எப்படி சமாளிப்பது?

சென்னை, பெங்களூர் போன்ற நகரங்களில் அடிக்கடி நிகழும் பிரச்னை இது. 

'எப்பொழுது வந்து நின்றது, யார் நிறுத்தினார்கள்' என்று தெரியாது. ஆனால், நம் வீட்டு வாசலில், கேட்டுக்கு மிக அருகே ஒரு கார் நிறுத்தப்பட்டிருக்கும். ஸ்கூட்டர் / பைக் போன்று இருந்தால் கூட அப்புறப்படுத்திவிடலாம். ஆனால், இது கார். கண்ணாடிகள் ஏற்றப்பட்டு, (அதுவும் உள்ளே பார்க்க முடியாதபடி கறுப்புக் கண்ணாடிகள்!) அழகாக நிறுத்தி இருப்பார்கள். 

தொடர்ந்து இரண்டு நாட்கள் முதல், ஒரு வாரம் பத்து நாட்கள் கூட இவ்வாறு நிறுத்தி வைத்து விடுவார்கள். 

நம் வீட்டு நாலு சக்கர வாகனத்தை வெளியில் எடுக்க முடியாது. நாம் நினைத்தபடி வெளியில் எங்கும் சென்று வர இயலாது. கிட்டத் தட்ட வீட்டுக் காவலில் வைக்கப்பட்ட கைதிகள் போல நாம் இருக்கவேண்டிய நிலைமை! 

கார் சொந்தக்காரர் யார் என்று தெரியாது. கொண்டு வந்து நிறுத்தியவரை அக்கம் பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் யாரும் பார்த்திருக்க மாட்டார்கள். ('ஓஹோ - அப்படீன்னா அது உங்க கார் இல்லையா?' என்று கேட்பார் பக்கத்து வீட்டு ஓ சி பேப்பர் படிப்பாளி!) 

இந்த நிலையிலிருந்து மீண்டு வருவதற்கு அல்லது இப்படி நேராமல் தடுக்க என்ன வழி? வாசகர்கள் வழிகள் சொல்லுங்கள். 

=================

கீழே காணும் பார்க்கிங் எப்படி செய்வது? நீங்கள் யாராவது முயன்றது உண்டா? 

    

இந்த சப்ஜெக்டில் இருக்கும் பொழுதே ஓரிரு கார் (டிரைவிங்) ஜோக்குகளும் சொல்லி முடிக்கின்றேன். 

    

வேகமாக வந்த கார், வீட்டுக் காம்பவுண்டு சுவரை இடித்துக் கொண்டு உள்ளே வந்து நின்றது. கோபமாக ஸ்தலத்திற்கு விரைந்து வந்த வீட்டு சொந்தக்காரரிடம், காரை ஓட்டி வந்தவர் கேட்டார்: "எக்ஸ்கியூஸ் மீ. திருநீர்மலை கோவிலுக்கு எப்படி போவது? வழி சொல்வீர்களா?"

  

வீட்டு சொந்தக்காரர்: " இப்படியே நேரா போனீங்கன்னா எங்க வீட்டு ஹால் வரும். அதை இடித்துவிட்டு போனீங்கன்னா சமையலறை. அதையும் இடிச்சுகிட்டு கொல்லைபுறம் போனா கொஞ்ச தூரத்துல திருநீர்மலை ஏரி வரும். அதுல விழுந்து அக்கரைக்குப் போயிட்டா, மெயின் ரோடு. அதுல போனா திருநீர்மலைக் கோவில் வந்துடும்."  

    

****

படு வேகமாக வந்த கார், ஒரு பாதசாரியை இடிக்காத குறையாக அருகே பெரிய ஹாரன் சத்தத்துடன், சடன் பிரேக் போட்டு நின்றது. கார்க்கண்ணாடிக் கதவை சற்றுக் கீழே இறக்கிய ஓட்டுனர், பதற்றத்துடன், "சார்! ஷேக்ஸ்பியர் வீட்டுக்கு எப்படிப் போகவேண்டும்?" என்று கேட்டார். 

  

பாதசாரி, விவரமாக வழியைக் கூறிவிட்டு, "நீங்க நிதானமாகவே போகலாம். ஷேக்ஸ்பியர் செத்துப் போய் ரொம்ப வருடங்கள் ஆயிடுச்சு" என்றார்! 

                        

ம தி வாழ்த்துக்கள்!

எட்டெட்டு பகுதி 9:: மாயா போட்ட கண்டிஷன்

          
இது எட்டெட்டு பகுதி 8 சுட்டி. 

மாயா கூறிய கதை தொடர்கிறது.   

                      

அறைக்கு வெளியே, பிங்கியும் நானும் பேசியது இது: 

"ஓ ஏ, பிசியாக இருக்கிறார். உங்களைப் பார்க்க இயலாது என்று நினைக்கின்றேன்" என்றாள் பிங்கி. 

"பிங்கி உனக்கு முதலாகவும் கடைசியாகவும் எச்சரிக்கின்றேன். இனிமேல் எங்கள் இருவருக்கும் இடையில் நீ வராதே."

"என்ன அக்கா! என்ன ஆச்சு உங்களுக்கு?"

"எனக்கு ஒன்றும் ஆகிவிடவில்லை. உனக்கு எதுவும் ஆகாமல் பார்த்துக் கொள். அது போதும். " 

"அக்கா நீங்க ஏதோ தப்பாக நினைத்துவிட்டீர்கள் என்று நினைக்கின்றேன்...."  

"தப்பாக நடந்துகொள்பவள் நீ! என்னை தப்பாக நினைப்பவள் என்கிறாயா?" 

   

பிங்கி கண்ணீர் விட்டபடி, விசும்பி அழ ஆரம்பித்துவிட்டாள். அவள் அழுகைச் சத்தம் கேட்டதுடன், வெளியே வந்த ஓ ஏ, அவளைப் பார்த்து, 'பிங்கி ஹனி - ஏன் அழுகிறாய்' என்று கேட்டு, என்னைப் பார்த்ததும் சற்று நிலை தடுமாறி, 'நீ? நீ எப்படி இங்கே வந்தாய்? ஏன் பிங்கியை அழ வைத்தாய்? இருவரும் உள்ளே வாருங்கள்! வெளியே விவாதம் வேண்டாம்.' என்றார். 

மூவரும் உள்ளே சென்றோம். 

ஓ ஏ : "நீ ஏன் இங்கு வந்தாய் மாயா?"

நான்: "இது என்ன கேள்வி? கணவன் இருக்குமிடத்திற்கு மனைவி வரக்கூடாதா?"

ஓ ஏ: "தாராளமாக வரலாம். ஆனால் ஒரு ஃபோன் செய்திருக்கலாமே!"

நான்: "ஃபோன் செய்து விட்டு வந்திருந்தால் - இங்கு நடக்கும் நாடகங்கள் எல்லாம் பார்த்திருக்க முடியாதே!"

சற்று நேரம் அங்கே அமைதி நிலவியது.  பிறகு ஓ ஏ பேசினார். 

  

ஓ ஏ: "மாயா நான் உன்னிடம் எதையும் மறைக்க விரும்பவில்லை. பிங்கியை நான் இரண்டாம் தாரமாக கல்யாணம் செய்துகொள்ளப் போகின்றேன். "

நான்: "ஓ ஏ - உங்களுக்கு என்ன பைத்தியமா பிடித்திருக்கின்றது? இந்த சின்னப் பெண்ணை, நம் மகளாக சுவீகரிக்கலாமா என்று நினைத்த ஒரு பெண்ணை - மனைவியாக நினைத்துப் பார்க்க எப்படி மனம் வந்தது? சேச்சே - உங்களுக்கு நிச்சயம் புத்தி பேதலித்துப் போய் விட்டது. நீங்கள் மனம் திருந்தி, தன்னிலை அறிய, நான் ஒரு வாரம் அவகாசம் தருகின்றேன். இன்று ஆகஸ்ட் ஒன்று, செவ்வாய்க்கிழமை. அடுத்த செவ்வாய்க்கிழமை ஆகஸ்ட் எட்டாம் தேதி - என்னுடைய பிறந்த நாள். அன்றைக்குள் நீங்க இந்த பிங்கியின் உறவை தலை முழுகிவிட்டு, நம் வீட்டிற்கு வாருங்கள். இல்லையேல் நான் என்ன செய்வேன் என்று எனக்கே தெரியாது" 

   

(பிங்கியிடம்) "உன்னை சுவீகரிக்கலாமா என்று நினைத்த என்னிடமிருந்து என் கணவனை நீ அபகரிக்கலாமா? உனக்கு ஏன் புத்தி இப்படிப் போயிற்று? ஒரு வாரத்திற்குள் இங்கிதமாக என் வாழ்க்கையிலிருந்து விலகிக் கொள். உனக்கு எவ்வளவு பணம் வேண்டும் என்றாலும் கொடுக்கின்றேன்." 

                 

இதை சொல்லிவிட்டு, நான் வேகமாக அறையை விட்டு வெளியேறி, காரில் ஏறி வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.

   

(தொடரும்)    

படித்ததும் ரசித்ததும் பதைத்ததும் - வெட்டி அரட்டை

                

சுகா எழுதிய 'மூங்கில் மூச்சு'த் தொடருக்குப் பின் விகடனில் தற்சமயம் ராஜு முருகன் எழுதும் தொடர் வட்டியும் முதலும் என்ற பெயரில் வருகிறது. சுகா அளவு சுகமில்லை. எனினும் ராஜு முருகன் தஞ்சைக்காரர் என்றதும் ஒரு சுவாரஸ்யம் வந்தது. தஞ்சையைப் பற்றிச் சொல்லும்போது சுகமாகப் படிக்கத் தோன்றியது.. தஞ்சையில் பதின்மப் பருவம் கடந்ததால் இந்த ஆர்வம்! கடைசி இதழில் 'ஞானம் வொயின்ஸ் கடையில் நின்று....' என்று படித்த போது அங்கிருந்த ஞானம் தியேட்டர் என்ன ஆனது என்ற கவலை வந்து விட்டது!  எத்தனை படம் பார்த்திருக்கிறேன் அங்கு... தஞ்சையை விட்டு வந்த பின் மீண்டும் அங்கு செல்லச் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கவில்லை என்பதால் இப்போது எப்படி இருக்கும் என்று சென்று பார்க்க ஆவல். யாகப்பா திரையரங்கம், மங்களாம்பிகா ஹோட்டல், சாந்தி ஸ்டோர்ஸ், ஆனந்த் பவன்.... எல்லாம் இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும். 

                      

அதே இதழில் கீழே உள்ள வரிகளையும் எழுதி இருக்கிறார்.

    

"சிரிப்பு, அழுகை, பிறப்பு, இறப்பு எனப் பாடல்களாலேயே ஆகிவிட்டது இந்த வாழ்க்கை. அதுவும் நாலு தலைமுறைக் கண்ணீரையும் புன்னகையையும் இந்தப் படுபாவி இளையராஜா எடுத்துக் கொண்டார்"

                

எனக்கும் இளையராஜா பிடிக்கும். என்றாலும் முதல் முறை இந்த வரிகளைத் தாண்டிய உடன் தடுக்கி, மறுபடி படித்தேன். பிடிக்கிறது என்று சொல்லத்தான் அந்த வார்த்தைப் பிரயோகம் என்றாலும்.............. கொஞ்சம் நெருடுகிறது.

                       

சுகாவும் இளையராஜா பற்றி சிலாகித்து எழுதி இருக்கிறார். அவரை அவரின் இரண்டாம் வாத்தியார் என்னும் வகையில் அவரின் வயலின் ஆசான் சொல்வது போல, தூத்துக்குடி விமான நிலையத்தில் அவரைக் கண்டதும் அங்கிருந்த அதிகாரி - ஜி ராமனாதனின் உறவினர் என்று அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டு மரியாதை செய்ததோடு காலில் விழுந்து வணங்கியதாக எழுதி இருக்கிறார். 

-------------

    

சென்ற வாரம் பெங்களூருவில் நடந்த ஒரு சம்பவம் பற்றிப் படித்த போது, செய்திச் சேனல்களில் பார்த்த போது பதைத்தது.        

                    

ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் தீயணைப்புத் துறை நடத்திய பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் ஒத்திகையில் நடந்த அசம்பாவிதம். ஆபத்து நேரத்தில் நடந்து கொள்ள வேண்டிய ஒத்திகை என்று சொல்லி அந்த நிறுவனத்தின் ஒரு பெண் அதிகாரியை அவருக்கு விருப்பமில்லாத போதும் வற்புறுத்தி பலவந்தமாக மாடியிலிருந்து கயிறு வழியாக இறங்கச் சொல்லி ஒத்திகை தொடங்க, பலமில்லாத அந்தக் கயிறு அறுந்து விழுந்து தலையில் அடிபட்ட அந்த பெண் அதிகாரி அங்கேயே இறந்து போனார்.

                     

என்ன அநியாயம்.... என்ன பொறுப்பின்மை... இது பச்சைக் கொலை இல்லை...? இதை நடத்தியவர்களுக்கு தண்டனை ஏதும் உண்டா?   

-------------------      

                 

விகடன் பற்றி இன்னொரு தகவல். சென்னையில் மட்டும் வெளியாகும் விகடனின் இனிப்பான 'என் விகடன்' புத்தகத்தில் சென்னைப் பதிவர்களை (மட்டும்) அறிமுகப் படுத்தத் தொடங்கி உள்ளார்கள். கேபிள் சங்கர், ஆதிஷா, சென்ற வாரங்களில் அறிமுகப் படுத்தப் பட்டிருந்தனர். இந்த வாரம் லக்கிலுக் யுவகிருஷ்ணா.

                  

நீங்கள் சென்னைப் பதிவராக் இருக்கும்பட்சத்தில் "வாரம் ஒரு வலைப் பதிவர்" நீங்களும் உங்கள் ப்ளாக்கும் இடம்பெற உங்களைப் பற்றிய சுய குறிப்பு, உங்கள் வலைப் பதிவின் முகவரி, உங்கள் மொபைல் நம்பர் ஆகியவற்றை chennai@vikatan.com என்ற மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு மெயில் தட்டச் சொல்கிறது விகடன்.

        

ரெடி...ஜூட்...    

====================

                

அரசியலிலேயே குளிக்கும் துக்ளக் பத்திரிகையில், சமீபத்தில் இரண்டு தொடர்கள்  ஆரம்பம். ஆன்மீகப் பிரியர்களுக்கு வேளுக்குடி கிருஷ்ணனின் 'ஸ்ரீமத் பாகவதம்', வாலி எழுதும், எம் ஜி ஆருடனான தன் அனுபவங்களைச் சொல்லும் தொடர் ஒன்று. 

     

துக்ளக்கில் வந்த கேள்வி பதிலில் ஒரு சுவாரஸ்யம்.

    

பெங்களூர் மல்லேஸ்வரம் மர்கொசா சாலையில் ராஜ்போக் என்ற ஹோட்டலில் தங்கம் கலந்த தோசை 1011 ரூபாய்க்கும் வெள்ளி கலந்த தோசை 151 ரூபாஈகும் விற்கப் படுவது குறித்து ஒருவர் கேள்வி கேட்டிருந்தார். 

    

எம் ஜி ஆர் தங்கபஸ்பம் சாப்பிடுவார் என்றெல்லாம் கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன். தங்கத்தை அப்படியே தோசையில் போட முடியுமா, அதையும் சாப்பிடுவார்களா, இவ்வளவு விலை கொடுத்து, என்ன பயன் என்றெல்லாம் தோன்றியது.

தகவல் உண்மையா பொய்யா என்று கே ஜி கௌதமன், ராமலக்ஷ்மி, ராம்வி போன்ற பெங்களூரு வாசிகள்தான் சொல்லவேண்டும்! (R. கோபியைக் கேட்கலாம். அவரும் பெங்களுருதான். ஆனால் அவர் இதையெல்லாம் படிப்பதில்லையே...!!)     

==========================================

        

கல்கியில் ஆறு வாரங்களாக நாகூர் ரூமி எழுதும் தியானம் பற்றிய தொடர் ஆரம்பித்திருக்கிறது. சுவையாகச் செல்கிறது. நாகூர் ரூமி எழுதிய 'அடுத்த வினாடி' யும், 'செலவைக் குறைங்க சார்' புத்தகமும் படித்திருக்கிறீர்களோ...    

==========================================

     

மார்ச் இரண்டாம் வாரத்தில் வெளியிடப் பட இருக்கும் 'டிஜிடல்' கர்ணனுக்கு ட்ரெயிலர் எல்லாம் வெளியிட்டு விளம்பரப் படுத்தப் படுவதை இட்லி வடை பதிவுகளில் பகிர்ந்திருந்தார்கள். அதன் வெளியீட்டு விழா நிகழ்ச்சியில் சிவாஜியின் நண்பர் திரு வி என் சிதம்பரம் பேசியதாக 'ஜூவி'யில் படித்ததன் பகிர்வு. 

      

புட்டபர்த்தி பாபா ஒரு முறை திரு வி என் சிதம்பரத்திடம் சிவாஜி கணேசனை தான் பார்க்க விரும்புவதாகக் கூறினாராம். இவரும் சிவாஜியிடம் அதைச் சொல்ல அவரும் சந்தோஷமாகச் சம்மதித்து, இருவரும் சந்திக்க ஏற்பாடானதாம். பாபாவைச் சந்திக்க வருபவர்கள் வர இரண்டு வழி உண்டாம்., முக்கியமானவர்களுக்கு குறுகிய நடைவழி. மற்றவர்களுக்கு நீண்ட நடை வழி.  வி என் சி யுடன் சென்ற சிவாஜியை பாபா நீண்ட நடை வழியில் வரச் சொன்னாராம். ஒரு மாதிரி உறுத்தினாலும் காட்டிக் கொள்ளாமல் அந்த வழியிலேயே நடந்து போய் பாபாவைச் சந்திக்க, அவர் சிவாஜியைத் தழுவிக் கொண்டு விட்டுச் சொன்னாராம்..."உங்கள் நடையைப் பார்த்து ரசிப்பதற்காகத்தான் நீண்ட வழியில் வரச் சொன்னேன்..!"  

=========================================

                       

ஞாயிறு - 139

அலுவலக அனுபவங்கள்...05:: கொடியேற்றம்

                     

ஒவ்வொருவருக்கும் எவ்வளவோ நம்பிக்கைகள் இருக்கும். அர்த்தமுள்ள நம்பிக்கைகள், அர்த்தமில்லா நம்பிக்கைகள்...

                        

அர்த்தமுள்ள, அர்த்தமில்லா என்று எப்படி முடிவு செய்வது? அவரவர் அனுபவத்தைப் பொறுத்து என்று சொல்லலாமா.... அதுவும் மூட நம்பிக்கைகள் என்று எதிலும் நம்பிக்கை வைக்காதவர்கள் கூட சிலசமயம் பல்வேறுதரப்பட்ட மக்கள் சொல்லும், மற்றும் கடைப் பிடிக்கும் சில விஷயங்களில் ஒன்றும் சொல்ல முடியாமல் போகிறதும் நிகழ்கிறது! சொல்லவும் முடிவதில்லை, செய்யவும் முடிவதில்லை! 

             

தஞ்சைப் பெரிய கோவிலைப் பற்றி கூட அபபடி ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறதே...

        

அது ஓர் அரசு அலுவலகம்.

              

முப்பது பேர் வேலை பார்க்குமிடம். ஜனவரி மாதம் / ஆகஸ்ட் மாதம் வந்தால் போதும். அங்கு ஒரு பதட்டம் தொற்றிக் கொள்ளும். 

             

ஜனவரி, ஆகஸ்ட் மாதங்கள், அரசு அலுவலகங்களில் 'கொடியேற்றும்' மாதங்கள்!

                

இருப்பதில் கீழ்மட்ட ஊழியரைப் பிடித்து கொடிக்கம்பத்துக்கு  ஏற்பாடு செய்யத் தொடங்கும்போதே பிரச்னை தொடங்கி விடும். 

                 

பிரச்னை என்னவோ அல்லது ஆபத்து என்னமோ கொடியேற்றுவதில்தான். ஆனாலும் கம்பம் நடும் நபரே தகராறு செய்யத் தொடங்குவார். அப்புறம் முந்தய வரலாறுகள் அலசப்பட்டு, 'உனக்கு ஒன்றும் ஆகாது' என்று உறுதியளிக்க வேண்டும். அதன் பின்னர் அவர் அரைகுறை மனதுடன் வேலையைத் தொடங்குவார். 

                          

அப்படி என்ன ஆபத்து?

                      

கொடியேற்றுபவர் ஜனவரி என்றால் அடுத்து வரும் ஆகஸ்டுக்கோ ஆகஸ்ட் என்றால் அடுத்த ஜனவரிக்கோ கொடியேற்ற அங்கு இருக்க மாட்டார்! மாறுதல் (Transfer) தேடி வந்து விடும்! 

                 

மூட நம்பிக்கையோ முட்டாள் நம்பிக்கையோ, இந்த விஷயம் மட்டும் தப்பாது 99% சதவிகிதம் நடந்து வருவதால் வருடத்துக்கு இரண்டுமுறை அங்கு காமெடிப் பதட்டம்!

                       

"மூட நம்பிக்கை" என்று முழங்கிய உயர் அதிகாரி, உயர் அதிகாரி ஏற்றினால்தான் இது நடக்கும், எனவே கடைநிலை ஊழியரை விட்டு ஏற்றச் சொல்வோம் என்று' ஒருமுறை (பாதுகாப்பு!) முடிவெடுத்து அப்படியே செய்ததில் பல வருடங்களாக அங்கேயே இருந்த கடைநிலை ஊழியரும் மாற்றப்பட்ட போது நம்பிக்கை பலமாகியது.

                        

இன்னொரு யோசனையாக, கொடியையும் கொடிக் கம்பத்தையும் மாற்றி புதிதாக வாங்கி விடுவோம் என்ற யோசனையும் சொல்லப்பட்டு, ஏற்கப்பட்டு, அதுவும் செய்து பார்த்தாயிற்று!

                  

அந்த நாள் வரும்போது உயர் அதிகாரிகள் "முக்கிய வேலை" என்று முந்தின வாரம் முதலே லீவ் போடுவார்கள். அல்லது விடுமுறையை பயன்படுத்திக் கொண்டு அலுவலகத்துக்கே வரமாட்டார்கள்! 

   

முதலில் நம்பாதவர்கள் கூட தொடர்ந்து நடக்கும் இந்தக் கூத்தைப் பார்த்த பிறகு 'எதற்கு ரிஸ்க்' என்று கொடியேற்ற முன் வர மாட்டார்கள். சில வருடங்கள் கொடி ஏற்றாமல் இருப்பதும் அப்புறம் ஹெட் ஆபீசில் திட்டு வாங்கிய பிறகு மறுபடி தொடர்வதும் வருடாந்திர வழக்கம். இன்னமும் கூட இது அங்கு தொடர்ந்து கொண்டிருக்கலாம்..... யார் கண்டது?!

            

இதுவும் வருடா வருடம் தொடர்ந்த அனுபவம்தான்! 

                       

ஏழிசை மன்னர், கான கந்தர்வ நாயகன் -

                                

பவளக்கொடி முதல் சிவகாமி வரை....  

           

இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்க ஆரம்பிக்கும்போது தெரிந்த விஷயம் எம் கே டி பாகவதர் பிறந்ததினம் மார்ச் ஒன்று. (1910) சரி, ஒன்றாம் தேதி இவரைப் பற்றி எழுதலாமே என்றுதான் தோன்றியது. புத்தகத்தைப் படித்த உடன் எழுத இருப்பது ஏழிசை மன்னரைப் பற்றி மட்டுமல்லாமல் இந்தப் புத்தகம் பற்றிய அறிமுகமாகவும் சொல்லி விடலாம் என்று தோன்றியது.

                 

2010 ஆம் வருடம் பாகவதரின் நூற்றாண்டு வருடம். அதை ஒட்டி வெளிவந்திருக்கும் புத்தகம் இது.

                  

மாலதி பாலன் எழுதி, விகடன் பிரசுரமாக வெளி வந்துள்ள 'ஏழிசை மன்னர் எம் கே டி பாகவதர்'  என்ற இந்தப் புத்தகம் எம் கே டி பாகவதரின் பலப் பல சிறப்புகளை எடுத்துச் சொல்கிறது.

                
(ஆசிரியர் பற்றிய குறிப்புகள் சற்று கஷ்டப் பட்டாவது படிக்க முடியும் என்று நினைக்கிறேன்!)

சிறு வயதில் கேட்ட இவர் பாடல்களை வைத்து நான் அப்புறம் அவற்றை முத்திரைப் பாடல்களாக வைத்துக் கொண்டு (!) ராகம் கண்டு பிடித்திருக்கிறேன்!

              

எம் கே டி பாகவதர் பாடல்களில் ஒன்றையாவது கேட்காதவர்கள் இருக்க மாட்டார்கள் என்று சொல்லலாமா... அப்படி இருந்தால் (குறிப்பாக) 'சிவபெருமான் கிருபை வேண்டும், உன்னையே அன்புடன் வாரியணைத்து, உனையலால் ஒரு துரும்பசையுமோ, ராஜன் மகராஜன், எந்தன் ஜீவப்ரியே சியாமளா, காந்தியைப் போலொரு சாந்த ஸ்வரூபனை ' போன்ற சில பாடல்களையாவது கேட்டு விடுங்கள்...

பாகவதர் தன் கடைசிக் காலத்தில் வறுமையில் வாடினார், பஸ்ஸில் எல்லாம் போனார் என்றுதான் நானும் கேட்டிருந்தேன். இந்தப் புத்தகம் அதை முற்றிலும் மறுப்பதுடன் அவரின் பல பெருந்தன்மையான, மென்மையான, மேன்மையான குண நலன்களைச் சொல்கிறது. 

தமிழகத்தின், இல்லை, இல்லை இந்தியாவின் முதன்முதல் சூப்பர்ஸ்டார் பாகவதர்தான். முதல் படத்திலேயே சிகரம் தொட்ட இரண்டே இந்திய நடிகர்கள் இவரும் சிவாஜி கணேசனும்தான் என்று சொல்கிறது. (சிவாஜி பின்.....னால் வந்தவர்.)

ஹொன்னப்ப பாகவதர், அந்த பாகவதர் இந்த பாகவதர் என்று நிறைய பேர் இருந்தாலும் தமிழ் நாட்டில் பாகவதர் என்றால் தமிழக மக்கள் மனதில் வருவது அவர் எம் கே டி மட்டும்தான் 

              

இவர் சாரீர சௌந்தர்யத்தில் மட்டும்தான் படங்கள் ஓடுகின்றன என்று தயாரிப்பாளர்கள் மகாராஜபுரம் விஸ்வநாத ஐயர், முசிறி சுப்ரமணிய ஐயர் போன்றவர்களை எல்லாம் நடிக்க அழைத்து வர அவர்கள் நடித்த படங்கள் இவ்வளவு வெற்றி பெறாமல் அவர்கள் இசை உலகுக்கே திரும்பிச் சென்ற கதையையும் சொல்கிறது புத்தகம். 

                         

லக்ஷ்மிகாந்தன் கொலை வழக்கில் MKTயும் என் எஸ் கிருஷ்ணனும் கைதானார்கள், அப்புறம் கஷ்டப்பட்டு விடுதலையானார்கள் என்றெல்லாம் படித்திருக்கிறோம் செஷன்ஸ் கோர்ட், ஹை கோர்ட் அப்புறம் லண்டன் உச்ச நீதி மன்றம் (பிரிவி கவுன்சில்) என்று சென்ற அந்தக் கொலை வழக்கைப் பற்றி விளக்கமாகப் பேசுகிறது இந்தப் புத்தகம். 

அவருக்கு விடுதலை வாங்கித் தந்த புகழ் பெற்ற வி எல் எதிராஜ் பற்றிய குறிப்புகள் சுவாரஸ்யமாக இருக்கின்றன. இவரைப் பற்றி ராண்டார் கை எழுதிய சில கட்டுரைகள் படித்த நினைவு இருக்கிறது. இந்த வி எல் எதிராஜுக்கு டியூஷன் எடுத்தவர் டாக்டர் எஸ் ராதாகிருஷ்ணன்! இதை இப்படியும் சொல்லலாமோ   டாக்டர் எஸ் ராதாகிருஷ்ணனிடம் டியூஷன் படித்தவர் வி எல் எதிராஜ்!

                     

நாமெல்லோரும் எம் ஜி ஆரின் கவர்ச்சியைப் பற்றிப் பேசுவோம். எம் ஜி ஆர் பாகவதரின் கவர்ச்சியைப் பற்றி சிலாகித்துப் பேசியிருக்கிறார். அவர் இருந்த இடம் விளக்கு போட்டது போல இருந்ததாம். அவர் சென்ற உடன் மின் விளக்குகள் எரிந்த போதும் இருளாகி விட்டது போல மக்களுடன் சேர்ந்து அவரும் உணர்ந்தாராம்.

                        

சிறை புகுமுன் அவர் நடித்திருந்த படங்கள் ஒன்பது மட்டுமே.

                     

அவர் நடித்த ஹரிதாஸ் படம் மூன்று தீபாவளிகள் தொடர்ந்து ஓடியது எல்லோருக்கும் தெரிந்திருக்கும். சிவகவி, அசோக்குமார் போன்ற படங்களும் அரை வருடம் ஒரு வருடம் என்று ஓடிய படங்கள். பத்து வாரம் ஓடிய அவர் படம் தோல்விப் படம் என்று அறியப் பட்டது! அந்தக் காலத்தில் நிறையப் படங்கள் வந்திருக்காது என்றுதான் நானும் நினைத்திருந்தேன். அந்த வருடத்தில் வெளிவந்த முப்பது படங்களுக்கு நடுவில் வெற்றி பெற்ற படங்களாம் ஒவ்வொன்றும். 

                   

சிந்தாமணியில் அவர் பாடிய பாடல்களை ஒலித்தட்டாக மாற்றக் கேட்டபோது சில காரணங்களால் அவர் முதலில் மறுக்க, துறையூர் ராஜகோபால சர்மாவை வைத்து (அவர் குரல் பாகவதர் குரல் போலவே இருக்குமாம்) பாட வைத்து வெளியிட, மக்கள் அது நகல் என்று இனம் கண்டு கொண்டதும், பின்னாளில் பாகவதரே அந்தப் படத்தின் பாடல்களை ஒலித்தட்டில் பாட முன்வந்து பாடியபோதும் அந்தக் குறிப்பிட்ட பாடலை மட்டும் பாட மறுத்து விட்டாராம். எனவே அந்தப் பாடல் பாகவதர் குரலில் படத்திலும், அதே பாடல் து.ரா.சர்மா குரலில் ஒலித்தட்டிலும் இருக்குமாம். 

               

சிந்தாமணி படத்தின் மிகப் பெரிய வசூல் வெற்றியைத் தொடர்ந்துதான் மதுரையில் சிந்தாமணி என்ற தியேட்டரே கட்டப் பட்டது.

                  

பாகவதரின் 'சத்யசீலன்' படத்தில்தான் ஜி ராமநாதன் இசையமைப்பாளராக அறிமுகமானார். அசோக்குமாரில் எம் கே டியின் நண்பனாக முதன் முதல் ஒரு முழு கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார் எம் ஜி ஆர். பாகவதரின் ராஜமுக்தி திரைப்படத்தில்தான் (இந்தப் படத்தின் வசனகர்த்தா புதுமைப் பித்தன். படம் முடியுமுன்னரே காச நோயில் அவர் இறந்து விட, கடைசி சில காட்சிகள் மட்டும் வேறு ஒருவர் எழுதி முடிக்கப் பட்டதாம்) எம் ஜி ஆரும், வி என் ஜானகியும் முதலில் சந்தித்துக் காதலாகி, மனம் புரிந்தனராம். வி என் ஜானகி பாபநாசம் சிவனின் அண்ணன் மகள் என்பது எனக்கு இப்போதுதான் தெரியும்! ராஜமுக்தியில்தான் பி. பானுமதியையும் தமிழில் முதலில் அறிமுகப் படுத்தினார் பாகவதர். 

                  

அம்பிகாபதி மறுபடி சிவாஜியை வைத்து எடுக்கப் பட்டபோது கம்பராக நடிக்க முடியுமா என்று கேட்டபோது அன்புடன் மறுத்து விட்டாராம் பாகவதர்.  சிவாஜிக்கு மற்ற படங்களில் தந்தை வேடம் ஏற்கத் தயார், ஆனால் அம்பிகாபதியாக நடித்த நானே அதன் மறுபதிப்பில் கம்பராக நடிக்க மாட்டேன் என்று சொல்லி விட்டாராம்!

              

அவர் கஷ்டப்பட்ட நாட்களில், அவருக்கு உதவ டி ஆர் மகாலிங்கம், எஸ் எஸ் ராஜேந்திரன், பட அதிபர்கள், தொழிலதிபர் ஹரிராம் சேட் என்று பலர் முன்வந்தாலும் அதை மறுத்தே வந்திருக்கிறார் பாகவதர். டி ஆர் மகாலிங்கம் இவருக்கு உதவ வேண்டும் என்ற நோக்கத்திலேயே தன் மகனை பள்ளியில் சேர்த்த விழாவுக்கு இவரின் இசைக் கச்சேரியை ஏற்பாடு செய்து ஒரு லட்ச ரூபாய் வழங்க, அத்துடன் ஒரு ரூபாய் சேர்த்து அவர் மகன் சுகுமார் கையிலேயே கொடுத்து 'நல்லா படிக்கணும்' என்று சொல்லி விட்டு வந்தாராம். அந்தக் காலத்தில் ஒரு லட்ச ரூபாய் என்பது இன்றைய ஒரு கோடி ரூபாய்க்குச் சமம். ஹரிராம் சேட் வற்புறுத்திக் கொடுத்த செவர்லே காரில்தான் கடைசி வரை பயணித்தாராம். அதே ஹரிராம் சேட் இவருக்காகக் கட்டிக் கொடுத்த மாளிகையை ஏற்க மறுத்த பின் அவர் காரை வற்புறுத்தி இவர் உபயோகிக்க வழங்கினாராம்- பாகவதரிடம் சங்கீதம் பயின்று, தனிக் கச்சேரி எல்லாம் கூட செய்திருக்கும், அவர் அதை இவருக்கு தந்தது குரு தட்சணையாக!  அறிஞர் அண்ணா சொர்க்க வாசல் என்ற படத்தில் நடிக்க அழைத்தபோது அண்ணாவை நேரிலேயே சந்தித்துப் பேசியவர், பக்திமானாக அறியப்பட்ட தான் அவர் படத்தில் நடிப்பது பொருத்தமாக இருக்காது என்று அன்புடன் மறுத்து விட்டாராம்.

               

உண்மையும் நீதியும் ஜெயிக்கும் என்று நம்பிய அவர் சிறையிலிருந்து விடுதலை ஆனவுடன் முருகன்தான் காப்பாற்றியதாக நன்றி சொல்ல வடபழனி முருகன் கோவிலுக்குத்தான் சென்றாராம். பின்னாளில் சர்க்கரை நோய் வந்தபோது மருத்துவ உதவியை நாடாமல் தஞ்சாவூர் மாரியம்மன் கோவிலில் போய் வேண்டிக் கொண்டு அங்கேயே கட்டில் போட்டு படுத்திருந்தாராம். இன்சுலின் போட்டுக் கொண்டாலும் சரியான சிகிச்சை, முறையான சிகிச்சை காலத்தே செய்யாமல் போனதால் தனது நாற்பத்தொன்பதாவது வயதில் மறைந்தார்.

                 

சிறையிலிருந்து வெளியில் வந்தபின் புதிய படங்களை அவர் ஒத்துக் கொள்ளாமல் இசைக் கச்சேரிகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து ஆனால் அது கட்டுப் படியாகாமல் அப்புறம் அவரே சொந்தப்படம் எடுத்து என்று மறுபடி படங்களில் நடிக்க ஆரம்பித்தார். தமிழிசை மட்டும்தான் பாடுவேன் என்ற அவர் பாணி சபாக் காரர்களுக்கு பிடிக்காததால் வாய்ப்பு தர மறுக்கப் பட்டது - தமிழிசைச் சங்கம் தவிர, என்கிறது புத்தகம். 

                    

அவர் நடித்த கடைசிப் படமான சிவகாமி படத்தின் காட்சிகள் அவரது நிஜ வாழ்க்கையை ஒட்டி அமைந்திருந்தன. சிவகாமி படத்தில் டி எம் எஸ் பாடிய ஒரு பாடல் ரொம்பப் பிரபலம். "வானில் முழு மதியைக் கண்டேன்... வனத்தில் ஒரு பெண்ணைக் கண்டேன்.." என்ற பாடல்தான் அது.

நலிவுறும் நடிகர்களுக்கு சத்தமில்லாமல் பல உதவிகள் செய்து வந்தார் என்றும் தெரிகிறது. தெலுங்குக் கீர்த்தனைகள் எல்லாம் பாடம் செய்திருந்தும் தமிழிசையின் மேல் தீராத காதல் கொண்டிருந்தார். தமிழிசை மட்டுமே பாடினார். கச்சேரிகளிலும் அவரை அதுபோன்ற சங்கதிகள் பாட விடாமல் மக்கள் 'டாக்கி' பாடல்களைப் பாடச் சொல்லியே கேட்டு இன்புற்றனர்.

                  

புத்தகத்தின் இறுதியில் சுப்புடு, கல்கி, எம் ஜி ஆர் உட்பட பல பிரபலங்கள் எம் கே டி பற்றி எழுதி இருப்பதும், எம் கே டியே சங்கீதம் பற்றி எழுதி இருப்பதும் இருக்கின்றன. அதில் அவர் இசைக் கருவிகள் பாடலை மூழ்கடிப்பதாகச் சொல்லப் படும் கருத்துகள் 1949 இல் சொல்லப் பட்டிருந்தாலும் இன்றைய நிலைக்குப் பொருந்துவது போலத் தோன்றுவது விந்தை! இப்போது பாகவதர் இருந்தால் என்ன சொல்வாரோ.... வாலி (வழக்கம் போல) எம் கே டி பற்றி ஒரு கவிதை  பாடியிருக்கிறார். 

                   

இது போல பல சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் புத்தகத்தில். மொத்தத்தில் மிஸ் பண்ணக் கூடாத சுவாரஸ்யமான புத்தகம். 

                     

 197 பக்கங்கள் 80 ரூபாய் மட்டும்!