உனக்கு அதெல்லாம் சரிவராது

கொத்தமங்கலம் சுப்புவின் நூல்: “மருக்கொழுந்து” : அணிந்துரை

பத்மஸ்ரீ, கலைமணி கொத்தமங்கலம் சுப்பு அவர்களின் மண்வாசனை கமழும் கவிதைகளை ரசிகமணி டி.கே.சி. , பேராசிரியர் கல்கி போன்றோர் ரசித்து, அந்த நடையிலேயே தொடர்ந்து எழுதச் சொன்னார்கள் என்பதை நாடு அறியும். அப்படிப்பட்ட மண்மணமும் , தமிழ்மரபின் வளமும்  சேர்ந்த கவிதைத் தொகுப்பே “மருக்கொழுந்து”.  இந்தத் தலைப்பைக் கவிஞர் அவர்களே பல வருடங்களுக்கு முன்பு தன் நூலுக்குத் தேர்ந்தெடுத்தார் என்பதும் தொகுப்புக்கு ஒரு தனிச் சுவையைச் சேர்க்கிறது. 

பல பிரபலமான பாடல்கள் இத்தொகுதிகளில் உள்ளன என்பது மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கிறது. இவற்றுள் அவருடைய போர்சார்ந்த பாடல்கள் மிகப் பிரசித்தி பெற்றவை, அவற்றுள் , 1945 இல் இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்த பின்னர் அவர் விகடன் தீபாவளி மலரில் எழுதிய ஒரு பாடல் எல்லோர் மனத்திலும் இன்றும் நிலைத்து உயர்ந்து நிற்கும்,  “ பொறந்த நாட்டை நினைச்சுப் பார்த்து புறப்பட்டு வாங்க” என்ற ஒரு ‘கோபுர’க் கவிதை. இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்துவிட்டது, பல வருடங்களாய் வெளிநாட்டில் இருந்த சிப்பாய்களை நாட்டுக்குத் திரும்பி வந்து நாட்டுக்கு உழைக்கச் சொல்லி வேண்டுவதுபோல் அமைந்த கவிதை இது.

இந்தியச் சிப்பாய்களின் வீரம், கடமை உணர்ச்சி இவற்றில் பெருமை கொள்ளும் அதே நேரத்தில் , சிப்பாயின் குடும்பத்தினரும், அண்டை அயலும் — ஏன், மாடு, கன்றுகளும் தாம் — அவனைப் பார்க்காமல் ஏங்கும் சித்திரம் நம்மை நெகிழவைக்கிறது. போருக்குப் போகும்போது தொட்டிலில் இருந்த குழந்தை –இப்போதோ பள்ளிக்குச் செல்லும் பிள்ளை — ‘அப்பன் எங்கே’ என்று அம்மாவைக் கேட்பது, தந்திதபால்காரன் வந்தால் ‘எங்கே துயரச் செய்தி வந்துவிடுமோ’ என்று தாலியைத் தொட்டுப் பயப்படும் மனைவி, சிப்பாய்க்குப் பேர் இட்ட கிழவி தன் கடைசிக் காலத்தில் அவனைப் பார்க்கத் துடிப்பது ..போன்ற பல மனமுருக்கும் காட்சிகள் நிறைந்த ‘நிறைகுடம்’ இந்தக் கவிதை.

பெத்துவளத்துப் பேருமிட்ட
   பெரிய நாச்சியா
பித்துப்பிடிச்சு ராப்பகலா
   பேத்தி நிக்கிறா
முத்தைஉதுத்துப் பேந்தபேந்த
   முளிச்சுப் பாக்குறா
முகத்தைக்காட்ட வேணுமிடா
   வீட்டுக்கு வாங்க.
தந்திதவால் காரன்வந்தா
   தவிதவிக் கிறா
தாலிச்சரட்ட பாத்துக்கண்ணு
   தண்ணி வடிக்கிறா
அந்திப்பட்டா ஒருயுகமா
   அவ துடிக்கிறா

ஆறுவருச மாச்சுதப்பா

   வீட்டுக்கு வாங்க. 

இந்த நூலில் உள்ள பாடல்கள் பல்வேறு காலகட்டங்களில் எழுதப்பட்டுள்ளன என்பதை மனத்தில் வைத்துக் கொண்டு  வரலாற்று நோக்குடன் இப்பாடல்களைப் படிக்கும்போது இவற்றின் கருத்தோட்டத்தையும், சமூகச் சூழ்நிலைக்கேற்பக் கொட்டும் கவிஞரின் கற்பனை, உணர்ச்சி ஊற்றுகளையும் மேலும் ரசிக்க முடிகிறது., உதாரணமாக, 1957, நவம்பர் 3-இல் ரஷ்யா ‘ஸ்புட்னிக் -2’ என்ற விண்கலத்தில் லைகா என்ற நாயை அனுப்பியது ; இது யாவரும் அறிந்த விஷயம். ஆனால், இதைப் பற்றி, “ சந்திரனே, சந்திரனே, சௌக்கியமா’ என்ற பாடலில் புதிய கண்ணோட்டத்தில் லைகா, ஸ்டாலின் போன்றோர் பேசுவதுபோல் பேசி 

       

நாயைப்பறக்க விட்டபோதே நன்றிபறந்து போச்சுடா      

நாம்செய்த பாவம் நம்மை நாடுமறந்து போச்சுடா        

மாயப்ரபஞ்மென் றுரைத்தவாக்குப் பலிச்சுப்போச்சுடா        

மானத்திலே ஏறினாலும் மனிசன் மனிசன்தானடா    

என்று நம்மைச் சாடுகிறார்.  

- திண்ணை இணைய வாரப்பத்திரிகை பக்கத்திலிருந்து...

=========================================================================================

குமுதத்தில் வந்த இந்தக் கதை படித்திருக்கிறேனா..  நினைவில்லை...  ஆமாம், யார் இந்த டி. துரைசாமி?  இவரது வேறு கதைகள் படித்திருக்கிறோமோ?

===========================================================================================

ஜெ யின் சங்கீத ஆர்வம்.

1972 - 75 வருடங்களில்  குன்னக்குடி வைத்யநாதனிடம் ஜெயலலிதா விரும்பிக் கேட்டு மூன்று நான்கு வருடங்கள் சங்கீதம் கற்றுக் கொண்டாராம். ஜெ வீட்டுக்குப்போய் குன்னக்குடி சங்கீதம் கற்றுக் கொடுத்தாராம்.  நான்கைந்து வருடங்கள், அல்லது அதற்கும் மேலே கூட இருக்கலாம் என்கிறார் மகள்.  "எல்லாம் கேட்டு கத்துக்கறா... அந்தக் குழந்தைக்கு எவ்வளவு ஞானம்?" என்று குன்னக்குடி மனைவியிடம் சொல்லிக் கொண்டிருப்பார் என்கிறார் குன்னக்குடியின் மகள் பானுமதி ராமகிருஷ்ணா. 91 ல் ஜெ முதல்வரானதும் குன்னக்குடியை அழைத்து தமிழ்நாடு இயலிசை நாடக மன்றத்தின் சேர்மேனாக்கினாராம்.  ராக ஆராய்ச்சி மையம் என்று ஒன்று தொடங்கி அதற்கும் குன்னக்குடியை தலைவராக போட்டாராம் ஜெ.  இயலிசை நாடக மன்றத்தில் தூசி படிந்து போய்க்கிடந்த கோப்புகளை எடுத்து என்கேனோ இருந்த திறமைசாலிகளை அடையாளம் கண்டு அவர்களை அழைத்து வந்து விருதுகள், உதவிகள் செய்தாராம் குன்னக்குடி.  " செய்தாலும் சரியாகத்தான் இருக்கும்.  உங்களுக்குத் தெரியும்" என்று அவருக்கு முழு சுதந்திரம் கொடுத்திருந்தாராம் ஜெ.  60 களில் மைலாப்பூரில் TMS வீட்டுக்கு எதிரே TMS கட்டி விட்டிருந்த சின்னஞ்சிறு வீடுகளில் ஒன்றில்தான் குன்னக்குடி குடியிருந்தாராம்.  பத்து ரூபாயோ பதினைந்து ரூபாயோ வாடகையாம்!   வாசித்துக்கொண்டிருந்தவரை "நன்னா வாசிக்கறான் பையன்" என்று சொல்லி சூலமங்கலம் சகோதரிகள் மூவரும்தான் 55 களில் சென்னைக்கு அழைத்து வந்தனராம்.  அப்போது அவருக்கு கல்யாணம் கூட ஆகவில்லையாம்.  'சூலமங்கலம் சகோதரிகளுக்கு கிட்டத்தட்ட 300, 400 பாடல்களுக்கு மேல் பக்தி பாடல்கள் பண்ணி இருக்கார் அப்பா' என்கிறார் பானுமதி.

வலையப்பட்டியுடன் சேர்ந்து அவர் கச்சேரி பண்ண ஆரம்பித்ததற்கு ஆரம்பத்தில் நிறைய எதிர்ப்புகளாம். சரியாக வராது என்றார்களாம்.  கவலைப்படாமல் இருவரும் சேர்ந்து சென்னையில் ராஜா அண்ணாமலைபுரம், மியூசிக் அகாடமி என்று ஒரே நாளில் இரண்டு கச்சேரிகள்   செய்தார்களாம்.  அப்புறம் அது ரொம்ப பாப்புலர் ஆகிவிட்டதாம்.

சின்ன வயதில் குழந்தைல யாரோ ஒரு ரொம்ப வயசானவர், சந்நியாசி சாமியார் சொல்லிதான் குன்னக்குடி அவ்வளவு பெரிய குங்குமப்பொட்டு வைத்துக் கொள்ள  ஆரம்பித்தாராம். ஆறு பகுதிகளாக வைத்துக் கொள் என்று அந்த யாரென்று தெரியாத சாமியார் சொல்லி இருந்ததை அப்படியே கடைப்பிடித்தாராம் குன்னக்குடி.  ஆறு அல்லது ஏழு வபயதான குன்னக்குடி அப்பாவை அழைத்துக் கொண்டு வந்து 'யாரோ இபப்டி சொல்றாங்கப்பா' என்று காட்டினால் யாருமே அங்கு இல்லை என்பதோடு ரொம்ப நேரமா யாருமே இங்கே இல்லையே என்று அங்கிருந்தவர்களும் சொன்னார்களாம்.  அப்போதிலிருந்து ஆரம்பித்த வழக்கம்.  "ராத்திரில கூட நீட்டா ட்ரெஸ் பண்ணிண்டுதான் படுத்துப்பா" வெளிநாடுகளில் கூட தன் தோற்றத்தை மாற்றிக் கொண்டதில்லையாம்.  தன் சொந்த மைக்குடன்தான் எங்கேயும் செல்வாராம்.  யாராவது பொன்னாடை பொருத்தினால் அதையே சட்டையாக தைத்துப் போட்டுக்கொண்டும் வர்களுக்கு காட்டுவாராம் "அவங்க சந்தோஷப்படுவாங்க"

எப்போதும் இரண்டு பேராவது கூட இருப்பாங்க..  வர்றவங்களை புறபபட விடாம கொஞ்சம் இருங்க கொஞ்சம் இருங்கன்னு சொல்லியே இருக்க வச்சிடுவார்.  அவர் இட்லிதான் சாப்பிடுவார்.  அம்மா சொல்வா..  முதல்ல  சாப்பிட்ட ஒரு  ஆனதும்தான்  சாப்பிடுவார்' என்பார்.  அவ்வளவு ஸ்லோ. அவர் ரெண்டு இட்லி சாப்பிடணும்னா அவர் கூட அம்பது பேர் சாப்பிடணும்.  சின்ன வயசுலேருந்தே அபப்டிதான் பழக்கம்.  கூட வாசிச்சன்வங்களுக்கும் ஏஸி ரூம் புக் செய்து வசதியாதான் வச்சுப்பார்.  தம்புரா வித்வானுக்குக் கூட அதிகம் சம்பளம் கொடுத்தவர் அவர்.  அவர் சொல்வார் "உங்கப்பா புண்ணியத்துல ஒரு வீட்டுக்கு ரெண்டு வீடு வாங்கிட்டேன்"ம்பார்.

=======================================================================================

ஆஷிக்கி படப்பாடல் கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன். அந்தப் படத்தின் பாடல்கள் நதீம் ஷ்ரவன் இரட்டையர் இசையில் எல்லாமே சூப்பர் ஹிட்.  குமார் சானுவுக்கு பின்னர் பெரிய மார்க்கெட் உருவானதற்கு இந்தப் படப்பாடல்கள் காரணம்.  நீங்கள் இந்தப் படத்தின் பாடல்கள் கேட்டிருக்கிறீர்களா, தெரியாது.  கேட்கவில்லை என்றால் நம்பி கேட்கலாம்.  எல்லாமே கஜல் பாணியில் அமைக்கப்பட்ட இனிய பாடல்கள்.  

இதன் ஹீரோயின் அனு அகர்வால்.  சாதாரண உருவம்.  நீங்கள் எதிரே பார்க்கும் ஒரு சாதாரணப்பெண் போல.. ஆனால் ஏதோ ஒரு கவர்ச்சி கண்ணைக் கட்டி நிறுத்தும்.  அப்போது ஹிந்து பத்திரிகையில் வந்த இவரது ஒரு முழுப்பக்க படம் ஏதோ ஒரு விளம்பரத்துக்கு கொடுத்திருந்தது, அதை வெட்டி சென்னையில் என்  அலுவலக அறையில் ஒட்டி வைத்திருந்தேன்.  'திருடா திருடா' என்கிற தமிழ்ப் படத்தில் கூட நடித்திருக்கிறார்.

அவர் இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார் என்று பார்க்கச் சென்றபோது என்னை அதிர்ச்சி தாக்கியது.  சினிமாக்கலில்தான் சாதாரணமாக ஒரு பாடல் காட்சியிலோ, கிளைமாக்சிலோ நினைவு வந்து விடும்.  மீள முடியாத விபத்தில் சிக்கி, ஸ்ட்ரோக்கிலிருந்து தப்பி, 29 நாட்கள் கோமாவில் இருந்து மீண்டபோது பழைய நினைவுகள் எதுவுமே இல்லை என்பது எவ்வளவு பெரிய சோகம்!  அதை பாஸிட்டிவாக அணுகி, இமாலயமலை சென்று தவவாழ்க்கை மேற்கொண்டு, அப்புறம் ஒரு நிறுவனம் தொடங்கி...    கிரேட்.  விக்கியிலிருந்து அந்த பகுதியை கொடுத்திருக்கிறேன்.

Anu was born on 11 January 1969 in Delhi and was also raised in New Delhi. She had been acting since her school days. When she was in grade 7, she passed a stiff competition to act in a monologue. Next year, when she was in grade 8, she started a theater group. In grade 9, she both acted in as well as directed a play. In grade 10, she began writing a script, when she had to stop everything due to her board exams.^[3] She was a gold medalist in sociology at Delhi University.^[4] After a brief stint in modelling, and VJing, and appearance in the Doordarshan serial Isi Bahane (1988), she made her Bollywood debut with the musical blockbuster Aashiqui, following which she was much in demand.^[4]

In 1997 she joined Yoga in Bihar School of Yoga and stayed there as a Karmayogi. In 1999 she was back in Mumbai to pack her things when a serious car accident happened. Aggarwal was in a coma for 29 days, which left her with no memory of her earlier life.^[5] After that in 2001 she became a monk. She lives in Mumbai and is single.^[5] She practices yoga. She stated in one of her interviews: "To feel strong, to walk amongst humans with a tremendous feeling of confidence and superiority is not at all wrong. The sense of superiority in bodily strength is borne out by the long history of mankind paying homage in folklore, song and poetry to strong women".

Aggarwal is a motivational TED featured speaker, runs Anu Aggarwal Foundation for mental health, environmental well-being, stress relief, and discovering joy in the challenged times of today.  After losing her memory and facing a long recovery, she rebuilt her life through yoga and spiritual practices, eventually becoming a mental wellness advocate and autho  

• She left the glamour industry to become a monk, living in the mountains, and later established the Anu Aggarwal Foundation to teach yoga and meditation.
Comeback and Advocacy: She published an autobiography, Anusual: Memoir of a Girl Who Came Back from the Dead, and continues to work in mental wellness and healing 

===========================================================================================

ரா கி ரங்கராஜன் தன் கதை ஒன்று புத்தகமானபோது எழுதிய முன்னுரை.  என்ன கதை?  "ஒளிவதற்கு இடமில்லை"!

என்னுடைய ஒவ்வொரு நாவலுக்கும் ஒரு சரித்திரம் உண்டு. அதை எப்போது எழுதினேன், ஏன் எழுதினேன், என்ன ஆராய்ச்சிகள் செய்தேன் என்று யோசித்துப் பார்க்கையில் வேடிக்கையான நிகழ்ச்சிகள் ஞாபகம் வரும்.

ஆனால் ஒளிவதற்கு இடமில்லை நாவலை எழுத நேர்ந்த சம்பவம் முற்றிலும் வித்தியாசமானது.

அப்போதெல்லாம் வருஷத்துக்கு மூன்று நாலு சிறப்பிதழ்கள் வெளியிடுவார்கள். ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு பிரபல எழுத்தாளருடைய தொடர்கதை ஆரம்பமாகும். அந்த முறை எந்த எழுத்தாளரும் உடனடியாகக் கிடைக்கவில்லை. ஆகவே அமரர் எஸ்.ஏ.பி, 'நீங்களே எழுதுங்கள்' என்றார் என்னிடம்.

'ஏற்கெனவே ஒரு தொடர்கதை என் பெயரில் வந்து கொண்டிருக்கிறது?' என்றேன். 'சின்னக் கமலா' என்ற தொடர்கதை இருபது இருபத்தைந்து அத்தியாயங்கள் வெளியாகிக் கொண்டிருந்த சமயம் அது.

'அதனாலென்ன? அது பாட்டுக்கு அது வந்து கொண்டிருக்கட்டும். வேறு பெயரில் நீங்கள் எழுதுங்கள்,' என்றார் ஆசிரியர்.

என்னிடம் நாவல் எழுதுவதற்கான 'ஐடியா' எதுவும் அப்போது இருக்கவில்லை. இருந்தாலும், அவருடைய அன்புக் கட்டளையை எப்படி மீற முடியும்? 'ஒளிவதற்கு இடமில்லை’ என்ற இந்த நாவலை, 'டி. துரைசாமி' என்ற புனை பெயரில் எழுத ஆரம்பித்தேன். டி. துரைசாமி என்று ஏன், எப்படிப் பெயர் சூட்டிக் கொண்டேன் என்பது எனக்கே தெரியவில்லை. 'சின்னக் கமலா' தொடர்கதை சுமார் இருபது வாரங்களில் முடிந்தது. அந்த இருபது வாரமும் 'ஒளிவதற்கு இடமில்லை'யும் வந்தது. ஒரே சமயத்தில் இரண்டு தொடர்கதைகளை எழுதிய தமிழ் எழுத்தாளன் நானாகத்தான் இருக்கும். இந்த இரண்டுக்கும் நடுவில் சிறுகதைகள், கட்டுரைகள், துணுக்குகள் முதலானவையும் எழுதிக்கொண்டிருந்தேன். அதெல்லாம் ஒரு பொற்காலம். எப்படி என்னால் முடிந்தது என்று இப்போது நினைத்துப் பார்த்தால் பிரமிப்பாக இருக்கிறது. இதைப் படிப்பவர்களும் நம்பமாட்டார்கள். எஸ். ஏ.பி என்ற மகத்தான மனிதரின் மந்திரக்கோல் விளைவித்த அதிசயங்களுள் இதுவும் ஒன்று.

இந்த நாவலை எழுதிக் கொண்டிருந்த சந்தர்ப்பத்தில் சுஜாதா ஒருமுறை காரியாலயத்துக்கு வந்திருந்தார். பகல் உணவுக்கு என் வீட்டுக்கு வரும்படி அவரை அழைத்திருந்தேன். வந்தார், புரசைவாக்கம் வெள்ளாளத் தெருவில் இருவரும் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தபோது, 'ஒளிவதற்கு இடமில்லை' என்பது ஒரு பிரமாதமான தலைப்பு! இப்படி ஒன்று எனக்குக் கிடைக்கவில்லையே என்று பொறாமையாக இருக்கிறது!' என்று சொன்னது நேற்றுப்போல் பசுமையாயும் பெருமையாயும் இருக்கிறது. 'டி. துரைசாமி' என்ற பெயர் எந்த வானத்திலிருந்து குதித்ததோ - அதே வானத்திலிருந்துதான் “ஒளிவதற்கு இடமில்லை’யும் குதித்திருக்க வேண்டும்!

இன்னொரு வேடிக்கையும் இங்கே குறிப்பிட வேண்டும்.

ஒரு தொடர்கதையைப் பற்றி பேசுவதற்காக என் வீட்டுக்கு வந்த டைரக்டர் கே. பாக்கியராஜ், 'எனக்கு ரொம்ப நாளாய் ஒரு ஆசை. டி. துரைசாமி என்ற ஒரு தொடர்கதை எழுதினாரே, அவரைப் பார்க்க வேண்டும்,' என்றார். இப்போது பார்த்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறீர்கள்' என்று நான் பதிலளித்ததும் அவர் திகைத்த திகைப்பு! 'ஒளிவதற்கு இடமில்லை' நாவலில் அவருக்கு மகா மோகம். அவருடைய 'பாக்யா' இதழில் மொத்தத் தொடர் கதையையும் வாராவாரம் மறுபிரசுரம் செய்தார்.

- ரா கி ரங்கராஜன் 

=========================================================================================

பாஹே பக்கம்.  

" உனக்கு அதெல்லாம் சரிவராது " என்னைப்பற்றி அப்பாவின் அபிப்ராயம்...

"என் கடிதங்கள் போல கதை, கட்டுரைகளும் போட்டோ எடுத்து கம்பியூட்டரில் இடம் பெறுமா? (எங்கள் குடும்ப நெட்ஒர்க் க்ரூப் ஒன்று யாஹூ மெயிலில் இருந்தது) ஆம் எனில் கணையாழி, புதிய பார்வையில் வந்ததைச் செய்யலாமே..."--------------" பற்றி எழுதியதில் கடைசி வார்த்தை வரும்வரை திக்திக்! 

தினமலர் இ உ இ  பகுதிக்கு போஸ்ட் கார்ட் வேண்டாம்.  IL or கவர்.  அப்பகுதியில் கீழே விலாசம், e mail முகவரி கூட கொடுக்கிறார்கள்.  Presentation தான் முக்கியம்.  ஆபீஸ் தொடர்பான அரசுப் பணியில் சர்ச்சை ஏற்படுத்துவதை எல்லாம் நீ எழுதக் கூடாது.  பொது விஷயமானாலும் சுஜா  (பாஸ்)பெயரில் எழுதுவது நல்லது.  நான் பணியில் இருந்தபோது நிறைய எழுதி இருக்கிறேன். உனக்கு அதெல்லாம் சரிவராது.

அன்றாட கூத்துகள் எழுதி கட்டுப்படி ஆகாது. இன்று உதிர்க்கப்பட்ட பொன்மொழி - மகனிடம் "நான் சிரமப்பட்டு படித்துதான் இப்போது ஒரு குடும்பத்தையே தூங்குகிறேன்.  4 உயிர்கள் என் கையில்"

ருசி மறந்து, பசி துறந்து, தாகம் நீக்கி என் பொழுதுகளைக் கழிக்கிறேன்.  விட்டெறிய காசு இருக்கிறது.  எரிந்து கொண்டே இருக்கிறேன்.  எதுவும் ஓசி என்பது என் அகராதியில் அன்றும் இல்லை, இன்றும் இல்லை, யார் தயவில் நானும் இல்லை/ சரிதானே!"

=======================================================================================

சாண்டில்யன் பக்கம் 

'விலங்கு பகையல்லாது 

கலங்கு பகையறியாக் 

கொழும் பல் குடிச் 

செழும்பாக்கத்து' 

என்று இலக்கியம் விவரிப்பது போல் கண்ட மாத்திரத்திலேயே அஞ்சி விலகிச் செல்லும் பகைவரைத் தவிர, கலங்கவைக்கும் பகைவரையே அறியாத அந்தப் புகார் நகரம் பல பாக்கங்களை அங்கங்களாகக் கொண்ட வீரர்கள் நிறைந்த பட்டினமாதலால், பகையைப் பற்றிய எண்ணமே சிறிதுமில்லாமல் நகரத்தின் கடற்புறத்தே யிருந்த மணல் திட்டுகளில் கூரை வீடுகளைக் கட்டிக் கொண்டிருந்த பரதவர் என்ற வலைஞர்களிற் சிலர், இரவு ஏறுவதைப் பற்றிய எண்ணம் எள்ளளவும் இல்லாமல், ஆட்டுக் கிடாவோடு ஆட்டுக் கிடாவையும், சேவலோடு சேவலையும், கௌதாரியோடு கௌதாரியையும் சண்டை விட்டுக் கூட்டம் கூட்டமாகக் கூடி வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொம்மாளமிட்டுக் கொண்டிருந்ததாலும், மற்றும் சிலர் இறைச்சியை ஒரு கையால் கடித்துக்கொண்டு மற்றொரு கையில் ஏந்திய மதுக் கிண்ணத்திலிருந்த மதுவைக் குடித்துவிட்டு உளறிக் கொண்டிருந்ததாலும், எங்கும் நானாவிதமான கூச்சல்கள் நிரம்பி இரவைப் பகலாக அடித்துக்கொண்டிருந்தன. 

கலங்கு பகை இல்லாவிட்டாலும் காவலைத் தவிர்க்க விரும்பாத யவன வீரர்கள் கைகளில் தீப்பந்தங்களை ஏந்திக்கொண்டு அணி வகுத்து நான்கு நான்கு பேர்களாகக் கடற்கரையோர மாகப் பல இடங்களில் நடந்து கொண்டிருந்ததன் விளைவாக, அவர்கள் பாதங்களில் தரித்துச் சென்ற தோற் செருப்புகளின் 'சரக் சரக்'கென்ற ஒலியும், மார்புகளில் அவர்கள் அணிந்திருந்த கவசங்களில் உராய்ந்த வீரப் பதக்கங்களின் சப்தங்களும் சேர்ந்ததால், புகாரின் கடற்கரைப்பகுதி எதிரிகளை நோக்கி, வீரகர்ஜனை செய்து கொண்டிருந்தது போன்ற பிரமையைச் சிருஷ்டித்துக் கொண்டிருந்தது. 

வெளிநாட்டில் மரக்கலங்களுக்கு வழிகாட்டுவதற்காகப் புகார் நகரின் கடற்கரையில் அமைக்கப்பட்டு வானைப் பிளந்து நின்ற கலங்கரை விளக்கத்தில், சுடர் விட்டுப் பிரகாசித்த பெரும் தீப்பந்தங்களுக்கு அவ்வப்போது எண்ணெய் விட்டுக் கொண்டிருந்த காவலாளிகள், மேலிருந்து எண்ணெய் கேட்டுப் போட்ட கூச்சல்களும் அதற்குத் தரை மட்டத்திலிருந்து கிடைத்த பதில்களும் சேர்ந்து, அமைதியைக் கிழிப்பதற்கு உயரம் ஒரு பெரும் தடையல்ல என்பதை நிரூபித்தன.

விண்ணைத் தொட்டு நின்ற அந்தக் கலங்கரை விளக்கத்துக்குச் சற்று அப்பால் தள்ளி வரிசையாகக் கிடந்த மீனவர் சேரியில்,

"துணைப் புணர்ந்த 

மடமங்கையர் பட்டு நீக்கித் 

துகில் உடுத்து மட்டு நீக்கி 

மது மகிழ்ந்து மைத்தர் 

கண்ணி மகளிர் சூடவும்"

என்று 'பட்டினப்பாலை' கூறும் விளக்கத்தின்படியே பரதவர் குல மங்கைகள், இரவு ஏறிவிட்டதன் காரணமாக அதுவரை கட்டிக்கொண்டிருந்த பட்டாடைகளை நீக்கி வெள்ளைத் துணிகளை உடுத்தி, வழக்கமாக உண்ணும் கள்ளை விடுத்துக் காமவெறியில் திளைத்து, சுறாமீன் எலும்பில் மாட்டிக்கிடந்த கணவர் மாலைகளைத் தங்கள் கழுத்திலணிந்து கொண்டும், கணவர்கள் மனைவிமார்களின் மாலைகளை அணிந்து கொண்டும் நிலைமாறிக் கோஷமிட்டு, ஓடிப் பிடித்துக் கட்டிப் புரண்டு விளையாடிய காதல் விளையாட்டின் வெறிக்கூச்சல் வேறு, பூம்புகாரின் கடற்கரைப் பகுதியைப் பீடித்துக் கொண் டிருந்ததால் எங்கும் அமைதியில்லாத நிலையே நிலவிக் கிடந்தது. 

அந்த நிலை அடங்கக் காலம் வந்துவிட்டது என்பதை அறிவுறுத்த இஷ்டப்பட்டதுபோல், புகாரின் மேற்குப் பகுதியான பட்டினப்பாக்கத்திலிருந்த மணி வண்ணன் கோயிலின் இரண்டாம் ஜாம மணி பெரிதாக ஒலித்து நாற்புறங்களிலும் ஊடுருவிச் சென்றாலும், அதையும் லட்சியம் செய்யாமல் புகாரின் கடற்கரைப் பகுதியான மருவூர்ப்பாக்கத்திற்கும் மேற்குப் பகுதியான பட்டினப் பாக்கத்திற்கும் இடையேயிருந்த வர்த்தகச் சாலையில் எகிப்தியர், சீனர், கடாரத்தார், ரோமர், கிரேக்கர் ஆகிய பல நாட்டு வணிகர்களின் பேரக் கூச்சல்கள் பெரிதாகவே கேட்டன. 

நடுநிசி நெருங்கிக் கொண்டிருந்ததற்கு அடையாளமாகப் புகாரில் புத்த விஹாரங்களில் பௌத்தத் துறவிகள் கோஷித்த அமைதி வேதம்கூட, இத்தனைக் கூச்சல்களுக்கிடையே அர்த்தமற்றுப்போய் அமைதிக்கும் வாழ்க்கைக்கும் அதிக சம்பந்தமில்லையென்பதை நிரூபித்தது.

பூம்புகார் ஒரு இரவு நேரத்தில் பற்றிய வர்ணனை யவன ராணி சாண்டில்யன்

===================================================================================== 

இந்த வார குறுக்கெழுத்துப் புதிர் பானுமதி வெங்கடேஸ்வீகாரன் கைவண்ணம்.

1	2	3
				4
5			6
			7

மேலிருந்து கீழ்:   

1. அருஉரு   (4)

2. சுவையான சைட் டிஷ் குழம்பியிருக்கிறது (4)  

3. வாள்கள் மோதும் ஓசையில் நகைச்சுவை நடிகர் (3)

 4.  பொடியன்கள் (3)   

இடமிருந்து வலம்: 

  

5. மணிரத்னம்,ஜெயமோகன் கூட்டணி தோல்வி   (3)

6. மாமா கையில் சமாதானம் (2)  

7. புழக்கத்தில் இல்லாத பைசாவை திருப்பி போடுங்கள் (2)

===========================================================================================

ஓவியத்தின் அருமை, திறமை.  ஒரு விபத்தின் ஓவியம்.

ஹிஹிஹி.....

அழகான எம் ஜி ஆர் 

விகடன் விலை ஏறிப்போச்சுடோய்....

கொஞ்சம் உபயோகமான ஷேர்தான்..  இல்லை?

========================================================================================

நன்றி JKC ஸார்.

===================================================================================

ஹிந்தியில் 'ஆ கலே லக் ஜா' என்று வந்த படத்தை தமிழில் உத்தமன் என்று கெடுத்தார்கள்.  ச்சே...  எடுத்தார்கள்.  அதில் ஒரு பாடலை அப்படியே ஆர் டி பர்மன் இசையாகவே கொடுத்தார்கள் (கேளாய் மகனே).  ஒரு டியூயட்டை கே வி எம் புதுசாக கொடுத்தார்.  இனிமையா ன பாடல் அது. கண்ணதாசன் பாடல்.  சிவாஜி மஞ்சுளா.

1976 ல் வந்த இந்தப் படத்தில் சிறு வேடங்களில் பிரபுவும், எஸ் ஏ சந்திரசேகரும் நடித்திருக்கிறார்கள் என்பது அவ்வளவு முக்கியத்துவம் இல்லாத செய்தி!

P. சுசீலா  : தேவன் வந்தாண்டி

ஒரு தீபம் கொண்டாடி

காதல் கொண்டாடி

மலர் கட்டில் கொண்டாண்டி

TMS  : தேவன் வந்தாண்டி

ஒரு தீபம் கொண்டாடி

காதல் கொண்டாண்டி

மலர் கட்டில் கொண்டாடி

P. சுசீலா : ஆ….இமய மலைச் சாரலுக்கு

நன்றி சொல்லடி

TMS  : யார்க்கும் இந்த வகை முதலிரவு

வந்ததல்லடி

P. சுசீலா : தேவன் வந்தாண்டி

ஒரு தீபம் கொண்டாடி

TMS : காதல் கொண்டாண்டி

மலர் கட்டில் கொண்டாடி

P. சுசீலா : ஆவியோடு கலந்து விட்டான்

கொஞ்சம் முன்னாடி

என் அங்கமெல்லாம் அவனுக்கொரு

அழகு கண்ணாடி

ஆவியோடு கலந்து விட்டான்

கொஞ்சம் முன்னாடி

என் அங்கமெல்லாம் அவனுக்கொரு

அழகு கண்ணாடி

TMS : காதல் இளம் மங்கை இவள்

கால்கள் தள்ளாடி

காதல் இளம் மங்கை இவள்

கால்கள் தள்ளாடி

என் கைப்பிடியில் சாய்ந்து விட்டாள்

கவிதை பந்தாடி கவிதை பந்தாடி 

P. சுசீலா : தேவன் வந்தாண்டி

ஒரு தீபம் கொண்டாடி

TMS : காதல் கொண்டாண்டி

மலர் கட்டில் கொண்டாடி

P. சுசீலா : பூவை இவள் உடலைச் சுற்றி

பூவை போடடி

TMS : நல்ல பூக்களுக்கும் கனிகளுக்கும்

புடவை ஏனடி

P. சுசீலா : பூவை இவள் உடலைச் சுற்றி

பூவை போடடி

TMS : நல்ல பூக்களுக்கும் கனிகளுக்கும்

புடவை ஏனடி

P. சுசீலா : தேடி வைத்த கனியை எல்லாம்

மூடி வையடி

தேடி வைத்த கனியை எல்லாம்

மூடி வையடி

TMS : நல்ல தேன் வழியும்

இதழிருக்க

கனிகள் ஏனடி கனிகள் ஏனடி

P. சுசீலா : தேவன் வந்தாண்டி

ஒரு தீபம் கொண்டாடி

TMS : காதல் கொண்டாண்டி

மலர் கட்டில் கொண்டாடி

P. சுசீலா : தஞ்சம் என்று வந்து விட்டேன்

தழுவச் சொல்லடி

நான் தாய்மை கொள்ள துணிந்து விட்டேன்

தயக்கமென்னடி

தஞ்சம் என்று வந்து விட்டேன்

தழுவச் சொல்லடி

நான் தாய்மை கொள்ள துணிந்து விட்டேன்

தயக்கமென்னடி

TMS : தமை மறந்து மயங்குதற்கு

நல்ல நாளடி

தமை மறந்து மயங்குதற்கு

நல்ல நாளடி

என்றும் தனிமையிலே இனிமையுண்டு

கதவை மூடடி

P. சுசீலா : ஆ….இமய மலைச் சாரலுக்கு

நன்றி சொல்லடி

TMS : யார்க்கும் இந்த வகை முதலிரவு

வந்ததல்லடி

P. சுசீலா : தேவன் வந்தாண்டி....

TMS : ஒரு தீபம் கொண்டாடி.....

P. சுசீலா : காதல் கொண்டாண்டி.....

P. சுசீலா, TMS : மலர் கட்டில் கொண்டாடி

மலர் கட்டில் கொண்டாடி மலர் கட்டில் கொண்டாடி