அறிவுதான் உடம்பையும் வளர்க்குது... உயிரையும் வளர்க்குது.

சட்டென முடிவெடுத்து புத்தகக் கண்காட்சி சென்று வந்ததற்கு அண்ணனின் அனத்தலும் காரணம். கைகளை இறுக்கமாக பின்பக்கம் கட்டியபடி புத்தகம் வாங்கக்கூடாது என்றே போய்வந்தேன். 90% வெற்றி பெற்றேன்!

உள்நுழைவுக் கட்டணம் இல்லை என்றார்களே... அப்புறம் ஏன் டிக்கெட் கவுண்ட்டர் என்று நெருங்கிப்பார்த்தால் அதில் Free entry என்று போட்டிருந்தது.

'அட ராமா.... இதை கவுண்ட்டர் வைச்சு சொல்லணுமா' என்கிற என் மனக்கேள்விக்கு உள்ளே சென்ற சிறிது நேரத்தில் பதில் கிடைத்தது!

உள்ளே மீண்டும் மீண்டும் "வாசகர்களின் கனிவான கவனத்தை" ஈர்த்து, டிக்கெட் வாங்கும் படி அறிவிப்பு வந்து கொண்டே இருந்தது. "ஃப்ரீன்னாங்களே.. நான் கூட சும்மாதானே உள்ளே வந்தேன்" என்று என்று நான் நின்று கொண்டிருந்த ஸ்டால் காரரிடம் கேட்டதும் அவர் சொன்னார், "வாங்கி உங்கள் பெயர் எழுதி போட வேண்டும். இரவு குலுக்கல் நடக்கும். பரிசு கொடுப்பார்கள்" என்றார்.

உள்நுழைவுக் கட்டணம்தான் இல்லை.  கார் பார்க்கிங் 50 ரூபாய்!  அதை படமெடுக்க மறந்து விட்டேன்!

உள்ளே செல்வதற்கு முன் ஒரு காஃபி சாப்பிடலாம் என்று சென்றதன் பலன் 40+40 எண்பது ரூபாய் காலி!

"பன்னிரு திருமுறைகள்". எப்படியும் புத்தகம் வெயிட் குறைந்தது அஞ்சு கிலோ தேறும்.  எப்படி வைத்து படிப்பார்கள் வாசகர்கள் என்று விற்பனையாளரைக் கேட்டேன்.  "நீ வாங்கல்ல இல்ல....  வுடு" என்று சொல்லாமல் தினசரி பாராயணம் செய்பவர்கள் படிப்பார்கள்.  ஸ்டேண்டில் வைத்து படிப்பார்கள் என்றார்.  அதுவும் சிரமம்தான் என்று சொல்லி வந்தேன்.  வாசகர்கள் சிரமம் அறியாத பதிப்பகத்தார்!

போரும் அமைதியும் போல போரும் சமாதானமும்.  பல்வேறு புத்தகங்கள் புதிதாக கண்ணில்பட, விற்பனையாளரிடம் எண்பதுகளில் தடை செய்யப்பட சட்டானிக் வெர்சஸ் இருக்கிறதா என்று கேட்டேன்.  சல்மான் ருஷ்டி புத்தகம் அல்ல, பாலசிங்கம் புத்தகம்.  விற்பனையாளர் யாருக்கோ அலைபேசிவிட்டு என்னிடம் மேல்விவரம் கேட்டார்.  நெட் ரிசல்ட் இல்லை என்பதே,,

முத்துக்குமார் கவிதை ஒன்று...  சாம்பிள்...

உள்ளே நுழைந்ததுமே விருட்சம் சென்று திரு அழகியசிங்கர் மற்றும் திரு கிருபானந்தன் இருவரிடமும் அரைமணி உரையாடிவிட்டுதான் சுற்றினேன்.

வித்தியாசமான ஸ்டால் பெயர்!

காலியான கண்காட்சி, அழகிய அடுக்கலில் புத்தகங்கள்!

அல்லயன்ஸ் ஸ்டாலும், சந்தியா பதிப்பக ஸ்டாலும் 

10 நாவல்கள் ஐநூறு ரூபாய்க்கு!

 

சும்மா ஒரு Feel க்காக உள்ளே நுழையுமிடத்து ஒரு சிறுகாணொளி...  உள்ளே உயிர்மை பதிப்பகத்தில் ஒரு வரிசை ம் முழுக்க சுஜாதா புத்தகங்கள் இருப்பதை ஒரு சிறு காணொளி...   முதல் காணொளி முடித்து உள்ளே நுழைகையில் சஃபாரி அணிந்த ஒருவர் என்னை வலமிருந்து இடம் பின்பக்கமாக க்ராஸ் என்னையே பார்த்தபடி செய்தார். "நாம் முன்னர் பார்த்திருக்கிறோமா, ஒருவரை ஒருவர் அறிந்திருக்க்கிறோமா" என்று கேட்டேன்.  நீங்கள் டாக்டர் நாராயணன்,,," என்று இழுத்தார்.  இல்லையென்று முறுவலுடன் தலையசைத்து நகர்ந்தேன்!   உள்ளே ஆங்காங்கே குழுமி இருந்த சில எழுத்தாள வி ஐ பிக்கள் நான் தாண்டும்போதெல்லாம் என்னை சந்தேகத்துடன் உற்றுப் பார்த்தது சங்கடமான பெருமையாக இருந்தது!!!  வாசகர்களுக்கு சம அளவில் எழுத்தாளர்கள் இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது!

வெளியே வந்து முதல் கடையில் 'கணேஷ்பாலா தொப்பி' இரண்டு வாங்கினேன்!

ஊறுகாய், வடாம், ஊட்டி வர்க்கி போன்றவை விற்பனை செய்த கடை.- வெளியே.

டெல்லி அப்பளம் நூறு ரூபாய் என்றார்கள்.  மிளகாய் பஜ்ஜி ஐம்பது ரூபாய்.  வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டு ஓடிவந்து விட்டோம்.  நான் இதற்குத்தானே ஆசைப்பட்டாய் பாலகுமாரா, எனக்குள் பேசுகிறேன், காந்தி அடிச்சுவடும் அதிகாரச்சுவடும், காலச்சக்கரம் நரசிம்மாவின் நவகண்டநாயகி, அப்புறம்  பாஸுக்கு ஒரு ஸ்தோத்ர மாலை புத்தகம்  ஆகிய ஐந்து  புத்தகங்கள் வாங்கினேன்.

==============================================================================================

 Taskari - the smugglers web(Hindi series)

பானுமதி வெங்கடேஸ்வரன் 

தஸ்காரி என்னும் ஹிந்தி வார்த்தைக்கு கடத்தல் என்று பொருள். ஸ்பெஷல் ஓ.பி.எஸ், காக்கி, போன்ற தொடர்களை எடுத்த நீரஜ் பாண்டே எடுத்திருக்கும் இந்த சீரீஸ் விமானங்கள் மூலம் நடைபெறும் கடத்தலை மையமாக கொண்டு எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

விமான நிலையங்களில் இருக்கும் சுங்க அதிகாரிகளையும், விமான ஓட்டிகளையும் கைக்குள் போட்டுக் கொண்டு உலகின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் தங்கம், போதை பொருள்கள் போன்றவை எப்படி இந்தியாவுக்குள் வருகின்றன? அதை தடுக்க நினைக்கும் நியாயமான சுங்க அதிகாரிகள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகளான எமோஷனலாக மிரட்டப்படுவது, கொல்லப்படுவது போன்றவற்றை சொல்கிறது.

"எத்தனை சுங்க அதிகாரிகளின் குழந்தைகளின் உயர் கல்வி, அவர்கள் குடும்பத்தினர்களின் மருத்துவ செலவு என்று எவ்வளவு செலவு செய்து ஒரு ராஜாங்கமே நடத்துகிறேன், உன்னைப் போல நியாமானவர்கள் திடீரென்று முளைத்து உனக்கு தோதானவர்களை தேர்வு செய்து கொண்டு. என்னை செயல்படுத்த விடாமல் தடுத்தால் என்ன அர்த்தம்? நான் அவ்வப்பொழுது 'டிப்'போடு துப்பும் தருகிறேன், அதை நீ பிடித்து அலுவலகத்தில் பெயர் வாங்கிக் கொள். என்னுடைய மற்ற கடத்தல்களை அனுமதித்து விடு" என்று விரட்டியதையும், மிகவும் நேர்மையானவர் என்று நினைத்த தன்னுடைய மேலதிகாரியும் கடத்தல் முதலைகளுக்கு கட்டுப்பட்டவர் என்பது தெரிந்தும், தன்னுடைய நண்பனை பலி கொடுத்தும் தன் நிலைப்பாட்டிலிருந்து பிறழாமல் செயல்படும் ஒரு சுங்க அதிகாரியின் அனுபவங்கள் சுவாரஸ்யமாக படமாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 

எல்லா நடிகர்களும் ஏற்ற கதாபாத்திரங்களுக்கு நியாயம் கற்பித்திருக்கிறார்கள். கதை முழுவதும் விமான நிலையங்களிலும், வெளிநாடுகளிலும் நடப்பதால் ரிச் லொகேஷன்கள், செட்டுகள். சினிமா போல சில சண்டைக் காட்சிகள் இருந்தாலும் விறுவிறுப்பாக கதை நகர்த்தப் படுகிறது. ஏழே எபிசோடுகளில் இந்த சீரீஸை முடித்து விட்டதற்கும், கடத்தல்காரர்கள் தடுக்கில் பாய்ந்தால், கோலத்தில் பாய்கிறவர்களாக சுங்க அதிகாரிகளை காட்டியிருப்பதற்கும் பாராட்ட வேண்டும்.  

=================================================================================================

    முன்னாள் வானிலை ஆராய்ச்சி அதிகாரி திரு ரமணன் பாஸ்கிக்கு அளித்த பேட்டியிலிருந்து....

புயல்களுக்கு பெயர் வைப்பதே ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ளத்தான். இந்தப் புயல் என்ன மாதிரி விளைவுகளைக் கொடுத்தது என்று அறிந்து கொளல் வேண்டி.  முதலில் அமரிக்காவில்தான் புயல்களுக்கு பெயர் வைக்கும் வழக்கம் இருந்தது.  அதிலும் காலப்போக்கில் ஒரு பிரச்னை வந்ததது.  பெண்கள் பெயராகவே வைக்க, பெண்ணுரிமை இயக்கங்கள் போர்க்கொடி பிடித்தன.  அப்புறம் மாற்றி, மாற்றி ஒரு ஆண் பெயர், ஒரு பெண் பெயர் என்று வைக்கத் தொடங்கினார்கள்.  இந்தியாவையும் இதே மாதிரி பெயர் வைக்கச் சொன்னார்கள்.  இந்தியர்கள் முதலில் நோ சொல்லி விட்டார்கள்.  எங்களை பொறுத்தவரை அது மசூலிப்பட்டணம் புயல், வேதாரண்யம் புயல் என்று வைத்து விடுவோம் என்றார்கள்.    அப்புறம் இதிலேயே ஒன்று இரண்டு என்று நம்பர் வைத்து நினைவு வைத்துக் கொள்ள முடியாது என்று இவர்களும் பெயர் வைக்கத் தொடங்கினார்கள்.  அப்படி பெயர் வைக்க ஆரம்பித்தது ஆரம்பித்தது 2004.  ஒரு base  வைத்து பெயர் வைப்பார்கள்.  

தெற்கு இந்திய பெருங்கடல் பகுதியில் புயல் உருவானால் பாதிக்கப்படக்கூடிய மொசாம்பிக், மடகாஸ்கர் மொரீஷியஸ் என்று ஒரு புயல் எந்த நாடுகளை, நிலப்பரப்பை அதிகம் தாக்கும் என்று பார்த்து அவர்கள் தயாரித்து அனுப்பி வைத்திருக்கும் லிஸ்ட்டிலிருந்து சம்பந்தப்பட்ட நாடுகள் ஒரு பெயரை தெரிவு செய்து ஜெனீவாவில் இருக்கும் WMO மையக் குழுவுக்கு அனுப்புவார்கள்.  அவர்கள் அதை அங்கீகரித்தால் அந்தப் பெயர் வைப்பார்கள்.  எந்தப் புயலாவது பயங்கரமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தினால் அந்தப் பெயரை எடுத்து ஓரம் கட்டி வைத்து விடுவார்கள்.  சென்டிமெண்ட்!  மறுபடி வைக்க மாட்டார்கள்.  பசிபிக் பகுதியில் உருவாகும் புயல்களுக்கு 'டைபூன்' என்று பெயர்.  அதற்கு ஜப்பானில் இருக்கும் டோக்கியோதான் பெயர் தெரிவு செய்யும் சென்டர்.    தாய்லாந்து இரண்டு பக்கமும் வரும்!  வடக்கு இந்தியப்பெருங்கடல் B  பங்களாதேஷில் தொடங்கி அவர்கள் எல்லாம் டெல்லிக்கு அனுப்புவார்கள்.  கடைசியில் இருக்கும் நாடு ஏமன். ஒவ்வொரு நாடும் நான்கு நான்கு பெயர்கள் கொடுக்கும்.  அது சுழற்சியில் வரும்.

உண்மையில் அலர்ட் செய்தியெல்லாம் மக்களுக்கு இல்லை.  அது அரசு அதிகாரிகளுக்கு என்கிறார்.  விடுமுறை எல்லாம் எடுக்காமல் அலுவலகம் செல்லவேண்டும் என்று விதிகள் இருக்கும். மக்களைப் பொறுத்தவரை கனமழை வருமா, மிக கனமழை வருமா என்று சொன்னால் போதும்.

மிதமான மழை, கனமழை என்று சொல்கிறார்களே...  அது என்ன?  நிறைய பேர்களுக்கும் அது தெரியாது, சொல்ல மாட்டாங்க... - பாஸ்கி 

ஒரு இடத்துல ஏழு சென்டிமீட்டர் மழை பெய்தால் அது கனமழை - ரமணன்.

எப்படி?  ஸ்கேல் வச்சு பார்க்கணுமா? - பாஸ்கி 

ஆமாம் ஸ்கேல் வச்சுதான் பார்க்கணும்.  ஒரு பெரிய அண்டாவா இருக்கட்டும், இல்லை, சின்ன சிலிண்டர் வடிவ பத்திரமா இருக்கட்டும்.  அதை உங்க வீட்டு வாசல்ல வச்சுடுங்க..   24 மணி நேரம் கழித்து நீங்கள் எப்பொழுதும் உபயோகிக்கும் ஸ்கேலை விட்டு அளந்து பார்த்தால் அது என்ன காட்டுகிறதோ அதுதான் உங்கள் வீட்டு வாசலில் பெய்த மழை அளவு.  

ஆறுமாதம் கிழக்கிலிருந்து காற்று அடிக்கும்.  ஆறு மாதம் மேற்கிலிருந்து காற்று அடிக்கும்.  ஓரளவுக்கு ஏப்ரல் பதினைந்திலிருந்து அக்டோபர் 15 வரை மழை வருமா என்றால் நீங்கள் மேற்கேதான் பார்க்கணும்.   மழை வருமா வராதா என்று திறந்த வெளியில் திரைப்படம் எடுக்கும் சினிமா சம்பந்தபப்ட்டவர்கள் கேட்பதுண்டு.

சென்னையே மூழ்கும் என்று சொல்கிறார்களே..

அது எப்போது நடக்க வாய்ப்பு என்றால் மாலத்தீவுகள் மூழ்கினால் அப்புறம் சாத்தியம்.  மாலத்தீவு கடலிருந்து ஒன்றரை அடி.   நாமெல்லாம் மூன்றரை அடி, நான்கடிக்கு மேல் இருக்கிறோம். அடி அலலது மீட்டர்.   கடல் மட்டத்திலேயே இருக்கும் தீவுகள் எல்லாம் இருக்கிறது.  காரணம் என்னவென்று பார்த்தால் தொழிற்புரட்சி எல்லாம் வந்தபிறகு உலகத்தின் வெப்பநிலை அதிகரித்திருக்கிறது.  கார்பன் டை ஆக்ஸைட் அதிகரித்திருக்கிறது.  1860 லிருந்து பார்த்தோமானால் 2016, 2017 வரை 25 சென்டிமீட்டர் அதிகமாயிருக்கிறது.  இது ஒரு மீட்டர் என்று போனால் அப்போதுதான் சில இடங்கள் எல்லாம் தண்ணீருக்குள் போகும்.  நெதர்லாந்து ஹாலந்தில் கடல் மட்டம் சமமாக இருந்ததால் கடலுக்கு முன்னே ஒரு பெரிய சுவர் கட்டி விட்டார்கள்.  இடையில் இருந்த நீரை பெரிய மெஷின்கள் மூலம் எடுத்து விட்டு உவர் மண்ணை நல்ல மண்ணால் மூடி அகலமான தெரு போல கட்டி விட்டார்கள்.

வீட்டைச் சுற்றி சிமெண்ட் போடக்கூடாது.  மழைநீர் சேகரிப்பு என்பதை இங்கு யாரும் பெயரளவில்தான் வைத்திருக்கிறார்கள்.  குறைந்தபட்சம் கூழாங்கற்களாவது போடவேண்டும்.  

நிலநடுக்கம் வந்தால் எல்லோரும் வெளியில் சென்று வெட்ட வெளியில் நிற்க வேண்டும்.  ஆனால் அதேசமயம் எல்லோரும் ஒரே சமயத்தில் ஒரே லேயரில் கூட்டமாக ஓடுவதும் ஆபத்து.  இது மாதிரி சமயங்களில் ஒரு கனமான மேசையின் கீழ் இருக்கலாம்.  கட்டிடமே இடிந்தாலும் நாளை  மீட்ப்புப் பணியில் இருப்பவர்கள் ஓட்டை போட்டு எடுத்துக் காப்பாற்ற வசதியாக இருக்கும்.

நிறையபேர் தலைச்சன் பிள்ளை இடியில் போகக்கூடாது என்பார்கள்.  அதற்கு காரணம் உயரமாக இருப்பதால் இடியை அவன் வாங்கி விடுவான் என்பதால்.  அவன் போகாமல் அடுத்த பையன் போனால் அவன் அடிவாங்குவான்.  உயரம்தான் கணக்கு,  எனவே மின்னும் வேளையில்  வெட்ட வெளியில் நிற்காதீர்கள்.  காருக்குள்ளேயே இருக்கலாம்.  தரையில் கால் வைக்க வேண்டாம்.  பட்ட மரத்தின் கீழ் நிற்க வேண்டாம்.  ஒற்றை மரமாயிருந்தால் ஆபத்து.  நிறைய மரங்கள் இருந்தால் உயரமான மரத்தின் கீழ் நிற்க வேண்டாம்.  வீட்டுக்குள் இருந்து விடுவது சிறப்பு.  மின்னும் சமயங்களில் சுவர்களை எல்லாம் தொடாமல் இருப்பது நல்லது.  

டிஷ் ஆன்டெனாதான் மொட்டை மாடியைவிட உயரமானது.  எனவே மின்னல், இடி சமயங்களில் டீவியை அனைத்து வைப்பதைவிட இணைப்பையே துண்டித்து வைப்பது சிறந்தது.

2004 வரை இந்தியாவில் சுனாமி தடுப்பு கிடையாது.  இங்கு வராது என்று நினைத்தார்கள்.  ஆழிப்பேரலை என்கிற வார்த்தையை நான்தான் முதலில் உபயோகபபடுத்தினேன்.

நான் (ரமணன்) சொல்லியபிறகுதான் ஹைதராபாதில் ஒரு ஆய்வு மையம் தொடங்கினார்கள்.  கடலுக்கடியில் சென்சார்கள் வைத்து சுனாமியை கவனிக்கத் தொடங்கினார்கள்.   24 மணிநேரமும் கவனிப்பார்கள்.   சுமத்ரா அருகில்தான் அதிக வாய்ப்பு.  அந்தமான் உள்ளிட்ட இடங்களில் சுனாமி வந்தால் அவர்களுக்கு சுனாமி அலர்ட் கொடுக்கக் கூட நேரமிருக்காது.  ஜப்பானில் இப்போதெல்லாம் நிலநடுக்கத்தில் கட்டிடங்கள் விழாமலிருக்க கட்டிடங்களுக்கு அடியில் ஸ்ப்ரிங் வைத்திருக்கிறார்களாம்.  நிலம் ஆடும்போது இதுவும் ஆடும்.  விழாது.  

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"உங்கள் கனவுகளை சொல்லுங்கள்" என்று முதல்வர் நிகழ்ச்சி பற்றி செய்தித்துளி அல்லது படச்செய்தி பார்த்ததும் இதை எழுதினேன்.  பேஸ்புக்கில் போடுவதற்கு.  தைரியமில்லாததால் விட்டு விட்டேன்.

கைது செய்ய காவலரை 

அனுப்பாவிட்டால் 

கனவுகளை சொல்வதில் 

தயக்கமில்லை!

ஊழலில்லா ஆட்சி வேண்டும் 

ஊழல் செய்தோர் சிறையில் 

அடைக்கப்பட வேண்டும் 

உறவுகளே பதவியேற்கா 

பண்பாட்டு முறைகள் வேண்டும் 

கனிமவள கொள்ளையர் 

கண்டிக்கப்பட்டு தண்டிக்கப்பட வேண்டும் 

மணற்கொள்ளையரை மரத்தில்  

கட்டிவைக்க வேண்டும் 

பாலியல் குற்றவாளிகளின் 

குறிகள் நீக்கப்பட வேண்டும்

போலி மதச்சார்பின்மை பேசும் 

பொய்யர்களின் 

நாவுகள் அறுபடல் வேண்டும் 

கோவில் சொத்தைக் 

கொள்ளையடிப்போரை விதி.

கொண்டுபோக வேண்டும் 

பிரச்னைகளை திசைதிருப்ப 

மடைமாற்றும் கடையர்களை

கடைவீதியில் நிறுத்தி 

கசையடி  கொடுக்க வேண்டும் 

விமர்சனம் செய்வோரை வீணே 

சிறையிலடைத்து வழக்குப் போடும் 

சர்வாதிகாரம் நிற்க வேண்டும் 

கைது நடவடிக்கை வந்துவிடுமோ .

பயமாகத்தான் இருக்கிறது  

வெளியில் சொல்ல 

மதிக்கப்படும் உணர்வுகள் 

பார்த்து,  ஆபத்தில்லை என்றால் 

சொல்ல 

இன்னும் இருக்கின்றன கனவுகள் 

==========================================================================================

ஒரு நாள், ஸ்டெல்லா புரூஸே எனக்கு போன் செஞ்சு வீட்டுக்கு வரச்சொன்னாரு.

இரவு 7 மணிக்கு, கோடம்பாக்கத்துல இருந்த அவங்க வீட்டுக்குப் போனா...

அவரும் அவரோட மனைவி ஹேமாவும் விளக்கு போடாமல், இருட்டுல நடு ஹால்ல உட்கார்ந்திருந்தாங்க!

நான் ஸ்விட்ச் போட்டுட்டு, “என்ன சார் இருட்ல உட்கார்ந்திருக்கீங்க”னு கேட்டேன்.

“வெளிச்சத்தைப் பார்க்கவே பிடிக்கல தம்பி... எனக்கு சர்க்கரை நோய், மனைவிக்கு கிட்னி பெஃய்லியர், டயாலிஸிஸ்... மருத்துவத்தோட போராடிக்கிட்டு இருக்கோம்.  நாங்க ரெண்டு பேருமே காதல் திருமணம் செஞ்சுக்கிட்டதால உறவுகளோட ஆதரவு இல்ல. பேச்சுத் துணைக்கு யாரும் இல்ல. தைரியம் சொல்லவும் ஆளில்ல.  அதான்... ரெண்டு பேருமே தற்கொலை செஞ்சுக்கலாம்கிற எண்ணம் வந்துக்கிட்டே இருக்கு..!  அதுக்கு முன்னாடி விகடன் பாலு சாரோட முகத்தைப் பார்க்கணும்னு நெனச்சுத்தான் உனக்கு போன் போட்டேன். அவரை எப்போ எப்பிடி சந்திக்கலாம்..?”னு கேட்டார்.

நான் பேச வாய் இல்லாமல், அதிர்ச்சியா அவரது மனைவியைப் பார்த்தேன்.

உடனே அவர்,

“காசு பணத்துக்கு அவ்வளவு பிரச்னை இல்லன்னாலும்... உறவுக்காரங்க ஆறுதலுக்குக்கூட வரமாட்டேன்றாங்க தம்பி..!"னு கண் கலங்கினார்.

நம்ம ஆசிரியர் செய்த பல நல்ல காரியங்கள் பற்றியும், கதைகளுக்கு அவர் அனுப்பும் பணத்தை, ‘அள்ளித்தரும் பொற்காசு’ என்றும் உண்மையான பெருமிதத்தோட சொன்னாரு.

“கவலைப்படாதீங்க... நான் ஆசிரியர்கிட்ட காலைல சொல்றேன்”னு சொல்லிட்டு கொஞ்ச நேரம் பேசிட்டு வெளிய வந்தேன்.

ஒருகிலோ ஆப்பிள் வாங்கிக் கொடுத்து நம்ம பாசத்தைக் காட்டி, அவங்களோட தற்கொலை எண்ணத்தை மாத்திறலாம்னு நெனச்சு, பக்கத்துல ரோட்டுக் கடையில ஒரு கிலோ ஆப்பிளும் பிரட்டும் வாங்கிட்டுப் போனேன்.

'“என்ன தம்பீ... வீட்டுக்குப் போகலயா...

அடடே... இங்க பாருங்க... நான் ராத்திரி நேரத்துல வெளிய போய் ஆப்பிலும் பிரட்டும்தான் வாங்கி குவிக்கிறேன்...! வீட்டுக்குக் கொண்டு போங்க!”

என்ன தான் எதிர்பார்க்கிறார்கள்..? புரியவில்லை.

வயதான பிறகோ, நோய் வந்த பிறகோ மனதில் ஒரு வெறுமை வந்து சேருமோ! எழுத்தாளருக்கு என்ன வெறுமை..?

மறுநாள்,

காலையில விகடன் ஆபீஸ் போனதும், ஆசிரியர்கிட்ட எல்லாம் சொன்னேன்.

“என்ன எதிர்பார்க்கிறாங்க... சரி... நான் வீயெஸ்வி சார்கிட்ட பேசிக்கிறேன்”னு என்னை அனுப்பிவிட்டார்.

மாலையில்,

ஸ்டெல்லா புரூஸ் எனக்கு போன் செய்து,

“வீயெஸ்வி சார்கிட்டயும் எல்லா விஷயமும் சொன்னேன்.

பாலு சார் 25000 பணம் அனுப்பி வச்சிருக்கார்.

‘பணத்தை விட உங்க முகத்தைப் பார்க்கணும் சார்’னு சொன்னேன்.

’சனிக்கிழமை பொன்ஸீகூட படப்பைக்கு வாங்க’னு சொன்னார். மகத்தான மனுசன்..”னு சொல்லி உருகினாரு.

நம்ம ஆசிரியரும் என்னைக் கூப்பிட்டு, “அவங்களுக்கு கார் அனுப்புறேன். நீங்களும் வந்துருங்க. கேமரா வேணாம்”னு சொன்னாரு.

சனிக்கிழமை அதிகாலையில்

புரூஸையும் அவரது மனைவி ஹேமாவையும் கார்ல அழைச்சுட்டு படப்பைக்குப் போனேன்...

அங்க இருந்த பசும்பச்சையான மரங்களையும், கலர் கலரான பறவைகளையும் பார்த்த ஹேமாவோட முகத்துல அப்படி ஒரு பிரகாசம்!

நிறைய பேசினார்.

ஆனா, ஸ்டெல்லா புரூஸ் மட்டும்,

“நீங்க கொடுத்த பணம் மருந்துகள் வாங்க ரொம்ப உபயோகமா இருந்துச்சு. அதவிட, இந்த உடம்பையும் உயிரையும் எப்படி வெச்சுக்கிறதுனுதான் தெரியல..?” என்று ஒரு கேள்வியோட நிறுத்திக்கிட்டார்.

“முதல்ல இந்த முட்டை தோசையைச் சாப்பிடுங்க... முட்டை சைவம்தான். முட்டையைப் பொறிக்கி எடுக்கிறோம். முட்டையைக் கிள்ளினா கோழிக்கு வலிக்காது.

ஆனால், கீரையைக் கிள்ளி பிடுங்கும்போது கீரைச்செடிக்கு வலிக்கும்... அதுக்கு உயிர் இருக்கு... உணர்வு இருக்கு! அதனால, கீரை அசைவம்!

‘முட்டை சைவம்தான்!’னு ஒரு கட்டுரையை நான் 1956-ல ஆனந்த விகடன்ல எழுதினேன்!”னு நம்ம ஆசிரியர் சொன்னதும்,

உடனே ஸ்டெல்லா புரூஸ்,

“எப்ப இருந்து மனுசன் சைவம் - அசைவம்னு பிரிச்சுப் பார்த்தான்..?”னு கேட்டு, ஆசிரியரோட முகத்தைப் பார்த்தாரு.

“ம்ம்ம்... சரியான கேள்வி கேட்டீங்க...

நீங்க முதல்ல என்கிட்ட எழுப்பின சந்தேகத்துக்கு இப்ப நீங்க கேட்ட கேள்வியேதான் பதில்.

அறிவு!

‘உடம்பையும் உயிரையும் எப்படி வெச்சுக்கிறதுனு தெரியலையே’னு கேட்கிற அறிவு!

அந்தத் தேடல் அறிவு, வேட்டை அறிவு, பசி அறிவு, எந்த சீஸன்ல எது கிடைக்கும்கிற அறிவு, எந்தப் பக்கம் தப்பிச்சு ஓடலாம்கிற அறிவு... அதாவது எப்படியும் உயிர் பிழைக்கலாம்கிற அறிவு! இந்த அறிவுதான் உடம்பையும் வளர்க்குது... உயிரையும் வளர்க்குது..!”

- ஸ்டெல்லா புரூஸிடம் அடுத்த வார்த்தை வரவில்லை.

உடனே ஆசிரியர் என் பக்கம் திரும்பி, “புரியுதா பொன்ஸீ..?”னு கேட்டார்.

பெரியவர்கள் பேசும்போது இங்கிதமாக நடந்து கொள்ள வேண்டும். ‘முட்டை சைவம்தான்னு இதுவரைக்கும் 25 தடவ சொல்லியிருக்கீங்க சார்’ என்றா சொல்வது..?

இங்கிதம் தெரிந்தவன் என்பதால், ஸ்டெல்லா புரூஸின் மனதை மாற்ற நம்ம ஆசிரியர் அவருக்கு கதைகள் சொல்ல ஆரம்பித்துவிட்டார் என்பதைப் புரிந்து கொண்ட நான்,

“நல்லா புரியுது சார். இந்த விளக்கம் இதுவரை எனக்குத் தெரியாது சார். இதுமாதிரி விளக்கங்களை பள்ளிக்கூடத்துலயே வாத்தியார்கள் சொல்லிக் கொடுக்கணும் சார். ‘உடம்பையும் உயிரையும் வளர்க்கிறது எது’ன்னு என் பையன்கிட்ட சொல்லி வளர்ப்பேன் சார்!”னு சொன்னேன்.

உடனே புரூஸ்,

“எனக்குச் சொல்லித் தந்த வாத்தியாரே, அஞ்சாம் வகுப்பு வரைதான் படிச்சிட்டு வேலைக்கு வந்துட்டாரு. நான் அவருக்கு மூக்குப்பொடி வாங்கிக் கொடுத்தே ஓஞ்சு போனேன்..”

இப்போது ஸ்டெல்லா புரூஸும் ஹேமாவும் உற்சாகமாகப் பேச ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். நான் இடையில் பேசவே இல்லை.

சிறிது நேரத்தில் சென்னைக்குப் புறப்பட இருந்த சமயத்தில்,

நம்ம ஆசிரியர்,

ஒரு அழகான கூண்டை அவர்கள் இருவரின் கைகளில் கொடுத்தார். உள்ளே...

இரண்டு 'காதல் கிளிகள்' (Love Birds).

“இவங்க உங்க கூடவே இருப்பாங்க. இவங்ககூட மனசுவிட்டுப் பேசுங்க. நல்லா பொழுது போகும்!”

- பொன்ஸீ

நன்றி: விகடகவி  ;  நன்றி R  கந்தசாமி, FaceBook 

=============================================================================

1992 ஜனவரியில் திரைக்கு வந்த 'அமரன்' திரைப்படத்திலிருந்து இரண்டு பாடல்கள்.  இரண்டுமே S P பாலசுப்ரமணியம் பாடியது.  பிறைசூடன் பாடலுக்கு ஆதித்யன் இசை.  ஹிந்தியின் ஷம்மி கபூர் தமிழில் நடித்த முதல் படம். கார்த்திக், பானுப்ரியா, ராதாரவி நடித்த படத்துக்கு கேமிரா பி ஸி ஸ்ரீராம்.  அவர் கைவண்ணம் பாடல் காட்சியைப் பார்க்கும்போதே தெளிவாகத் தெரியும்.

முதல் பாடல் 'வசந்தமே அருகில் வா ' எனும் பாடல்.

=================================================================================================

இரண்டாவது பாடல் 'சந்திரனே சூரியனே நட்சத்திர நாயகனே எனும் பாடல்.

=================================================================================================

1955 -56 ம் வருடங்களில் விகடனில் வந்த ஜோக்ஸ்....

===============================================================================================================

OTT யில் பார்த்த படம்.

நாய் படத்தைப் பார்த்த உடன் செல்லம் பற்றிய படம்தான் என்று, பார்த்துக்  கண்கலங்கத் தயாராய் படம் பார்க்க அமர்ந்தால், செல்லத்தை அடிப்படையாக வைத்து, பாக்கியராஜ்,  R. சுந்தரராஜன் டைப்பில் ஒரு காதல் கதை.  ரஸ் மற்றும் ஆனா சேர்ந்திருக்கும்போது வாங்கிய மெர்வ் அவர்கள் பிரேக்கப் ஆனதில் டிப்ரஸ் ஆகிறது.  மருத்துவர் அதற்காகவாவது அவர்களை மீண்டும் சேரச் சொல்கிறார்.  நாயை மகிழ்விக்க ரஸ் வெளியூரில் ஒரு நாய் ஹோட்டலுக்கு மெர்வை அழைத்துச் செல்ல ஆனாவும் பின் தொடர்கிறாள்.   

சில பொறாமை, சில தயக்கங்களுக்குப் பின் இருவரும் சேர்ந்தார்களா என்பது கதை.  மனதுக்குள் மறைத்து வைத்திருக்கும் காதலை ஆனாவுக்கு ஏன் வெளிப்படுத்த முடியவில்லை என்பதும் கதையில் ஒரு பகுதி.   ஆங்கிலப்படத்தில் ஒரு தமிழ்ப்படக் கதையைப் பார்க்கலாம்.  தமிழில் வசனத்துடன் கிடைக்கிறது!