நினைவுகள் 1946 : நாளச்சேரிப் பாட்டி

நாளச்சேரிப் பாட்டி அடிக்கடி வந்து அம்மாவிடம் பேசிக் கொண்டிருப்பார்.  90 வயது.  பருத்த உடம்பு.  ரவிக்கை அணியாமல் மேல்பக்கம் காத்தாடிக் கொண்டிருக்கும்.  கால்களை நீட்டியபடி முன்தொடை வரை புடைவையை வழித்து விட்டுக்கொண்டு உட்காருவது அவருக்குச் சௌகர்யம்.

அப்போதெல்லாம் ரேடியோவே பார்த்ததில்லை.  பொழுது போக வேண்டுமே...  மின்சாரமே சில வீடுகளில்தான் இருக்கும். பாட்டியின் விசேஷம் பேய்க்கதைகள்.  

என் அம்மாவும் பதிலுக்கு பயம் காட்டுவார்.  " வெளக்கு வச்சப்புறம் கொல்லைக் கதவைத் தற்செயலாத் தெறந்தேனா? சரசரன்னு புடைவைச் சத்தம்.  கோடி வீட்டு மங்களம் - குளத்துல விழுந்து செத்தாளே - அவ... சரேல்னு முள் வேலிக்குக் குறுக்கேப் பாஞ்சா பாரு... வேலி படபடன்னு முறியற சத்தம்... ஒரு பலத்த சிரிப்பு... போயிட்டா...!"

அதிலிருந்து எனக்குக் கொல்லைக் கதவைத் திறக்கவே பயம்.  திறந்ததும் யாரோ மூட முடியாதபடி கதவை உட்பக்கம் தள்ளுவது போலத் தோன்றும்.  பகலில் கூட அந்தக் கதவுப் பக்கம் போவதில்லை.

பாட்டி சர்வ சாதாரணமாகக் கேட்டாள்.. "கொள்ளிவாய்ப் பிசாசு பாத்திருக்கியா நீ?"

'நல்லவாய்ப் பிசாசையே பார்த்ததில்லை... இதுல இது வேற...  அம்மாவிடம் சொல்லி வைக்க வேண்டும்..  இனி இந்தப் பாட்டி வந்தால் உள்ளே விடாதேன்னு'  என்று நினைத்துக் கொண்டே,  "ரொம்பக் கேள்விப் பட்டிருக்கேனே.."

"நேத்து கூட நான் பாத்தேன்.  கொத்தூர் சாலை வரப்புல நின்னு நின்னு நகருது..  வாயை அடிக்கடித் தொறந்து தொறந்து 'பக்பக்'குனு நெருப்பா கக்கும்.  யாரும் எதிர்ப்பட்டா பளார்னு ஒரே அறையில தீத்துப்புடும்"

பாட்டியிடம் இன்னும் கதை பாக்கி இருந்தது.

"நேத்து ராத்திரி வயிறு உப்புசமா இருந்துதா..  ஒரு சுருட்டு பத்த வச்சுகிட்டு வயப்பக்கம் வந்தேன்.  பாத்தா அந்த வரப்பு மேல அது மெதுவா வந்துகிட்டிருக்கு...  நெருப்பா கொட்டுது, அணையுது...  கொட்டுது, அணையுது...   குளத்தாண்டைத் திரும்பி வேகமா இந்தப் பக்கம் நகர்ந்தது பார்...  ஓட்டமா வீட்டுக்குள்ற ஓடி வந்துட்டேன்."

நான் இன்னும் நெருங்கி அம்மாவுடன் ஒட்டிக் கொண்டேன்.

"பாட்டி... நீ நெஜமா அதப் பாத்தியா...?"

"பின்ன...? ஒனக்கும் பாக்கணுமா?"

அம்மா பேச்சை மாற்றினார்.  இதுமாதிரி எவ்வளவோ கதைகள் கேட்டவர் அவர்.  பாட்டி அடுத்த சப்ஜெக்டுக்குப் போய்விட்டார்.  எதிர் வீட்டுப்பெண் வாசல்ல வந்து நின்னு 'பசங்கள'ப் பார்க்கும் செய்தி தொடங்கியது.

இப்படி ஏழு, ஏழரை வரை பேசிக் கொண்டிருந்தால் மெல்ல இரவு உணவு நேரம் வந்து விடும்.  இங்கேயே 'ரெண்டு வாய்' போட்டுக் கொண்டு பாட்டி கையை ஊன்றி அலுப்புடன் எழுந்து நடந்தால், அடுத்து நாலைந்து நாள் ஆகும் மறுபடி ரொடேஷனில் அவர் எங்கள் வீட்டுப்பக்கம் வர!





-  பாஹே  -





படங்கள்  :  இணையம்! 

நினைவுகள் 1946

1)  மருதமுத்து மாரியம்மன் கோவில் பூசாரி.   அது பார்ட் டைம் ஜாப் மாதிரி!  மிச்ச நேரம் அவருக்கிருக்கும் வேலைகள் குறி சொல்லுதல், நாடகங்களில் நடித்தல், கெடா மீசையை அவ்வப்போது ஒழுங்கு படுத்துதல்....

                                                        

கோவிலில் தீமிதி உற்சவம் அமர்க்களப்படும்.  மெயின் பார்ட் மருதமுத்துவுக்குத்தான்.  மஞ்சள் வேஷ்டி கட்டி,  சாமி வந்து அவர் குதிப்பது,  பார்த்து ரசிக்க வேண்டிய ஒரு காட்சி.  அப்போது மக்கள் அவர் குதிப்பதைப் பற்றிப் பேசிக் கொள்வதை இங்கே பகிர முடியாது! 

ஆட்டுக்கிடா, சேவல் போன்றவற்றைத் துடிக்கத் துடிக்க பலியிடுவது அவருக்கு மிகவும் பழகிப்போன, மற்றும் அனுபவமுள்ள வேலை.  கைவந்த கலை!

சாமி வந்து ஆடும்போது சுற்றி நிற்கும் பக்தகோடிகள் கைகட்டி, வாய் புதைத்து நிற்பர்.  ஊரில் பெரிய பணக்காரராய்ப் பார்த்து அவரை முதலில் அழைத்து சாமி "துண்ணூறு" கொடுக்கும்.  எந்தக் கோவிலிலும் இந்த பணக்கார செலெக்ஷன் நிச்சயம் உண்டுதானே...

சாமி வருவது, குறி சொல்வது பற்றிச் சொல்லும்போது இன்னொரு நபரும் நினைவுக்கு வருகிறார்.

நண்பன் வேதகிரியின் அம்மா திருணம்மாள் மீது அடிக்கடி சாமி வந்து விடும்.  வெள்ளிக் கிழமைகளில் அம்மன், சனிக்கிழமைகளில் வெங்கடாஜலபதி.

சாமியாடி என்று ஊரில் அவருக்குப் பெயர்.  வரம் கேட்கக் கூட்டம் நிறைய வரும், காணிக்கைகளுடன்.

உட்கார்ந்த வாக்கில், கண்களை மூடிக் கொண்டு உடலை முன்னும் பின்னும் அசைத்து ஆட்டம் காட்டுவார்.  சமயங்களில் பக்கவாட்டில் சரிந்து எழுவதும் உண்டு.  ஒவ்வொரு தரமும் கற்பூர வில்லைகளைக் கொளுத்தி வாயில் போட்டுக் கொள்வார்.  வந்திருக்கும் அத்தனை பேருக்கும் 'அருள்வாக்கு' வழங்குவது 'கிளைமேக்ஸ்'

ஒருதடவை நான், பஞ்சாமி, சூசை, ஹனீபா மற்றும் தங்கவேலு அங்கு வேடிக்கைப் பார்க்கப் போயிருந்தோம்.

"போஸ்ட் மாஸ்டர் வீட்டுத் தம்பி பாஸ் பண்ணிப்பிடும். அதான கேக்க நினச்சே?"

நான் அதை எங்கே கேட்க நினைத்தேன்?  கேட்க நினைத்ததைக் கேட்டேன்.  "நேதாஜி உயிரோடு இருக்காரா?  எங்கே இருக்கார்?"

சாமி கண்களைத் திறக்கவே இல்லை.  உரக்க ராகமிட்டு, "வெங்கடாஜலபதி...  திருப்பதி பெருமாளே... இந்தப் புள்ளைக்கி நல்ல புத்தி கொடுங்க... போஸ்ட் மாஸ்டர் வீட்டம்மா கவலைப்படறாங்க... படிப்பை விட்டுட்டு எதெதையோ பத்திக் கவலைப்படறானே.... இவன் நல்லாப் படிக்க வரம் கொடுங்க..,"

இரண்டு நாட்களுக்குப்பின் -  குளக்கரை மதகு.  வேதகிரியிடம் "நான் கேட்டதுக்கு ஒங்கம்மா பதில் சொல்லல்லியேடா..?"  என்றேன்.

அவன் சொன்ன பதில் முக்கியமானது - "நேதாஜி பத்தியெல்லாம் அம்மாவுக்கு எப்படிரா தெரியும்?"

இதுதான் சரியான பதில்!

நாளச்சேரிப் பாட்டி பற்றிப் பிறகு சொல்கிறேன்...

- பாஹே -

பேராசிரியர் கல்கி

--------- பாஹே எழுதுகிறார் ------------

தமிழ் எழுத்துத் துறையில் நவீன எழுத்துக்கு வித்திட்டவர் 'கல்கி' அவர்களே.

    

அவரின் நினைவு தினம் டிசம்பர் ஐந்து.

1954 இல் மறைந்தார். அதற்குமுன் சுமார் பதினைந்து ஆண்டுகள் தமிழில் பல சாதனைகளைப் படைத்தவர்.

அவரால் உருவானவர்கள் பின்னால் பிரபலத்துவம் பெற்ற பல எழுத்தாளர்கள். பலர் ஏகலைவர்களாக எழுத்துத் துறைக்கு ஈர்க்கப் பட்டவர்கள்.

துவக்கக் காலத்தில் ஜெமினி வாசனுடன் இணைந்து பணியாற்றினார். விகடன் ஆசிரியராக இருந்து பின்னர் கருத்து வேறுபாட்டில் இருவரும் பிரிய நேரிட்டாலும் அதிலும் கண்ணியம் காக்கப் பட்டது. ஜெமினி நிறுவனம் 'சம்சாரம்' படம் வெளியிட்டபோது அதைத் தாக்கி விமர்சித்தார் கல்கி. நட்பு இதற்குத் தடையாக இருக்கவில்லை.

1940 வாக்கில் 'கல்கி' பிறந்தது. தமிழில் நளினமான நகைச்சுவையைக் கையாண்டவர் 'கல்கி; அதுவரை ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே எழுதிக் கொண்டிருந்த பலரைத் தமிழிலும் எழுத வைத்தவர். முக்கியமானவர் எஸ்விவி.

கருத்து வேறுபாடுகள், கட்சி மாற்சர்யங்களை மீறி, பாராட்ட வேண்டியவர்களை வஞ்சனையின்றிப் புகழ்ந்த பெருந்தன்மை அவருடையது.

சி என் அண்ணாதுரையின் 'ஓர் இரவு' படம் வெளியான போது 'தமிழ்நாட்டின் பெர்னார்ட் ஷா' என்று அவரைப் புகழ்ந்தார்.

மஹாகவி பாரதிக்கு எட்டையபுரத்தில் மணிமண்டபம் எழுப்ப தம் எழுத்துலகச் செல்வாக்கை முழுதும் பயன்படுத்தி பலரையும் அதில் ஈடுபட வைத்தார்.

விடுதலைப் போராட்டக் காலத்தில் அவருடைய பங்குப் பணி கணிசமானது.

காந்திஜியின் அஹிம்சையை வழிமொழிந்தது போலவே நேதாஜியின் ஆயுதப் போராட்டத்தையும் புகழத் தெரிந்தவர்.

'ரட்லம் ஜங்க்ஷன்' என்ற சிறுகதையில் நேதாஜியின் மர்ம முடிவு பற்றி பூடகமாக எழுதி அவருக்குத் தன் அஞ்சலியைச் செலுத்தியவர். படித்திராதவர்கள் இதை அவசியம் தேடிப் பிடித்துப் படிக்க வேண்டும்.

ராஜாஜியின் அதி தீவிர ஆதரவாளர்; இதனால் பலரின் விரோதமும் சம்பாத்தியம்.

முப்பதுகளில் ராஜாஜி திருச்செங்கோட்டில் தங்கி ஹரிஜன முன்னேற்றத்துக்கு உழைத்தபோது தீண்டாமை ஒழிப்பாக 'விமோசனம்' இதழில் ஆசிரியப் பொறுப்பேற்றுத் திறம்பட நடத்தியவர்.

வரலாற்றுப் புதினங்களின் முன்னோடி.'சிவகாமியின் சபதம்', 'பொன்னியின் செல்வன்', 'மோகினித்தீவு', போன்றவற்றோடு 'கள்வனின் காதலி' போன்ற சமூக நாவல்களும் படைத்தார். இக்கதை படமாயிற்று. சிவாஜி, பானுமதி நாயக, நாயகியாக நடித்தவர்கள். "வெயிற்கேற்ற நிழலுண்டு வீசும் தென்றல் காற்றுண்டு" என்ற பானுமதியின் பாடல் அப்படத்தின் சிறப்புகளில் ஒன்று.

எம் ஜி ஆர் பின்னாளில் பெரும் பொருட்செலவில் 'சிவகாமியின் சபதம்' அல்லது 'பொன்னியின் செல்வன்' இரண்டில் ஒன்றைப் படமாக்க திட்டமிட்டது ஏனோ நிறைவேறவில்லை.

   

திரு வி க வின் மாணவர் கல்கி. அவர் பத்திரிகையின் பெயரே தன் ஆசிரியர் பெயரை முன்னிறுத்தியது என்றும் ஒரு செய்தி உண்டு. இதற்கு மறுப்பும் உண்டு.

ஆனந்த விகடனில் அக்கால அட்டைப் படங்கள் ஒரு நகைச்சுவைத் துணுக்கோடுதான் வெளிவந்தன. அதை முதல் முறையாக மாற்றி 'கல்கி'யின் உருவம் தாங்கி அவர் மறைவை ஒட்டி விகடனில் வாசன் மனம் உருகி எழுதிய அஞ்சலிக் கட்டுரை 'நெஞ்சு நிறைந்த துயரத்துடன் இதை எழுதுகிறேன்' என்று துவங்கும். எப்போதும் அட்டையில் சிரிப்புடன் இருக்கும் 'விகடன் சிம்பல்' அவ்விதழில் கண்ணீர் சொரிந்து காட்சி தந்தது.

குற்றால முனிவர் டி.கே.சி யுடன் கல்கிக்கு ஆழ்ந்த நட்பு உண்டு. ஆச்சிக் கை தோசை பற்றி நிறைய புகழ்ந்து எழுதி இருக்கிறார்.

  

எம் எஸ் திரைவானில் ஜொலிக்க ஆரம்ப வித்திட்டவர்களில் கல்கி முக்கியமானவர். அக்கால கல்கி இதழ்களில் தவறாமல் ஒரு கால் பக்க விளம்பரம் இருக்கும். பம்பாய், கல்கத்தா, புது டெல்லி தமிழ்ச் சங்கங்களின் வளர்ச்சிக்காக எம் எஸ் உதவும் கச்சேரி பற்றியவை அவை. வேறு பல பொதுநல அமைப்புகளுக்கும் தன் இசையால் உதவியவர் எம் எஸ் என்றால், அதை உலகறியச் செய்தவர் கல்கி.

எம் எஸ் தன் 'மீரா' பட வருவாய் முழுக்க கல்கி இதழின் வளர்ச்சிக்கே துவக்கக் காலத்தில் கொடுத்து உதவியதும் வரலாறு.

கல்கி வளர்ச்சிக்கு சதாசிவம் உழைப்பும் கணிசமானது.

குறைந்தபட்சம் 'அது ஒரு பொற்காலம்' என்ற கி ராஜேந்திரனின் நூலையாவது படிப்பவர்க்கு மேற்காணும் தகவல்கள் கிடைக்கக் கூடும். இதை எழுதுகிறவனின் தகப்பனார் காலமான தேதி 1954, அக்டோபர் 24; இவனின் ஸ்வீகார ஞானத் தந்தையான கல்கி அடுத்த நாற்பத்திரண்டு நாளில் காலமானபோது இவன் அனுபவித்தத் துயரம் மிக அதிகம்.

எழுத்துலகப் பிதாமகனுக்கு எழுத்துலக ஆர்வலர்கள் அஞ்சலி செலுத்துவோம். நமக்கு அது ஒரு நன்றிக் கடன்.

கல்கி வாழ்கிறார். வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.