செய்யப்பட்டு மீதமுள்ள ஆயுள் தண்டனையை அனுபவிக்க மீண்டும் மெஹ்சானா சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளார்.

==========================================================================================

நா காமராசன் :  இரவுப்பாடகன் ஒருவன் வந்தான் பாடல், போய்வா நதியலையே, பாடும் வானம்பாடி ஆகிய திரைப்பாடல்கள் கேட்டிருக்கிறீர்களா?  அவை கவிஞர் நா காமராசன் பாடல்கள்.  அவர் படைப்பிலிருந்து சில...

விலை மகளிர் குறித்த இவரது கவிதை அனைவராலும் பாராட்டப்பெறும் ஒன்றாகும்.

"பாற்கடல் அமுதத்தைதேவர்கள் சுவைத்து 

விட்டதால்தான் 

எங்கள் இதழ் அமுதத்தை அரக்கர்களுக்கு 

வழங்குகிறோம்.

எங்களுடைய நீதிமன்றத்தில்தான் 

வழுக்கம் தண்டிக்கப்படுகிறது.

நாங்கள் நிர்வாணத்தை விற்பனை செய்கிறோம் 

ஆடை வாங்கவதற்காக."

கருப்பு மலர்கள் என்னும் கவிதைத்தொகுப்பு இவரது புகழ்பெற்ற நூல்.  அதில் மூன்றாம் பாலின மாந்தர் பற்றிய இவர் கவிதை ...

காலமழைத்தூறலிலே

களையாய்ப் பிறப்பெடுத்தோம்

தாய்ப்பாலின் சரித்திரத்தில்

சதுராடும் புதிரானோம்

விதை வளர்த்த முள்ளானோம்

விளக்கின் இருளானோம்

சதைவளர்க்கும்பிணம் நாங்கள்

சாவின் சிரிப்புகள்

மூங்கையொருபாட்டிசைக்க 

முடவனதைஎழுதிவைக்க 

முடவன்கைஎழுதியதை 

முழுக்குருடர் படித்ததுண்டோ?

மூங்கையின்பாட்டானோம் 

முடவன்கைஎழுத்தானோம்

 முழுக்குருடர் படிக்கின்றார்

சந்திப்பிழை போன்ற 

சந்ததிப்பிழை நாங்கள் 

காலத்தின்; பேரேட்டைக் 

கடவுள் திருத்தட்டும்

தலைமீது பூவைப்போம் 

தாரணியோர் கல்லறையில் 

பூவைத்தல்முறைதானே? 

பூத்தஉயிர்க் கல்லறைகள் நாங்கள்

தாய்ப்பெண்ணோ முல்லைப்பூ 

தனிமலடி தாழம்பூ 

வாய்ப்பந்தல்போடுகின்ற நாங்கள்

காகிதப் பூக்கள்.

==========================================================================================

பாஹே பக்கம் :  மே 6 அப்பாவின் பிறந்த நாளையொட்டி குடும்பக் குழுமத்தில் பகிர்ந்த சில அவரது எழுத்துகள் சிலவற்றை இங்கு ஒவ்வொன்றாய் பகிர்கிறேன்!

=====================================================================================

ஜாலிமுத்து ராஜ் என்பவர் பேஸ்புக்கில் பகிர்ந்த பதிவு.

அக்ராஹாரத்தில் கழுதை :-

அக்ரகாரத்தில் கழுதை 1977 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். ஜோன் ஆப்ரஹாம் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் எம். பி. ஸ்ரீனிவாசன்,சுவாதி மற்றும் பலர் நடித்திருந்தனர்.

தயாரிப்பு

ஜோன் ஆப்ரஹாம்

நிமிதி பிலிம்ஸ்

கதை

வெங்கட் சாமிநாதன்

இசை

எம். பி. ஸ்ரீனிவாசன்

நடிப்பு

எம். பி. ஸ்ரீனிவாசன்

சுவாதி

மலையாள சிறுகதையாசிரியரும் பூனா திரைப்படக் கல்லூரியில் பயின்ற திரைக்கதை எழுத்தாளருமான ஜான் ஆபிரஹாம் இயக்கிய ஒரே தமிழ்த் திரைப்படம் இது. தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் கவனிக்கத் தக்க கலை விமர்சகரான வெங்கட் சாமிநாதன் இந்தப் படத்துக்குத் திரைக்கதை எழுதினார்.

சிறந்த படத்துக்கான தேசிய விருதுபெற்றது இப்படம். 70களின் தமிழ் கிராமம் ஒன்றில் கதை நிகழ்கிறது. சென்னை மாநகரில் கல்லூரிப்பேராசியராக பணியாற்றும் கதையின் நாயகன், தாயை இழந்து நிராதரவாக விடப்படும் கழுதைக் குட்டி ஒன்றை தனது செல்ல விலங்காக வளர்க்கத் தொடங்குகிறார். ஆனால் மாநகரில் தொடர்ந்து கழுதையை வளர்க்கமுடியாதபடி அவரை நெருக்கடிகள் அழுத்துகின்றன. எனவே கிராமத்திலிருக்கும் தனது அக்ரஹாரதுக்கு (பிராமணர் வாழும் தெரு) கழுதையை அழைத்து வருகிறார். அங்கே வசித்துவரும் தன் பெற்றோரின் கண்காணிப்பில் கழுதையைக் பராமரிக்கும் பொறுப்பை ஒரு வாய் பேசவியலாத பெண்ணிடம் ஒப்படைத்து திரும்புகிறார். ஆச்சார அனுஷ்டானங்களும் பழமைவாதமும் மிக்க அந்த அக்ரஹாரம் கழுதையின் வரவை எப்படி எதிர்கொள்கிறது என்பதுதான் திரைக்கதை.

அக்ரகாரத்தில் கழுதை சிறந்த தமிழ்த் திரைப்படத்திற்கான தேசிய விருதை வென்றது . இப்படம் பிராமணர்களின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்துவதாகக் கருதப்பட்டு சர்ச்சைக்குள்ளானதுடன் , அதன் ஆரம்ப வெளியீட்டின்போது பெருமளவில் புறக்கணிக்கப்பட்ட போதிலும், பிற்காலங்களில் ஒரு தனித்துவமான அந்தஸ்தைப் பெற்றது.

நடிகர்கள்

நாராயணசாமியாக எம்பி ஸ்ரீனிவாசன்

சுவாதி உமாவாக

ஸ்ரீலலிதா

கோபாலி

வெங்கட்டாக ராமன்

வீரராகவன் ஸ்ரீனிவாச ஐயராக

நரசிம்மன்

தில்லை ராஜன்

கிருஷ்ணராஜ்

ராஜன்

அக்ரஹரத்தில் கழுதை சர்வதேச அளவில் பாராட்டுக்களைப் பெற்றது. 1978 இல், 25வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில் அக்ரஹரத்தில் கழுதை சிறந்த தமிழ் திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதை வென்றது . "ஒரு பிராமண கிராம சமூகத்தின் மரபுகள் மற்றும் மூடநம்பிக்கைகளுக்கு எதிரான ஒரு நீதிக்கதையை உருவாக்க" தமிழ் கவிஞர் சுப்பிரமணிய பாரதியின் கவிதைகளை ஜான் பயன்படுத்தியதை நடுவர் குழு குறிப்பிட்டது . இது 1978 இல் இந்திய சர்வதேச திரைப்பட விழாவின் இந்தியன் பனோரமா பிரிவின் கீழ் திரையிடப்பட்டது. வேறு சில படங்களுடன் சேர்ந்து, இது தென்னிந்திய சினிமாவில் "புதிய அலை" இயக்கத்திற்கு முன்னோடியாக இருந்தது . இப்படம் பிராமணர்களின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்துவதாகக் கருதப்பட்டதால் சர்ச்சைக்குரியதாக மாறியது, மேலும் பல பிராமண அமைப்புகள் இதைத் தடை செய்ய அழைப்பு விடுத்தன. 1989 இல், சர்ச்சையைத் தவிர்ப்பதற்காக தூர்தர்ஷன் இப்படத்தின் திட்டமிடப்பட்ட ஒளிபரப்பை ரத்து செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. ஆரம்பத்தில் வெளியானபோது பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டாலும், பிற்காலங்களில் இது ஒரு வழிபாட்டு அந்தஸ்தைப் பெற்றது. இந்தத் திரைப்படம் ஜான் ஆபிரகாமுக்கு மிகவும் தேவையான திருப்புமுனையைக் கொடுத்தது. 2013 இல், IBN லைவ் இதை இந்திய சினிமாவின் எல்லா காலத்திலும் சிறந்த 100 படங்களில் ஒன்றாகச் சேர்த்தது.

=================================================================

நாகேஷ், சின்னப்பா தேவர் பற்றி சித்ரா லக்ஷ்மணன் சொல்லும் சில தகவல்கள்.  அவர் பேசியதிலிருந்து இது சிறிய ஒரு பகுதி என்று தெரிகிறது.  முக்கியமான நேரத்தில் காணொளி அறுந்து விடுகிறது!

========================================================================================

பூவா தலையா?

=======================================================================

சுஜாதா - மரணத்துக்குப்பின் எதுவாயிருந்தால் என்ன? -  அப்புறம் கவிதை ஒன்று 

பிறந்ததிலிருந்தே இறந்துகொண்டே இருக்கிறோம்!

-எழுத்தாளர் சுஜாதா

செத்த பின் என்ன என்று தெரிந்து கொள்வதால் யாருக்கு லாபம்? - சுஜாதாவிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்வி.

அதற்கு அவர் அளித்த பதில்.

“நான் செத்த பின் நானாக இருந்தால் தான் எனக்கு பிரயோசனம்; என் மூளை, என் புத்தகங்கள், என் லேசான முதுகெரிச்சல் எல்லாம் இருந்தால்தான் நான் நானாக இருக்க முடியும்.

செத்தாலும் ஆத்மா தொடர்ந்து இந்தோனேசியாவிலோ அல்லது வெனிஸ் நகரத்தில் ஒரு படகோட்டியாகவோ பிறப்பதில் அர்த்தமில்லை.

நான் நானாகவே தொடர வேண்டும்.

அதற்கு என்னை அறிந்தவர்கள் வேண்டும். உறவினர்கள், என் வாசகர்கள் வேண்டும். கட்டுரை அனுப்பினால் அதை பற்றி விமர்சிப்பவர்கள் வேண்டும். தமிழ் வேண்டும். அதெல்லாம் இல்லாவிடில் உயிர் என்பது தொடர்ந்தால் என்ன, முடிந்தால் என்ன?

எனவே சாவு என்பது கொஞ்சம் யோசித்து பார்த்தால் நம் நினைவுகளின் அழிவுதான்.

ஒருவர் தன் தந்தை இறந்ததை பற்றி சுஜாதாவிற்கு உருக்கமாக மெயிலனுப்பிய போது, வந்தது பதில்,

”Nobody dies; they live in memories and in the genes of their children”. _

How True?

மனைவி, மக்கள், பழைய பள்ளி, தெரிந்த பாட்டுகள், திறமைகள், கவிதைகள், கடிதங்கள், காதல்கள் எல்லாம் மறந்து போய் சாப்பிடுவது மட்டும் ஞாபகம் இருந்து, நாளடைவில் சாப்பிடுவதற்காக மட்டும் ஞாபகம் இருந்து, நாளடைவில் சாப்பிடுவதற்கு வாயசைப்பதையும் மறந்து விடுவோமாம்.

உயிருடன் இருப்பது என்பது இது தான். உயிர் என்பது மூச்சுக் காற்றல்ல; ஞாபகம்தான்”.

‘யாருமே சாவதில்லை’. இது என் அம்மா இறந்த போது அப்பா சொன்னது. அவள் இறந்ததாக நான் ஏன் எண்ணிக் கொள்ள வேண்டும்?

அவள் குரல் என் பேத்தியிடம் இருக்கிறது. அவள் சாயல் உன்னிடம் இருக்கிறது. குணம், பிடிவாதங்கள், அழகு, டயபடிஸ் எல்லாவற்றையும் அங்கங்கே பாகம் பிரித்துக் கொடுத்து விட்டுப் போயிருக்கிறாள். அவள் நினைவுகள் நம் எல்லோரிடமும் உள்ளது’' என்று சொல்வார்.

மரணம் தொடர்பாக சுஜாதா ஆயத்தமாகவே இருந்தார் எனச் சொல்ல வேண்டும்.

"இப்போதெல்லாம் ஹிந்துவில் முதலில் obtituary தான் பார்க்கிறேன். இறந்தவர் என்னை விட இளையவர் என்றால் பரவாயில்லை, நாம் இன்னும் இருக்கிறோம் என்று சந்தோஷப்பட்டு கொள்கிறேன். என்னை விட வயதானவர் என்றால் என் நாள் எந்நாள் என்று யோசனை வருகிறது.”

அவர் ஒரு விஞ்ஞான எழுத்தாளர் என்பதால் அவரிடம் திரும்ப திரும்ப மரணத்தை வெல்வது பற்றி பல்வேறு கேள்வி பதில்களில் பல்வேறு விதங்களில் கேட்கப்பட்டதுண்டு.

அதற்கு அவரின் பதில், “மரணிக்காமல் வாழ்ந்து கொண்டே இருந்தால் வாழ்க்கையின் சுவாரஸ்யம் போய்விடும். மிக நெருக்கமானவர்கள் மரணத்தில் தான், நமக்கு உண்மையான தரிசனம் கிடைக்கிறது. தினம் தினம் பல பேர் இறக்கிறார்கள். அந்தச் சாவெல்லாம் நம்மைப் பாதிப்பதில்லை.”

‘மரணம் ௭ன்பது கடவுளுக்கு வாசல்’ என்று ரஜனீஷ் சொல்லியிருக்கிறார்.

மனிதனால் இதுவரை களங்கப்படாத ஒரே ஒரு சங்கதி மரணம். அதை அவன் இன்னமும் கொச்சைப்படுத்தவில்லை. கொச்சைப்படுத்தவும் முடியாது. அது துல்லியமானது. அதை அவனால் அறியவே முடியாது.

அதை அவனால் ஒரு விஞ்ஞானமாகவோ, வேதாந்தமாகவோ மாற்ற முடியாது. அது அவன் கைப்பிடியிலிருந்து எப்போதும் வழுக்கிச் செல்கிறது.

உங்கள் வாழ்வில் எதிர்பாராமல் மரணம் குறுக்கிடும்போது உங்கள் வாழ்வு அர்த்தமற்றதாகிறது. ஆம், வாழ்வு அர்த்தமற்றது தான். ஒவ்வொருவரும் கொஞ்சம் இறக்கிறோம்.”

என்னிடம் அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்வி இது:

"உங்களுக்கு மறுபிறவியில் நம்பிக்கை உண்டா? இதன் கிளையாக ஆத்மா என்று ஒன்று இருக்கிறதா? அது உடலில் எங்கு இருக்கிறது? சாவை வெல்ல முடியுமா?

நாம் சாசுவதமாக வாழ முடியுமா என்பவை."

அந்தக் கேள்வியின் பல வடிவங்கள். நாற்பது வயசுக்குப்புறம் பலர் மனத்தை இது குடைகிறது.

நீங்கள் சாசுவதமாக வாழ முடியும் என்பதை ஏன் சந்தேகிக்கிறீர்கள்?

நீங்கள் உயிர் வாழ்வதே ஒரு அதிசயம் அல்லவா, வியப்பல்லவா?

உயிரெனும் அற்புதத்தைக் கொடுத்தவனால் அதன் முடிவை ரத்து செய்ய முடியாதா? இதில் என்ன அதிசயம் !”

"சாவுங்கறதே ஒரு முடிவு இல்லை. ஒரு தொடர்ச்சிதானாம். நம்ம உடம்பில் அறுநூறு கோடி செல் உயிரணுக்கள் இருக்கு. ஒவ்வொரு இருபத்து நாலு மணி நேரமும் அதில ஒரு பகுதி செத்துக்கிட்டே இருக்கு.

முப்பது வயசுக்கப்புறம் நம்முடைய மூளை வருஷத்துக்கு ஒரு பர்சென்ட் செத்துக்கிட்டு இருக்காம். கொஞ்சம் கொஞ்சமா, செதில் செதிலா அழிஞ்சுண்டு வர்றோம். அதனால நாம எப்போ சாகறோம். எப்போ உயிரோட இருக்கோம்கிறதே சரியா சொல்ல முடியாது."

" பிறந்த நிமிஷத்திலிருந்து இறந்து கொண்டே இருக்கிறோம்."

நன்றி: தாய்

மீசா மறைந்து எமர்ஜென்சி விட்டுப் போய்   

தேசாயின் ஆட்சியில் சந்தோஷம் – பேசாமல்   

பாத்திரம் ஒன்றை எடுத்துக்கொண் டெல்லோரும்   

……………. குடிக்க வாரும். .

===================================================================================

நேற்று ஜீவி ஸாரின் நேயர் விருப்பம்..  லேட்டஸ்ட் குமுதம்..  புத்தகம் முழுதும் விஜய் மற்றும் சினிமா செய்திகள்.  விகடனின் அதே வடிவமைப்பு.  அதாவது தற்போதைய விகடன்.  ஒருவேளை திமுக அதிமுக மாதிரி இவையும் ஒன்று சேர்ந்து விட்டனவோ என்னவோ...!  அப்புறம் ஜோக்ஸ் மாயம்.  சிறுகதைகள் இருக்கிறதா என்று கணேஷ் வஸந்த்தை வைத்துதான் தேடவேண்டும்!

=========================================================================================

1966 ல் வெளியான இசைக்காவியம் கஹாகவி காளிதாஸ்.  கண்ணதாசன் பாடலுக்கு கே வி மகாதேவன் இசையில் கே பி சுந்தராம்பாள் குரலில் ஒரு பாடல் 

காலத்தில் அழியாத..