14.4.10

சின்னதாய் ஐந்து கேள்விகள்

வாசகர்களுக்கு, இனிய தமிழ் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.
எல்லோரும் இன்று போல் என்றும் வாழ்க என்று அன்போடு வாழ்த்துகிறோம்.


ஒன்று: இந்த தமிழ் வருடத்தின் பெயர் என்ன?
இரண்டு : தமிழ் வருடங்கள் மொத்தம் எவ்வளவு?
மூன்று: தமிழர்களோடு சேர்ந்து இன்று புத்தாண்டு கொண்டாடும் மற்ற மொழியினர், நாட்டினர் யார் யார்?
நான்கு: இன்று யாருடைய பிறந்த நாள்?
ஐந்து: இன்று யாருடைய நினைவு நாள்?
ஐந்து கேள்விகளுக்கும் சரியான பதில் கூற உங்களால் முடியுமா? 

சின்னஞ்சிறு கதை.

 நான் எதிர் பார்த்த மாதிரியே என் தாத்தா, பாட்டி, சித்தப்பா எல்லாரையும் பார்த்துவிட்டுத் திரும்பினால், என் மிக நெருங்கிய நண்பன் வெங்கட்!
 
" அட நீ எப்படி இங்கே ' என்று கூவ எண்ணினேன்.  பிறகு திருத்திக் கொண்டு ' ஐயோ, உன்னை இங்கு பார்க்கிறேனே " என்று பலமாக அலறினேன்.
 
" நீ போய் விட்டாய் என்று கேட்டதும் எனக்கு ஹார்ட் அட்டாக் " என்று சந்தோஷம் தொனிக்க பதில் வந்தது.

13.4.10

ஜே கே 06 நிகழ்வதைப் புரிந்து கொள்ளுதல்.


{அற்புதக் காட்சிகள் குறித்து ஜேகே}

இது ஒன்றும் சிக்கலானது அல்ல. கொஞ்சம் சிரமமானதாக இருக்கலாம்.  நாம் எப்போதும் உள்ளதான ஒன்றிலிருந்து தொடங்குவதில்லை.  நாம் உண்மையில் நினைப்பது, செய்வது, ஆசைப் படுவது இவற்றில் எதிலுமிருந்தும் அல்லாது, நாம் சில முடிவுகள், அனுமானங்கள், உண்மைக்குத் தொடர்பில்லாத அபிப்பிராயங்கள் இவற்றிலிருந்து ஆரம்பிப்பதால் தடம் புரண்டு சென்று விடுகிறோம்.  அனுமானங்கள், முடிவுகள் என்றில்லாது, உண்மைகளிலிருந்து துவங்க வேண்டுமானால், ஆழ்ந்த கவனம் வேண்டும்.  உண்மையான ஒன்றிலிருந்து வெளிப்படாத எந்த ஒரு எண்ணமும் நம்மை திசை திருப்பி விடும்.  அதனால் ஒருவர் தன்னைச் சுற்றிலும் மற்றும் தனக்குள்ளும் என்ன நடக்கிறது என்று சரியாக உணர்ந்து கொள்வது முக்கியமானதாகிறது. 

ஒரு கிறிஸ்தவருக்கு ஏற்படும் தரிசனம் அல்லது அற்புதக் காட்சி ஒரு குறிப்பிட்ட மாதிரியில் செல்கிறது.  அதுவே ஒரு இந்துவுக்கு, பௌத்தருக்கு அல்லது முஸ்லிமுக்கு வேறு மாதிரியில் இருக்கிறது.  ஏசுவையோ அல்லது கிருஷ்ணரையோ நீங்கள் எதைச் சார்ந்தவர் என்ற அடிப்படையில் காண்கிறீர்கள்.  உங்கள் பாரம்பரிய கலாசாரம், கல்வி, பண்பாடு இவற்றால் இது தீர்மானிக்கப் படுகிறது.  இதில் உண்மை எது?  கண்ட அற்புதக் காட்சியா, அல்லது அதை ஒரு குறிப்பிட்ட மாதிரியில் சிருஷ்டி செய்த மனமா?  மனத்தின் பின்னணியில் இருக்கும் பாரம்பரிய பழக்க வழக்கம் எந்த மாதிரி காட்சி என்பதை முடிவு செய்கிறது. மனதின் இந்த ‘பதப் படுதல்’ தான் உண்மையே அல்லாது ‘அற்புதக் காட்சி’ உண்மை அல்ல. இந்த உண்மை உணர்தலுக்கு மிக எளிது. ஆனால் நமது மனம் கொண்டுள்ள ‘பிடிக்கும்’ ‘பிடிக்காது’ காரணமாக உணர்தல் மிகக் கடினமாக்கப் படுகிறது.  நாம் கண்டனம் செய்ய விரும்பும் உண்மைகள், நாம் உண்மையைப் பற்றி வைத்துக் கொண்டிருக்கும் அபிப்பிராயங்கள், சரி/தப்பு என்ற தீர்மானங்கள் இவை உண்மையைக் காண்பதற்கு தடைகளாக இருக்கின்றன.  இந்த மாதிரியான ‘மதிப்பீடு’ வழி முறைகளைப் பற்றி நன்கு விழிப்புடன் இருப்பது ஒன்றே உண்மையை உள்ளவாறு அறிதலுக்கு ஒரே வழி.  

12.4.10

வயலில் அவல் அகோனிபோரா !



அட இன்னொரு முறை படித்தாலும் அதே தான், அவளல்ல - அவல் - வெறும் வாயை மெல்லுவதற்குப் பதில்.

ஆனா செய்தி என்னவோ மெய்தாங்க.   அஸ்ஸாம் மாநிலத்தில் உள்ள திட்டாபார் ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் இருக்கும் விஞ்ஞானிகள் உருவாக்கியுள்ள "கோமல் சௌள்" (Komal saul) என்னும் புது அரிசி வகை பற்றி அறிய நேர்ந்தது.

இந்த ரக அரிசி மற்ற வகைகளைப் போலவே ஒரு ஹெக்டேருக்கு நான்கு முதல் ஐந்து டன் வரை கண்டு முதல் தரக் கூடியது.  வயலில் விளையும் காலம் மட்டும் நூற்று நாற்பது அல்லது நூற்றைம்பது நாட்கள்.  அவல் என்று சொல்லிவிட்டு நெல், அரிசி என்று ஏதேதோ சொல்கிறீர்களே, இது நியாயமா என்கிறீர்களா, இதோ விஷயத்துக்கு வந்து விட்டோம்:

அரிசிக்குக் கடினத் தன்மை கொடுக்கும் அமைலோஸ் (amylose) என்னும் பொருள் வேறு ரகங்களுடன் ஒப்பிடும் பொழுது ஐந்தில் ஒரு பங்கு தான் இதில் இருக்கிறது. அதனால்... 

"அதனாலென்ன? சீக்கிரம் சொல்லேன்யா, இன்னும் நாலு ப்ளாகு பார்க்கப் போக வேண்டாம்?" 

"அட கொஞ்சம் பொறுமையா இருங்க ஏன் இப்படி ராப்பிச்சைக்காரர் மாதிரி பறக்குறீங்க?" 

"சரி சொல்லுங்க - அரிசி, சோறுன்னு வந்ததும் ராப்பிச்சை ஞாபகம் வந்துடுச்சா!" 

இந்த அரிசியை அரை மணி நேரம்  குளிர்ந்த நீரில் ஊற வைத்தால் போதும் - சாப்பிட முடியும்.  ஹார்லிக்ஸ் மாதிரி அப்படியேயும் சாப்பிடலாம் என்கின்றனர் இதைத் தோற்றுவித்த பிரம்மாக்கள். - அதனால் தான் அவல் என்றோம்.

நம் வாழ்க்கையில் இதன் தாக்கம் எவ்வாறிருக்கும் என்று யோசித்ததில் ,

1. சமையல் நேரம் குறைந்து, வீட்டில் சமைப்பவர்களுக்கு சற்று சங்கடக் குறைவு.

2. சமையல் நேரம் குறைவதால் எரிபொருள் செலவு குறைவு.

3. எரி பொருள் உபயோகம் குறைவு என்பதால் கரியமில வாயு உற்பத்தியும் குறைந்து, பூமியின் வெப்பமாதல் குறையும் வாய்ப்புகள் அதிகம் [பின்னே இருக்காதா ? - உலக ஜனத்தில் பாதிப் பேர் அரிசி சாப்பிடுபவர்கள் ஆயிற்றே! ]

4. உணவகங்களில் காத்திருத்தல் குறையும். 

5. அப்படியே சாப்பிடும் சாத்தியம் இருப்பதால், பிரயாணங்களில் கெட்டுப் போய் விடும் என்ற பயமின்றி எடுத்துச் செல்லலாம். [மூட்டை முடிச்சு அதிகம் ஆனாலும் - செலவு குறையும் ]

6. உணவுப் பொருள் வீணாவது குறையும்!

இட்டிலி தோசை போன்ற பண்டங்கள் தரம் மாறாமல் இருந்தாலும், தட்டை, முறுக்கு போன்ற பண்டங்கள் ரப்பர் மாதிரி இருக்குமோ?

நம் ஆராயச்சியாளர்களிடமிருந்து இது போன்ற வரவேற்கத் தக்க கண்டுபிடிப்புகளை மேலும் எதிர்பார்க்கிறோம்.   

11.4.10

ஞாயிறு - 39a


ஞாயிறு - 39


அக்கா வந்தாள்.

"அம்மா, ஷோபா அக்கா மூணு நாள் லீவில வராளாம், ஹையா, ஹையா " என்று குதியாட்டம் போட்டுக் கொண்டு வந்தாள் அஞ்சு -- ஷோபாவின் ஆறு வயசு அருமைத் தங்கை.

"வரட்டும், வரட்டும். உனக்கு என்ன வேணும்னு போன்ல சொல்லு வாங்கிண்டு வருவா" என்று சொல்லிவிட்டு தான் என்ன கேட்கலாம் என்று யோசித்து கடைசியில் நல்ல காட்டன் புடவை என்று முடிவு செய்தாள் ஷோபாவின் அம்மா.

ஷோபா வந்தே விட்டாள். அஞ்சு கேட்ட பார்பி பொம்மை, அம்மாவுக்கு நல்ல கலரில் காட்டன் புடவை வந்து விட்டது. "கலர் பிடிச்சுருக்கா" என்று பத்து தடவை கேட்டாள் அம்மாவை. எல்லாம் நன்றாகத் தான் இருந்தது. அதற்குப் பின்புதான் கொஞ்சம் அதிருப்தி தலை காட்டியது.

" இந்த நேரத்தில் பிட்ஸா சாப்பிட்டா ஜோரா இருக்கும். அப்படியே பழகிடுச்சு இல்லையா " என்றாள் மாலை ஏழு மணிக்கு.

" கொஞ்ச நேரம் ஏ ஸி போட்டு ஆஃப் பண்ணிட்டு தூங்கினா நல்ல்ல்லா தூங்கலாம். அப்பிடியே வழக்கமாயிடுச்சு இல்லையா" என்று மூன்று நாளும் கமெண்ட்.

" போ அக்கா, சும்மா குத்தி குத்திக் காட்டாதே. இங்கே எல்லாம் நல்லாதான் இருக்கு" என்று அஞ்சு சிணுங்கினாள்.

" அப்பிடி இல்லைடி, நீ ஒரு தடவை மெட்ராஸ் வந்து ரெண்டு நாள் இருந்து பாரு, எவ்வளவு ஜாலியா இருக்கும் தெரியுமா! நான் பெர்மிஷன் வாங்கிட்டு சொல்றேன் . . ." என்ற் ஷோபாவை இடை மறித்து அம்மா சொன்னாள்:

" அடி ஷோபா, நீ பணக்கார வீட்டுல இருக்கிற பெரிய மனுஷி. அதுக்காக சும்மா சொல்லிச் சொல்லி இந்தக் குழந்தையை ஏன் ஏங்க வக்கறே! அப்பிடியெல்லாம் பர்மிஷன் குடுத்துடுவாங்களா மாமாவும் மாமியும்?. இதெல்லாம் ரொம்ப ஜாஸ்தி!"

மூன்று நாள் லீவு விட்டு பள்ளி திறந்ததும் ஷோபா சென்னையில் வசதியான வீட்டுக் குழந்தைக்கு ஆயா உத்தியோகம் பார்க்க மீண்டும் எஜமானியம்மா வீட்டுக்கு பயணமானாள்.