சரயு...

ஏப்ரல் பத்தாம் தேதி.  அயோத்தி வந்து விட்டது என்று சொன்னார்களே தவிர, தங்குமிடம் அவ்வளவு எளிதாக வரவில்லை.  என்ன காரணமோ...   குறுகலான தெருக்களோ, இரவு நேரம் தொந்தரவு இருக்கக்கூடாது என்கிற காரணமோ..   எங்கள் பஸ் ரிவர்ஸிலேயே மெ......து.....வா....ய் தெருத் தெருவாய் நகர்ந்து பொறுமையை சோதித்த வண்ணம் தங்குமிடம் அடைந்த பொழுது இரவு ஒரு மணி ஆனாலும்,  அறையை அடைந்த பொழுது ஒன்றே முக்கால்.  பஸ்ஸிலேயே நீண்ட நேரம் அமர்ந்து காத்திருந்தோம், எங்கள் அறையை அறிவதற்கு!  ராமனின் பொறுமை தேவைப்பட்டது!

ரேபரேலியில் நாங்கள்... நைமிசாரண்யம் நோக்கி

முன்னரே சொன்னபடி திங்கட்கிழமை என்பதால் ஆனந்தபவனம் லீவு.  பார்க்க முடியவில்லை.

யமுனா நதி இங்கே... கங்கா நதி அங்கே... சரஸ்வதி போனதெங்கே...

கேட்காமல் போட்டோ எடுக்கறது தப்பு தம்பி....

சாலைச் சந்திப்புகளில் இதுபோன்ற உருவங்கள், வடிவங்களை வைத்து நகரை அழகுபடுத்தியிருக்கின்றனர்.  நான் ப்ரயாக்ராஜில் ஒரு மாநகரப் பேருந்து கூடப் பார்க்கவில்லை.  இல்லை என்றே நினைத்துக் கொண்டேன்.  ஆனால் இருக்கிறது என்று வெங்கட் தளத்தில் படித்து / பார்த்து தெரிந்துகொண்டேன்.

பக்கியும் பக்தியும்... மதன் மஹால் மகாத்மியம் - மரவேரில் சித்தர்கள்

பக்கியும் பக்தியும்...

வண்டி மெதுவாக நிற்பது போல வரும்போது என்ன ஸ்டேஷன் வருகிறது என்று அவரிடம் கேட்டேன்.  மதன்மஹால் என்றார்.  மதன்மஹால் என்றதும் எனக்கு மைக்கேல் மதன காமராஜன் நினைவுக்கு வந்தது.

ஆமாம், ஏன் அதற்கு அப்படி ஒரு பெயர்?