"உன்னையே கொல்லவேண்டும் போலுள்ளது.. வரவா?"

 

கனவுச் சம்பவம்.... 

சுமார் 25 படிகள் இறங்கி கீழே கதவைப் பூட்டவேண்டும்.  அபார்ட்மெண்ட்தான். பதினைந்து படி இறங்கியதும் சிறு இடைவெளி.  அங்கே இன்னொரு வீடு.  அப்புறம் பத்து படி வளைந்து இறங்கி கதவு பூட்ட வேண்டும்.  இந்த மாதம் இவர், அடுத்த மாதம் இன்னொருவர் என்று எங்கள் ஐந்து வீடுகளுக்குள் ஒப்பந்தம்.  ஆறாவது வீடு தரைத்தளம்.  அவருக்கு இதில் பங்கில்லை.

இறங்கிச் சென்றபோது யாரோ என்னைத் தாண்டிச் செல்வது போல இருந்தது.  பூட்டும்போது மேலே ஏறிச் சென்றவர் திரும்ப வேண்டுமே..  யார் அது, அவர்கள் பார்த்துக் கொள்வார்களா என்று சிந்தனை வர, திரும்பி பத்து படி ஏறி வளைவில் பார்த்...

அங்கே நின்று கொண்டிருந்த ஜீன்ஸ் பேண்ட்ஸ் இளைஞியின் கைகளில் கத்தி.   சட்டென சுவரோடு ஒண்டிக் கொண்டாலும் பார்த்து விட்டாள்.  வேகமாக இறங்க முற்பட,  நானும் படபடப்புடன் இறங்கி கதவைத் திறந்து சாலைக்கு வந்தேன்.  அங்கே ஒருவன் நின்று கொண்டிருக்க, அவன் கண்கள் அவளை பார்த்தது.  அடுத்த கணம் நான் ஓடத்தொடங்கினேன்.   அவர்களும் துரத்தினார்கள்.

இரைக்க இரைக்க ஓடினேன்.  கண்ணில் படும் தூரம் வரை மக்கள் யாருமே கண்ணில் படாதது ஒரு அபத்திரத்தைத் தோற்றுவித்து பயத்தைக் கூட்ட மக்கள் இங்கிருப்பார்கள், யாராவது இங்கே கண்ணில் படுவார்கள் என்று ஒவ்வொரு இடமாக அங்குமிங்கும் ஓடுகிறேன்.  

ஓரிடத்தில் சிலபேர் கண்ணில்பட, அங்கு நின்று காப்பாற்றுங்கள் காப்பாற்றுங்கள் என்று கத்துகிறேன்.  குரலே எழும்பா விட்டாலும் ஓரிருவராக பின்னர் இன்னும் சிலர் என்று கூடுகிறார்கள். நான் யாரைப் பார்த்து பயப்படுகிறேன் என்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை.  அவர்கள் இருவரும் என்னருகிலேயே நின்று அவர்களும் யாரையோ தேடுவது போல நடிக்கிறார்கள்.  இருவர் கைகளிலும் சற்றே மறைவாய் ஒரு பெரிய கத்தி.

அவர்களை சுட்டிக் காட்டும் தைரியம் எனக்கில்லை.  மேற்கொண்டு ஓடுகிறேன்.  அவர்கள் என்னைத் துரத்தினால் மக்கள் கண்டு கொள்வார்கள் என்று நினைத்து ஓடுகிறேன்.  என்ன நடந்தது என்று தெரியாமல் ஓடுகிறேன்.

ஒரு அபார்ட்மெண்ட் படிகளுக்குள் நுழைந்து அங்கிருக்கும் கதவை மூடிவிட்டு அங்கே அதிசயமாக, அகாரணமாக காணப்பட்ட ஒரு திரைச் சீலையினைப் பார்க்கிறேன்.  சற்று தூரத்தில் நிதானமாக, ஆனால் வேகமான நடையில் வரும் அவர்களை பார்த்தேன்.  மெல்ல அந்த திரைச்சீலைக்குள் புகுந்து இயற்கையாக அது சுருண்டிருப்பது போல என்னை மறைத்து நின்று கொள்கிறேன்.  இப்போது கதவைத் திறந்து கொண்டு ஓட முடியாத நிலை.

பக்கத்து எண்ட்ரன்ஸில் நுழைந்த அவன் என் மிக அருகே உள்ள பக்கத்து மாடிப்படி வளைவில் நின்று தேடுகிறான்.  சிவந்த அவன் முகத்தில் பூனைக்கண்கள் நெருப்பு போல ஜொலிக்க அவை என்னைத் தேடுவதைக் கண்டு முதுகு ஜில்லிட்டது.

என்ன செய்யப்போகிறேன்?  எப்படி தப்பிக்கப் போகிறேன்?  யார் இவர்கள்?  நான் எதையுமே அபாயகரமானதாக பார்க்கவில்லையே...  அவர்களிடம் எப்படிச் சொல்ல..  பேசுவதைக் கேட்பவர்கள் போலவே இல்லையே...

அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்ததில் நான் இருந்த பக்கத்தின் கீழ்க் கதவு திறக்கப்பட்டதையோ, ஒரு உருவம் என்னை, திரைச்சீலையை நெருங்கியதையோ, அதைப் பற்றியதையோ நான் கவனிக்கவில்லை.

கனவுதான்.  இரவு முழுவதும் தூக்கமில்லாமல் இருந்து அதிகாலை மூன்றரை மணிக்குமேல் போனாப் போகுதுன்னு வந்த தூக்கத்தைக் கெடுத்த கனவு.

எழுந்து அமர்ந்துவிட்டு திருப்பிப் படுத்தாலும் இதே கனவு தொடர்கிறது.  மறுபடி எழுந்து பாத்ரூம் சென்று கால்களை நனைத்துக் கொண்டு வந்து படுத்தாலும் கனவு தொடர்கிறது.  மறுபடி எழுந்து 'முருகா முருகா' என்று சொல்லிப் படுத்தாலும் கனவு தொடர்க்கிறது.   தூங்கி கொண்டிருந்த பாஸை எழுப்பி  "ஏய்..  என்னைக் கொல்ல வர்றாங்க" என்றேன் பாதி உண்மையான கலக்கத்துடன்.

"உம்..." என்று கேட்டுக்கொண்டு தூக்கத்தைத் தொடர்ந்தார் பாஸ்...  

"நேபாளி மாதிரி ஒரு ஆம்பளையும், ஜீன்ஸ் போட்டுக்கிட்டு ஒரு பொண்ணுமா ரெண்டு பேர் என்னை துரத்தறாங்க, கையில் கத்தியுடன்..",

"உம்..."

அடச்சே...

"முருகா முருகான்னு சொல்லு..."

"முருகா..."

ம்ஹூம்..  என் பிரச்னையை நான்தான் பார்த்துக் கொள்ளவேண்டும்.  ஆமாம், ஏன் துரத்துகிறார்கள்?  என்னை ஏன் கொல்ல வேண்டும்.  யாரையோ தேடித்தானே வந்தார்கள்?  நான் பார்த்து விட்டேன் என்பதாலா?  அவர்கள் அவர்களைக் கொல்லவே இல்லை போலவே...  அப்புறம் என்னை மட்டும் ஏன்...

நிஜம் போலவே சிந்தனைகள் ஓட மறுபடி தூங்கினேன்.  இந்த முறையும் கிட்டத்தட்ட இதே கனவு வந்தது..  பின்னால் எழுந்த என் சிந்தனைகளுடனும், முருகா முருகா என்ற பிரார்த்தனைகளின் நினைவுகளுடனும் இதே கனவு வேறு வகையில் தொடர..

அட போங்கடா...

எழுந்து விட்டேன்.

===========================================================================================

1980 ; வெளியான படம் மகேந்திரனின் ஜானி.  இளையராஜா ராஜாங்கம்.  இளையராஜா தனது 83 வது வயதில் 1540 வது படத்துக்கு இசை அமைக்கிறார் என்று செய்தி பார்த்தேன்.  நம்பமுடியாத பேரதிசயம் அவர்.  

இந்தப் படத்தில் S P ஷைலஜாவுக்கு ஒரு அற்புதமான பாடல் கொடுத்தார்.  ஸ்{SPB தன் நண்பன் இளையஜாவிடம் தன் தங்கை ஷைலஜாவை காட்டி நல்ல வாய்ப்பு கொடுக்கச் சொல்லி, சில பாடல்களை அவரும் இவருக்கு கொடுத்து வந்த நேரத்தில் இந்தப் பாடல் சற்றே வித்தியாசமாய் இருந்து, பாட அவர் சற்று சிரமப்பட்டதாய் அண்ணனிடம் பின்னர் சொன்னதாக படித்த நினைவு.  கங்கை அமரன் பாடல்.  திரையில் சுபாஷினி, ரஜினி.  முள்ளும் மலரும் பட,  'ராமன் ஆண்டாலும்' காட்சியை நினைவு படுத்தும் நடன அசைவு ஆரம்பம்!

========================================================================================

சேர்க்கை சரியில்லை என்று 

குற்றம் கூறும் வழியின்றி, 

வாச்சவன் சரியில்லை அதனால் 

வாழ்க்கை போனது  என்று 

வாய்நோக அரற்றும் குறை இன்றி, 

நித்தமும் உன் அருளை, உன் பெருமையை 

பாடிப்பரவசம் அடைவோரையே எமக்கு 

நட்பாக, உறவாகக் கொடு சிவனே..

எதிர்பார்ப்பில்லாமல் இரு 

என்று சொல்லி 

மற்றவர்கள் அப்படி 

இருக்க வேண்டும் என்றே 

எதிர்பார்க்கிறோம்!!

======================================================================================

இமேஜ் பார்க்காத சிவாஜி 

நடிகர் திலகம் சிவாஜி பிற்காலத்தில் ரஜினி, கமல் போன்ற முன்னணி ஹீரோக்களுக்கு தந்தையாக நடித்துள்ளார். ஆனால் அவர் இளம் வயதாக இருக்கும்போது, படங்களில் நாயகனாக நடித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே ஹீரோக்களின் தந்தையாக நடித்துள்ளார்.

அதில் முக்கியமான படம் 'வாழ்விலே ஒரு நாள்'. இந்தப் படத்தில் தன் வயதையொத்த ஸ்ரீராம் என்ற நடிகருக்கு தந்தையாக நடித்தார். செய்த குற்றத்திற்காக தந்தையையே கைது செய்யும் போலீஸ் அதிகாரியாக ஸ்ரீராம் நடித்தார். இவர்களுடன் ஜி.வரலட்சுமி, ராஜசுலோச்சனா, வி.கே.ராமசாமி. உள்ளிட்ட பலர் நடித்தனர்.

வி.கே.ராமசாமி வில்லனாக நடித்தார். சிவாஜிக்கும், வி.கே.ராமசாமிக்கும் இரண்டு சண்டை காட்சிகள் கூட படத்தில் உண்டு. அப்போதைய அரசியல் பிரமுகரான ஏவிபி. ஆசைத்தம்பி என்பவர் எழுதிய 'கசப்பும் இனிப்பும்' என்ற நாவலை தழுவி இந்த படம் உருவாகி இருந்தது.

தினமலர் பிளாஷ்பேக் 10/1/26

======================================================================================

காந்தியடிகளால் தம் குரு என்று கருதப்பட்ட ருஷ்ய ஞானி டால்ஸ்டாய், 'பல கோடி மக்களை கொண்ட இந்தியாவானது ஒரு பிரிட்டிஷ் கம்பெனிக்கு அடிமைப்பட்டதற்கு இந்திய சமுதாயத்தில் உள்ள குறைபாடுகளே காரணம்' என்று கூறுகிறார்

வியாபாரம் செய்ய வந்த ஒரு கம்பெனிக்காரர் 20 கோடி தொகையினரான மக்களை அடிமைப்படுத்தினார்கள்.

மூடநம்பிக்கை சிறிதும் இல்லாத ஒரு மனிதனிடம் இதைச் சொல்லிப் பாருங்கள். இச்சொற்களின் பொருள் என்ன என்பதை அவன் உணர மாட்டான். 30 ஆயிரம் பேர் பெரிய வஸ்தாதுகள் அல்லர். பலம் குறைந்த அந்த மக்கள் வீரமும், ஆற்றலும், சுதந்திர வேட்கையும் மிக்கவர்கள் ஆன 20 கோடி மக்களை அடக்கி பணிய வைத்து விட்டார்கள் என்றால் அதற்கு பொருள் என்ன? 30,000 20 கோடி என்ற எண்களை பார்க்கின்றபோது என்ன தெரிகிறது? இந்தியனை அடிமைப்படுத்தியது ஆங்கிலேயர் அல்லர். இந்தியர் தம்மைத்தானே அடிமைப் படுத்திக் கொண்டனர் என்பது விளங்கவில்லையா? "

இது 'சுதந்திர இந்துஸ்தானம்' என்ற இந்திய பத்திரிகை ஒன்றின் ஆசிரியருக்கு டால்ஸ்டாய் எழுதிய கடிதத்தின் ஒரு பகுதி.

'- ​விடுதலைப் போரில் தமிழகம்' என்ற நூலில் ம பொ சி. -

========================================================================================

இளையராஜாவின் இன்னொரு இசைவிருந்து.  இன்னொரு புதிய பாடகிக்கு ஒரு மிக நல்ல பாடல் வழங்கினார் இளையராஜா.  உமா ரமணனுக்கு வாய்த்த ஒரு அருமையான பாடல்.

1981 ல் வெளிவந்த பாரதி வாசுவின் பன்னீரபுஷ்பங்கள் படத்தில் வரும் 'ஆனந்தராகம் கேட்கும் காலம்' எனும் பாடல்.  இதுவும் கங்கை அமரன் பாடல்தான்.

=====================================================================================

சில நகைச்சுவைகளும்.  நினைவுக்குளத்தில் எறியும் சில கற்களும்!

சுஜாதாவின் இந்தக் கதையைப் படித்து விட்டு ஒருவர் "உன்னையே கொல்லவேண்டும் போலுள்ளது..  வரவா?" என்று லெட்டர் போட்டிருந்தாராம்!

குமாரி பிரேமலதா கதை தொடரலாமா வேண்டாமா என்று வாக்கெடுப்பு நாடகம்!