14.12.11

படித்ததைப் பகிர ஒரு வெட்டி அரட்டை....

              
அந்தக் காலத்தில் விரும்பிப் படித்த பல நாவல்களை புத்தக வடிவில் வாங்கும்போது 'ஆனாலும்...' என்ற ஒரு சின்ன ஏக்கம் இருக்கும்!  அதாவது அப்போது தொடர்கதையாக வந்த போது வாராவாரம் கதைகளுக்கு ஜீவன் சேர்த்த ஓவியங்கள் இல்லாமல் புத்தகம் படிப்பது ஏதோ இழந்தது போலத்தான் இருக்கும். பைண்ட் செய்து வைத்திருக்கும் புத்தகங்கள் வசதியானவை. படங்களுடன் படித்து ரசிக்கலாம். ஆனால் எங்கள் வீட்டு விசிறி வாழை, வாஷிங்டனில் திருமணம் பொன்னியின் செல்வன், யவனராணி போன்ற பல புத்தகங்கள் பூச்சி அரித்து வீணாய்ப் போனது கஷ்டமாக இருந்தது. 
      
புத்தகமாகப் போடுகிறவர்கள் வாராவாரம் வந்த அந்தப் படங்களையும் சேர்த்து போடக் கூடாதோ என்று தோன்றும். யவனராணி போன்ற கதைகளில் டைபீரியசையும் யவனராணியையும்  அட்டையில் மட்டுமே காண முடியும். உள்ளே வரிகள், வரிகள், வரிகள்.....

விகடன் முதல்முறையாக அந்தக் குறையைப் போக்க வருகிறது. அதைப் படித்த நாள் முதலே பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றியது. நிறையப் பேருக்கு ஏற்கெனவே தெரிந்தும் இருக்கும். படித்திருப்பீர்கள், பார்த்திருப்பீர்கள். ஆனாலும் சும்மா பகிர்ந்து கொள்கிறேன்!

2216 பக்கங்களில் 5 பாகங்களாக கெட்டி அட்டையுடன் 1,350 ரூபாய், ஆனால் 31-12-2011 க்குள் முன்பதிவு செய்தால் பொன்னியின் செல்வன் புத்தகம் 999 ரூபாய்க்குத் தருவதாக விளம்பரம். ஓவியர் மணியம் தீட்டிய ஒரிஜினல் வண்ண ஓவியங்களுடன் என்பதுதான் விசேஷம். (புத்தகத்தில் கருப்பு வெள்ளைதான் வந்தது - முதல் முறை) "இது வரை நீங்கள் பார்த்திருக்கவே முடியாத பிரமிப்பான வடிவில்" என்று ஆசை காட்டுகிறது.

ரூபாய் அதிகம் என்று தோன்றினாலும் நிச்சயம் நிறைய பேர் விரும்புவார்கள் என்றுதான் தோன்றுகிறது. (ஓவியங்கள் இல்லாத பதிப்புகள்  250 ரூபாயிலிருந்து 300 ரூபாய்க்குள் கிடைக்கிறது - ஐந்து பாகங்களும். ஐந்து பாகங்களும் ஒரே புத்தகமாய்க் கூட கிடைக்கிறது. டைரி சைஸில் என்ற விளம்பரத்துடன்)

****************************************************
பத்து நாட்களுக்குமுன் படித்த இன்னொரு சுவாரஸ்யமான விஷயம். கடத்தப் பட்ட 22 டைனோசர் முட்டைப் படிமங்களை சீனாவிடம் அமெரிக்கா தந்ததாகப் படித்த செய்தி.

வயது 6.5 கோடி ஆண்டுகளுக்கும் மேல் இருக்கலாம் என்றும் ஏலம் விடப் படுவதற்கு இவை கடத்தப் பட்டதாகவும் தெரிகிறது. 

சுவாரஸ்யம் என்னவென்றால் இந்த முட்டைகளில் 19 முட்டைகளில் உயிர் பெறக் கூடிய முதிர்வுறாக் கருவுரு உயிர் உள்ளதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன என்ற செய்திதான். 

மூன்றாவது முறை அமெரிக்கா இப்படி திருப்பி தந்திருக்கிறதாம்.

ஒவிராப்டர் வகையைச் சேர்ந்த முட்டைகளாம். சீனாவின் தெற்குப் பகுதியில் இருக்கும் குவாங்க்டன் மாகாணத்தில் கிடைக்கப் பெற்றதாம்.

***********************************************************
மறைந்த தேவ் ஆனந்த் பற்றிய சுவாரஸ்ய தகவல் ஒன்றும் படித்தேன். தேவ் ஆனந்துக்கு முஹம்மது ரஃபி பல பாடல்கள் பாடியிருக்கிறார்.
  
ஆனால்   முஹம்மது ரஃபிக்காக தேவ் ஆனந்த் ஒரு பாடல் பாடியிருக்கிறாராம். 1966 ஆம் வருடம் பியார் மொஹப்பத் என்ற படத்தில் ஒரு பாடலின் இடையே வரும் வரிகளை தேவ் ஆனந்த் பாடினாராம். 

************************************************************
கடிதங்கள் எழுதும் காலத்தில் போஸ்ட் கார்டாக இருந்தாலும் சரி, இன்லேன்ட் லெட்டராக இருந்தாலும் சரி எங்கள் குடும்பத்துக்கே ஒரு வழக்கம் உண்டு. சுருக்கமாக எழுதிப் பழக்கமே இல்லை! பொடிப் பொடியாக எழுதுவது முதல் மார்ஜினில் கோணம் மாற்றி எழுதுவது,  ஸ்கெட்ச் பேனாவில் - ஏற்கெனவே எழுதியிருக்கும் இடையே பெரிய எழுத்துகளில் ஒரு செய்தி என்றெல்லாம் எழுதி ஒட்டிய பின்னும் அனுப்புனர் முகவரியின் மேலும் கீழும்  கூட சில வரிகள் எழுதி அனுப்புவோம்!
                              
இது எதற்கு நினைவுக்கு வந்தது என்றால், பொன்னியின் செல்வன் செய்தியை மட்டுமே பகிரும் எண்ணம் இருந்தாலும் ஒரு பதிவில் நிறைய இடம் கீழே வேஸ்ட் ஆகிறதே (!!!) என்று இன்னும் இரண்டு செய்திகளை இதோடு இணைத்து விட்டேன்.
                       
கொசுறு தகவல். இன்று எவர்க்ரீன் படம் மிஸ்ஸியம்மா மறுபடி பார்க்கப் பட்டது. மிக அழகிய சாவித்திரி, மிக அழகிய ஜெமினி கணேசன் இனிமையான பாடல்கள் என்று அலுக்காத, அருமையான படம். 
                      
கொசுறு 2 : தினமணியில் மதியின் கார்ட்டூன்..."ஐயோ அடுத்த வருடம் 12-12-12 என்ற ஒரு சிறப்பான நாளில் வரும் ரஜினியின் பிறந்த நாளை - இன்ப அதிர்ச்சியை -அவர்தம் ரசிகர்கள் எப்படி தாங்கப் போகிறார்களோ..." !!!!!!!
                   

13.12.11

உள் பெட்டியிலிருந்து 12 2011

                       
மனோதத்துவம்..

அர்த்தமில்லாத விஷயத்துக்குக் கூட அடக்க முடியாமல் சிரிக்கும் ஒருவன் மனதில் ஆழ்மன சோகம் உண்டாம்!
  
ரொம்பத் தூங்கும் ஒருவன் தனிமையை நிறைய உணர்பவனாக இருக்கலாமாம்.

ரொம்பப் பேசாதவன், அதே சமயம் பேச ஆரம்பித்தால் வேகமாகப் பேசுபவன் நிச்சயம் வெளிப்படுத்தாமல் உள்ளே ரகசியங்களைக் கொண்டிருக்கிறானாம்.
   
அழமுடியாதவன் பலவீனமானவனாம்.

அசாதாரணமான முறையில் பதட்டமாக சாப்பிடுபவன் டென்ஷன் அதிகமுள்ளவனாம்.

நேரமில்லா நிலையிலும் வேளையில்லா வேளையிலும் உங்களைப் பற்றி விசாரிக்கும் நபர் உங்களை விரும்புகிறாராம்.

--------------------------------------------------
மன்னிப்பு

தவறிய கணங்களில் உதவும் மன்னிப்பு உடைந்த நம்பிக்கைகளில் உதவுவதில்லை.

-----------------------------------------------------
உறவின் பலம்

ஒற்றுமைகளைக் கண்டு பிடிப்பதிலும் வேற்றுமைகளை மதிப்பதிலும் உறவின் பலம் இருக்கிறது.

------------------------------------------------------  
இடுக்கண் வருங்கால் பாடுக! 

பிரச்னைகள் அதிகமாகும் போது குரலெடுத்துப் பாடுங்கள். நாராசமான நம் குரலை விட அந்தப் பிரச்னைகள் பெரிதில்லை என்ற ஞானம் வரும்!
  
----------------------------------------------------
சமாளிப்'பூ'

நான் என்ன சொன்னேன் என்பதற்கு மட்டும்தான் நான் பொறுப்பு... அதை நீங்கள் எப்படிப் புரிந்து கொண்டீர்கள் என்பதற்கல்ல!
  
--------------------------------------------------------
நினைவுகள்

இணையும்போது உருவாக்கி பிரியும்போது பாதுகாக்கிறோம். சந்திப்பதும் பிரிவதும் வாழ்வின் வழிகளாயின் பிரியும்போது மீண்டும் சந்திப்போம் என்று நம்புவதும் வாழ்வின் நம்பிக்கைகள். 

--------------------------------------------------------
எதில் வெற்றி?

யாரையாவது முட்டாளாக்குவதில் நீங்கள் வெற்றி பெறும் கணத்தில், நண்பர்களே தெரிந்து கொள்ளுங்கள்... அவர் முட்டாள் என்று நினைக்காதீர்கள்.. அவர் அந்த அளவு உங்கள் வார்த்தைகளை நம்பியதால் முட்டாளானார் என்பதை உணருங்கள்.

------------------------------------------------ 
நான் யார், நான் யார், நீ யார்? 

ஒரு முட்டாள் தான் முட்டாள் என்று உணரும்போது அறிவாளியாகிறான்.
ஒரு அறிவாளி தான் அறிவாளி என்று எண்ணும் கணத்தில் முட்டாளாகிறான்!

---------------------------------------------------
"நச்"

நல்லவனாக இருங்கள். ஆனால் நிரூபிக்க முயலாதீர்கள்.

-----------------------------------------------------
"எனக்கொரு ஆசை இப்போது..."
  
இரண்டு நாய்கள் முத்தமிட்டுக் கொண்டதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த காதலன் காதலியிடம், "நீ தவறாக நினைக்கவில்லை என்றால் நானும்..."

காதலி இடைமறித்தாள்.."ஓகே, ஆனால் ஜாக்கிரதை...கடித்துவிடப் போகிறது..." 

-----------------------------------------------------
       

12.12.11

அலுவலக அனுபவங்கள் 2:: பச்சை கலர் ஜிங்குச்சா!

                       
விசு என்கிற விஸ்வநாதன் பரபரப்பாக இருந்தான். 
  
திடீரென செக்கிங் வந்து விட்டார்கள். இது அவ்வப்போது 'வழக்கமாக' நடைபெறும் 'சர்ப்ரைஸ்' செக்கிங்! என்ன முரண்.... இல்லை?

முதல் கட்ட சம்பிரதாயங்கள் முடிந்து அவர்கள் வருவதற்குள் தயார் செய்து கொள்ள வேண்டியவை இருந்தன. முதற்கட்டமாக பணக்கணக்கை எடுத்து சரி பார்த்தான். ஆயிரத்து முன்னூற்றி சொச்சம் தேவையாயிருந்தது.

இதைச் சமாளிக்க அவர்கள் அலுவலகத்தில் ஒரு அவசர, ரகசிய நடைமுறை வைத்திருந்தார்கள்!
   
வேகமாக ஒரு பச்சைத் துண்டையும் சிகப்புத் துண்டையும் ஜன்னலில் எடுத்துக் காயப் போடுவது போலப் போட்டு விட்டு அடுத்த 'தயார்'களில் இறங்கினான்!
**************
       
பக்கத்து தபாலாபீஸ். ஜன்னலை ஒட்டி இருந்த ஈஸ்வர் பரபரப்பானான்.

"சார்!  பக்கத்து ஆபீஸ் ஜன்னல்ல பச்சை சிகப்பு ரெண்டு துண்டும் தொங்குது சார்.... ஜல்தி.. ஜல்தி...."

பச்சைத் துண்டு தொங்கினால் 'செக்கிங் வந்துள்ளார்கள், ஆயிரம் ரூபாய் வேண்டும்' என்றும் சிகப்புத் துண்டு தொங்கினால் 'ஐநூறு ரூபாய் வேண்டும்' என்றும் இரு அலுவலகங்களுக்குள்ளும் 'கோட்'! அதே போல இங்கும் சிகப்புப் பச்சைத் துண்டுகள் உண்டு...!!

'உன் கிட்ட எவ்வளவு இருக்கு, என் கிட்ட இவ்வளோ இருக்கு' என்று பரபரப்பாகப் பேசி, 'சீக்கிரம், சீக்கிரம்' என்று அவசரப் படுத்தி ஆயிரத்து ஐநூறு ரூபாய் திரட்டிக் கொண்டு ஈஸ்வரன் பக்கத்து ஆபீஸ் ஜன்னலை அடைந்தான். "உஷ்..." என்று பாம்பு போல் சீறி விட்டு கையைப் பணத்துடன் உள்ளே நுழைத்தான். விசு அதை 'லபக்கிக்' கொள்ள ஈஸ்வர் காணாமல் போனான்.

அன்று மாலை 'பாரி'ல் சந்திக்கும்போது பேசிச் சிரிக்க நிறைய விஷயங்கள் இருந்தன இரு அலுவலக நண்பர்களுக்கும்.
*************************
         
மறுநாள்.
  
சென்னையிலிருந்து டைரக்டர் வருகை தந்தார். இவர் மட்டும் வரும்போது செக்கிங் எல்லாம் இருக்காது. வெறும் அலுவலக விசாரணைகளுடன்  குறை தீர்க்கும் நாள் போல இருக்கும்!

விஸ்வநாதன் அருகில் இருந்து உதவிக் கொண்டிருக்க, பக்கத்து ஹோட்டலிலிருந்து தருவிக்கப் பட்டிருந்த போண்டாவை ருசித்து விட்டு 'டீ'க்கு வருமுன் கை கழுவி இங்கே அங்கே பார்த்தவர் அருகில் நாற்காலியில் இருந்த பச்சைத் துண்டை உருவிக் கையைத் துடைத்துக் கொண்டவர் ஜன்னலில் காயப் போட்டார். 
  
விசு பேப்பர்கள் அடுக்குவதில் கவனமாக இருந்தான். 
           
"என்னது... யார் நீ... என்ன வேணும்... இங்க ஏன் பணம் கொடுக்கறே.... யார்யா நீ..." டைரக்டரின் 'சிடு சிடு' குரல் கேட்டு நிமிர்ந்தான். 
             
ஜன்னலில் ஈஸ்வர்! அவன் கையில் பணம்! 
               
"அதோ அவர் கிட்டக் கொடுங்க  சார்..." விஸ்வநாதனைக் காட்டினான் ஈஸ்வர். 
            
"உங்களுக்குத் தெரியாது.... அவர் கிட்டக் கொடுங்க.." மறுபடியும் வலியுறுத்தி விட்டு, பணத்தை டைரக்டர் கையில் திணித்து விட்டு நொடியில் மறைந்தான்!
                   
ஜன்னலில் பச்சைத் துண்டைப் பார்த்த விசுவுக்கு 'ஸீன்' புரிந்து விட்டது. 
    
'அவ்வவ்வவ்.....'
            
அ.எ.ந.எ.சொ.வே....?!!
               

10.12.11

நாடென்ன செய்தது நமக்கு...

                  
பொழுது போகாமல் தொலைக் காட்சிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நேரம். சுப்பிரமணியம் சுவாமியை ஹார்வர்ட் யுனிவர்சிட்டியிலிருந்து வெளியில் அனுப்பி விட்டார்கள், அவரின் பாடப் பகுதிகளை நீக்கி விட்டார்கள் என்றெல்லாம் செய்திகளை மேய்ந்து கொண்டிருந்தேன்.

   
ஒரு அரசு கேபிளில் தேவ் ஆனந்தின் பாடல்கள் வரிசையாகப் போட அவ்வப்போது அதையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். 
   
அப்போது ஒரு தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சியில் ஒரு கேள்வி கேட்கப் பட்டது. அதுவும் நகைச் சுவை நிகழ்ச்சி.
  
பொதுமக்களைத் தெருவில் மடக்கிக் கேள்விகள் கேட்கும் நிகழ்ச்சி. 
   
"இந்த நாடு உங்களுக்கு என்ன செய்திருக்கிறது"

"ஒண்ணுமில்லை" 

இதுதான் எல்லோரது பதிலும்!
   
இந்த பதில் சரியான பதில்தானா... மக்கள் என்ன எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்பது ஒரு புறம் இருக்கட்டும். 
     
அடுத்த கேள்வியும் தொடர்கிறது.
   
"நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள் நாட்டுக்கு, அல்லது என்ன செய்ய விரும்புகிறீர்கள்?"
     
"நாடு எனக்கு ஒண்ணும் செய்யலை, எனவே நானும் நாட்டுக்கு ஒண்ணும் செய்ய விரும்பல..." - இது ஒரு வகை பதில். ஒன்றும் செய்யாமலிருப்பதே சில சமயம் நல்லது என்றும் தோன்றுகிறது!

"எனக்கு வர்ற வருமானமே ரொம்பக் கம்மி... இதுல நாட்டுக்கு நான் என்னத்தைச் செய்யறது..." - இது ஒரு வகை.

"கொஞ்சம் கொஞ்சமா பணம் சேர்த்து நான் கொடுப்பேன்" இது ஒரு பதில். யாருக்குக் கொடுப்பார்கள்? நாட்டுக்கு!
      
பள்ளியில் படிக்கும் குழந்தைகளுக்குக் கூட தற்போதைய மற்றும் முன்னாள் ஜனாதிபதியின் பெயர்கள் தெரியவில்லை என்பதும் ஆச்சர்யம்.
             
இதை நகைச்சுவையாக எடுத்துக் கொள்ளத் தோன்றாததால் பதிவிட்டு விட்டேன்.
                 
நாடு நமக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்...?
             
நாம் நாட்டுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்...?
               
எங்கள் வாசகர்களின் கருத்துகள் வரவேற்கப் படுகின்றன. 
                      

9.12.11

படப் புதிர் (அல்லது மரப் புதிர்)


இது என்ன மரம்?


சரியான பதில் பதிவோருக்கு பாயிண்டுகள் உண்டு. 


க்ளூ: இதிகாசம். 
      

6.12.11

எட்டெட்டு ப 6:: பிங்கியால் வந்த வினை.


ஆவி மாயா கூறிய கதை தொடர்கிறது. 

பிங்கி என்னை விட, குறைந்தது பத்து வயதாவது சிறியவளாக இருப்பாள். அவள் எங்கள் வாழ்க்கையில் நுழைந்த நாள் எனக்கு இன்னும் பசுமையாக ஞாபகம் இருக்கின்றது. ஓ ஏ என்னைக் கல்யாணம் செய்துகொள்வதற்கு ஓரிரு வருடங்களுக்கு முன்பு 'மாயா மேம்சாப்' என்று ஒரு இந்திப் படம் ரிலீசாகி, வட மாநிலங்களில் பரவலாக பேசப்பட்டது. 
   
அந்தப் படத்தில் வேலை செய்த குழுவினரில் சிலர், வேறொரு படம் எடுப்பதற்காக இந்தூர் வந்திருந்தனர். லொகேஷன் தேர்வு, கதை டிஸ்கஷன், இந்த ஹோட்டலில்தான் நடந்தது. ஓட்டலின் சொந்தக்காரர் என்ற வகையில், ஓ ஏ யும் அந்தக் கூட்ட கோலாகலங்களில் அவ்வப்போது கலந்து கொண்டார். அந்தக் குழுவினருடன் வந்திருந்த டீன் ஏஜ் பெண்ணாகிய பிங்கி எல்லோருடைய கவனத்தையும் கவர்ந்தாள். மிகவும் அழகு, மிகவும் சூட்டிகையான பெண். படத்தின் டைரக்டர், அவளை ஓர் அனாதை இல்லத்திலிருந்து, கண்டு பிடித்து, அடுத்த படத்தில் நடிக்க வைக்க அழைத்து வந்திருந்தார். 
      
பிங்கி ஓ ஏ மனதையும் கவர்ந்து விட்டாள். எங்கள் வீட்டிற்கும் ஓ ஏ அவளை அழைத்து வந்தார். என்னை 'மாயா மேம்சாப். என்று வேடிக்கையாக அறிமுகம் செய்து வைத்தார் ஓ ஏ. பிங்கி என்னை 'அக்கா' என்று அழைக்கத் தொடங்கினாள். அடிக்கடி வந்தாள். ஓ ஏ, அவளை தத்து எடுத்துக் கொள்ளலாமா என்று என்னிடம் கேட்டார். அக்கா என்று கூப்பிடுகின்ற பிங்கி அம்மா என்று என்னைக் கூப்பிட்டால், எனக்கும் சந்தோஷமே. ஆனால் ஓ ஏ யின் அப்பா, இந்தத் திட்டத்திற்கு ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. சினிமா சம்பந்தப்பட்ட பெண் யாரும் இந்தக் குடும்பத்தில் நுழையக் கூடாது என்று கண்டிப்பாகச் சொல்லிவிட்டார். 
       
பிறகு பிங்கி எங்கள் வீட்டுக்கு வருவது குறைந்து போய், அடியோடு நின்று போனது. ஓ ஏ யின் ஆலோசனையில் அவள் அந்தப் படக்குழுவிலிருந்து விலகி விட்டாள். அதற்கு முன்போ அல்லது பிறகோ அவள் எந்த சினிமாவிலும் நடிக்கவில்லை. ஓ ஏ அவளுடைய படிப்புக்கு நிறைய பண உதவிகள், என்னைக் கலந்தாலோசித்து, செய்தார். கல்லூரிப் படிப்பு, கம்பியூட்டர் படிப்பு என்று ஏதோதோ படித்த பிங்கி, இந்த ஹோட்டலிலேயே தங்கிக் கொண்டு, என் கணவரின் பி ஏ போல ஹோட்டல் பிசினெஸில் அவளால் முடிந்த உதவிகளை என் கணவருக்கு செய்து கொண்டு இருந்தாள். 
       
மாமனார் அவருடைய எண்பத்தைந்தாவது வயதில் ஒருநாள் திடீர் மாரடைப்பு ஏற்பட்டு காலமானார். அதுவரை ஹோட்டல் வேலை உண்டு, வீடு உண்டு என்று இருந்து கொண்டிருந்த ஓ ஏ,  மும்பையில் ஹோட்டல் கட்டுகின்ற திட்டம் ஒன்றில் முழு மூச்சாக ஈடுபட்டார். மும்பைக்கும் இந்தூருக்கும் அடிக்கடி விமான பயணம் மேற்கொண்டார். அப்பொழுதெல்லாம் அவருடன், பிங்கிதான் சென்று வந்துகொண்டு இருந்தாள். 
            
ஊரில் இருந்தால், ஓ ஏ சாப்பிட, உறங்க, வீட்டுக்கு வருவார். மும்பை சென்றிருந்தால், இரண்டு மூன்று நாட்கள், வீட்டுப் பக்கமே வரமாட்டார். வீட்டில் நிறைய வேலைக்காரர்கள், அவ்வப்போது வந்து தங்கி ஊர் சுற்றிப் பார்க்க, வைத்தியம் பார்த்துக் கொள்ள என்று அவருடைய தூரத்துச் சொந்தக்காரர்கள் என்று வீட்டில் ஏழெட்டுப் பேர்கள் எப்பொழுதுமே இருப்பார்கள். மாமனார் உயிருடன் இருந்த சமயத்தில், எல்லோருமே அவர் வார்த்தைகளுக்குக் கட்டுப்பட்டு நடந்து கொண்டனர். மாமனாரின் மறைவுக்குப் பின், ஓ ஏ யுக்கும், எனக்கும் அந்த மரியாதை கொடுத்தனர். 
                
ஓ ஏ - நான் இடுகின்ற வேலைகளை கவனிக்க காலு சிங்கை என்னுடைய சிறப்புப் பணியாளாக நியமித்திருந்தார். அதே போல அவர் ஊரில் இருந்தால் அவருக்கு வேண்டியவைகளை கவனித்துக் கொள்வதும் காலு சிங்கின் வேலை. எங்கள் வீட்டுக்கும் இந்த ஹோட்டலுக்கும் நான்கு கிலோ மீட்டர் தூரம். ஓ ஏ யுடனேயே காரில் அவன் வீட்டுக்கும் ஹோட்டலுக்கும் அலைவது வழக்கம். சில நாட்களில் காலு சிங் மட்டும் கூட காரில் வந்து, என் கணவருக்கு வேண்டியவைகளை எடுத்துச் செல்வான். காலு சிங் எங்கள் இருவர் மீதும் எக்கச் சக்கமான எஜமான விசுவாசம் வைத்திருந்தான். எங்கள் இருவர் முன்பும் உட்காரக் கூட மாட்டான். 
       
அவன் ஒரு நாள், தயங்கித் தயங்கிக் கூறிய செய்தி கேட்டவுடன், என் தலையில் இடி விழுந்த மாதிரி ஓர் உணர்வு ஏற்பட்டது. 
       
(தொடரும்)