"டோரை க்ளோஸ் பண்ணி வைக்க மாட்டியாம்மா..."

சென்ற வாரம்...

டாக்டர் இரண்டுமுறை வெளியே வந்தார் தவிர என்னை கண்டு கொண்டதாகவே காட்டிக் கொள்ளவில்லை.  

இடைப்பட்ட நேரத்தில் இன்னும் இரண்டு பேர் இப்படி மூக்கில் காஸ் நுழைக்கப்பட்டு உட்கார வைக்கப்பட்டிருந்தனர். எனக்கொரு அல்ப சந்தோஷம் அதில் ஏற்பட்டது.  என்னவென்றால், என்னை விட கொஞ்சம் இளையவராகத் தெரிந்த ஒருவர் மூக்கினுள் காஸ் நுழைக்கப்படும்போதே அலறி ஆர்ப்பாட்டம் செய்ததுதான்.  அவர் மகள் அருகில் கூட நின்று அவரை ஆற்றுப்ப்படுத்தி வெளியே வந்து அமரவைத்தார்.  என்னெதிரே அமர்ந்திருந்த அவரை நான் மனதுக்குள் புன்னகைத்தவாறு பார்த்தேன்..

நினைவிருக்கட்டும்..  இதெல்லாம் முதல் நாள் முதல் அனுவபவம்...  அதில் -

டாக்டர் என்னை உள்ளே அழைத்தார்.

உள்ளே செல்ல எழுந்த என்னை விருந்தினரை அழைத்துச் செல்லும் விழா அமைப்பினர் போல உள்ளே வழி நடத்திச் சென்றார் ஒரு நர்ஸ்.  அறை வாசலுக்கும் சோதனை மேஜைக்கு நான்கடிதான் இருக்கும்!

"சார்!  செருப்பை வெளியில போட்டுடுங்க"

போட்டுவிட்டு வந்தேன். 

"ஏறி படுங்க"  சோதனை ஸ்ட்ரெக்சரை லேசாக தட்டி சுட்டினார் டாக்ட.ர். 

ஏறி படுக்க வேண்டிய மேஜை சற்றே உயரமாக இருந்ததால், அங்கு ஸ்டூல் ஏதும் காணப்படாததால், திரும்பி மேஜைக்கு முதுகு காட்டி நின்று கொண்டு, இரண்டு கைகளையும்  ​மேஜை மேல் ஊன்றி,  அழுந்தாமல் லேஸாக ஒரு எம்பு எம்பி ஏறி உட்கார்ந்தேன்  

டாக்டர் பதறிவிட்டார்.  நர்ஸை கடிந்து கொண்டார். ​ "நோ நோ நோ நோ நோ.."

"ஏன்மா ஒரு ஸ்டூல் போட மாட்டியா?  தெரியாதா இதெல்லாம் உனக்கு? சொல்லித் தரணுமா? ஸென்ஸ் இல்ல?" 

நர்ஸ் "ஸாரி ஸார்" என்று ஒரு ஸ்டூல் எடுத்து அங்கே போட்டார். ​ "ஆமாம் இப்ப போடு​" என்று அவளை முறைத்த டாக்டர்​ அவரே தொடர்ந்து "இப்பவாவது  போட்டியே" என்று கடுப்படித்து விட்டு திரும்பி என்னிடம்,  "இப்படி எல்லாம் குதித்து ஏறக் கூடாது" என்றார்.  

"சரி" என்றேன்.  சட்டென கீழே இறங்கி மறுபடியும் அந்த ஸ்டூலில் ஏறி மேலே அமர்ந்து செய்த தவறை சரி செய்யலாமா என்று ஒரு கணம் யோசித்தேன்.  டாக்டர் ஜோக்கை ரசிக்கும் முகமாக தெரியவில்லை. எதற்கு வம்பு என்று அடுத்த கட்டளைக்காக காத்திருந்தேன்.  

"படுங்க சார்"  என்றார் சற்றே அலுப்பாக.   சரி என்று படுத்தேன் "கொஞ்சம் என் பக்கமா திரும்பி படுங்க" என்றார். 

சரி என்று அவர் பக்கமாக திரும்பிப் படுத்து அவரை பயத்துடன் பார்த்தேன்  "இவ்வளவு வேண்டாம் கொஞ்சம் திரும்புங்க போதும்" என்று என்னை சரியான பொசிஷனில் படுக்க வைத்தார்.  அவர் கைகளுக்கு  என் மூக்குப் பிரதேசம் பிடிபட சரியான வாகில் வைத்துக் கொண்டார்.

​எனக்கு ஃபிரண்ட்ஸ் வடிவேலு "கீழ தொடடா...  தரையைத் தொடடா..  படுத்தறாங்களே" ஜோக் நினைவுக்கு வந்தது!

அவர் கையில் எடுக்கும் கருவியை பார்க்காமல் இருக்க முயற்சித்தேன்.   அந்த கருவிகளே கொஞ்சம் பயமுறுத்தும்.    பல் ஆஸ்பத்திரியிலும் அப்படிதான்.  கண்களை மூடிக்கொண்டு விடுவேன்.   முதல் வேலையாக என் மூக்கில் இரண்டு துளைகளிலும் துருத்திக் கொண்டிருந்த Gause Cloth தை நூலை வளைந்த கத்திரியின் நுனியால் பற்றி 'விருட்' 'விருட்' என வெளியே இழுத்து ட்ரேயில் போட்டார்.

பின்னர் கிளவுஸை சரி செய்து கொண்டு இன்னொரு கருவியை எடுத்தார்.

ஒரு துளையின் உள்ளே விட்டு மெதுவாக சுரண்ட ஆரம்பித்தார்.  நெளிந்தேன்.  

"ஆடாதீங்க"

பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு உடலை இறுக்கி ஆடாமல் இருக்.... 

"ரிலாக்ஸா இருங்க..  அப்போதான் சரியா இருக்கும்,.  முறுக்காதீங்க"

கம்பி போன்ற ஒன்றை உள்ளே செலுத்தி தொண்டையின் உள்ளேயா, மூக்குக்கு பின்புறம் என்று ஒன்று இருக்குமா, எங்கே என்று தெரியாத அளவில் சுரண்டினார். 

படுக்கையில் இறுக்கி பற்றிக்கொள்ள ஏதும் கிடைக்குமா என்று தேடி பற்றிக் கொண்டது நர்ஸின் கையை.  நானும் அவரும் சட்டென கையை விடுவித்து மறுப்படி தேடி மெத்தையின் நுனியை பிடித்து இறுக்கினேன்.  

இப்போது நர்ஸ் என் கையை லேஸாக தட்டிக் கொடுப்பது தெரிந்தது.

LA  தடவைப்பட்ட Gauze என்று சொல்லி உள்ளே திணிக்கப்பட்ட துணி வேஸ்ட் என்று புரிந்தது.  ஒரு மரத்துப்போகும் நிலையையும் அது கொடுக்கவில்லை.

ஒரு வழியாக இரண்டு பக்கமும் சோதனை முடிந்துதான் அவர் "சளி நிறைய சேர்ந்திருக்கிறது" என்று அறிவித்து அட்மிஷனுக்கு ஐடியா சொன்னார்.  

வெளியே வந்தபோது அந்த அலறல் பார்ட்டி நகர்ந்து வாசலுக்கு நேராய் அமர்ந்து எனக்கு நடந்ததைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் என்பது எனக்கும் புரிந்தது, டாக்டரும் பார்த்தார்.

"மவனே அடுத்தது நீதான்..  மாட்டினடா நீ" என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டு வெளியே வந்தேன்!

"டோரை க்ளோஸ் பண்ணி வைக்க மாட்டியாம்மா...  ஒண்ணொண்ணையும் சொல்லி சொல்லிதான் செய்வியா..  போன வாரம் இருந்த சீனியர் ஸ்டாஃப் எங்கே?" டாக்டர் மறுபடியும் கடுப்படித்துக் கொண்டே எதிர் அறைக்கு சென்றார்.

இதுதான் ஆரம்ப நாள் கதை..  மீண்டும் நான்காம் நாளுக்கு அடுத்த வாரம் வருகிறேன்!

=========================================================================================

நவ்நீத் உன்னிகிருஷ்ணன்..  உங்களில் சிலர் இவரைப்பற்றி அறிந்திருக்கலாம்.  இவர் இளையராஜாவின் கல்யாண தேனிலாவை கையிலெடுத்து ஒரு சிறு நிரவல் வழங்கியபோது...

=============================================================================================

பொதுவாக திரைப்படப்பாடல்களில் உன்னி கிருஷ்ணனை நான் அதிகம் ரசிப்பதில்லை.  ஒன்றிரண்டு பாடல்கள் சொல்லலாம்.   'நறுமுகையே நறுமுகையே' போல.  இந்தப் பாடல் எப்படியோ முன்பே என்னைக் கவர்ந்திருந்தது.  சமீபத்தில் ஒரு ரீல்ஸில் இசை அமைப்பாளர் பரணி இந்தப் பாடலைக் குறிப்பிட்டு இது சலநாட்டை என்றும் இதுவும் பனிவிழும் மலர்வனம் பாடலும் ஒரே ராகம் என்றும் சொன்னார். 

2002 ல் வெளியான இந்தப் படம் சார்லி சாப்ளின் பயங்கர வெற்றி பெற்றதில் இருக்கிற மொழியிலெல்லாம் இதை ரீமேக் செய்திருக்கிறார்கள்.  சக்தி சிதம்பரம் இந்தக் கதை தன் நண்பனின் வாழ்வில் நடந்த உண்மைச் சம்பவம், கொஞ்சம் மாற்ரறி இருக்கிறேன் என்று சொன்னாலும் படம் பழைய 'யாருக்கு மாப்பிள்ளை யாரோ' போல இருந்ததாக அபிப்ராயமும் வந்ததாம்.

பரணி - இசை அமைப்பாளர் - எங்கள் தஞ்சாவூர்க்காரர்.  குணசேகரன் இயற்பெயர்.  அந்தப் பெயரிலேயே விஜய்யின் முதல் படமான நாளைய தீர்ப்பில் பாடலே எழுதி இருக்கிறாராம்.  நான்கைந்து படங்கள் இசையமைத்திருக்கிறார்.

இன்றைய பாடல் காட்சியில் காயத்ரி ரகுராம் - ஆம், அவர்தான் - பிரபு தேவா.  பா. விஜய்யின் பாடல்.

=========================================================================================

இந்த அனுபவம் நமக்கும் இருக்கும்...   இல்லையா?  ஹா ஹா ஹா 

===========================================================================================

கவிதைப் பக்கம்...

எனக்குள் வைத்திருக்கும் விஷயம் 

எப்படி நீ அறிந்தாய் 

உனக்கும் தெரிந்து 

ஊருக்கும் தெரிந்தும் 

எனக்குள் நான் வைத்திருக்கிறேன் 

என்று தான் 

நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன் 

***************************

நீ ஏன் அங்கு வந்தாய் 

ஏன் என்னுடன் பேசினாய் 

பேசிவிட்டு சென்று விட்டாய் 

நான் இன்னமும் பேசிக் கொண்டிருக்கிறேன் 

உன்னோடு 

​வராமலே இருந்திருக்கலாம் 

நீ 

பார்க்காமலே இருந்திருக்கலாம், 

பேசாமலே இருந்திருக்கலாம் 

நாம் 

ஒரு பார்வையில் உருவானது 

புதிய பந்தம் 

பின்னர் 

ஒரு வார்த்தையில் 

உடைந்து போனது 

அந்த சொந்தம்

விரும்பியபடி ​தான் 

​எல்லாம் 

நடந்து கொண்டிருக்கிறதா ​என்ன 

​மெல்லிய கண்ணாடி இழைகள் 

இறுகுவதற்குள் 

அவசரப்பட்டு விட்டோமோ..

காலம் கடந்த ஞானோதயம்.

======================================================================================

OTT யில் பார்த்த படம் - தமிழில் - மூலம் கொரியா -  அமேசான் ப்ரைம் 

Exhuma - 2024

பணம் சம்பாதிப்பதற்கு புதிய வழி  கண்டுபிடித்து அதை வைத்து பிழைப்பு நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது ஒரு நிறுவனம்.  அதாவது இறந்தவர்களுக்கு அவர்களை புதைக்க அவர்களுக்கு தோதான, சரியான வாஸ்துப்படி சரியான என்று சொல்லலாமா, அப்படி ஒரு இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொடுத்து பணம் பார்க்கிறது.  குடும்பத்தில் நிம்மதி இல்லை என்று வருபவர்களுக்கு புதைக்கபப்ட்ட அவர்கள் மூதாதையரின் சவப்பெட்டிகளை வேறு இடம் மாற்றிக் கொடுத்தும் சம்பாதிக்கிறார்கள்.  பணம் பிரதானம்.

அப்படி ஒரு கேஸ் வருகிறது.  அவர்கள் மூதாதையர் பற்றிக் கேட்டால் நூறு வருட பழமையான ஒரு சவக்குழியைத் தோண்ட வேண்டும்.  அவர் வீட்டில் இருக்கும் வயதான மாது வேண்டாம் என்கிறாள்.  தடுக்கிறாள்.  பயப்படுகிறாள்.  அவள் தந்தையின் சவக்குழி அது.  அது புதைக்கபப்ட்டிருக்கும் இடமே ஒரு புதிரான இடம்.  அங்கு தோண்டினால் புதிய அமானுஷ்ய பிரச்னைகள் கிளம்புகின்றன.  

காசுக்கு ஆசைப்பட்டு 'பெட்டியைத் திறக்க வேண்டாம்' என்கிற அந்த வயதான மகளின் எச்சரிக்கையையும் மீறி ஆஸ்பத்திரி ஊழியன் ஒருவன் தனிமையில் அதைத் திறக்க முயற்சிக்கிறான்.  பெட்டியிலிருந்து வெளியேறும் தாத்தா ஆவி உறவுகளை காவு கொள்ள தீர்மானிக்கிறது.  என்ன செய்வது என்று அங்கு மீண்டும் தோண்டினால் மேலும் மேலும் இரண்டு சவப்பெட்டிகள் கிடைக்கின்றன.  ஒன்று செங்குத்தாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது.  

நிறுவனத்தின் தலைவர் கிம் இந்த வேலையைதொடங்கும் முன்னரே இது வேண்டாம்..  ஏதோ சரியில்லை என்று சொல்கிறார்.  உதவியாளர்கள் உனக்கு வேணாம்னா ஒதுங்கிக்கோ..  காசு வருது..  எப்பவும் செய்யற மாதிரி பரிகார பூஜை செய்து நாங்கள் தொடர்கிறோம்" என்று தொடர பிரச்னைகள் பூதாகரமாகின்றன.  என்ன ஆகிறது, யார் ஜெயிக்கிறார்கள் என்பதுதான் கதை.

இந்தப் படமும் அந்த இன்ஸ்ட்டா அனலிஸ்ட் சிபாரிசில் பார்த்ததுதான்.

======================================================================

பழைய SMS  ஜோக் ஒன்று.. Grrrr சொல்லாமல் (ர)சி(ரி)க்கவும்!!

ச்சீ.....!

குருட்டுப் பெண் எல்லோருக்கும் இனிப்பு கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் குருடி என்று அறிந்திருந்த மாணவன் ஆடை இல்லாமல் குளியறையிலிருந்து வந்தவன் இனிப்பை எடுத்துக் கொண்டான்.

"என்ன விஷயம்...எதற்கு ஸ்வீட்?"

"எனக்குக் கண் கிடைத்து விட்டது"

===============================================================================

அந்தப் புன்னகை என்ன விலை?

தேனி அருகே தேவாரத்தில் நான், பாஸ்கர், இளையராஜா, அமர் நான்கு பேரும் ஒரு ஹோட்டலில் சாப்பிடச் சென்றோம். தென் மாவட்டங்களில் அந்த நாளில் எல்லா ஹோட்டலிலும் காலையில் கடையைத் திறந்ததும் பல் துலக்கக் கரியும், முகம் கழுவிக்கொண்டதும் நெற்றியில் பூச திருநீறும் வைப்பார்கள். எங்களிடம் இருந்த மொத்தக் காசையும் திரட்டி ஆளுக்கு இரண்டு இட்லி சாப்பிட்டோம்.

அப்போது இரண்டு காலும் இல்லாத ஒருவர், தன் சக்கர வண்டியில் ஹோட்டலுக்கு வந்து நெற்றியில் திருநீறு பூசுவதைப் பார்த்தேன். எனக்குப் பரிதாபமாகிவிட்டது. இரண்டு காலும் இல்லாமல் அவர் என்ன வேலை செய்து பிழைக்க முடியும்? நண்பர்களுக்குத் தெரியாமல் நான் மறைத்துவைத்திருந்த பத்து பைசாவை எடுத்து அவரிடம் கொடுத்தேன். அவர், "எனக்கு எதுக்குப்பா?" என்றார்.

​“பரவாயில்லை, வெச்சுக்கங்க” என வற்புறுத்திக் கொடுத்தேன். பாஸ்கருக்கு 'பசியில் இருக்கிற நேரத்தில் இப்படி தானம்செய்ய வேண்டுமா' என்ற கோபம். சிறிது நேரத்தில், கால் அற்ற அவரை ஹோட்டல் பையன் கல்லா பெட்டியில் தூக்கி உட்கார வைத்தான். அவர்தான் ஹோட்டல் முதலாளி என்று அப்போதுதான் தெரிந்தது. கல்லாவில் உட்கார்ந்து அவர் என்னைப் பார்த்துப் புரிந்தாரே ஒரு புன்னகை... சான்ஸே இல்லை!

திரைப்படக் கதாசிரியர் ஆர். செல்வராஜ் - ஜூனியர் விகடன் - சந்திப்பு : தமிழ்மகன் - 24-5-2017

==================================================================================================

எனக்கு இந்தப் படத்தைக் காட்டி 'நட்பழைப்பு அனுப்பேன்' என்கிறது FaceBook. அனுப்பலாமா கீதா அக்கா !

================================================================================================

புதிர்....

===============================================================================================

ஜெமினியுடன் ஒரு உரையாடல் :

ஸ்ரீராம்  : உனக்கு ஜெமினி என்று ஏன் பெயர் வந்தது

‘ஜெமினி’ (Gemini) என்ற பெயர் வந்ததற்குப் பின்னால் ஒரு சுவாரசியமான பின்னணியும், முக்கியமான காரணங்களும் உள்ளன:

• ​லத்தீன் மொழியில் ‘இரட்டையர்கள்’ (Twins): லத்தீன் மொழியில் Gemini என்றால் "இரட்டையர்கள்" என்று பொருள். கூகிளின் இரு பெரும் ஆராய்ச்சிக் குழுக்களான DeepMind மற்றும் Google Brain ஆகிய இரண்டும் ஒன்று சேர்ந்து உருவாக்கப்பட்ட திட்ட என்பதால், இந்த இணைப்பைக் குறிக்க 'ஜெமினி' என்ற பெயர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
• ​நாசாவின் ஜெமினி திட்டம் (Project Gemini): விண்வெளி ஆராய்ச்சியில் அமெரிக்காவின் நாசா (NASA) மேற்கொண்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க விண்வெளித் திட்டத்தின் பெயர் 'ஜெமினி'. இது மனிதனை நிலவுக்கு அனுப்பிய 'அப்பல்லோ' திட்டத்திற்கு வழிகாட்டியாக அமைந்தது. அதேபோல, செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) துறையில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய திட்டமாக இது இருக்கும் என்பதைக் குறிக்கவும் இந்தப் பெயர் சூட்டப்பட்டது.
• ​இரட்டைத் திறன்கள் (Dual Capabilities): ஆரம்பத்திலிருந்தே உரை (Text), படம், ஆடியோ, வீடியோ போன்ற பலவகைத் தரவுகளையும் ஒரே நேரத்தில் புரிந்துகொண்டு செயல்படும் 'மல்டிமோடல்' (Multimodal) திறனைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டதையும் இது குறிக்கிறது.

​சுருக்கமாகச் சொன்னால், இரு பெரும் AI ஆய்வுக் குழுக்களின் இணைப்பு மற்றும் மனிதகுலத்தின் அடுத்தகட்டத் தொழில்நுட்பப் பாய்ச்சல் ஆகியவற்றின் குறியீடாகவே 'ஜெமினி' என்ற பெயர் வைக்கப்பட்டது.

==========================================================================================

இன்றைய இரண்டாவது பாடல்...

1982 ல் வெளியான நினைவெல்லாம் நித்யா படம் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம். இளையராஜாவின் தேனிசை மழை. மேலே முதல் பாடலில் சொல்லப்பட்ட 'பனிவிழும் மலர்வனம்' பாடல் இங்கே.. சலநாட்டை

ஸ்ரீதர் இயக்கத்தில் கார்த்திக், ஜெமினி மகள் ஜீஜி நடித்த (ஒரே) படம். வைரமுத்து பாடல் வரிகள்.

இளையராஜாவை சொல்வதா தலைவர் SPB யைச் சொல்வதா... தலைவா....

இரண்டு சலநாட்டையில் இது முதலிடம்... இல்லையா?

=========================================================================================

ஜோக்ஸ்...?

கொத்தாக அப்படியேயும்...

தனித்தனியாகவும்....